Showing posts with label கச்சி ஏகம்பம். Show all posts
Showing posts with label கச்சி ஏகம்பம். Show all posts

Friday, March 31, 2023

T.184 - கச்சி ஏகம்பம் - கொற்றத்தினை அத்தத்தினை

2007-05-01

T.184 - கச்சி ஏகம்பம் - கொற்றத்தினை அத்தத்தினை

--------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தத்தத்தன தத்தத் தனதன

தத்தத்தன தத்தத் தனதன

தத்தத்தன தத்தத் தனதன .. தனதான)

(முத்தைத்தரு பத்தித் திருநகை - திருப்புகழ்)


கொற்றத்தினை அத்தத் தினைமிக

.. .. .. இச்சித்துல கத்திற் பலபல

.. .. குற்றத்தினை மிக்குச் செயவரு .. வினைகூடக்

.. கொட்டத்தொடு சுற்றிப் பெரியவர்

.. .. .. திட்டத்திரி துட்டச் சிறுமதி

.. .. கொச்சைத்தனம் அற்றுத் திருவடி .. தொழுவேனோ

புற்றுப்பணி சுற்றித் திகழ்தர

.. .. .. அச்சைத்தரு மற்பற் புலியுரி

.. .. பொற்பட்டென நச்சித் தரிதிரு .. உடையானே

.. பொய்த்தத்துவ மட்டர்க் கவ(ம்)மலி

.. .. .. பிட்டர்க்கறி வற்றுப் புறனுரை

.. .. பொக்கத்தின ருக்குப் பழவினை .. களையானே

பற்றற்றுள பத்தர்க் கருளிடு

.. .. .. பக்கத்தின தட்பத் திரையடை

.. .. பட்டுச்சடை நிற்கப் பனிமதி .. புனைவோனே

.. பக்கத்தினில் வெற்புக் கிறைமகள்

.. .. .. வைத்துக்கலை பற்றிச் சுரரடி

.. .. பற்றிப்புகழ் செப்பக் கடல்விடம் .. அணிவோனே

பெற்றக்கொடி கட்டித் திகழ்தளி

.. .. .. பெற்றுத்திரு வுற்றுப் பொலிதரு

.. .. பெற்றிப்புரி கச்சிப் பதிதனில் .. உறைவோனே

.. பிச்சைக்குழல் அத்தத் தினஅவை

.. .. .. உற்றுத்தரு மிக்குப் பரிசது

.. .. பெற்றுத்தரு பெட்பைப் புவிமொழி .. பெருமானே.


பதம் பிரித்து:

கொற்றத்தினை அத்தத்தினை மிக

.. .. .. இச்சித்து, உலகத்திற் பலபல

.. .. குற்றத்தினை மிக்குச் செய, அருவினை கூடக்,

.. கொட்டத்தொடு சுற்றிப், பெரியவர்

.. .. .. திட்டத் திரி துட்டச் சிறுமதி,

.. .. கொச்சைத்தனம் அற்றுத், திருவடி தொழுவேனோ;

புற்றுப்-பணி சுற்றித் திகழ்தர,

.. .. .. அச்சைத் தரு மற்-பற்-புலியுரி

.. .. பொற்பட்டு என நச்சித் தரி-திரு உடையானே;

.. பொய்த்-தத்துவ மட்டர்க்கு, அவ(ம்) மலி

.. .. .. பிட்டர்க்கு, அறிவு அற்றுப் புறன் உரை

.. .. பொக்கத்தினருக்குப் பழவினை களையானே;

பற்றற்று உள பத்தர்க்கு அருளிடு

.. .. .. பக்கத்தின; தட்பத்-திரை அடை-

.. .. பட்டுச் சடை நிற்கப், பனி-மதி புனைவோனே;

.. பக்கத்தினில் வெற்புக்கு இறை-மகள்

.. .. .. வைத்துக், கலை பற்றிச், சுரர் அடி

.. .. பற்றிப் புகழ் செப்பக் கடல்-விடம் அணிவோனே;

பெற்றக்-கொடி கட்டித் திகழ்-தளி

.. .. .. பெற்றுத், திருவுற்றுப் பொலிதரு

.. .. பெற்றிப்-புரி கச்சிப்-பதிதனில் உறைவோனே;

.. பிச்சைக்கு உழல் அத்தத்தின; அவை

.. .. .. உற்றுத் தருமிக்குப் பரிசது

.. .. பெற்றுத்தரு பெட்பைப் புவி மொழி பெருமானே.


