Showing posts with label கன்றாப்பூர். Show all posts
Showing posts with label கன்றாப்பூர். Show all posts

Tuesday, July 1, 2025

P.412 - கன்றாப்பூர் - முறைமுறை ஏத்தும்

2017-11-24

P.412 - கன்றாப்பூர்

---------------------------------

(அறுசீர் விருத்தம் - விளம் மா தேமா - அரையடி வாய்பாடு)

(திருநேரிசை அமைப்பு) (அப்பர் தேவாரம் - 4.62.1 - "வேதியா வேத கீதா")


1)

முறைமுறை ஏத்தும் அன்பர் .. முன்வினை நீக்கி இன்பம்

நிறையருள் நீல கண்டர் .. நெற்றியிற் கண்ணர் பூதம்

பறைமுழ வார்க்க ஆடும் .. பரமனார் சோலை சூழ்ந்து

நறைகமழ் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


முறைமுறை ஏத்தும் அன்பர் முன்வினை நீக்கி இன்பம் நிறை அருள் நீலகண்டர் - முறைப்படி நாள்தோறும் வழிபடும் பக்தர்களது பழவினையைத் தீர்த்து இன்பமும் நிறைவும் அருளும் நீலகண்டர்; (நிறை - மாட்சிமை; மனவடக்கம்); (நிறையருள் - 1. நிறை அருள்; / 2. "நிறைய அருள்" - நிறைய என்பதில் ஈற்று அகரம் தொக்குப் புணர்ந்தது என்று கொண்டும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.56.1 - "நிறையுடைய நெஞ்சினிடையாய் போற்றி");

நெற்றியில் கண்ணர் - முக்கண்ணர்;

பூதம் பறை முழவு ஆர்க்க ஆடும் பரமனார் - பூதகணங்கள் பறைகளையும் முழவுகளையும் ஒலிக்கத் திருநடம் செய்யும் பரமர்;

சோலை சூழ்ந்து நறை கமழ் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர், பொழில்களால் சூழப்பெற்று மணம் கமழும் கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்; (நறை - வாசனை);


2)

குறைகளைக் கூறி நின்று .. குரைகழல் வாழ்த்தி னார்க்குக்

குறைவறக் கொடுக்கும் வள்ளல் .. குஞ்சரத் துரிவை போர்த்தார்

சிறையளி நாடு கொன்றைச் .. சென்னியர் தேவ தேவர்

நறைகமழ் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


குறைகளைக் கூறி நின்று குரைகழல் வாழ்த்தினார்க்குக் குறைவறக் கொடுக்கும் வள்ளல் - தம் குற்றங்களைச் சொல்லி அருள்வேண்டி நின்று, ஒலிக்கின்ற கழல் அணிந்த திருவடியை வழிபடும் பக்தர்களுக்கு வாரி வழங்கும் வள்ளல் அவர்;

குஞ்சரத்து உரிவை போர்த்தார் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவர்; (குஞ்சரம் - யானை); (உரிவை - தோல்);

சிறை-அளி நாடு கொன்றைச் சென்னியர் தேவ தேவர் - சிறகுடைய வண்டுகள் அடையும் கொன்றைமலரைத் தலையில் சூடியவர், தேவர்க்கெல்லாம் தேவர் (மகாதேவர்); (சிறை - சிறகு); (அளி - வண்டு);

நறை கமழ் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர், (பொழில்களால் சூழப்பெற்று) மணம் கமழும் கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


3)

கறையணி கண்ட என்று .. கைதொழும் அன்பர்க் கன்பர்

மறையது பாடு நாவர் .. வந்தடி போற்றி செய்த

பிறைதனைச் சூடு பண்பர் .. பிடிநடை மங்கை பங்கர்

நறைகமழ் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


"கறை அணி கண்ட" என்று கைதொழும் அன்பர்க்கு அன்பர் - "நீலகண்டனே" என்று கைகூப்பி வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவர்;

மறையது பாடு நாவர் - வேதத்தைப் பாடியருளியவர்; (மறையது - மறை; அது - பகுதிப்பொருள்விகுதி);

வந்து அடி போற்றிசெய்த பிறைதனைச் சூடு பண்பர் - வந்து திருவடியை வணங்கிய தேய்ந்த சந்திரனைத் திருமுடிமேல் சூடிய அருளாளர்;

பிடி-நடை மங்கை பங்கர் - பெண்யானை போன்ற நடையை உடைய உமையை ஒரு பங்காக உடையவர்; (பிடி - பெண்யானை);

நறை கமழ் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர், (பொழில்களால் சூழப்பெற்று) மணம் கமழும் கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


4)

மறையவன் உயிரைக் காத்து .. மறலியைச் செற்றார் பாலைத்

துறையணி அன்பில் ஆலந் .. துறைதவத் துறைய மர்ந்த

இறையவர் ஓடொன் றேந்தி .. இடுபலிக் குழலும் செல்வர்

நறைகமழ் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


மறையவன் உயிரைக் காத்து மறலியைச் செற்றார் - மார்க்கண்டேயர் உயிரைக் காத்துக் கூற்றுவனை உதைத்தவர்; (மறலி - நமன்; மறலுதல் - கொல்லுதல்); (செறுதல் - அழித்தல்);

