P.521 - ஆக்கூர் - இமையவர்கள் அடிபரவ

2020-09-12

P.521 - ஆக்கூர்

(இத்தலம் திருக்கடவூர் அருகே உள்ளது)

-----------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.47.1 - "மட்டிட்ட புன்னை")

1)

இமையவர்கள் அடிபரவ எரிகணையால் முப்புரங்கள்

தமைநொடியில் பொடிசெய்த தாழ்சடையன் வாள்நெடுங்கண்

உமையொருபால் மகிழுமிறை உலகினருக் கருள்செய்ய

அமருமிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

இமையவர்கள் அடிபரவ எரிகணையால் முப்புரங்கள்தமை நொடியில் பொடிசெய்த தாழ்சடையன் - தேவர்கள் திருவடியை இறைஞ்ச, அவர்களுக்கு இரங்கித் தீக்கணை ஒன்றால் முப்புரங்களை அழித்தவன், தாழும் சடையை உடையவன்;

வாள்நெடுங்கண் உமை ஒருபால் மகிழும் இறை - ஒளியுடைய நீண்ட கண்ணுடைய உமையை ஒரு பக்கத்தில் பாகமாக விரும்பிய இறைவன்; (வாள் - ஒளி); (* வாள்நெடுங்கண்ணி - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

உலகினருக்கு அருள்செய்ய அமரும் இடம் - உலகத்தவருக்கு அருள்செய்ய விரும்பி உறையும் தலம்; (அமர்தல் - விரும்புதல்; இருத்தல்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்; (* தான்தோன்றிமாடம் - ஆக்கூரில் உள்ள கோயிலின் பெயர்);

2)

எப்பொழுதும் ஈந்துவந்த இணையில்லாச் சிறப்புலியார்

முப்பொழுதும் அடிதொழுத முக்கண்ணன் சுடர்வண்ணன்

கைப்புடைய நஞ்சுதனைக் கண்டத்தில் ஒளித்தருள்செய்

அப்பனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

எப்பொழுதும் ஈந்து உவந்த இணை-இல்லாச் சிறப்புலியார் முப்பொழுதும் அடிதொழுத முக்கண்ணன் - ஒப்பற்ற வள்ளன்மையுடைய சிறப்புலி நாயனார் மூன்று வேளையும் வணங்கிய முக்கண்ணன்; (* சிறப்புலி நாயனார் வாழ்ந்த தலம் ஆக்கூர்);

சுடர்வண்ணன் - தீப்போல் செம்மேனியன்; (சுடர் - நெருப்பு);

கைப்பு உடைய நஞ்சுதனைக் கண்டத்தில் ஒளித்து-அருள்செய் அப்பன் இடம் - கசக்கும் ஆலகாலத்தைக் கண்டத்தில் மறைத்துக் காத்தருளியவனும் நம் தந்தையுமான பெருமான் உறையும் தலம்; (கைப்பு - கசப்பு); (அப்பர் தேவாரம் - 4.93.10 - "நஞ்சொளித்த பிரான்");

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

3)

இண்டையென இளம்பிறையை இருஞ்சடையில் சூடியவன்

தெண்டனிடும் அன்பர்க்காத் திருக்கூட்டத் தவரோடும்

உண்டருளும் ஆயிரத்தில் ஒருவனெனும் பெயருடைய

அண்டனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

இண்டை என இளம்பிறையை இருஞ்சடையில் சூடியவன் - பெரிய சடையில் இண்டைமாலை போல இளந்திங்களை அணிந்தவன்; (இண்டை - தலையில் அணியும் மாலைவகை); (இருமை - பெருமை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.77.6 - "நீடிருஞ்சடைமேல் இளம்பிறை துலங்க");

தெண்டனிடும் அன்பர்க்காத் திருக்கூட்டத்தவரோடும் உண்டருளும் ஆயிரத்தில் ஒருவன் எனும் பெயருடைய அண்டன் இடம் - வணங்கிய அன்பருக்காக அடியார் திருக்கூட்டத்தில் ஒருவராகச் சென்று அமுதுசெய்தருளியவனும், ஆயிரத்தில் ஒருவன் என்ற திருப்பெயர் உடையவனும், அண்டங்களுக்கெல்லாம் தலைவனுமான பெருமான் உறையும் தலம்; (அண்டன் - அண்டங்களுக்கு எல்லாம் தலைவன்); (* ஒரு மன்னன் ஆயிரம் அடியவர்களுக்கு அமுதிட்டபொழுது அந்த அடியார் திருக்கூட்டத்தில் ஒருவராக வந்து ஈசன் உண்டருளினான்; "ஆயிரத்தில் ஒருவன்" - ஆக்கூர் உற்சவமூர்த்தி திருநாமம்; இச்செய்தி பெரியபுராணத்தில் இல்லை; ஆதலால் இப்படி அன்னமிட்டவர் சிறப்புலி நாயனார் அல்லர், வேறு ஒரு மன்னர் என்று ஊகிக்கலாம்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

4)