கொற்றத்தினை அத்தத்தினை மிக இச்சித்து, உலகத்திற் பலபல குற்றத்தினை மிக்குச் செய, அருவினை கூடக் - வெற்றியையும் பொருளையும் மிகவும் விரும்பி, உலகில் பற்பல குற்றங்களை மிகுந்து செய்ய, அதனால் வருகின்ற அரிய வினைகள் பெருக; (கொற்றம் - வெற்றி); (அத்தம் - அர்த்தம் - பொருள்); (இச்சித்தல் - விரும்புதல்); (செய வருவினை = 1. செய்ய அருவினை; 2. செய்ய வரு வினை);

கொட்டத்தொடு சுற்றிப், பெரியவர் திட்டத் திரி துட்டச் சிறுமதி, கொச்சைத்தனம் அற்றுத், திருவடி தொழுவேனோ - ஆணவத்தோடு சுற்றி, ஆன்றோர்கள் பழிக்கும்படி அலைகின்ற, கொடிய சிற்றறிவும் இழிவும் நீங்கி, உன் திருவடியைத் தொழுமாறு அருள்வாயாக; (கொட்டம் - செருக்கு; ஆணவம்); (திரிதல் - சுற்றுதல்; கெடுதல்); (துட்டம் - துஷ்டம் - தீமை; கொடுமை); (சிறுமை - அற்பத்தனம்; குற்றம்); (மதி - அறிவு); (கொச்சை - இழிவு);

புற்றுப்-பணி சுற்றித் திகழ்தர, அச்சைத் தரு மற்-பற்-புலியுரி பொற்பட்டு என நச்சித் தரி-திரு உடையானே - புற்றில் வாழும் இயல்புடைய பாம்பு சுற்றி இருக்க, அச்சத்தைத் தரும் வலிய பற்களையுடைய புலியின் தோலைச் சிறந்த பட்டாடை போல விரும்பி அணிந்த திரு உடையவனே; (பணி - பாம்பு); (தருதல் - ஒரு துணைவினை); (அச்சு - அச்சம்); (மல் - வலிமை); (மற்பற்புலி - மல் பல் புலி - வலிய பல்லை உடைய புலி); (பொற்பட்டு - அழகிய பட்டு; "பொற்றுகில்" என்று இலக்கியங்களில் வருவதை ஒத்த பிரயோகம்); (குலோத்துங்க சோழனுலா - 218. "நற்றுகில் கொண்ட நறுந்துழாய் மார்பாநின் பொற்றுகி றந்தருளிப் போதென்பார் - மற்றிவள்"); (நச்சுதல் - விரும்புதல்); (தரித்தல் - அணிதல்; உடுத்தல்);

பொய்த்-தத்துவ மட்டர்க்கு, அவ(ம்) மலி பிட்டர்க்கு, அறிவு அற்றுப் புறன் உரை பொக்கத்தினருக்குப் பழவினை களையானே - பொருளற்ற பொய்த்தத்துவங்களைப் போற்றும் மூடர்களுக்கு, நெறிக்குப் புறம்பான வீணர்களுக்கு, அறிவின்றிப் பழிமொழிகளைப் பேசும் வஞ்சகர்களுக்கு, அவர்களது பழைய வினையைத் தீர்த்தல் செய்யாதவனே; (மட்டன் - மூடன்); (அவம் - பயனின்மை; கேடு); (பிட்டன் - பிரஷ்டன் - நெறியிலிருந்து வழுவியவன்); (பொக்கம் - குற்றம்; வஞ்சகம்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.11.6 - "சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்தவர்க்கலால் நலமிலன்");

பற்றற்று உள பத்தர்க்கு அருளிடு பக்கத்தின – பற்றற்று இருக்கும் பக்தர்களுக்கு அருளும் அன்புடையவனே; (பக்கம் - பக்ஷம் - அன்பு);

தட்பத்-திரை அடைபட்டுச் சடை நிற்கப், பனி-மதி புனைவோனே - குளிர்ந்த கங்கையைத் தடுத்து நிறுத்திய சடையில் குளிர்ந்த திங்களை அணிந்தவனே; (தட்பம் - குளிர்ச்சி); (திரை - அலை; நதி); (பனி - குளிர்ச்சி);

பக்கத்தினில் வெற்புக்கு இறை-மகள் வைத்துக், கலை பற்றிச் - திருமேனியில் இடப்பக்கத்தில் இமவான் மகளைப் பாகமாக வைத்து, மானை ஏந்தி; (இறை - அரசன்); (கலை - மான்);

சுரர் அடி பற்றிப் புகழ் செப்பக் கடல்-விடம் அணிவோனே - தேவர்கள் திருவடியைப் பற்றித் துதிக்கப், பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தைக் கண்டத்தில் அணிந்தவனே; ( சுரர் - தேவர்);