பாலைத்துறை, அணி அன்பில் ஆலந்துறை, தவத்துறை அமர்ந்த இறையவர் - திருப்பாலைத்துறை, அழகிய அன்பில் ஆலந்துறை, திருத்தவத்துறை முதலிய தலங்களில் விரும்பி எழுந்தருளிய இறைவர்; (திருப்பாலைத்துறை (பாபநாசம் - காவிரித் தென்கரைத் தலம்), அன்பில் ஆலந்துறை (அன்பில்), திருத்தவத்துறை (லால்குடி) - தலங்கள் பெயர்கள்);

ஓடு ஒன்று ஏந்தி இடுபலிக்கு உழலும் செல்வர் - பிரமனது மண்டையோட்டை ஏந்திப் பிச்சைக்குத் திரியும் செல்வர்;

நறை கமழ் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர், (பொழில்களால் சூழப்பெற்று) மணம் கமழும் கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


5)

எறும்பியூர் திருவா னைக்கா .. எனப்பல தலங்கள் மேயார்

உறும்பெரு விடங்கண் டஞ்சும் .. உம்பரைக் காத்து நீலம்

பெறும்திரு மிடற்றர் நாகம் .. பிறையொடும் சூடு பித்தர்

நறும்பொழிற் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


எறும்பியூர் திருவானைக்கா எனப் பல தலங்கள் மேயார் - திருவெறும்பூர், திருவானைக்கா எனப் பல தலங்களில் உறைகின்றவர்;

உறும் பெரு-விடம் கண்டு அஞ்சும் உம்பரைக் காத்து நீலம் பெறும் திரு-மிடற்றர் - தோன்றிய ஆலகாலத்தைக் கண்டு அஞ்சிய தேவர்களைக் காத்து நீலநிறம் பெற்ற கண்டத்தை உடையவர்; (உறுதல் - நிகழ்தல்; மிகுதல்);

நாகம் பிறையொடும் சூடு பித்தர் - பாம்பைப் பிறைச்சந்திரனோடு சூடியவர், பித்தர் எனப்படும் பேரருளாளர்;

நறும்-பொழில் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - மணம் கமழும் சோலை சூழ்ந்த கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


6)

குளிர்புனல் ஆட்டும் அன்பர் .. கோரிய எல்லாம் ஈவார்

மிளிர்விட நாகத் தாரர் .. மேருவில் ஏந்து வீரர்

தளிர்மதி தாங்கு கின்ற .. சடையிடைக் கங்கை ஆற்றர்

நளிர்பொழிற் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


குளிர்-புனல் ஆட்டும் அன்பர் கோரிய எல்லாம் ஈவார் - குளிர்ந்த நீரால் அபிஷேகம் செய்து வழிபடும் பக்தர்கள் வேண்டும் வரங்களையெல்லாம் அருள்வார்;

மிளிர்-விட-நாகத் தாரர் - ஒளியுடைய விஷப்பாம்பை மாலையாக அணிந்தவர்; (மிளிர்தல் - பிரகாசித்தல்); (தார் - மாலை);

மேரு-வில் ஏந்து வீரர் - மேருமலையை வில்லாக ஏந்திய வீரர்;

தளிர்-மதி தாங்குகின்ற சடையிடைக் கங்கை ஆற்றர் - தளிர் போன்ற இளந்திங்களைச் சூடிய சடையில் கங்கையாற்றை அடைத்தவர்;

நளிர்-பொழில் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - குளிர்ந்த சோலை சூழ்ந்த கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்; (நளிர்தல் - குளிர்தல்);


7)

ஓடிடு பலிக்கென் றேந்தி .. ஊர்பல சென்றி ரப்பார்

பாடிடு பத்தர்க் கின்பம் .. பயப்பவர் சுடலை தன்னில்

ஆடிடு செம்பொற் பாதர் .. அஞ்சிறை வண்டி னங்கள்

நாடிடு கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


ஓடு இடுபலிக்கு என்று ஏந்தி ஊர் பல சென்று இரப்பார் - பிச்சைக்கு என மண்டையோட்டை ஏந்திப் பல ஊர்களுக்குச் சென்று யாசிப்பவர்;

பாடிடு பத்தர்க்கு இன்பம் பயப்பவர் - தேவாரம் முதலிய பாமாலைகளைப் பாடும் பக்தர்களுக்கு இன்பம் தருபவர்; (பயத்தல் - கொடுத்தல்);

சுடலை-தன்னில் ஆடிடு செம்பொற்-பாதர் - சுடுகாட்டில் கூத்தாடும் அழகிய பொற்பாதம் உடையவர்;

அஞ்சிறை வண்டினங்கள் நாடிடு கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அழகிய சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் நாடுகின்ற (சோலை சூழ்ந்த) கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்; (அஞ்சிறை - அம் சிறை; அம் - அழகு; சிறை - சிறகு);


8)

மற்புயம் நாலைந் துன்னி .. நனிசின நெஞ்ச னாகி

வெற்பினைப் பெயர்த்தான் தன்னை .. விரலிறை வைத்த டர்த்தார்

பற்பல பெயர்கள் பாடிப் .. பரவிட வாளும் ஈந்தார்

நற்பொழிற் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


மல்-புயம் நாலைந்து உன்னி, நனி சின நெஞ்சன் ஆகி வெற்பினைப் பெயர்த்தான்-தன்னை விரல் இறை வைத்து அடர்த்தார் - தனது வலிய புஜங்கள் இருபதை எண்ணி, மிகுந்த சினத்தோடு கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனை, ஒரு விரலைச் சிறிதளவு ஊன்றி நசுக்கினார்; (மல் - வலிமை); (நாலைந்து = 4 x 5 = 20); (நனி - மிகுந்த); (வெற்பு - மலை); (இறை - சிறிதளவு); (அடர்த்தல் - நசுக்குதல்);

