Showing posts with label தானன தான தானன தான தனதான. Show all posts
Showing posts with label தானன தான தானன தான தனதான. Show all posts

Saturday, April 19, 2025

P.392 - பாம்புரம் - கடலில் எழுந்த கடுவிடம்

2017-04-28

P.392 - பாம்புரம்

---------------------------------

(சந்தக் கலித்துறை - "தானன தான - தானன தான - தனதான" - சந்தம்;

தானன என்ற இடத்தில் தனதன என்றும் வரலாம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.98.1 - "நன்றுடை யானைத் தீயதி லானை")


* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர் ஒற்றுக் கெடும் இடம்;


1)

கடலிலெ ழுந்த கடுவிடம் உண்டு கறையாரும்

மிடறுடை யானை வெண்பிறை ஒன்று மிளிர்கின்ற

படர்சடை யானைப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானைத்

தொடைமலர் கொண்டு தொழுதெழ இல்லை துயர்தானே.


கடலில் எழுந்த கடு-விடம் உண்டு கறை ஆரும் மிடறு உடையானை - பாற்கடலில் தோன்றிய கொடிய நஞ்சை உண்டு கறையை அணிந்த கண்டத்தை உடையவனை; (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; அணிதல்);

வெண்பிறை ஒன்று மிளிர்கின்ற படர்-சடையானைப் - வெண்திங்கள் ஒளிவீசுகின்ற படர்ந்த சடையை உடையவனை;

பாம்புரம் மேய பகவானைத் - திருப்பாம்புரத்தில் எழுந்தருளிய கடவுளை; (பகவான் - கடவுள்; சிவன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.24.4 - "நாகேச்சுர நகருள் பகவா என வல்வினை பற்றறுமே");

தொடை-மலர் கொண்டு தொழுதெழ இல்லை துயர்தானே - தொடுத்த பூக்களால் போற்றி வழிபட்டால் துன்பம் தீரும்; (தொடை - மாலை); (தொடைமலர் - மலர்த்தொடை); (தொடைமலர் கொண்டு - உம்மைத்தொகையாகத், "தொடையும் மலரும் கொண்டு" என்றும் பொருள்கொள்ளல் ஆம். அப்படிக்கொண்டால், தொடை - பாமாலை);


2)

வெண்டலை ஏந்திப் பலிதிரி வானை விடையானை

வண்டறை கூந்தல் மாதொரு பாகம் மகிழ்வானைப்

பண்டரண் எய்து பாம்புர(ம்) மேய பகவானைத்

தொண்டுகள் செய்து தொழுதெழ இல்லை துயர்தானே.


வெண்-தலை ஏந்திப் பலி திரிவானை - வெள்ளை மண்டையோட்டை ஏந்திப் பிச்சையேற்பவனை; (பலி - பிச்சை);

விடையானை - இடபவாகனனை;

வண்டு அறை கூந்தல் மாது ஒரு பாகம் மகிழ்வானைப் - வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற கூந்தலை உடைய உமையை ஒரு பாகமாக விரும்பியவனை; (* வண்டறை கூந்தல் மாது - "வண்டார் குழலி" - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

பண்டு அரண் எய்து - முன்பு முப்புரங்களை எய்து;

பாம்புரம் மேய பகவானைத் - திருப்பாம்புரத்தில் எழுந்தருளிய கடவுளை;

தொண்டுகள் செய்து தொழுதெழ இல்லை துயர்தானே - திருத்தொண்டு செய்து வணங்கினால் துன்பம் தீரும்;


3)

உம்பர்கள் கோனை ஒண்மழு சூலம் உடையானை

சம்புவை ஆறு தண்மதி சேரும் சடையானைப்

பைம்பொழில் சூழ்ந்த பாம்புர(ம்) மேய பகவானை

வம்பலர் தூவி வாழ்த்திடும் அன்பர் மகிழ்வாரே.


உம்பர்கள் கோனை - தேவர் தலைவனை;

ஒண்-மழு சூலம் உடையானை - ஒளி திகழும் மழுவையும் சூலத்தையும் ஏந்தியவனை;

சம்புவை - சம்புவை; (சம்பு - சுகத்தைத் தருபவன் - சிவன் திருநாமம்);

ஆறு தண்-மதி சேரும் சடையானைப் - கங்கையையும் குளிர்ந்த சந்திரனையும் சடையில் அணிந்தவனை;

பைம்பொழில் சூழ்ந்த பாம்புரம் மேய பகவானை - அழகிய சோலை சூழ்ந்த திருப்பாம்புரத்தில் எழுந்தருளிய கடவுளை;

வம்பு-அலர் தூவி வாழ்த்திடும் அன்பர் மகிழ்வாரே - வாசமலர் தூவி வழிபடும் பக்தர்கள் இன்பம் எய்துவார்கள்; (வம்பு - வாசனை); (அலர் - மலர்);


4)

புண்ணியர் நால்வர் போற்றிடும் ஆலின் புடையானை

கண்ணுத லானைக் கவினுறு சோலைக் கருவண்டு

பண்ணிசை செய்யும் பாம்புர(ம்) மேய பகவானை

எண்ணிய அன்பர் பண்ணிய பாவம் இலையாமே.