பெற்றக்-கொடி கட்டித் திகழ்-தளி பெற்றுத், திருவுற்றுப் பொலிதரு பெற்றிப்-புரி கச்சிப்-பதிதனில் உறைவோனே - இடபக்கொடி கட்டப்பெற்று விளங்குகின்ற கோயில்கள் பல இருக்கப்பெற்றுச், செல்வமும் சிறப்பும் பொலியும் பெருமையுடைய ஊரான காஞ்சிபுரத்தில் கச்சி ஏகம்பத்தில் எழுந்தருளியவனே; (பெற்றம் - எருது); (தளி - கோயில்); (திரு - சிறப்பு; நன்மை; செல்வம்); (பொலிதல் - விளங்குதல்); (பெற்றி - பெருமை); (புரி - நகரம்; ஊர்); (பதி - தலம்);

பிச்சைக்கு உழல் அத்தத்தின - பிச்சைக்காக உழலும் செல்வனே; (அத்தம் - அர்த்தம் - பொருள்; செல்வம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.46.7 - "சிந்தை நின்றருள் நல்கிய செல்வத்தன்");

அவை உற்றுத் தருமிக்குப் பரிசது பெற்றுத் தரு பெட்பைப் புவி மொழி பெருமானே - (மதுரையில் பாண்டிய மன்னனது) சபையை அடைந்து, தருமிக்குப் பரிசைப் பெற்றுத் தந்த அன்பையும் பெருமையையும் உலகம் சொல்லித் துதிக்கின்ற பெருமானே; (அவை - சபை); (தருமி - மதுரையில் வாழ்ந்த சிவபக்தர்; திருவிளையாடற் புராணத்தில் காண்க); (பெட்பு - அன்பு; பெருமை; தன்மை);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- -----------

Sunday, July 31, 2022

T.152 - கச்சி ஏகம்பம் - மிகுத்துப்புரி தீவினை

2011-08-06

T.152 - கச்சி ஏகம்பம் - மிகுத்துப்புரி தீவினை

--------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தனத்தத்தன தானன தானன

தனத்தத்தன தானன தானன

தனத்தத்தன தானன தானன .. தந்ததான)

(மதப்பட்டவி சாலக போலமு - திருப்புகழ் - திருப்புக்கொளியூர் அவிநாசி)


முற்குறிப்பு: அரையடிகளின் ஆரம்பத்தில் மோனை வரும் இடத்தில் எதுகை வருமாறு அமைந்த பாடல். அதனால் எட்டு அடிகள் உடைய பாடல் போலவும் தோற்றம் தரும்.

இதுபோல அரையடியில் எதுகை அமைந்த ஒரு திருப்புகழ் - கொடாதவனையே புகழ்ந்து - என்று தொடங்கும் விராலிமலைத் திருப்புகழ்.


மிகுத்துப்புரி தீவினை யாயின

.. .. .. வெருட்டிப்பல பேரிடர் நாடொறும்

.. .. விளைத்துத்தொடர் வாழ்விது போயிரு .. கண்களால்நீர்

.. உகுத்துத்தமிழ் மாலைகள் நாவினொ

.. .. .. டுரைத்துத்திகழ் சேவடி யேதொழும்

.. .. உளத்தைத்தமி யேனுற ஆரருள் .. தந்துகாவாய்

சகத்தைப்படை பூமிசை யான்முகில்

.. .. .. நிறத்துத்திரு மாலிவர் தாள்முடி

.. .. தனைச்சற்றறி யாவண(ம்) நீடிவி .. ளங்குசோதீ

.. அகத்திற்பல நாளொரு கோயிலை

.. .. .. அமைத்துத்தொழு பூசலின் ஓர்தளி

.. .. அதிற்புக்கருள் நேய-அ ராவல்குல் .. மங்கைபாகா

நகைத்துத்திரு மாமலை வீசிய

.. .. .. செருக்குத்தலை ஆறொடு நாலனை

.. .. நசுக்கிப்பிற கேழிசை பாடவ .. ரங்களீவாய்

.. பகைத்துத்திரி தானவர் மூவெயில்

.. .. .. எரிக்கத்தழல் ஆர்கணை ஏவிய

.. .. பருப்பொற்சிலை ஓர்கரம் ஏறிய .. வென்றிவீரா

தொகுத்துப்புனை பூவொடு நீரொடு

.. .. .. துதித்துப்பணி மாணியை நாடிய

.. .. சுருக்கைப்பிடி காலனை வார்கழல் .. ஒன்றைவீசிச்

.. செகுத்துப்பரி வோடருள் நாயக

.. .. .. திரைத்துப்புனல் பாய்சடை யாயணி

.. .. திருக்கச்சியை யேயிட மாவுடை .. எம்பிரானே.