பற்பல பேர்கள் பாடிப் பரவிட வாளும் ஈந்தார் - (பிறகு) அவன் ஈசனாரின் திருநாமங்கள் பலவற்றைப் பாடி அழுது தொழக் கண்டு அவனுக்கு இரங்கி (நீண்ட ஆயுளும், இராவணன் என்ற பெயரும்,) சந்திரஹாஸம் என்ற வாளும் கொடுத்தவர்; (வாளும் - உம் - எச்சவும்மை);

நற்பொழில் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - நல்ல சோலை சூழ்ந்த கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்; (நல்ல – நன்மையான; சிறந்த; பெரிய); (அப்பர் தேவாரம் - 6.33.7 - "இருளியல்நற் பொழிலாரூர் மூலட் டானத் தினிதமரும் பெருமானை");


9)

நேடரி பிரமன் அன்று .. நிலம்விசும் போடி வாட

நீடெரி ஆன நாதர் .. நித்தியர் முடிமேல் திங்கள்

மாடெறி புனலர் ஏற்றர் .. மாதுமை யாளோர் பங்கர்

நாடறி கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


நேடு அரி பிரமன் அன்று நிலம் விசும்பு ஓடி வாட நீடு எரி ஆன நாதர் - தேடுகின்ற விஷ்ணுவும் பிரமனும் முன்பு மண்ணை அகழ்ந்தும் வானில் பறந்து சென்றும் அடிமுடி காணாமல் வாடும்படி நீண்ட ஜோதி ஆன தலைவர்; (நேடுதல் - தேடுதல்); (விசும்பு - ஆகாயம்); (நீடுதல் - நீள்தல்);

நித்தியர் - அழிவற்றவர்;

முடிமேல் திங்கள் மாடு எறி புனலர் - திருமுடிமேல் சந்திரன் பக்கத்தில் அலைமோதும் கங்கையை உடையவர்; (மாடு - பக்கம்); (எறிதல் - அலையெறிதல்);

ஏற்றர் - இடபவாகனம் உடையவர்;

மாதுமையாள் ஓர் பங்கர் - உமையை ஒரு பங்கில் உடையவர்; (* மாதுமை - திருக்கன்றாப்பூர் இறைவி திருநாமம்);

நாடு அறி கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - புகழுடைய கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


10)

புன்மையார் சொல்லே பேசும் .. பொய்ந்நெறி யோர்கட் கெட்டாத்

தன்மையார் நீறு பூசித் .. தாள்தொழு வாரைத் துன்பம்

இன்மையார் ஆக்கும் இன்பர் .. எருதுகந் தேறும் ஈசர்

நன்மையார் கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


புன்மை ஆர் சொல்லே பேசும் பொய்ந்நெறியோர்கட்கு எட்டாத் தன்மையார் - குற்றமுடைய இழிந்த பேச்சே பேசும் பொய்ந்நெறியோர்களால் அடைய ஒண்ணாதவர்; (புன்மை - குற்றம்; இழிவு; சிறுமை); (ஆர்தல் - நிறைதல்; பொருந்துதல்); (நெறி - மார்க்கம்; வழி; சமயம்);

நீறு பூசித் தாள் தொழுவாரைத் துன்பம் இன்மையார் ஆக்கும் இன்பர் - திருநீற்றைப் பூசி அன்போடு திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களைத் துன்பம் அற்றவர்கள் ஆக்கி அருள்பவர், இன்பவடிவினர்;

எருது உகந்து ஏறும் ஈசர் - இடபவாகனத்தை விரும்பிய ஈசர்;

நன்மையார் கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - நன்மையுடையவர்; நன்மை மிக்க கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்; (நன்மையார் - 1. நன்மையுடையவர்; 2; நன்மை + ஆர் = நன்மை மிக்க); (ஆர் - மரியாதைப் பன்மை விகுதி); (ஆர்தல் - மிகுதல்; பொருந்துதல்);


11)

பலமலர் தூவி நாளும் .. பைங்கழல் ஏத்து பத்தர்

நிலமிசைப் பிறவா வண்ணம் .. நீள்விசும் பாள வைப்பார்

சலமலி சடையர் வெண்ணூல் .. தாங்கிய பவள மார்பர்

நலமலி கன்றாப் பூரில் .. நடுதறி அப்ப னாரே.


பல மலர் தூவி நாளும் பைங்கழல் ஏத்து பத்தர் நில(ம்)மிசைப் பிறவா வண்ணம் நீள்-விசும்பு ஆளவைப்பார் - தினமும் பல பூக்களைத் தூவி அழகிய கழல் அணிந்த திருவடியை வழிபடும் பக்தர்கள் மீண்டும் இப்பூமியில் பிறவிகள் அடையாதபடி (அவர்களது வினைகளை அழித்து), அவர்களைச் சிவலோகத்தில் இருக்கும்படி அருள்பவர்; (பைங்கழல் - பசிய கழலை அணிந்த திருப்பாதம்); (பைம்மை - பசுமை - அழகு); (விசும்பு - விண்ணுலகம்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.49.6 - "சாக்கியனார் நெல்லினார் சோறுணாமே நீள்விசும் பாள வைத்தார்");

சல(ம்) மலி சடையர் - சடையில் கங்கையை உடையவர்; (சலம் - ஜலம் - நீர்);