புண்ணியர் நால்வர் போற்றிடும் ஆலின் புடையானை - சனகாதியர்கள் போற்றுகின்ற கல்லாலநீழல் வீற்றிருந்தருளும் தட்சிணாமூர்த்தியை; (ஆல் - கல்லாலமரம்); (புடை - பக்கம்; இடம்);

கண்ணுதலானைக் - நெற்றிக்கண்ணனை; (நுதல் - நெற்றி);

கவின்-உறு சோலைக் கருவண்டு பண் இசை செய்யும் - அழகிய பொழிலில் கரிய வண்டுகள் பண்களை இசைக்கின்ற; (கவின் - அழகு);

பாம்புரம் மேய பகவானை - திருப்பாம்புரத்தில் எழுந்தருளிய கடவுளை;

எண்ணிய அன்பர் பண்ணிய பாவம் இலை ஆமே - தியானிக்கும் பக்தர்களது பாவங்கள் அழியும்; (இலை - இல்லை);


5)

இனியுனை யன்றி இலைதுணை என்ற இமையோர்க்காத்

தனிமலை வில்லைத் தாங்கிய ரண்கள் தமையெய்த

பனிமலை யானைப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானை

இனியனை ஏத்த இருவினை நீங்கல் எளிதாமே.


"இனி உனை அன்றி இலை துணை" என்ற இமையோர்க்காத் - "இனி உன்னைத் தவிர வேறு துணை இல்லை" என்று சரண்புகுந்த தேவர்களுக்காக; (இனி - இப்பொழுது; இனிமேல்); (இலை - இல்லை);

தனி மலை-வில்லைத் தாங்கி அரண்கள்-தமை எய்த - ஒப்பற்ற மேருவில்லை ஏந்தி முப்புரங்களை எய்த; (தனி - ஒப்பற்ற);

பனி-மலையானைப் - பனி சூழ்ந்த கயிலைமலை நாதனை;

பாம்புரம் மேய பகவானை - திருப்பாம்புரத்தில் எழுந்தருளிய கடவுளை;

இனியனை ஏத்த இருவினை நீங்கல் எளிது ஆமே - இனிமை பயப்பவனைத் துதித்தால் எளிதில் இருவினை நீக்கம் பெறலாம்;


6)

புரிசடை யானைப் பொடியணி வானைப் பொரவந்த

கரியுரி யானைக் கனல்மழு வானைக் கடல்நஞ்சுண்

பரிவுடை யானைப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானை

விரிமலர் தூவி வேண்டிடும் அன்பர் வினைவீடே.


புரி-சடையானைப் - முறுக்கிய சடையினனை; (புரிதல் - முறுக்குக்கொள்தல்);

பொடி அணிவானைப் - திருநீற்றைப் பூசியவனை;

பொர வந்த கரி-உரியானைக் - போர் செய்ய வந்த யானையின் தோலை உரித்துப் போர்த்தவனை; (பொருதல் - போர்செய்தல்); (கரி - யானை); (உரி - தோல்);

கனல்-மழுவானைக் - பிரகாசிக்கின்ற மழுவை ஏந்தியவனை;

கடல்-நஞ்சு உண் பரிவு உடையானைப் - பாற்கடல் விடத்தை உண்ட கருணை உடையவனை;

பாம்புரம் மேய பகவானை - திருப்பாம்புரத்தில் எழுந்தருளிய கடவுளை;

விரி-மலர் தூவி வேண்டிடும் அன்பர் வினை வீடே - மலர்கின்ற பூக்களைத் தூவி இறைஞ்சும் பக்தர்களது வினை நீங்கும்; (வீடு - நீங்குதல்);


7)

மாய்தினம் என்று மறைமுனி அஞ்ச வருகூற்றைக்

காய்கழ லானைக் கமழ்சடை யானைக் கரவானைப்

பாய்விடை யானைப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானை

ஆய்தமிழ் பாடி அடிதொழ அல்லல் அடையாவே.


மாய்-தினம் என்று மறை-முனி அஞ்ச வரு-கூற்றைக் காய்-கழலானைக் - இறக்கும் நாள் என்று (/ கொல்லும் நாள் என்று) மார்க்கண்டேயர் அஞ்சுமாறு வந்த காலனை உதைத்த கழல் அணிந்த திருவடியினனை; (மாய்தல் - இறத்தல்; மாய்த்தல் - கொல்லுதல்); (கூற்று - இயமன்); (காய்தல் - கோபித்தல்; அழித்தல்);

கமழ்-சடையானைக் - மணம் கமழும் சடையை உடையவனை;

கரவானைப் - வஞ்சமின்றி வரம் அருள்பவனை; (கரத்தல் - ஒளித்தல்; கொடாதிருத்தல்);

பாய்-விடையானைப் - பாய்ந்து செல்லும் இடபத்தை வாகனமாக உடையவனை;

பாம்புரம் மேய பகவானை - திருப்பாம்புரத்தில் எழுந்தருளிய கடவுளை;

ஆய்-தமிழ் பாடி அடிதொழ அல்லல் அடையாவே - ஆய்ந்த நல்ல தமிழ்ப்பாமாலைகளைப் பாடி வணங்கினால், துன்பங்கள் நெருங்கமாட்டா; (ஆய்தல் - அழகு அமைதல்; தெரிந்தெடுத்தல்) (பெரிய புராணம் - திருநாவுக்கரசர் புராணம் - 12.21.326 - "ஆய்ந்ததமிழ்ச் சொல்மலரால் சார்வுறு மாலைகள் சாத்தி");


8)

கல்பெயர் மூடன் கதறிட ஊன்றும் கழலானை

வெல்விடை யானை விமலனை வேத(ம்) மிகவேத்தும்

பல்பெய ரானைப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானைச்

சொல்பிணை மாலை சூட்டிவ ணங்கச் சுகமாமே.


