Showing posts with label மா மா மா மா மாங்காய். Show all posts
Showing posts with label மா மா மா மா மாங்காய். Show all posts

Tuesday, April 1, 2025

P.371 - நெல்லிக்கா (திருநெல்லிக்காவல்) - ஏறார் கொடியாய்

2016-12-16

P.371 - நெல்லிக்கா (திருநெல்லிக்காவல்)

(திருவாரூர் திருத்துறைப்பூண்டி இடையே உள்ள தலம்)

---------------------------------

(கலித்துறை - மா மா மா மா மாங்காய் - வாய்பாடு)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.64.1 - "தேவா சிறியோம்");


1)

ஏறார் கொடியாய் மின்னல் அன்ன இடைமாதைக்

கூறா மகிழ்ந்தாய் புலியின் தோலாய் குறைவில்லாய்

நீறார் மேனிப் பெருமான் நெல்லி வனநாதா

ஆறார் சடையாய் மாறா இன்பம் அருளாயே.


ஏறு ஆர் கொடியாய் - இடபக்கொடியை உடையவனே; (ஆர்தல் - பொருந்துதல்);

மின்னல் அன்ன இடை மாதைக் கூறா மகிழ்ந்தாய் - மின்னல் போன்ற மெல்லிய இடையை உடைய உமையை ஒரு கூறாக விரும்பியவனே; (கூறா - கூறாக - கடைக்குறை விகாரம்);

புலியின் தோலாய் - புலித்தோலை ஆடையாக அணிந்தவனே;

குறைவு இல்லாய் - எக்குறையும் எக்குற்றமும் இல்லாதவனே; (பூரணன்);

நீறு ஆர் மேனிப் பெருமான் - திருநீற்றை மேனியில் பூசிய பெருமானே;

நெல்லிவன நாதா - திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

ஆறு ஆர் சடையாய் - கங்கைச்சடையானே;

மாறா இன்பம் அருளாயே - எனக்கு அழியாத இன்பம் அருள்வாயாக;


2)

நற்ற வத்து மாணி வாழ நமன்மாளச்

செற்ற பாதா கயிலை மலைமேல் திகழ்தேவா

நெற்றிக் கண்ணா நிமலா நெல்லி வனநாதா

ஒற்றை விடையாய் அடியேன் கவலை ஒழியாயே


நல்-தவத்து மாணி வாழ, நமன் மாளச் செற்ற பாதா - சிறந்த தவம் உடைய மார்க்கண்டேயர் வாழ்வதற்காகக் காலனைக் காலால் உதைத்து அழித்தவனே;

கயிலைமலைமேல் திகழ் தேவா - கயிலைமலைமேல் உறையும் தேவனே;

நெற்றிக்கண்ணா நிமலா - நெற்றிக்கண்ணனே, தூயனே;

நெல்லிவன நாதா - திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

ஒற்றை விடையாய் - ஒப்பற்ற இடபத்தை ஊர்தியாக உடையவனே;

அடியேன் கவலை ஒழியாயே - என் கவலைகளை ஒழித்து அருள்வாயாக;


3)

அலறித் தேவர் ஐயா அருளென் றடிபோற்ற

அலைகள் ஆரும் ஆழி நஞ்சை அமுதுண்டாய்

நிலவு திகழும் முடியாய் நெல்லி வனநாதா

தலையால் வணங்கும் தமியேற் கின்பம் தருவாயே.


ஆழி - கடல்;

தமியேற்கு - தமியேனுக்கு - எனக்கு;


4)

விரையார் கணைவேள் வேவ அன்று விழிசெய்தாய்

திரையார் சடைமேல் சீறு நாகம் திகழ்திங்கள்

நிரையார் கொன்றை அணிந்தாய் நெல்லி வனநாதா

அரையா அடியேன் குறைதீர்த் தின்பம் அருளாயே.