வெண்ணூல் தாங்கிய பவள-மார்பர் - பவளம் போன்ற செந்நிறம் திகழும் திருமார்பில் பூணூல் தரித்தவர்;

நல(ம்) மலி கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - நன்மை மிக்க கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற "நடுதறி அப்பன்" என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்; (மலிதல் - மிகுதல்);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Saturday, February 22, 2025

P.354 - கன்றாப்பூர் - உம்பனை முப்புரங்கள்

2016-08-18

P.354 - கன்றாப்பூர்

---------------------------------

(அறுசீர் விருத்தம் - விளம் மா தேமா - அரையடி வாய்பாடு)

(திருநேரிசை அமைப்பு) (அப்பர் தேவாரம் - 4.62.1 - "வேதியா வேத கீதா")


1)

உம்பனை முப்பு ரங்கள் ஒருங்கெரி வீழ ஒற்றை

அம்பினை ஏவி னானை அணிதிகழ் கொன்றை சூடும்

நம்பனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னை

வம்பவிழ் மலர்கொண் டேத்த வல்வினை மாயு மன்றே.


உம்பனை - மேலானவனை; (உம்பன் - மேலோன்);

முப்புரங்கள் ஒருங்கு எரி வீழ ஒற்றை அம்பினை ஏவினானை - மூன்று கோட்டைகளும் ஒரே சமயத்தில் தீயில் விழும்படி ஓர் அம்பைச் செலுத்தியவனை;

அணிதிகழ் கொன்றை சூடும் நம்பனைக் - அழகிய கொன்றைமலரைச் சூடிய சிவனை; (நம்பன் - சிவன் திருநாமம் - விரும்பத்தக்கவன்);

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னை - திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற நடுதறியப்பன் என்ற நாமம் உடைய ஈசனை;

வம்பு அவிழ் மலர் கொண்டு ஏத்த வல்வினை மாயுமன்றே - மணம் கமழும் மலர்களால் வழிபட்டால் வலிய வினைகள் அழியும்;


2)

வேதனைத் தேவர் போற்றும் விமலனைத் தோடி லங்கு

காதனைச் சடையின் மீது கதிர்மதி அரவம் சூடும்

நாதனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைக்

காதலால் ஏத்து வார்தம் கடுவினை கழலு மன்றே.


வேதனைத் - வேதங்களின் வடிவாயுள்ளவனை, அல்லது வேதங்களை அருளிச்செய்தவனை;

தேவர் போற்றும் விமலனைத் - வானோr வணங்கும் தூயனை; ("வேதனைத்-தேவர்" என்று சேர்த்து, "வருத்தமுற்ற தேவர்கள்" என்றும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்);

தோடு இலங்கு காதனை - ஒரு காதில் தோடு அணிந்தவனை;

காதலால் ஏத்துவார்தம் - அன்பால் துதிப்பவர்களது;

கடுவினை கழலுமன்றே - கொடிய வினைகள் நீங்கும்; (கடுமை - கொடுமை); (கழல்தல் - நீங்குதல்);


3)

வானவர் தமக்கி ரங்கி வார்கடல் நஞ்சு தன்னைப்

போனகம் செய்த கோனைப் புனிதனை ஆல நீழல்

ஞானனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைத்

தேனலர் தூவி வாழ்த்தத் தீவினை தீரு மன்றே.


போனகம் செய்தல் - உண்ணுதல்; (போனகம் - உணவு);

வார்-கடல் - நீண்ட கடல்;

ஆல-நீழல் ஞானனை - கல்லால-மரத்தின்கீழ் இருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தியை; (ஞானன் - ஞானவடிவினன்);

தேன்-அலர் - வாசமலர்கள்;


4)

மட்டினை யுடையம் பெய்த மதனுடல் நீறு செய்த

சிட்டனை ஊணி ரக்கும் செல்வனை இருளில் ஆடும்

நட்டனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னை

இட்டமாய் ஏத்து வார்தம் இருவினை மாயு மன்றே.


மட்டினையுடை அம்பு எய்த - வாசனை உடைய அம்பினை (மலர்க்கணையை) எய்த; (மட்டு - வாசனை; தேன்);

மதன் உடல் நீறு செய்த சிட்டனை - மன்மதனது உடலைச் சாம்பலாக்கிய மேலானவனை; (மதன் - காமன்); (சிட்டன் - சிஷ்டாசாரம் உடையவன்; சிரேஷ்டன்);

ஊண் இரக்கும் செல்வனை - உணவை யாசிக்கும் செல்வனை; (ஊண் - உணவு);

இருளில் ஆடும் நட்டனை - இருளில் ஆடுகின்ற கூத்தனை;

இட்டம் - இஷ்டம்; விருப்பம்;


5)

தக்கனைத் தலைய ரிந்த தலைவனை ஆல வாயிற்

சொக்கனை அக்க ணிந்த தூயனைப் பலிதி ரிந்த

நக்கனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைத்

தக்கநன் மலரிட் டேத்தித் தாழ்பவர் தாழ்வி லாரே.