கல் பெயர் மூடன் கதறிட ஊன்றும் கழலானை - கயிலைமலையைப் பெயர்த்த மூடனான இராவணன் கதறி அழும்படி திருப்பாதவிரலை ஊன்றியவனை; (கல் - மலை);

வெல்-விடையானை - வெற்றியுடைய இடபவாகனனை;

விமலனை - தூயனை;

வேதம் மிக ஏத்தும் பல் பெயரானைப் - மறைகள் மிகவும் போற்றுகின்றவனைப், பல திருநாமங்கள் உடையவனை;

பாம்புரம் மேய பகவானைச் - திருப்பாம்புரத்தில் உறைகின்ற கடவுளை;

சொல் பிணை மாலை சூட்டி வணங்கச் சுகம் ஆமே - சொற்களைப் பிணைத்துத் தொடுத்த பாமாலைகளைச் சூட்டி வழிபடும் பக்தர்கள் இன்புறுவார்கள்;


9)

யாம்பரம் என்ற அரியய னார்கள் அறியானைக்

கூம்பிய நெஞ்சம் கோயில தாகும் குணத்தானைப்

பாம்பணி கோனைப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானை

ஓம்பிடும் அன்பர் உலகினில் இன்பம் உறுவாரே.


"யாம் பரம்" என்ற அரி-அயனார்கள் அறியானைக் - தாமே பரம்பொருள் என்று வாதிட்ட திருமால் பிரமன் இவர்களால் அறிய ஒண்ணாதவனை;

கூம்பிய நெஞ்சம் கோயிலது ஆகும் குணத்தானைப் - பக்தியால் ஒருமுகப்பட்ட மனத்தைத் தன் கோயிலாக் கொண்டவனை; (கூம்புதல் - குவிதல்; மனம் ஒருங்கி நிற்றல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.5.4 - "கூம்பித் தொழுவார்தம் குற்றேவலைக் குறிக்கொண் டிருக்கும் குழகா போற்றி");

பாம்பு அணி கோனைப் - பாம்பை அணிந்த தலைவனை;

பாம்புரம் மேய பகவானைச் - திருப்பாம்புரத்தில் உறைகின்ற கடவுளை;

ஓம்பிடும் அன்பர் உலகினில் இன்பம் உறுவாரே - போற்றும் பக்தர்கள் உலகில் இன்பம் அடைவார்கள்;


10)

மெய்யறி யாத மிண்டர்கள் சொல்லில் விழவேண்டா

ஐயனை வேங்கை அதளணி கோனை அரைதன்னில்

பையர வார்த்துப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானைச்

செய்யனை ஏத்தத் தீவினை தீர்ந்து திருவாமே.


மெய் அறியாத மிண்டர்கள் சொல்லில் விழவேண்டா - உண்மையை உணராத கல்நெஞ்சர்களின் பேச்சை மதிக்கவேண்டா; (மிண்டன் - கல்நெஞ்சன்);

ஐயனை, வேங்கை அதள் அணி கோனை - தலைவனைப், புலித்தோலை அணியும் அரசனை; (அதள் - தோல்);

அரைதன்னில் பையரவு ஆர்த்துப் - அரையில் நாகத்தை அரைநாணாகக் கட்டி; (பை - பாம்பின் படம்); (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

பாம்புரம் மேய பகவானைச் - திருப்பாம்புரத்தில் உறைகின்ற கடவுளை;

செய்யனை ஏத்தத் தீவினை தீர்ந்து திரு ஆமே - செம்மேனியானைத் துதித்தால், பாவங்கள் தீர்ந்து நன்மை உண்டாகும்; (செய் - சிவப்பு);


11)

பிணமெரி காட்டிற் பெருநடம் ஆடும் பெருமானை

உணவிட வேண்டி ஓட்டினை ஏந்தி உழல்வானைப்

பணமணி வானைப் பாம்புர(ம்) மேய பகவானை

மணமலர் தூவி வழிபட என்றும் மகிழ்வாமே.


பிணம் எரி காட்டில் பெரு-நடம் ஆடும் பெருமானை - பிணங்கள் எரிகின்ற சுடுகாட்டில் பெரிய கூத்து ஆடும் பெருமானை;

உணவு இட வேண்டி ஓட்டினை ஏந்தி உழல்வானைப் - பிச்சை இட யாசித்து மண்டையோட்டை ஏந்தித் திரிபவனை;

பணம் அணிவானைப் - பாம்பை அணிபவனை; (பணம் - நாகப்பாம்பு);

பாம்புரம் மேய பகவானைச் - திருப்பாம்புரத்தில் உறைகின்ற கடவுளை;

மணமலர் தூவி வழிபட என்றும் மகிழ்வாமே - வாசமலர்களைத் தூவி வழிபாடு செய்தால் என்றும் இன்பமே வரும்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Tuesday, October 23, 2018

04.56 - மணஞ்சேரி - கொங்கலர் சூடும்

04.56 - மணஞ்சேரி - கொங்கலர் சூடும்

2014-03-22

மணஞ்சேரி (திருமணஞ்சேரி)

------------------

(சந்தக் கலித்துறை - தானன தான தானன தான தனதான)

(தானன என்ற இடத்தில் தனதன என்றும் வரலாம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.98.1 - "நன்றுடையானைத் தீயதிலானை")


1)

கொங்கலர் சூடும் குழலியொர் பங்கன் குளிராரும்

திங்களைச் சென்னித் திகழ்ந்திட வைத்த திருவாளன்

மங்கையர் மைந்தர் வந்தடி போற்றும் மணஞ்சேரிச்

சங்கரன் அன்பர் தங்களுக் கின்பம் தருவானே.