விரை ஆர் கணை வேள் வேவ அன்று விழிசெய்தாய் - வாசக்கணைகளைத் தொடுக்கும் மன்மதன் சாம்பலாகும்படி நெற்றிக்கண்ணால் பார்த்தவனே; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.85.8 - "வேள்பட விழிசெய்தன்று");

திரை ஆர் சடைமேல் சீறு நாகம், திகழ் திங்கள், நிரை ஆர் கொன்றை அணிந்தாய் - கங்கை பொருந்திய சடையின்மேல் நாகத்தையும், ஒளிவீசும் சந்திரனையும், வரிசையாகத் தொடுத்த கொன்றை-மாலையையும் அணிந்தவனே;

நெல்லிவன நாதா - திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

அரையா - அரசனே;

அடியேன் குறைதீர்த்து இன்பம் அருளாயே - என் குறைகளைத் தீர்த்து இன்பம் அருள்வாயாக;


5)

வில்லா மலையை ஏந்திப் புரங்கள் விழவெய்தாய்

வல்லான் என்று நல்லார் வாழ்த்தும் மணிகண்டா

நெல்லார் வயல்சூழ் அழகார் நெல்லி வனநாதா

சொல்லார் தமிழால் துதித்தேன் துயரம் துடையாயே.


வில்லா மலையை ஏந்திப் புரங்கள் விழ எய்தாய் - மேருமலையை வில்லாக ஏந்தி முப்புரங்களும் அழியும்படி எய்தவனே;

வல்லான் என்று நல்லார் வாழ்த்தும் மணிகண்டா - நல்லவர்களால், "வல்லவன்" என்று போறேறப்படும் நீலகண்டனே;

நெல் ஆர் வயல் சூழ் அழகு ஆர் நெல்லிவன நாதா - நெற்பயிர் நிறைந்த வயல்கள் சூழ்ந்த, அழகிய திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

சொல் ஆர் தமிழால் துதித்தேன் துயரம் துடையாயே - இனிய சொற்கள் நிறைந்த தமிழ்ப்பாமாலைகள் பாடி உன்னைத் துதிக்கும் என் துயரத்தைத் தீர்த்து அருள்வாயாக; (துடைத்தல் - நீக்குதல்);


6)

வாரார் கொங்கை மங்கை பங்கா மணிமார்பில்

தாரா நாகம் அணிந்தாய் கங்கைச் சடையானே

நீரார் வயல்சூழ் அழகார் நெல்லி வனநாதா

காரார் கண்டா அடியேன் கவலை களையாயே.


வார் ஆர் கொங்கை மங்கை பங்கா - கச்சு அணிந்த முலையுடைய உமையை ஒரு பங்காக உடையவனே;

மணி-மார்பில் தாரா நாகம் அணிந்தாய் - அழகிய பவளம் போன்ற மார்பில் பாம்பை மாலையாக அணிந்தவனே; (மணி - அழகு; பவளம்); (தார் - மாலை; தாரா - தாராக);

கங்கைச் சடையானே - கங்காதரனே;

நீர் ஆர் வயல் சூழ் அழகு ஆர் நெல்லிவன நாதா - நீர் நிறைந்த வயல் சூழ்ந்த அழகிய திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

கார் ஆர் கண்டா - நீலகண்டனே;

அடியேன் கவலை களையாயே - என் கவலையைத் தீர்த்து அருள்வாயாக; (களைதல் - நீக்குதல்);


7)

தழலார் மேனித் தலைவா கையில் தலையேந்தி

உழல்வாய் மறைகள் ஓது நாவா உமைகேள்வா

நிழலார் மழுவொன் றுடையாய் நெல்லி வனநாதா

கழல்வாழ்த் தடியேற் கிரங்கிக் கவலை களையாயே.


தழல் ஆர் மேனித் தலைவா - தீப்போன்ற செம்மேனி உடைய தலைவனே; (ஆர்தல் - ஒத்தல்);

கையில் தலை ஏந்தி உழல்வாய் - கையில் பிரமன் மண்டையோட்டை ஏந்தித் திரிபவனே;

மறைகள் ஓது நாவா - வேதங்களைப் பாடியவனே;

உமை-கேள்வா - பார்வதி நாயகனே;

நிழல் ஆர் மழு ஒன்று உடையாய் - ஒளிவீசும் மழுவை ஏந்தியவனே;

நெல்லிவன நாதா - திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

கழல் வாழ்த்து அடியேற்கு இரங்கிக் கவலை களையாயே - உன் திருவடியை வாழ்த்தும் எனக்கு இரங்கி என் கவலைகளைத் தீர்த்து அருள்வாயாக;


8)

மால தாகி மலையை இடந்தான் வலிசெற்ற

கோல விரலாய் அன்பர் நெஞ்சில் குடிகொண்டாய்

நீல வண்டு பண்செய் நெல்லி வனநாதா

ஆலம் உண்ட கண்ட அடியேற் கருளாயே.