தக்கனைத் தலை அரிந்த தலைவனை - தக்கன் வேள்வியை அழித்து அவன் தலையை வெட்டிய தலைவனை;

ஆலவாயிற் சொக்கனை - மதுரையில் உறையும் சொக்கப்பெருமானை;

அக்கு அணிந்த தூயனைப் - எலும்பை மாலையாக அணிந்த தூயவனை;

பலி திரிந்த - பிச்சை ஏற்றுத் திரிந்த;

நக்கன் - திகம்பரன்;

தக்க நன்-மலர் இட்டு ஏத்தித் தாழ்பவர் தாழ்வு இலாரே - தகுந்த நல்ல பூக்களைத் தூவி வணங்கும் அடியவர்களுக்கு ஒரு குறையும் இல்லை; (தாழ்வு - குற்றம்; துன்பம்; வறுமை);


6)

வில்லென மலையை ஏந்தி மேவலர் எயில்கள் எய்ய

வல்லனை அடிய வர்க்கா வன்னமன் தனையு தைத்த

நல்லனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைச்

சொல்லிநை கின்ற அன்பர் தொல்வினை தொலையு மன்றே.


மேவலர் எயில்கள் எய்ய வல்லனை - பகைவர்களது முப்புரங்களை எய்த விரனை; (மேவலர் - பகைவர்); (எயில் - கோட்டை); (வல்லன் - வல்லவன் - ஆற்றல் உடையவன்);

அடியவர்க்கா வன்-நமன்-தனை உதைத்த நல்லனை - மார்க்கண்டேயருக்காகக் கொடிய கூற்றுவனை உதைத்த நல்லவனை;

சொல்லி நைகின்ற அன்பர் தொல்வினை தொலையுமன்றே - போற்றி உள்ளம் உருகுகின்ற பக்தர்களது பழவினைகள் அழியும்;


7)

பதியென உம்பர் போற்றும் பரமனை ஈறி லாத

நிதியனைத் தோளில் தூய நீற்றனைச் சென்னி மீது

நதியனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைத்

துதிசெயும் அன்பர் தங்கள் தொல்வினை தொலையு மன்றே.


பதி என உம்பர் போற்றும் பரமனை - தலைவன் என்று தேவர்களால் போற்றப்படும் பரமனை;

ஈறு இலாத நிதியனை - முடிவில்லாத அருள்நிதியை; அளவில்லாத திரு உடையவனை;

தோளில் தூய நீற்றனை - புஜங்களில் தூய திருநீற்றைப் பூசியவனை;

சென்னிமீது நதியனை - கங்காதரனை;

தொல்வினை - பழவினை;


8)

தூயனை இகழ்ந்து வெற்பைத் தூக்கினான் தனைநெ ரித்த

தேயனை அந்தி வான்போல் செய்யனைத் தேவர் கட்கு

நாயனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைத்

தூயநன் மலர்கொண் டேத்தத் தொல்வினை தொலையு மன்றே.


தூயன் - தூயவன்; புனிதன்;

இகழ்ந்து வெற்பைத் தூக்கினான்-தனை நெரித்த - ஏசிக் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனை நசுக்கிய; (வெற்பு - மலை);

தேயன் - தியானிக்கப்படுபவன்;

அந்தி-வான் போல் செய்யனை - மாலை-நேரத்து வானம் போலச் செம்மேனி உடையவனை; (செய் - செம்மை);

தேவர்கட்கு நாயனை - தேவர்களுக்குத் தலைவனை; (நாயன் - தலைவன்; கடவுள்);


9)

அம்புய னோடு மாலும் அடிமுடி நேடி வாடி

எம்பிரான் என்று போற்ற எல்லையில் எரிய தான

நம்பியைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைக்

கும்பிடும் அன்பர் தங்கள் கொடுவினை தீரு மன்றே.


அம்புயன் - தாமரையில் உறையும் பிரமன்;

நேடி - தேடி;

எம் பிரான் - எம் தலைவன்;

எல்லை இல் எரிஅது ஆன நம்பியை - அளவு இல்லாத சோதி ஆகிய ஈசனை; (நம்பி - ஆணிற் சிறந்தவன்; கடவுள்);


10)

நெஞ்சினில் இருளை வைத்த நீசர்சொல் உரைகொள் ளேன்மின்

வெஞ்சின ஏற தேறும் விமலனை மிடறு தன்னில்

நஞ்சனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னை

வஞ்சனை இன்றி வாழ்த்த வல்வினை மாயு மன்றே.


நீசர் சொல் உரை கொள்ளேன்மின் - கீழோர் சொல்லும் சொற்களை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா;

வெஞ்-சின ஏறுஅது ஏறும் விமலனை - கொடிய கோபம் உடைய இடபத்தை வாகனமாக உடைய, தூயனை;

மிடறு தன்னில் நஞ்சனை - கண்டத்தில் விடத்தை மறைத்தவனை;


11)

வாசனை மிக்க கொன்றை மலரணி சடையி னானைத்

தேசனைத் ஈசன் தன்னைச் செருக்குடைத் தக்கன் வேள்வி

நாசனைக் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்பன் தன்னைப்

பூசனை செய்வார்க் கில்லை புவிமிசைப் பிறவி தானே.