கொங்கு அலர் சூடும் குழலி ஒர் பங்கன் - வாசமலர்களை அணிந்த கூந்தலை உடைய உமையை ஒரு பங்கில் உடையவன்; (கொங்கு - வாசனை);

குளிர் ஆரும் திங்களைச் சென்னித் திகழ்ந்திட வைத்த திருவாளன் - குளிர்ந்த சந்திரனைத் தன் தலைமேல் திகழவைத்த செல்வன்;

மங்கையர் மைந்தர் வந்து அடி போற்றும் மணஞ்சேரிச் சங்கரன் - இளம்பெண்களும் அவர்கள் கணவர்களும் வந்து வழிபாடு செய்கின்ற திருமணஞ்சேரியில் உறைகின்ற சங்கரன்; (மைந்தன் - இளைஞன்); (சங்கரன் - சிவன் திருநாமம் - சுகத்தைச் செய்பவன்);

அன்பர் தங்களுக்கு இன்பம் தருவானே - தன் பக்தர்களுக்கு இன்பம் அளிப்பவன் / அளிப்பான்;

(அப்பர் தேவாரம் - 4.32.3 - "ஓதுவார்கள் தங்களுக் கருளும் எங்கள் தத்துவன்");


2)

யாதொரு நேரும் அற்றவன் அங்கை அழலேந்தி

போதொடு வாசப் புகையொடு கண்ணிற் பொழிவோடு

மாதர்க ளோடு மைந்தர்கள் போற்றும் மணஞ்சேரிக்

காதொரு தோடன் கழல்தொழு வார்கள் கவலாரே.


யாதொரு நேரும் அற்றவன் - எவ்வித ஒப்பும் இல்லாதவன்; (நேர் - ஒப்பு);

அங்கை அழல் ஏந்தி - கையில் தீயை ஏந்துபவன்;

போதொடு வாசப்-புகையொடு கண்ணில் பொழிவோடு மாதர்களோடு மைந்தர்கள் போற்றும் - பெண்களும் ஆண்களும் கண்கள் கசியப், பூக்கள் தூபம் இவற்றால் வழிபாடு செய்கின்ற; (போது - பூ); (வாசப்-புகை - தூபம்);

மணஞ்சேரிக் காது ஒரு தோடன் கழல் தொழுவார்கள் கவலாரே - திருமணஞ்சேரியில் உறைகின்றவனும் ஒரு காதில் தோடு அணிந்தவனுமான சிவபெருமானது திருவடியைத் தொழும் பக்தர்களது கவலைகள் தீரும்; (கவலார் - வருத்தம் அடையமாட்டார்);


3)

தேரினில் ஏறித் திரிபுரம் செற்ற சிலைவில்லான்

ஆரியன் அன்பர் கோரிய வெல்லாம் அருளின்ப

வாரியன் நீல மணிதிகழ் கண்டன் மணஞ்சேரி

நாரியொர் பாலன் பேர்சொலக் காலன் நணுகானே.


சிலைவில்லான் - மேருமலையை வில்லாக ஏந்தியவன்; (சிலை - மலை);

ஆரியன் - பெரியோன்; ஆசிரியன்; (திருவாசகம் - சிவபுராணம் - அடி-64 - "பாசமாம் பற்றறுத்துப் பாரிக்கும் ஆரியனே");

அன்பர் கோரிய எல்லாம் அருள் இன்ப வாரியன் - பக்தர்கள் வேண்டிய எல்லா வரங்களையும் அருள்கின்ற இன்பக்கடல் ஆனவன்; (கோருதல் - விரும்புதல்; வேண்டிக்கொள்ளுதல்); (வாரி - கடல்); (திருவாசகம் - 8.8.2 - "பேராசை வாரியனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய்");

நாரி ஒர் பாலன் - பெண்ணை ஒரு பக்கத்தில் உடையவன்; (அப்பர் தேவாரம் - 5.98.5 - "உமைபாகம் ஓர் பாலராய்"); (அப்பர் தேவாரம் - 4.88.1 - "மலைமகள் தன்னுடைய பாலனை");

நணுகான் - நெருங்கமாட்டான்;


4)

பையர வோடு பான்மதி வைத்துப் பகைதீர்த்துத்

தையலொர் பாகம் தாங்கிய கோனைச் சடையானை

மையணி கண்ணர் மாலைகள் பாடு மணஞ்சேரிச்

செய்யனை நாடும் சிந்தையி னார்க்குத் தெளிவாமே.


பையரவோடு பால்மதி வைத்துப் பகைதீர்த்துத் - படத்தை உடைய நாகப்பாம்போடு பால் போன்ற வெண்திங்களைப் பகையின்றி ஒன்றாக வாழவைத்து;

தையல் ஒர் பாகம் தாங்கிய கோனை - உமையை ஒரு பாகமாக உடைய தலைவனை;

மை அணி கண்ணர் மாலைகள் பாடு - மை தீட்டப்பெற்ற கண்களையுடைய பெண்கள் பாமாலைகள் பாடித் துதிக்கின்ற; (பாடுதல் - துதித்தல்); (மாலை - சொல்மாலை; பாமாலை);

மணஞ்சேரிச் செய்யனை - திருமணஞ்சேரியில் உறைகின்ற செம்மேனிப் பெருமானை;

நாடும் சிந்தையினார்க்குத் தெளிவாமே - விரும்பி வழிபடும் பக்தர்களுக்குத் தெளிவு உண்டாகும் (= அறியாமை தீரும்);


5)

இண்டைகள் கட்டி இணையடி போற்றும் இணையில்மார்க்

கண்டரைக் காத்துக் காலனைச் செற்ற கரிகாடன்

வண்டமிழ் வாயர் மகிழ்வொடு போற்றும் மணஞ்சேரிக்

கொண்டலங் கண்டன் குரைகழல் போற்றக் குறைபோமே.