பதம் பிரித்து:

மிகுத்துப் புரி தீவினை ஆயின

.. .. .. வெருட்டிப் பல பேரிடர் நாள்தொறும்

.. .. விளைத்துத் தொடர் வாழ்வு இது போய், இருகண்களால் நீர்

.. உகுத்துத், தமிழ்-மாலைகள் நாவினொடு

.. .. .. உரைத்துத், திகழ் சேவடியே தொழும்

.. .. உளத்தைத் தமியேன் உற ஆரருள் தந்து காவாய்;

சகத்தைப் படை- பூமிசையான், முகில்-

.. .. .. நிறத்துத் திருமால் இவர் தாள்-முடி

.. .. தனைச் சற்று அறியாவண(ம்) நீடி விளங்கு-சோதீ;

.. அகத்திற் பல நாள் ஒரு கோயிலை

.. .. .. அமைத்துத் தொழு பூசலின் ஓர் தளி-

.. .. அதிற்-புக்கருள் நேய; அரா-அல்குல் மங்கைபாகா;

நகைத்துத் திரு-மா-மலை வீசிய

.. .. .. செருக்குத்-தலை ஆறொடு நாலனை

.. .. நசுக்கிப், பிறகு ஏழிசை பாட வரங்கள் ஈவாய்;

.. பகைத்துத் திரி தானவர் மூவெயில்

.. .. .. எரிக்கத் தழல் ஆர் கணை ஏவிய

.. .. பருப்-பொற்சிலை ஓர் கரம் ஏறிய வென்றி-வீரா;

தொகுத்துப் புனை பூவொடு நீரொடு

.. .. .. துதித்துப் பணி மாணியை நாடிய,

.. .. சுருக்கைப் பிடி காலனை வார்-கழல் ஒன்றை வீசிச்

.. செகுத்துப், பரிவோடு அருள் நாயக;

.. .. .. திரைத்துப் புனல் பாய் சடையாய்; அணி

.. .. திருக்கச்சியையே இடமா உடை- எம்பிரானே.


* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர ஒற்றுக் கெடும் இடம்;

மிகுத்துப் புரி தீவினை ஆயின வெருட்டிப் பல பேரிடர் நாள்தொறும் விளைத்துத் தொடர் வாழ்வு இது போய் - ஆணவத்தால் செய்த (& செய்கின்ற) தீவினையெல்லாம் என்னை அச்சுறுத்திப் பல பெருந்துன்பங்களைத் தினமும் உண்டாக்கித் தொடர்கின்ற இந்த வாழ்க்கை நீங்கி; (மிகுத்தல் - செருக்குதல்; பெருக்குதல்); (வெருட்டுதல் - அச்சுறுத்துதல்); (இடர் - துன்பம்);

இருகண்களால் நீர் உகுத்துத், தமிழ்மாலைகள் நாவினொடு உரைத்துத் - இருகண்களால் கண்ணீர் சொரிந்து, தேவாரம் திருவாசகம் முதலிய தமிழ்ப்பாமாலைகளைப் பாடி; (உகுத்தல் - சிந்துதல்; சொரிதல்);

திகழ் சேவடியே தொழும் உளத்தைத் தமியேன் உற ஆரருள் தந்து காவாய் - விளங்கும் உன் சிவந்த திருவடியையே வழிபடும் உள்ளத்தைக் கதியற்ற அடியேன் பெறுமாறு அரிய அருள் புரிந்து என்னைக் காத்தருள்க;

சகத்தைப் படை- பூமிசையான், முகில்-நிறத்துத் திருமால் இவர் தாள்-முடிதனைச் சற்று அறியாவண(ம்) நீடி விளங்கு-சோதீ - உலகத்தைப் படைக்கும் தொழிலுடையவனான தாமரைமேல் இருக்கும் பிரமன், மேகம் போன்ற நிறமுடைய திருமால் என்ற இவ்விருவராலும் அடிமுடியைச் சிறிதும் அறியமுடியாதபடி நீண்டு திகழ்ந்த ஜோதியே; (சகம் - ஜகம் - உலகம்); (பூமிசையான் - பூவின்மேல் இருப்பவன் - பிரமன்); (சற்று - கொஞ்சமும்; உம்மை தொக்கது); (நீடுதல் - நீள்தல்);