தேசனை - ஒளிவடிவினனை;

செருக்குடைத் தக்கன் வேள்வி நாசனை - ஆணவம் மிக்க தக்கன் செய்த வேள்வியை அழித்தவனை;

பூசனை செய்வார்க்கு இல்லை புவிமிசைப் பிறவிதானே - வழிபடும் பக்தர்கள் இம்மண்ணுலகில் மீண்டும் பிறவாத நிலை பெறுவார்கள்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Friday, March 24, 2023

07.13 – கன்றாப்பூர் - அல்லொடு பகலும்

07.13 – கன்றாப்பூர்

2015-12-12

கன்றாப்பூர் (திருக்கன்றாப்பூர்) (இக்காலத்தில் "கோயில் கண்ணாப்பூர்")

------------------

(அறுசீர் விருத்தம் - "விளம் மா தேமா" என்ற அரையடி வாய்பாடு)

(திருநேரிசை அமைப்பு) (அப்பர் தேவாரம் - 4.46.2 - "மனமெனுந் தோணி பற்றி")


1)

அல்லொடு பகலும் போற்றும் அன்புடை மாணி தன்னைக்

கொல்லவந் தடைந்த கூற்றைக் குமைத்தவர் தேவர் எங்கள்

அல்லலை நீக்காய் என்ன அருவிடம் தன்னை உண்ட

நல்லவர் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


* நடுதறியப்பர் - திருக்கன்றாப்பூர்த் தலத்து இறைவன் திருநாமம்;


அல்லொடு பகலும் போற்றும் அன்பு உடை மாணிதன்னைக் கொல்ல வந்து அடைந்த கூற்றைக் குமைத்தவர் - இரவும் பகலும் வழிபடும் பக்தரான மார்க்கண்டேயரைக் கொல்ல வந்த எமனை அழித்தவர்; (மாணி - அந்தணச் சிறுவன் - மார்க்கண்டேயர்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.22.1 - "துஞ்சலும் துஞ்சலி லாத போழ்தினும்");

தேவர் "எங்கள் அல்லலை நீக்காய்" என்ன, அருவிடம் தன்னை உண்ட நல்லவர் - தேவர்கள், "எம் துன்பத்தை நீக்கி அருளாய்" என்று வேண்டக், கொடிய விடத்தை உண்ட நல்லவர்; (நல்லவன் - நலத்தைச் செய்பவன்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.61.7 - "நண்ணி னார்க்கென்றும் நல்லவன் தன்னை");

கன்றாப்பூரில் நடுதறியப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


2)

ஆதியும் நடுவும் ஆகி அந்தமும் ஆன ஐயர்

பாதியிற் பெண்ணை வைத்துப் பாய்புனல் சடையில் வைத்தார்

நீதியர் செய்ய பாதம் நினைந்தெழும் நேயர் கட்கு

நாதியர் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


ஆதியும் நடுவும் ஆகி அந்தமும் ஆன ஐயர் - முதலும் நடுவும் இறுதியும் ஆன தலைவர்; (ஐயர் - தலைவர்);

பாதியிற் பெண்ணை வைத்துப் பாய்புனல் சடையில் வைத்தார் - திருமேனியில் ஒரு பாதியில் உமையை வைத்துக், கங்கையைச் சடையில் வைத்தவர்;

நீதியர் - நீதி வடிவானவர்;

செய்ய பாதம் நினைந்தெழும் நேயர்கட்கு நாதியர் - சேவடியைத் தியானித்து எழும் பக்தர்களுக்கு உறவினர்; (செய்ய - சிவந்த); (நாதி - உறவினன்; காப்பாற்றுவோன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.38.4 - "நெஞ்சொன்றி நினைந்தெழுவார்மேல் துஞ்சும் பிணியா யினதானே"); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.97.1 - "எவ்வுயிர்க்கும் நாதியன் நம்பெருமான்");

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


3)

வேதனார் தலையை ஏந்தி வீதியிற் பலிக்கு ழல்வார்

மாதுமை பங்கர் ஆகி வார்குழை தோட ணிந்த

காதனார் காத லாகிக் கைதொழு வாரைக் காக்கும்

நாதனார் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


* மாதுமை - திருக்கன்றாப்பூர்த் தலத்து இறைவி திருநாமம்;


வேதனார் தலையை ஏந்தி - வேதத்தை அருளிச்செய்து வேதப்பொருளாகவும் விளங்குபவர் சிவபெருமானார்; அவர் (பிரமனது) மண்டையோட்டைக் கையில் ஏந்தி; (வேதனார் - என்ற சொல்லை இப்பாடலில் இருவிதமாகவும் பொருள்கொள்ளல் ஆம் - 1. சிவபெருமான்; 2. பிரமன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.29.6 - "வேதனார் வெண்மழு வேந்தினார்");

வீதியில் பலிக்கு உழல்வார் - தெருவில் பிச்சைக்குத் திரிபவர்;

மாதுமை பங்கர் ஆகி வார் குழை தோடு அணிந்த காதனார் - உமையொரு பாகர் ஆகி, நீண்ட குழையும் தோடும் அணிந்த காதுகள் உடையவர்;

காதலாகிக் கைதொழுவாரைக் காக்கும் நாதனார் - பக்தியோடு கைகூப்பி வணங்கும் அடியவர்களைக் காக்கும் தலைவர்;

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


4)

அடித்தலம் மறவா அன்பர் அகத்துறை கின்ற ஈசர்

முடித்திரை தங்க வைத்த முக்கணர் பூதம் பாட

வெடித்திடு துடியை ஏந்தி விரிசடை புரள வீசி

நடித்தவர் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


அடித்தலம் மறவா அன்பர் அகத்து உறைகின்ற ஈசர் - திருவடியை மறவாமல் தொழும் அடியவர்கள் மனத்தில் குடிகொள்கின்ற ஈசர்;

முடித் திரை தங்க வைத்த முக்கணர் - திருமுடியில் அலைமிக்க கங்கையைத் தங்க வைத்த முக்கண்ணர்; (திரை - அலை; நதி; - கங்கை);