பாலனைய நீறணிந்து பாத(ம்)நினை மாணிக்காக்

காலனவன் உயிர்காலக் கழல்வீசிக் காத்தபிரான்

மாலழிய நால்வர்க்கு மறைப்பொருளை விரித்தருளும்

ஆலனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

பால் அனைய நீறு அணிந்து பாதம் நினை மாணிக்காக் - பால் போன்ற வெண்ணீற்றைப் பூசித் திருவடியைத் தியானித்த மார்க்கண்டேயருக்காகக்; (மாணி - இங்கே, மார்க்கண்டேயர்); (மாணிக்கா - மாணிக்காக);

காலன்அவன் உயிர் காலக் கழல் வீசிக் காத்த பிரான் - காலனை அவனது உயிரைக் கக்கும்படி திருவடியால் உதைத்து மார்க்கண்டேயரைக் காத்த பெருமான்; (கால்தல் - கக்குதல்);

மால் அழிய நால்வர்க்கு மறைப்பொருளை விரித்தருளும் ஆலன் இடம் - அறியாமை நீங்குமாறு சனகாதியர் நால்வருக்கு வேதப்பொருளை விளக்கிய தட்சிணாமூர்த்தியான பெருமான் உறையும் தலம்; (ஆலன் - கல்லாலின்கீழ் இருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தி);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

5)

மெய்யினில்வெண் ணீறணிந்து விரிசடைமேல் மதிசூடிக்

கையினிலோர் வெண்டலையைக் கலனாக ஏந்தியவன்

மையணியும் கண்ணுமையை வாமத்தில் மகிழ்கின்ற

ஐயனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

மெய்யினில் வெண்ணீறு அணிந்து - திருமேனியில் வெண்ணீற்றைப் பூசி;

விரிசடைமேல் மதிசூடிக் - விரிந்த சடையின்மேல் சந்திரனை அணிந்து;

கையினில் ஓர் வெண்தலையைக் கலனாக ஏந்தியவன் - வெண்மையான பிரம-கபாலத்தைப் பிச்சைப்பாத்திரமாகக் கையில் ஏந்தியவன்;

மை அணியும் கண்-உமையை வாமத்தில் மகிழ்கின்ற ஐயன் இடம் - மை அணிந்த கண்ணையுடைய உமையை இடப்பக்கத்தில் பாகமாக விரும்பிய பெருமான் உறையும் தலம்; (வாமம் - இடப்பக்கம்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

6)

நாடிமலர் பலதூவி நாள்தோறும் நற்றமிழைப்

பாடியடி பணிந்தார்தம் பழவினைகள் பாற்றுமரன்

கூடிமுழ வார்த்துப்பல் கூளிகள் சூழநடம்

ஆடியிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

நாடி மலர் பல தூவி நாள்தோறும் நற்றமிழைப் பாடி அடிபணிந்தார்தம் பழவினைகள் பாற்றும் அரன் - விரும்பிப் பல பூக்களைத் தூவித் தினமும் நல்ல தமிழான தேவாரம் திருவாசகம் பாடித் திருவடியை வணங்கியவர்களது பழைய வினைகளைத் தீர்க்கும் ஹரன்; (பாற்றுதல் - நீக்குதல்; அழித்தல்);

கூடி முழவு ஆர்த்துப் பல்-கூளிகள் சூழ நடம்-ஆடி இடம் - திரண்டு பல பேய்கள் முழவுகளை முழக்கிச் சூழக், கூத்தாடுகின்ற பெருமான் உறையும் தலம்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்); (கூளி - பேய்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

7)

மழவிடையன் கழலிணையை வழிபட்ட சிலந்திக்குச்

சுழலுடைய காவிரிபாய் சோணாட்டின் அரசளித்தான்

அழலனைய மேனியினான் அரவத்தை அரையார்த்த

அழகனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

மழ-விடையன் கழலிணையை வழிபட்ட சிலந்திக்குச் - இளைய எருதை வாகனமாக உடையவனது திருவடியை வழிபட்ட சிலந்திக்கு;

சுழல் உடைய காவிரி பாய் சோணாட்டின் அரசு அளித்தான் - சுழல்களை உடைய காவிரியாறு பாயும் சோழநாட்டின் அரசுரிமையை அளித்தவன்; (திருவானைக்காவில் வழிபட்ட சிலந்தியைக் கோச்செங்கட்சோழனாகப் பிறப்பித்தவன்); (* கோச்செங்கட்சோழ நாயனார் வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்தில் காண்க);

அழல் அனைய மேனியினான் - தீப் போன்ற செம்மேனியை உடையவன்;

அரவத்தை அரை ஆர்த்த அழகன் இடம் - பாம்பை அரைநாணாகக் கட்டிய பெருமான் உறையும் தலம்; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

8)

புத்தியிலா அரக்கன்போய்ப் பொன்மலையை எடுத்தக்கால்

பத்துமுடி நெரியவொரு பாதவிரல் ஊன்றியவன்

அத்திரமொன் றருந்தவஞ்செய் அருச்சுனனுக் கருள்புரிந்த

அத்தனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

புத்தி-இலா அரக்கன் போய்ப் பொன்மலையை எடுத்தக்கால் - அறிவற்ற இராவணன் சென்று கயிலைமலையைப் பெயர்த்துத் தூக்கியபொழுது; (பொன்மலை - அழகிய மலை); (அப்பர் தேவாரம் - 6.82.10 - "இராவணன் பொன்மலையைக் கையால் ஊக்கஞ்செய்து எடுத்தலுமே");