மால்அது ஆகி மலையை இடந்தான் வலி செற்ற கோல விரலாய் - ஆணவத்தால் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனது வலிமையை அழித்த அழகிய விரலை உடையவனே; (மால் - மயக்கம்); (இடத்தல் - பெயர்த்தல்); (வலி - வலிமை); (கோலம் - அழகு);

அன்பர் நெஞ்சில் குடிகொண்டாய் - பக்தர்களது நெஞ்சில் உறைகின்றவனே;

நீல-வண்டு பண்-செய் நெல்லிவன நாதா - கருவண்டுகள் இசைபாடும் (ரீங்காரம் செய்யும்) (சோலைகள் சூழ்ந்த) திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

ஆலம் உண்ட கண்ட - நீலகண்டனே;

அடியேற்கு அருளாயே - எனக்கு அருள்வாயாக;


9)

சேடர் போற்றும் சிவனே இருளில் திருநட்டம்

ஆடக் கானை நாடும் அரனே அயன்மாலார்

நேடிக் காணா நெருப்பே நெல்லி வனநாதா

பாடிப் பரவும் அடியேன் பாவம் பறையாயே.


சேடர் போற்றும் சிவனே - உயர்ந்தோர்கள் போற்றும் சிவனே; (சேடன் - பெரியோன்);

இருளில் திருநட்டம் ஆடக் கானை நாடும் அரனே - நள்ளிருளில் சுடுகாட்டில் கூத்து ஆடும் ஹரனே; (நட்டம் - கூத்து); (கான் - சுடுகாடு);

அயன் மாலார் நேடிக் காணா நெருப்பே - பிரமனும் திருமாலும் தேடிக் காண ஒண்ணாத சோதியே; (நேடுதல் - தேடுதல்);

நெல்லிவன நாதா - திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

பாடிப் பரவும் அடியேன் பாவம் பறையாயே - உன்னைப் பாடிப் போற்றும் என் வினையை அழித்து அருள்வாயாக; (பறைத்தல் - அழித்தல்; நீக்குதல்);


10)

மாயம் பேசும் வஞ்சர்க் கருளாய் மழவேற்றாய்

தேயும் மதியைத் திகழ வைத்த திருவாளா

நேயர் வந்து போற்றும் நெல்லி வனநாதா

தூய நீற்றாய் தொழுதேன் துயரம் துடையாயே.


மாயம் பேசும் வஞ்சர்க்கு அருளாய் - வஞ்சனை நிறைந்த பொய்களைப் பேசும் வஞ்சகர்களுக்கு அருளாதவனே;

மழ-ஏற்றாய் - இள-எருதை வாகனமாக உடையவனே;

தேயும் மதியைத் திகழ வைத்த திருவாளா - சாபத்தால் தேய்ந்து அழிந்துகொண்டிருந்த சந்திரனைத் திருமுடிமேல் வைத்து அழியாமல் காத்தவனே;

நேயர் வந்து போற்றும் நெல்லிவன நாதா - அன்பர்கள் வந்து வழிபடும் திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

தூய நீற்றாய் - தூய திருநீற்றை அணிந்தவனே;

தொழுதேன் துயரம் துடையாயே - உன்னைத் தொழும் என் துயரத்தைத் தீர்த்து அருள்வாயாக; (துடைத்தல் - நீக்குதல்);


11)

வையம் ஈன்றாய் மண்டை யோட்டில் மடவார்பால்

ஐயம் ஏற்றாய் ஆல்கீழ் நால்வர்க் கருள்செய்தாய்

நெய்யும் பாலும் ஆடும் நெல்லி வனநாதா

கையில் மழுவா அடியேன் கவலை களையாயே.