பூதம் பாட, வெடித்திடு துடியை ஏந்தி, விரிசடை புரள வீசி நடித்தவர் - பூதகணங்கள் இசை பாட, வெடி போல் ஒலிக்கின்ற உடுக்கினைக் கையில் ஏந்தி, விரிந்த சடை புரளும்படி ஆடியவர்; (துடி - உடுக்கு); (நடித்தல் - ஆடுதல்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.10.9 - "வெறியுறு விரிசடை புரள வீசிஓர்" - நறுமணம் கமழ்கின்ற விரிந்த சடை புரளுமாறு தலையை அசைத்து);

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


(இலக்கணக் குறிப்பு : முடித்திரை - ஏழாம்வேற்றுமைத்தொகை - முடியின்கண் திரை;

ஏழாம் வேற்றுமைத்தொகையில் வரும் வலி மிகும்; உதாரணம்: காட்டிடைச்சென்றான்; குடிப்பிறந்தார்;)


5)

அக்கணி ஆர மாப்பூண் அழகனார் அவம தித்த

தக்கனைத் தலைய ரிந்த தலைவனார் தஞ்சம் என்று

புக்கவர் தமக்கி ரங்கிப் புரமவை மூன்றும் வேவ

நக்கவர் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


அக்கு அணி ஆரமாப் பூண் அழகனார் - எலும்பை அழகிய மாலையாகப் பூண்ட அழகர்; (அணி ஆரம் - அழகிய ஹாரம்; "அணிகின்ற ஹாரம்" என்று வினைத்தொகையாகவும் கொள்ளல் ஆம்);

அவமதித்த தக்கனைத் தலை அரிந்த தலைவனார் - இகழ்ந்த தக்கன் வேள்வியை அழித்து அவன் தலையை அறுத்தவர்; (அரிதல் - அறுத்தல்);

தஞ்சம் என்று புக்கவர் தமக்கு இரங்கிப் புரம் அவை மூன்றும் வேவ நக்கவர் - அடைக்கலம் புகுந்த வானவர்க்கு இரங்கி முப்புரங்களும் வெந்து அழியச் சிரித்தவர்;

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


6)

பாடினார் மறைகள் எல்லாம் படர்சடை மீது திங்கள்

சூடினார் குறட்பூ தங்கள் சூழ்ந்திசை ஆர்க்க நட்டம்

ஆடினார் அறமு ரைக்க அன்றுகல் லால நீழல்

நாடினார் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


பாடினார் மறைகள் எல்லாம் - வேதங்களைப் பாடியவர்;

படர்சடை மீது திங்கள் சூடினார் - படரும் சடைமேல் சந்திரனை அணிந்தவர்;

குறட்பூதங்கள் சூழ்ந்து இசை ஆர்க்க நட்டம் ஆடினார் - குள்ள பூதங்கள் சுற்றி நின்று இசை ஒலிக்க திருநடம் செய்தவர்;

அறம் உரைக்க அன்று கல்லால நீழல் நாடினார் - முன்னம் சனகாதியருக்கு மறைப்பொருள் விரிக்கக் கல்லால மரத்தின்கீழ் இருந்தவர்;

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


7)

கச்சதா அரவம் கட்டிக் கையிலோர் கபாலம் ஏந்திப்

பிச்சைதான் கொள்ளும் பித்தர் பிள்ளைவெண் மதியம் மத்தம்

உச்சிமேற் சூடும் அத்தர் ஊர்தியா இடபம் தன்னை

நச்சினார் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


கச்சதா அரவம் கட்டிக் - அரையில் கச்சாக ஒரு பாம்பைக் கட்டியவர்; (கச்சதா - கச்சதாக - கச்சுஅது ஆக);

பிள்ளை வெண் மதியம் மத்தம் உச்சிமேற் சூடும் அத்தர் - இள வெண்திங்களையும் ஊமத்த மலரையும் முடிமேல் அணிந்த தந்தையார்;

ஊர்தியா இடபம் தன்னை நச்சினார் - வாகனமாக இடபத்தை விரும்பியவர்; (ஊர்தியா - ஊர்தியாக - கடைக்குறை விகாரம்); (நச்சுதல் - விரும்புதல்);

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


8)

தொல்கயி லாயம் தன்னைத் தூக்கிய துட்டன் ஆண்மை

அல்கிட ஊன்றிப் பின்னர் அவற்கொரு வாளும் ஈந்தார்

பல்கணக் கூத்தர் பாதம் பணிசுரர்க் கமுதம் தன்னை

நல்கினார் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


தொல் கயிலாயம் தன்னைத் தூக்கிய துட்டன் ஆண்மை அல்கிட ஊன்றிப் - தொன்மையான கயிலைமலையைப் பெயர்த்த துஷ்டனான இராவணனது வலிமையும் ஆணவமும் அழியும்படி திருப்பாத விரலை ஊன்றி; (ஆண்மை - வலிமை; அகங்காரம்); (அல்குதல் - அழிதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.29.8 - "அரக்க னாண்மை யழிய வரைதன்னால் நெருக்க வூன்றும் விரலான்");

பின்னர் அவற்கு ஒரு வாளும் ஈந்தார் - பிறகு (அவன் அழுது தொழக் கண்டு இரங்கி) அவனுக்கு (நீண்ட ஆயுளையும்) ஒப்பற்ற சந்திரஹாஸம் என்ற வாளையும் அருளியவர்; (அவற்கு - அவன்+கு - அவனுக்கு); (ஒரு - ஒப்பற்ற);