அகத்தில் பல நாள் ஒரு கோயிலை அமைத்துத் தொழு பூசலின் ஓர் தளி-அதில் புக்கருள் நேய - மனத்தில் பல நாள்களாக ஒரு கோயிலைக் கட்டி வணங்கிய பூசலார் நாயனாரின் ஒப்பற்ற கோயிலில் எழுந்தருளிய அன்பனே; (அகம் - மனம்); (ஓர் - ஒப்பற்ற); (தளி - கோயில்); (பூசல் - பூசலார் நாயனார்); (நேயன் - அன்பன்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.39.11 - "நின்றவூர்ப் பூசல் வரிவளையாள் மானிக்கும் நேசனுக்கும் அடியேன்"); (பெரியபுராணம் - பூசலார் புராணம் - 12.65.10 - "நின்றவூர்ப் பூசல் அன்பன் நெடிதுநாள் நினைந்து செய்த நன்று நீடாலயத்து நாளைநாம் புகுவோம்");

அரா-அல்குல் மங்கைபாகா - பாம்பின் படம் போன்ற இடுப்பை உடைய உமையை ஒரு பாகமாக உடையவனே; (அரா - பாம்பு); (அல்குல் - இடுப்பு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.40.9 - "வரியரவல்குல் மடந்தையொர் பாகம் ஆயவன்");

நகைத்துத் திரு-மா-மலை வீசிய செருக்குத்-தலை ஆறொடு நாலனை நசுக்கிப், பிறகு ஏழிசை பாட வரங்கள் ஈவாய் - (இகழ்ந்து) சிரித்துக் கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எறிய முயன்ற ஆணவம் நிறைந்த பத்துத்தலை உடைய இராவணனை நசுக்கிப், பின்னர் அவன் (அழுது) இசைபாடி இறைஞ்ச, அவனுக்கு இரங்கி வரங்கள் ஈந்தவனே; (நகைத்தல் - சிரித்தல்; அவமதிப்பைக் காட்டிச் சிரித்தல்); (செருக்கு - ஆணவம்);

பகைத்துத் திரி தானவர் மூவெயில் எரிக்கத் தழல் ஆர் கணை ஏவிய பருப்-பொற்சிலை ஓர் கரம் ஏறிய வென்றி-வீரா - (தேவர்களைப்) பகைத்து எங்கும் திரிந்த அசுரர்களது முப்புரங்களை எரிக்கத் தீப் பொருந்திய கணையை எய்த பெரிய பொன்மலையால் (மேருமலையால்) ஆன வில்லை ஒரு கையில் ஏந்திய வெற்றி மிக்க வீரனே; (தானவர் - அசுரர்); (எயில் - மதில்); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்); (பரு - பருத்த; பெரிய); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.36.8 - "பருக்கை மதவேழம் உரித்து"); (சிலை - மலை; வில்); (வென்றி - வெற்றி);

தொகுத்துப் புனை பூவொடு நீரொடு துதித்துப் பணி மாணியை நாடிய - பல பூக்களைச் சேகரித்து மாலை கட்டிச் சூட்டி, நீரால் அபிஷேகம் செய்து போற்றிப் பணிந்த மார்க்கண்டேயரைக் கொல்ல நெருங்கிய; (தொகுத்தல் - திரட்டுதல்); (புனைதல் - அலங்கரித்தல்; கட்டுதல்); (மாணி - இங்கே, மார்க்கண்டேயர்);

சுருக்கைப் பிடி காலனை வார்-கழல் ஒன்றை வீசிச் செகுத்துப், பரிவோடு அருள் நாயக - கையில் சுருக்கினைப் பிடித்த காலனை நீண்ட கழல் அணிந்த திருவடி ஒன்றை வீசி உதைத்து அழித்து, மார்க்கண்டேயருக்கு இரங்கி அருளிய தலைவனே; (சுருக்கு - Noose;) (வார்-கழல் - நீண்ட கழலை அணிந்த திருவடி); (செகுத்தல் - அழித்தல்);

திரைத்துப் புனல் பாய் சடையாய் - அலைமோதிக் கங்கை பாயும் சடையினனே; (திரைத்தல் - அலையெழுதல்);

அணி திருக்கச்சியையே இடமா உடை எம்பிரானே - அழகிய திருக்கச்சி ஏகம்பத்தையே இடமாக உடைய எம்பெருமானே; (அணி - அழகிய); (கச்சி - கச்சி ஏகம்பம்); (இடமா - இடமாக);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- -----------

Tuesday, July 21, 2020

03.05.103 – கச்சி ஏகம்பம் - துட்டர்க்கு உறவாகி - (வண்ணம்)

03.05.103 – கச்சி ஏகம்பம் - துட்டர்க்கு உறவாகி - (வண்ணம்)

2009-01-30

3.5.103) துட்டர்க்கு உறவாகி (கச்சி ஏகம்பம்)

--------------------------------------------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தத்தத் .. தனதான )

(அற்றைக் கிரைதேடி - திருப்புகழ் - காஞ்சீபுரம்)


துட்டர்க் .. குறவாகிச்

.. சுற்றித் .. திரியாமல்

இட்டத் .. தொடுபூவை

.. இட்டுத் .. தொழுவேனோ

சிட்டர்க் .. கருள்தேவா

.. செக்கர்ச் .. சடையானே

கட்டைக் .. களைவோனே

.. கச்சிப் .. பெருமானே.