இண்டை - ஒருவித மாலை;

இணை இல் மார்க்கண்டர் - ஒப்பற்ற மார்க்கண்டேயர்;

காலனைச் செற்ற - இயமனை உதைத்து அழித்த;

கரிகாடன் - சுடுகாட்டில் இருப்பவன்;

வண்டமிழ் வாயர் - வண்தமிழ் வாயர் - தேவாரம் திருவாசகம் முதலியன பாடுபவர்கள்;

கொண்டலங் கண்டன் - மேகம் போல் அழகிய கண்டத்தை உடையவன்; (அம் - அழகு);

குரைகழல் போற்றக் குறை போமே - அப்பெருமானுடைய (ஒலிக்கின்ற கழலை அணிந்த) திருவடியை வழிபட்டால் குறைகள் தீரும்;


6)

சிர(ம்)மலி மாலை திகழ்முடி மீது திரையாறு

விரவிடு கின்ற வேணியி னானை விடையானை

மர(ம்)மலி சோலை வயல்புடை சூழ்ந்த மணஞ்சேரி

வரதனை வாழ்த்த மங்கல(ம்) மல்கு(ம்) மகிழ்வாமே.


சிரம் மலி மாலை திகழ் முடிமீது திரை-ஆறு விரவிடுகின்ற வேணியினானை - தலைமாலை அணிந்த திருமுடியின்மேல் அலைமோதும் கங்கை பொருந்துகின்ற சடையானை;

விடையானை - இடப-வாகனனை;

மரம் மலி சோலை வயல் புடை சூழ்ந்த மணஞ்சேரி வரதனை - மரங்கள் நிறைந்த சோலையும் வயலும் சூழ்ந்த திருமணஞ்சேரியில் உறைகின்ற வரதனை; (வரதன் - வரம் அருள்பவன்)

வாழ்த்த மங்கலம் மல்கும் மகிழ்வு ஆமே - போற்றி வழிபட்டால், திரு மிகும், இன்புற்று வாழலாம்;


7)

தளைகளி லாத தன்மையன் எந்தை தனிநாதன்

வளையொரு கையன் வல்விடம் உண்ட மணிகண்டன்

வள(ம்)மலி கின்ற வயல்புடை சூழ்ந்த மணஞ்சேரி

இளமதி சூடி இணையடி ஏத்த இடர்போமே.


தளைகள் இலாத தன்மையன் - மும்மலக்கட்டு அற்றவன்; (சுதந்திரன்);

எந்தை தனி நாதன் - எம் தந்தை, ஒப்பற்ற தலைவன்; (தனி - ஒப்பில்லாத);

வளை ஒரு கையன் - ஒரு கையில் வளையல் அணிந்தவன் - உமைபங்கன்;

வல்விடம் உண்ட மணிகண்டன் - கொடிய நஞ்சை உண்ட நீலகண்டன்;

வளம் மலிகின்ற வயல் புடை சூழ்ந்த மணஞ்சேரி - வளம் மிக்க வயல் சூழ்ந்த திருமணஞ்சேரியில் உறைகின்ற;

இளமதி சூடி இணையடி ஏத்த இடர் போமே - இளம்பிறையை அணிந்த பெருமானது இரு-திருவடிகளைத் துதித்தால் துன்பம் நீங்கும்;


8)

அருவரை பேர்த்தான் ஐயிரு வாய்கள் அழுதேத்தத்

திருவிரல் ஒன்றைச் சிறிதள வூன்று சிவனெம்மான்

வருமடி யார்கள் மனமகிழ் வெய்து மணஞ்சேரி

எருதமர் ஈசன் இணையடி ஏத்த இடர்போமே.


அரு-வரை பேர்த்தான் ஐயிரு-வாய்கள் அழுது ஏத்தத் - கயிலைமலையை பெயர்த்தவனான இராவணனது பத்துவாய்களும் அழுது துதிபாடும்படி; (வரை - மலை);

திருவிரல் ஒன்றைச் சிறிது அளவு ஊன்று சிவன் எம்மான் - திருப்பாத விரல் ஒன்றைச் சிறிதளவே ஊன்றிய சிவன், எம் தலைவன்;

வரும் அடியார்கள் மனமகிழ்வு எய்து மணஞ்சேரி - வந்து வழிபடும் பக்தர்கள் மனத்தில் இன்பம் அடைகின்ற திருமணஞ்சேரியில் உறைகின்ற;

எருது அமர் ஈசன் இணையடி ஏத்த இடர் போமே - இடபத்தை ஊர்தியாக விரும்பும் ஈசனது இரு-திருவடிகளைப் போற்றினால் துன்பம் தீரும்;


9)

வேணுவை ஏந்தி மேய்த்தவன் வேதன் மிகநேடி

நாணுற ஓங்கு நம்பனை நட்டம் நவில்வானை

வாணுதல் மாதர் மலர்கொடு போற்று மணஞ்சேரித்

தாணுவை நெஞ்சில் தரித்தவர்க் கில்லை தடுமாற்றே.