பல்கணக் கூத்தர் - பல கணங்கள் சூழ ஆடும் கூத்தர்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.56.4 - "பல்கணக் கூத்தப் பிரானே போற்றி" - பல்கணம் - பூத கணங்களே அன்றிப், பதினெண்கணங்களும் என்க. கணக் கூத்து, கணங்களின் இடையிற் செய்யப்படும் கூத்து);

பாதம் பணி சுரர்க்கு அமுதம் தன்னை நல்கினார் - திருவடியைப் பணிந்த தேவர்களுக்கு அமுதத்தை அளித்தவர்; (சுரர் - தேவர்);

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


9)

கஞ்சனும் அரியும் நேடிக் காணொணாச் சோதி ஆனார்

அஞ்சனக் கண்ணி பங்கர் அடியவர் மீது பாய்ந்த

வெஞ்சினக் காலன் தன்னை வீட்டினார் மிடறு தன்னில்

நஞ்சனார் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


கஞ்சனும் அரியும் நேடிக் காணொணாச் சோதி ஆனார் - பிரமனாம் திருமாலாலும் அடிமுடி தேடிக் காண இயலாத ஜோதி ஆனவர்; (கஞ்சன் - பிரமன் - Brahmā, who was born in a lotus); (நேடுதல் - தேடுதல்);

அஞ்சனக் கண்ணி பங்கர் - மை தீட்டிய கண்களை உடைய உமாதேவியை ஒரு பங்கில் உடையவர்; (அஞ்சனம் - கண்ணிடு மை); (அஞ்சனக்கண்ணி - அஞ்சனாட்சி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.9.3 - "அஞ்சனக் கண்ணுமை பங்கினர்");

அடியவர் மீது பாய்ந்த வெஞ்சினக் காலன் தன்னை வீட்டினார் - மார்க்கண்டேயர் மீது பாய்ந்த கொடிய கோபம் உடைய கூற்றுவனை உதைத்து அழித்தவர்; (வீட்டுதல் - அழித்தல்);

மிடறு தன்னில் நஞ்சனார் - கண்டத்தில் நஞ்சை அணிந்தவர் - நீலகண்டர்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.17.10 - "விட்டிலங்கு மாமழுவர் வேலை நஞ்சர்" - கடல் நஞ்சுண்டவர்);

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


10)

பிட்டராய்த் திரிவார் பேசும் பேச்சினில் உண்மை இல்லை

விட்டுநீர் விலகும் செக்கர் மேனியில் திருவெண் ணீற்றர்

இட்டமாய்த் தொழுவார்க் கின்பம் ஈபவர் ஈமக் காட்டில்

நட்டனார் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


பிட்டராய்த் திரிவார் பேசும் பேச்சினில் உண்மை இல்லை - வேதநெறியை (வைதிகமார்க்கத்தை)ப் பழித்துப் பேசித் திரிபவர்கள் பேச்சில் உண்மை இல்லை; (பிட்டர் - பிரஷ்டர்);

விட்டு நீர் விலகும் - அவர்கள் பேச்சை மதியாமல் நீங்குங்கள்;

செக்கர் மேனியில் திருவெண்ணீற்றர் - செம்மேனியில் வெள்ளிய திருநீற்றைப் பூசியவர்; (செக்கர் - சிவப்பு);

இட்டமாய்த் தொழுவார்க்கு இன்பம் ஈபவர் - அன்போடு தொழும் அடியவர்க்கு இன்பர் அளிப்பவர்;

ஈமக் காட்டில் நட்டனார் - சுடுகாட்டில் திருநடம் செய்பவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.29.5 - "ஈமக் காட்டில் ஓரிபல விடநட்ட மாடி னானைத்");

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


11)

கயந்திகழ் முடியில் திங்கட் கண்ணியர் மல்லார் எட்டுப்

புயந்திகழ் புராணர் பாடிப் போற்றிடும் அன்பர் தங்கள்

பயந்தவிர் கால காலர் பாவைநல் லாளைப் பாகம்

நயந்தவர் கன்றாப் பூரில் நடுதறி அப்ப னாரே.


கயம் திகழ் முடியில் திங்கட் கண்ணியர் - கங்கை தங்கிய திருமுடிமேல் திங்களைக் கண்ணிமாலையாக அணிந்தவர்; (கயம் - நீர்நிலை); (கண்ணி - தலையில் அணியும் மாலைவகை);

மல் ஆர் எட்டுப் புயம் திகழ் புராணர் - வலிய எண்தோள்கள் உடையவர், மிகவும் பழையவர்;

பாடிப் போற்றிடும் அன்பர்-தங்கள் பயம் தவிர் காலகாலர் - பாடி வணங்கும் அடியவர்களது அச்சத்தைத் தீர்ப்பவர், காலனுக்கே காலன் ஆனவர்;

பாவை நல்லாளைப் பாகம் நயந்தவர் - பாவைபோலும் நல்லாளாகிய உமாதேவியை ஒரு பாகமாக விரும்பியவர்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.17.9 - "பாவைநல் லாள்தனக்கும் வடமாடு மால்விடை ஏற்றுக்கும் பாகனாய்")

கன்றாப்பூரில் நடுதறி அப்பனாரே - அவர் திருக்கன்றாப்பூரில் உறைகின்ற, நடுதறியப்பர் என்ற திருநாமம் உடைய சிவபெருமானார்;


வி. சுப்பிரமணியன்

-------------- --------------