பதம் பிரித்து:

துட்டர்க்கு உறவு ஆகிச்

.. சுற்றித் திரியாமல்,

இட்டத்தொடு பூவை

.. இட்டுத் தொழுவேனோ;

சிட்டர்க்கு அருள் தேவா;

.. செக்கர்ச் சடையானே;

கட்டைக் களைவோனே;

.. கச்சிப் பெருமானே.


துட்டர்க்கு உறவு ஆகிச் சுற்றித் திரியாமல் - துஷ்டர்களோடு கூடி நான் வீணே உழலாமல்; (துட்டர் - துஷ்டர் - தீயோர்);

இட்டத்தொடு பூவை இட்டுத் தொழுவேனோ - அன்போடு உன் திருவடியில் பூக்கள் தூவி வழிபடுமாறு எனக்கு அருள்வாயாக; (இட்டம் - இஷ்டம்);

சிட்டர்க்கு அருள் தேவா - ஞானியர்களுக்கு அருளும் தேவனே; (சிட்டர் - ஞானியர்);

செக்கர்ச் சடையானே - சிவந்த சடையை உடையவனே; (செக்கர் - சிவப்பு);

கட்டைக் களைவோனே - பந்தங்களை நீக்குபவனே; (கட்டு - பந்தம்);

கச்சிப் பெருமானே - திருக்கச்சி ஏகம்பத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே.


வி. சுப்பிரமணியன்

-------------------------------- -------------------------------

Thursday, August 20, 2015

01.66 – கச்சி ஏகம்பம்


01.
66 –
கச்சி ஏகம்பம்



2010-03-28
கச்சி ஏகம்பம் (காஞ்சிபுரம் ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோயில்)
"காத்தருள் கச்சி ஏகம்பனே"
------------------------------------
(வஞ்சி விருத்தம் - 'விளம் விளம் விளம்' என்ற வாய்பாடு)



1)
ஆர்த்திரு வினையெனை ஆரிருள்
சேர்த்திடில் செய்வதென் செப்புவாய்
பூத்திரள் கொடுன்கழல் போற்றினேன்
காத்தருள் கச்சியே கம்பனே.



பதம் பிரித்து:
ஆர்த்(து) இரு வினை எனை ஆர் இருள்
சேர்த்திடில் செய்வ(து) என் செப்புவாய்;
பூத் திரள் கொ(டு) உன் கழல் போற்றினேன்;
காத்(து) அருள் கச்சி ஏகம்பனே.


ஆர்த்தல் - பிணித்தல் (கட்டுதல்); ஒலித்தல்;
ஆர்த்திருவினை - ஆர்த்து இரு வினை - பிணித்திருக்கும் இருவினை;
ஆர்தல் - நிறைதல்;


பிணித்திருக்கும் வினைகள் என்னைப் பேரிருளில் கொண்டுசேர்த்துவிட்டால், நான் என்ன செய்வேன்? கூறுவாய்! பல மலர்கள் கொண்டு உன் திருவடியைத் தொழுதேன். கச்சி ஏகம்பனே! அடியேனைக் காத்து அருள்வாயாக!
('செய்வது என் செப்புவாய்' - "உன் பக்தனாகிய என்னை வினைகள் தாக்கினால், என்னைக் காவாமல் நீ செய்வது என்னவோ? சொல்வாய்" என்றும் பொருள்கொள்ளலாம்).



2)
செய்வினைக் கடலினில் திகைக்கிறேன்
மைவிழி மங்கைம ணாளனே
கொய்ம்மலர் கொடுன்கழல் போற்றினேன்
கைகொடு கச்சியே கம்பனே.



செய்வினை - முன் செய்த வினை;
திகைத்தல் - மயங்குதல்; சோர்தல்;
கொய்ம்மலர் - வினைத்தொகை - கொய்த மலர் - பறித்த மலர்;


முன் செய்த வினைக்கடலினில் மூழ்கித் தவிக்கிறேன். பறித்த மலர்களைக்கொண்டு உன் திருவடியைத் தொழுதேன். பார்வதி மணாளனே! கச்சி ஏகம்பனே! கைகொடுத்து அருள்வாயாக!