வேணுவை ஏந்தி மேய்த்தவன் - வேணுகோபாலன் - திருமால்; (வேணு - புல்லாங்குழல்);

வேதன் - பிரமன்;

மிக நேடி நாணுற ஓங்கு நம்பனை - அவ்விருவரும் அடிமுடி மிகவும் தேடி நாணும்படி எல்லையின்றி ஓங்கிய சிவனை; (நேடுதல் - தேடுதல்); (நம்பன் - சிவன் திருநாமம் - விரும்பத்தக்கவன்);

நட்டம் நவில்வானை - திருநடம் செய்பவனை;

வாணுதல் மாதர் மலர்கொடு போற்று மணஞ்சேரித் தாணுவை - ஒளியுடைய நெற்றியுடைய பெண்கள் பூவால் வழிபாடு செய்யும் திருமணஞ்சேரித் தாணுவை; (வாணுதல் - வாள் நுதல் - ஒளிபொருந்திய நெற்றி); (தாணு - ஸ்தாணு - சிவன் திருநாமங்களுள் ஒன்று);

தடுமாற்று - தடுமாற்றம் - மனக்கலக்கம்;


10)

வீண்மொழி பேசும் மிண்டர்கள் என்றும் விரவாதான்

நாண்மலர்ப் பாதன் நங்கையொர் பங்கன் நலம்நாடி

வாண்முக மாதர் வந்தடி போற்று மணஞ்சேரி

நீண்மதி சூடி நினைபவர் நெஞ்சில் நிறைவானே.


மிண்டர் - கல்நெஞ்சர்;

விரவாதான் - விரவாதவன்; சேராதவன்; (விரவுதல் - அடைதல்; கலத்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.46.8 - "மெய்யானைப் பொய்யரொடு விரவாதானை");

நாண்மலர்ப் பாதன் - புதிதாகப் பூத்த மலர் போன்ற பாதத்தை உடையவன்;

நங்கை ஒர் பங்கன் - உமைபங்கன்;

வாண்முக மாதர் - வாள்-முக-மாதர் - ஒளி பொருந்திய முகத்தை உடைய பெண்கள்;

நீண்மதி சூடி - நீள்மதி சூடி - திங்களை அணிந்தவன்;


11)

வெண்டிரை ஆரும் வேலையு மிழ்ந்த விடமுண்ட

கண்டனை நெற்றிக் கண்ணனை வீரக் கழலானை

வண்டறை கின்ற வண்பொழில் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி

அண்டனை அண்டும் அன்பரை அல்லல் அடையாவே.


வெண் திரை ஆரும் வேலை உமிழ்ந்த விடம் உண்ட கண்டனை - வெண்ணிற அலைகள் பொருந்திய கடலான பாற்கடல் உமிழ்ந்த ஆலகால விடத்தை உண்ட நீலகண்டனை;

வீரக் கழலானை - வீரக்கழலை அணிந்த திருப்பாதனை;

வண்டு அறைகின்ற வண்-பொழில் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி - வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற வளம் மிக்க சோலைகளால் சூழப்பெற்ற திருமணஞ்சேரியில் உறைகின்ற;

அண்டனை அண்டும் அன்பரை அல்லல் அடையாவே - சிவபெருமானைச் சரண்புகுந்த பக்தர்களைத் துன்பங்கள் நெருங்கா; (அண்டன் - சிவன்); (அண்டுதல் - சரண்புகுதல்);


வி. சுப்பிரமணியன்

-------------- --------------

Monday, April 16, 2018

04.27 - வல்லம் (திருவலம்) - வெண்டலை ஏந்தி

04.27 - வல்லம் (திருவலம்) - வெண்டலை ஏந்தி

2013-11-29

வல்லம் (திருதிருவலம்)

------------------

(சந்தக் கலித்துறை - "தானன தான - தானன தான - தனதான";

தானன என்ற இடத்தில் தனதன என்றும் வரலாம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.98.1 - "நன்றுடையானை")


1)

வெண்டலை ஏந்தி வெள்விடை ஏறி விடநாகம்

வண்டிரை கொன்றை மலரணி ஈசன் மகிழ்கின்ற

தெண்டிரை வந்து திருவடி போற்று திருவல்லம்

கண்டலர் தூவிக் கைதொழு தல்லல் களைவோமே.


வெண்-தலை ஏந்தி - வெள்ளிய மண்டையோட்டை ஏந்தியவன்;

வெள்-விடை ஏறி - வெண்ணிற இடபத்தின்மேல் ஏறியவன்;

விடநாகம் வண்திரை (/வண்டு இரை) கொன்றை மலர் அணி ஈசன் மகிழ்கின்ற - விடம் உடைய நாகப்பாம்பையும், கங்கையையும், வண்டுகள் ஆரவாரிக்கின்ற கொன்றைமலரையும் முடிமேல் அணிகின்ற ஈசன் விரும்பி உறைகின்ற; (வண்டிரை - 1. வண்+திரை (=கங்கை) / 2. வண்டு+இரை (வண்டு ஒலிக்கின்ற)); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.29.2 - "வண்டிரை மதிச்சடை மிலைத்தபுனல் சூடிப்");

தெண்-திரை வந்து திருவடி போற்று திருவல்லம் கண்டு - தெளிந்த ஆற்றின் அலைகள் வந்து திருவடியை வணங்கும் திருவல்லத்தைத் தரிசித்து;

அலர் தூவிக் கைதொழுது அல்லல் களைவோமே - பூக்கள் தூவிக் கைகளால் தொழுது நம் துன்பத்தைத் தீர்ப்போம்.