பத்துமுடி நெரிய ஒரு பாதவிரல் ஊன்றியவன் - அவனது பத்துத்தலைகளும் நசுங்குமாறு ஒரு திருப்பாதவிரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவன்;

அத்திரம் ஒன்று அருந்-தவம் செய் அருச்சுனனுக்கு அருள்புரிந்த அத்தன் இடம் - ஒப்பற்ற பாசுபதாஸ்திரத்தை அரிய தவம் செய்த அர்ஜுனனுக்கு அருளியவனும் எல்லார்க்கும் தந்தையுமான பெருமான் உறையும் தலம்;

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

9)

வெண்ணெயுண்ட திருமாலும் வேதனு(ம்)முன் அடிமுடியை

நண்ணரிய பரஞ்சோதி நாளுமடி தொழுபத்தர்

எண்ணுருவம் ஏற்றருளும் எம்பெருமான் ஏறமர்ந்த

அண்ணலிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

வெண்ணெய் உண்ட திருமாலும் வேதனும் முன் அடிமுடியை நண்ணரிய பரஞ்சோதி - கிருஷ்ணாவதாரத்தில் வெண்ணெயை உண்ட திருமாலாலும் பிரமனாலும் முன்பு அடியையும் முடியையும் அடைய ஒண்ணாதபடி உயர்ந்த மேலான ஜோதி; (நண்ணரிய - நண்ண அரிய - தொகுத்தல் விகாரம்);

நாளும் அடிதொழு பத்தர் எண்ணுருவம் ஏற்றருளும் எம்பெருமான் - தினமும் திருவடியை வணங்கும் பக்தர்கள் எண்ணிய வடிவத்தை ஏற்று அவர்களுக்கு அருளும் எம் பெருமான்;

ஏறு அமர்ந்த அண்ணல் இடம் - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய பெருமான் உறையும் தலம்; (அமர்தல் - விரும்புதல்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

10)

தூற்றுமொழி பேசியுழல் துரிசுடையார் சொல்நீங்கும்

போற்றிசெயும் அன்பர்க்குப் போகங்கள் புரந்தருள்வான்

கீற்றுமதி அணிசடையில் கேழில்லாக் கெங்கையெனும்

ஆற்றனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

தூற்று-மொழி பேசி உழல் துரிசு உடையார் சொல் நீங்கும் - தூற்றுகின்ற பழிமொழிகளைப் பேசித் திரியும் குற்றமுடையவர்களது சொற்களை மதியாமல் நீங்குங்கள்;

போற்றிசெயும் அன்பர்க்குப் போகங்கள் புரந்து-அருள்வான் - போற்றி வணங்கும் பக்தர்களுக்குப் போகங்களை அருள்பவன்; (புரத்தல் - அனுக்கிரகித்தல்);

கீற்று-மதி அணி சடையில் கேழ் இல்லாக் கெங்கை எனும் ஆற்றன் இடம் - பிறையை அணிந்த சடையில் ஒப்பற்ற கங்கை என்ற ஆற்றை உடைய பெருமான் உறையும் தலம்; (கேழ் - ஒப்பு); (கெங்கை - கங்கை); (அப்பர் தேவாரம் - 4.10.6 - "தென்றிசைக் கெங்கைய தெனப்படும் கெடில வாணரே");

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

11)

குரவமணி முடிமீது கொக்கிறகும் சூடியவன்

பரவுமரு விடந்தன்னைப் பருகிமுகில் அன்னநிறம்

விரவுமணி மிடறுடையான் வெண்ணூலார் அகலத்தில்

அரவனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.

குரவம் அணி முடிமீது கொக்கிறகும் சூடியவன் - குராமலரை அணிந்த திருமுடிமேல் கொக்கிறகையும் சூடியவன்; (கொக்கிறகு - 1. கொக்கிறகு என்ற பூ; 2. கொக்கு வடிவாய குரண்டாசுரனை அழித்த அடையாளம்);

பரவும் அருவிடந்தன்னைப் பருகி முகில் அன்ன நிறம் விரவு மணிமிடறு உடையான் - பரவிய ஆலகாலத்தை உண்டு மேகம் போன்ற நிறம் பொருந்திய நீலமணிகண்டம் உடையவன்; (பருகுதல் - உண்ணுதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.10.6 - "கடல் நஞ்சைப் பருகுந்தனை துணிவார்");

வெண்ணூல் ஆர் அகலத்தில் அரவன் இடம் - முப்புரிநூல் பொருந்திய மார்பில் பாம்பை (மாலையாக) அணிந்த பெருமான் உறையும் தலம்; (அகலம் - மார்பு); (அப்பர் தேவாரம் - 6.3.6 - "நீறேற்கப் பூசும் அகலத்தானை"); (அரவன் - பாம்பை அணிந்தவன்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------