3)
அண்டிய வினைகளால் ஆரிடர்
கொண்டிடில் செய்வதென் கூறுவாய்
தொண்டனாய்த் தமிழ்த்தொடை சூட்டினேன்
கண்டருள் கச்சியே கம்பனே.



ஆர் இடர் - மிகுந்த இடர்கள்;
தொடை - மாலை;


என்னை நெருங்கிய வினைகளால் நான் பெரும் துன்பம் கொண்டால், செய்வது என்ன என்று கூறுவாய்! உனக்குப் பக்தன் ஆகிப் பாமாலைகள் அணிவித்தேன். கச்சி ஏகம்பனே! என்னைக் கண்டு இரங்குவாயாக!


4)
உண்ணுதல் உறங்குதல் உறுபிணி
நண்ணுதல் என்றுநான் நலிவனோ
எண்ணுதல் செய்கிறேன் ஏன்றுகொள்
கண்ணுதல் கச்சியே கம்பனே.



உறு பிணி - மிக்க பிணி; பெரும் பிணி;
நண்ணுதல் - அடைதல்;
நலிதல் - அழிதல்; வருந்துதல்;
ஏன்றுகொள் - ஏற்றுக்கொள்வாயாக;
கண்ணுதல் - நெற்றிக்கண்;


உண்பது, உறங்குவது, பெரும்பிணிகள் வந்தடைவது, என்றென்றே நான் அழிவேனோ? நெற்றிக்கண்ணுடைய கச்சி ஏகம்பனே! உன்னையே எண்ணுகிறேன்; என்னை ஏற்றுக்கொள்வாயாக!



5)
சதிபுரி புலன்களால் சழக்கனாய்,
விதிவழி நின்றுனை வேண்டிலேன்;
மதியிலேன்; அன்பனாய் வழிபடும்
கதியருள் கச்சியே கம்பனே.



சழக்கன் - தீயவன்;
வேண்டுதல் - விரும்புதல்; பிரார்த்தித்தல்;
கதி - நிலை;


சதி செய்கிற ஐம்புலன்களால் தீயவனாகி, அதன் விளைவாக முறைப்படி இருந்து உன்னை வேண்டமாட்டேன்; அப்படி அறிவின்றி உள்ளேன்; கச்சி ஏகம்பனே! இத்தகைய நானும் பக்தனாகி உன்னைத் தொழும் கதியை அருள்வாயாக!



6)
வழிப்படா மனத்தினால் வல்வினைச்
சுழிப்பட விரைகிறேன் தூயனே;
விழித்துவேள் எரித்தவா; வெவ்வினை
கழித்தருள் கச்சியே கம்பனே.



வழிப்படுதல் - நேர்படுதல் (To be reformed);
வெவ்வினை - கொடுவினை;
நல்வழியில் செல்லாத மனத்தால், வலிய வினை என்ற சுழியுள் அழுந்தவே நான் விரைகிறேன். தூயவனே! காமனை நெற்றிக்கண்ணால் பார்த்து எரித்தவனே! கச்சி ஏகம்பனே! என் கொடிய வினைகளை நீக்கி அருள்வாயாக!



7)
குமிழ்க்கிணை சுகங்களைக் குறியென,
அமிழ்த்திடும் அருவினை பெருக்கினேன்;
தமித்துநான் வாடினேன்; தாயெனக்
கமித்தருள் கச்சியே கம்பனே.



பதம் பிரித்து:
குமிழ்க்(கு) இணை சுகங்களைக் குறி என,
அமிழ்த்திடும் அருவினை பெருக்கினேன்;
தமித்து நான் வாடினேன்; தாய் எனக்
கமித்து அருள் கச்சி ஏகம்பனே.


குமிழ் - நீர்க்குமிழ்;
அமிழ்த்துதல் - ஆழ்த்துதல்; அமுக்குதல்;
அருவினை - நீங்குதற்கு அரிய வினை;
தமித்தல் - தனியாதல் (lonely);
கமித்தல் - க்ஷமித்தல் - பொறுத்தல்; மன்னித்தல்; (endure, forgive, pardon);


நீர்க்குமிழி போன்ற நிலையற்ற சுகங்களைப் பெரிதென எண்ணிச் செயல்பட்டுத், துன்பத்தில் ஆழ்த்தும் தீவினைகளையே பெருக்கினேன். அதனால் ஒரு துணையின்றி நான் வருந்தினேன். கச்சி ஏகம்பனே! தாயைப் போல என் குற்றங்களைப் பொறுத்து அருள்வாயாக.



8)
உரத்தினால் மலையசை அரக்கனும்
உரக்கவோ எனவிரல் ஊன்றினாய்
சரக்கவே அருள்புரி கரப்பிலாக்
கரத்தினாய் கச்சியே கம்பனே.