2)

பூணுர கங்கள் பொலிதிரு மேனிப் புகழாளன்

வாணுத லாளை வாமமு கந்தான் மகிழ்கின்ற

சேணுயர் கின்ற திண்மதில் சூழ்ந்த திருவல்லம்

பேணுதல் செய்து பேரிடர் தன்னைப் பிரிவோமே.


பூண் உரகங்கள் - பூணுகின்ற பாம்புகள்;

வாணுதலாள் = வாள் நுதலாள் - ஒளிபொருந்திய நெற்றியை உடையவள் - உமையம்மை;

வாமம் உகந்தான் - இடப்பக்கம் விரும்பியவன்;

சேண் - ஆகாயம்;

திண் மதில் - வலிமை மிகுந்த மதிற்சுவர்;

பேணுதல் - போற்றுதல்;

பேர்-இடர் - பெரிய துன்பம்;


3)

நித்தியன் நெற்றி நேத்திரன் நாகம் நிலவாறு

மத்தம ணிந்த வார்சடை அண்ணல் மகிழ்கின்ற

தெத்தென வென்று தேன்முரல் கின்ற திருவல்லம்

பத்தியொ டுற்றுப் பாதமி ரண்டைப் பணிவோமே.


நித்தியன் - அழிவற்றவன்;

நெற்றி நேத்திரன் - நெற்றிக்கண்ணன்;

நாகம் நிலவு ஆறு மத்தம் அணிந்த - பாம்பையும் சந்திரனையும் கங்கையையும் ஊமத்த மலரையும் சூடிய;

தேன் முரல்கின்ற - வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்கின்ற;

பத்தியொடு உற்று - பக்தியோடு சென்றடைந்து; (உறுதல் - அடைதல்);


4)

பூவது கொண்டு பொன்னடி போற்றல் புரியாமல்

ஏவது வாக்கும் காமனை அங்கம் இலனாக்கி

சேவது வாயில் பார்க்கிற கோயில் திருவல்லம்

நாவது கொண்டு நற்றமிழ் பாட நலமாமே.


* இத்தலத்தில் இடபம் சுவாமியை நோக்கி இராமல் அவருக்கு எதிர்ப்புறமாகக் கிழக்கு நோக்கியுள்ளது.

பூவது கொண்டு பொன்னடி போற்றல் புரியாமல் - பூவால் பொன்னடியைப் போற்றாமல்; (அது - பகுதிப்பொருள்விகுதி);

ஏ அது ஆக்கும் காமனை – பூவினை அம்பு ஆக்கும் மன்மதனை; (ஏ - அம்பு); (ஏ அது ஆக்கும் = ஏவதுவாக்கும்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.112.6 - "திரிபுரமெரித்து நீறது வாக்கிய நிமலனகர்)";

அங்கம் இலன் ஆக்கி - உடலற்றவனாகச் செய்தவன்; (ஆக்கி - ஆக்கியவன்);

சேவது வாயில் பார்க்கிற கோயில் திருவல்லம் - இடபம் உள்ளே ஈசனை நோக்காமல் வாயிலை நோக்கியபடி இருக்கும் கோயிலான திருவல்லத்தில்; (சே - எருது);

நாவது கொண்டு நற்றமிழ் பாட நலம் ஆமே - நாவினால் தேவாரம் முதலியன பாடினால் நன்மை விளையும்;



5)

வான்மிக வாழ்த்த வல்விடம் உண்ட மணிகண்டன்

மான்மறி ஏந்தி மாதொரு பங்கன் மகிழ்கின்ற

தேன்மலர் நாடிச் சிறையளி ஆர்க்கும் திருவல்லம்

வான்மலர் தூவி வந்தனை செய்தல் வழியாமே.


வான் - தேவர்கள்;

மான்மறி - மான் கன்று;

சிறை அளி ஆர்க்கும் - சிறகுடைய வண்டு ஒலிக்கும்;

வான்மலர் தூவி வந்தனை செய்தல் வழி ஆமே - அழகிய பூக்களைத் தூவி வழிபடுவது உய்யும் வழி ஆகும்; (வான் - அழகு);


6)

கொம்பன மங்கை கூறமர் எந்தை குளிர்திங்கள்

வம்பவிழ் கொன்றை மலரணி ஈசன் வடவாற்கீழ்ச்

செம்பொருள் சொன்ன சிவனுறை கின்ற திருவல்லம்

நம்பிய டைந்து நாம்தொழு தேத்த நலமாமே.


கொம்பு அன மங்கை கூறு அமர் எந்தை - பூங்கொம்பு போன்ற உமாதேவியை ஒரு கூறாக மகிழ்ந்த எம் தந்தை;

குளிர்-திங்கள் வம்பு அவிழ் கொன்றைமலர் அணி ஈசன் - குளிர்ந்த திங்களையும் வாசம் கமழும் கொன்றைமலரையும் சூடிய ஈசன்;

வட-ஆல்கீழ்ச் செம்பொருள் சொன்ன சிவன் உறைகின்ற திருவல்லம் - கல்லால மரத்தின்கீழ் மறைப்பொருளை உபதேசித்த சிவபெருமான் உறைகின்ற திருவல்லத்தை; (வடவால் - கல்லால மரம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.132.1 - "ஏரிசையும் வடவாலின் கீழிருந்தங் கீரிருவர்க் கிரங்கிநின்று");

நம்பி அடைந்து நாம் தொழுது ஏத்த நலம் ஆமே - விரும்பி அடைந்து நாம் தொழுது போற்றினால் நன்மை உண்டாகும்.


7)

கந்தனை ஈன்ற கண்ணுதல் எந்தை கழல்போற்று

சந்திர னுக்குத் தண்ணருள் செய்து தலையேற்றான்

செந்தழல் மேனிச் சிவனுறை கின்ற திருவல்லம்

வந்தனை செய்தல் வல்வினை தீரும் வழியாமே.


கந்தனை ஈன்ற கண்ணுதல் எந்தை - முருகனைப் பெற்ற நெற்றிக்கண்ணனான எம் தந்தை;


8)

வரையசைத் தானை வாடநெ ரித்து வரமீந்தான்

சிரைதலை ஏந்திச் சில்பலி தேரும் சிவன்மேவும்

திரைபுனல் எற்றும் கரையினில் உள்ள திருவல்லம்

கரைமனத் தோடு கைதொழு தல்லல் களைவோமே.


வரை அசைத்தானை வாட நெரித்து வரம் ஈந்தான் - கயிலைமலையை அசைத்த இராவணனை வாடுமாறு நசுக்கிப் பின் அவனுக்கு வரம் கொடுத்தவன்; (வரை - மலை);

சிரை-தலை ஏந்திச் சில்-பலி தேரும் சிவன் மேவும் - மயிரற்ற மண்டையோட்டை ஏந்திச் சிறு அளவில் இடும் பிச்சை ஏற்கும் சிவன் உறைகின்ற; (அப்பர் தேவாரம் - 6.5.3 - "சில்லைச் சிரைத்தலையில் ஊணா போற்றி");

திரை-புனல் எற்றும் கரையினில் உள்ள திருவல்லம் - அலைக்கின்ற ஆற்றுநீர் மோதுகின்ற கரையில் உள்ள திருவல்லத்தை; (திரைதல் - அலையெழுதல்); (எற்றுதல் - மோதுதல்; அடித்தல்);

கரை-மனத்தோடு கைதொழுது அல்லல் களைவோமே - கரைகின்ற மனத்தோடு கைகூப்பித் தொழுது நம் அல்லல்களைத் தீர்ப்போம்.


9)

பங்கய னோடு பாற்கட லானும் பதமேத்த

அங்கள வில்லா ஆரழல் ஆனான் அமர்கின்ற

செங்கயல் பாயும் செய்புடை சூழ்ந்த திருவல்லம்

கொங்கலர் தூவிக் கும்பிட அல்லல் குறுகாவே.


பங்கயன் - தாமரையில் வீற்றிருக்கும் பிரமன்;

பாற்கடலான் - பாற்கடலில் பள்ளிகொள்ளும் திருமால்;

அங்கு அளவு இல்லா ஆரழல் ஆனான் - அங்கே அளவற்ற ஜோதி ஆனவன்;

செங்கயல் பாயும் செய் புடை சூழ்ந்த திருவல்லம் - சிவந்த கயல்மீன்கள் பாயும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருவல்லம்; (செய் - வயல்);

கொங்கு அலர் - வாசமலர்;

குறுகா - அணுகா; அடையா; (குறுகுதல் - அணுகுதல்);


10)

வலையினை வீசும் வஞ்சகர் வார்த்தை மதியாதீர்

அலைமலி கங்கை அஞ்சடை ஏற்ற அருளாளன்

சிலையினை ஏந்தித் திரிபுரம் எய்தான் திருவல்லம்

நிலையினன் நற்றாள் நினைவது வான்சேர் நெறிதானே.


மதியாதீர் - மதியேன்மின் - நீங்கள் மதிக்க வேண்டா;

அம் சடை - அழகிய சடை;

சிலை - மலை; வில்; (மேருமலை என்ற வில்);

திருவல்லம் நிலையினன் - திருவல்லத்தில் நிலைத்து உறைகின்ற சிவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.76.1 - "மாசிலாச் சீர்மறைக்காடு நெய்த்தானம் நிலையினான்");

வான் சேர் நெறி - வானுலகம் சேரும் வழி ஆகும்;


11)

இகழ்தரு தக்கன் வேள்வித கர்த்த எரிவண்ணன்

உகள்தரு மானை ஒருகரம் ஏந்தி உரகத்தார்

திகழ்தரு மார்பன் திருவலம் மேய சிவனெம்மான்

புகழ்தனை ஓதப் பொருவினை எல்லாம் பொடியாமே.


தருதல் - ஒரு துணைவினைச்சொல்;

தகர்த்தல் - அழித்தல்;

எரிவண்ணன் - தீப் போன்ற செம்மேனியன்;

உகள்தல் - பாய்தல்; தாவுதல்;

உரகத்-தார் - பாம்பு மாலை;

பொரு-வினை - தாக்குகின்ற வினை; (பொருதல் - போர்செய்தல்);

பொடி ஆம் - சாம்பல் ஆகும்; அழியும்;

இலக்கணக் குறிப்பு: புணர்ச்சியில்: ழ்+த = ட ; ள்+த = ட ; இகழ்தரு, உகள்தரு, திகழ்தரு, புகழ்தனை = இகடரு, உகடரு, திகடரு, புகடனை;


வி. சுப்பிரமணியன்

-------------- --------------