பதம் பிரித்து:
உரத்தினால் மலை அசை அரக்கனும்
உரக்க "ஓ" என விரல் ஊன்றினாய்;
சரக்கவே அருள் புரி; கரப்(பு) இலாக்
கரத்தினாய்; கச்சி ஏகம்பனே.


உரம் - வலிமை;
சரக்க – விரைவாக;
கரப்பு - மறைத்தல்; வஞ்சகம்;


தன் பலத்தினால் கயிலையை எறிய எண்ணி அதை அசைத்த இராவணன், பெருங்குரலோடு ஓ என்று அலறும்படி ஒரு விரலை வைத்தவனே! வஞ்சமின்றி வாரி வழங்கும் கரம் உடையவனே! கச்சி ஏகம்பனே! சீக்கிரம் அருள்புரிவாயாக!



9)
பழவினைப் பற்றினால் பாரினில்
உழல்கிறேன் உய்வதும் எங்ஙனே?
அழலென அன்றுயர் அண்ணலே
கழலருள் கச்சியே கம்பனே.



எங்ஙன் - எங்ஙனம் - எவ்வாறு (How, in what manner);


என் முன்வினைக் கட்டுகளால் உலகில் உழல்கிறேன். நான் உய்வதும் எவ்வாறோ? தீயாக அன்று (திருமால் பிரமன் இவர்கள் இடையே) உயர்ந்த பெருமானே! கச்சி ஏகம்பனே! உன் திருவடியைத் தந்தருள்வாயாக!



10)
புலமிலார் பொய்யலாற் புகல்கிலார்
நலமிலார் புகலிலார் மலமிலான்
அலகிலான் அன்பரை அகல்கிலான்
கலையினான் கச்சியே கம்பனே.



பதம் பிரித்து:
புலம் இலார், பொய் அலால் புகல்கிலார்,
நலம் இலார், புகல் இலார்; மலம் இலான்,
அலகு இலான், அன்பரை அகல்கிலான்,
கலையினான், கச்சி ஏகம்பனே.


புலம் - Knowledge, learning, wisdom; அறிவு.
புகல்தல் - சொல்லுதல்;
புகல் - அடைக்கலம்; சரண்;
மலம் - மும்மலங்கள்;
அலகு - அளவு;
அகலுதல் - நீங்குதல்;
கலை - சாத்திரம்; அறுபத்து நான்கு கலைகள்;


அறிவீனர்கள்; பொய்களையே சொல்பவர்கள்; நன்மை இல்லாதவர்கள்; இவர்கள் ஓர் புகலிடம் இல்லாதவர்கள்.
மும்மலங்களும் இல்லாதவன்; அளவற்றவன்; அடியவர்களை நீங்காதவன்; ஆயகலைகள் அறுபத்துநான்கு ஆனவன்; கச்சி ஏகம்பன்.



11)
இலைமலர் அடியவர் இடஅவர்
மலைவினை நீக்கிவான் வழங்குவான்
தலைமிசைத் தண்புனல் தாங்குவான்
கலைமலி கச்சியே கம்பனே.



பதம் பிரித்து:
இலை மலர் அடியவர் இட, அவர்
மலைவினை நீக்கி, வான் வழங்குவான்;
தலைமிசைத் தண் புனல் தாங்குவான்;
கலை மலி கச்சி ஏகம்பனே.


மலைவு - மயக்கம் (confusion of mind);
மலைவினை - 1) மலை அளவு இருக்கும் வினை; 2) மயக்கத்தை;
மலைத்தல் - பொருதல் / வருத்துதல் என்றுகொண்டு வினைத்தொகையாகவும் பொருள்கொள்ளக்கூடும். (அப்பர் தேவாரம் - 4.88.4 - "உருவினை யூழி முதல்வனை .... பொருவினை யெல்லாந் துரந்தனைப் பூந்துருத் திய்யுறையும் ...." - பொருவினை - தாக்கும் வினைகள்);
புனல் - நீர்; ஆறு;
கலை - கல்வி; அறுபத்துநான்கு கலைகள்;
மலிதல் - மிகுதல்;


கல்வி மிகும் காஞ்சியுள் ஏகம்பத்தில் உறையும் சிவபெருமான், தன் முடிமேல் கங்கையைத் தாங்குவான். (வில்வம் முதலிய) இலையும், மலர்களும் இட்டு வணங்கும் அடியவர்களின் அறியாமையையும் மலை போன்ற முன்வினையையும் தீர்த்து, அவர்களுக்கு வானுலக வாழ்வு தந்தருள்வான்.



அன்புடன்,

வி. சுப்பிரமணியன்