வையம் ஈன்றாய் - உலங்கத்தைப் படைத்தவனே;

மண்டையோட்டில் மடவார்பால் ஐயம் ஏற்றாய் - பிரமனது மண்டையோட்டில் பெண்கள் இடும் பிச்சையை ஏற்பவனே;

ஆல்கீழ் நால்வர்க்கு அருள்செய்தாய் - கல்லால-மரத்தின்கீழே சனகாதியர் நால்வருக்கு வேதப்பொருளை உபதேசித்தவனே;

நெய்யும் பாலும் ஆடும் நெல்லிவன நாதா - நெய், பால் இவற்றால் அபிஷேகம் செய்யப்பெறுகின்றவனே, திருநெல்லிக்காவில் உறையும் நெல்லிவனநாதனே;

கையில் மழுவா - கையில் மழுவை ஏந்தியவனே;

அடியேன் கவலை களையாயே - என் கவலைகளைத் தீர்த்து அருள்வாயாக;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Saturday, May 4, 2024

07.35 - வைகல் மாடக்கோயில் - வெள்ளை விடையன்

07.35 - வைகல் மாடக்கோயில் - வெள்ளை விடையன்

2016-03-03

07.35 - வைகல் மாடக்கோயில்

---------------------------------

(கலித்துறை - மா மா மா மா மாங்காய் - வாய்பாடு.

மாங்காய்ச்சீர் வரும் இடத்தில் விளச்சீரும் வரலாம்.)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.64.1 - "தேவா சிறியோம்")

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.97.3 - "வற்றா நதியும்")


1)

வெள்ளை விடையன் வெள்ளி வெற்பன் ஒருகையில்

துள்ளும் மானை ஏந்து தோன்றல் அமுதீந்த

வள்ளல் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை

உள்கும் அடியார் வினைகள் ஒல்லை ஒழியும்மே.


வெள்ளை விடையன் - வெண்ணிற இடப வாகனம் உடையவன்;

வெள்ளி வெற்பன் - கயிலைமலையான்; (வெள்ளி வெற்பு - கயிலைமலை);

ஒரு கையில் துள்ளும் மானை ஏந்து தோன்றல் - ஒரு கையில் துள்ளுகின்ற மானை ஏந்திய தலைவன்; (தோன்றல் - தலைவன்);

அமுது ஈந்த வள்ளல் - தான் விடத்தை உண்டு தேவர்களுக்கு அமுதத்தைக் கொடுத்த வள்ளல்;

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை உள்கும் அடியார் வினைகள் ஒல்லை ஒழியும்மே - அச்சிவபெருமான் உறைகின்ற, வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலை எண்ணும் அடியவர்களது வினைகள் விரைவில் இல்லாது ஒழியும்; (உள்குதல் - உள்ளுதல் - எண்ணுதல்; இடைவிடாது நினைத்தல்);

இலக்கணக் குறிப்பு: ஒழியும்மே - ஒழியுமே என்பது மகர ஒற்று விரித்தல் விகாரம் பெற்று வந்தது.


2)

சென்னி மீது நாகம் திங்கள் திகழ்கொன்றை

வன்னி மத்தம் எருக்கு வைத்து மகிழ்கின்ற

மன்னன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை

உன்னும் அடியார் வினைகள் ஒல்லை ஒழியும்மே.


சென்னி மீது நாகம், திங்கள், திகழ் கொன்றை, வன்னி, மத்தம், எருக்கு வைத்து மகிழ்கின்ற மன்னன் - திருமுடிமேல் பாம்பு, சந்திரன், விளங்குகின்ற கொன்றைமலர், வன்னி இலை, ஊமத்தமலர், எருக்கமலர் இவற்றையெல்லாம் விரும்பி அணிகின்ற அரசன்;

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை உன்னும் அடியார் வினைகள் ஒல்லை ஒழியும்மே - அச்சிவபெருமான் உறைகின்ற, வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலை எண்ணும் அடியவர்களது வினைகள் விரைவில் இல்லாது ஒழியும்; (உன்னுதல் - நினைத்தல்)


3)

பிணிகள் அற்ற பெருமான் பேதை ஒருபங்கன்

பணியை அரையில் ஆர்த்த பரமன் கண்டத்தில்

மணியன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலைப்

பணியும் பத்தர் செய்த பாவம் பறையும்மே.


பிணிகள் அற்ற பெருமான் - பந்தங்கள் அற்றவன்; மும்மலக் கட்டு அற்றவன்;

பேதை ஒரு பங்கன் - உமாதேவியை ஒரு கூறாக உடையவன்;

பணியை அரையில் ஆர்த்த பரமன் - பாம்பை அரைநாணாகக் கட்டியவன்; (பணி - நாகப்பாம்பு);

கண்டத்தில் மணியன் - நீலமணி திகழும் கண்டத்தை உடையவன்;

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலைப் பணியும் பத்தர் செய்த பாவம் பறையும்மே - அச்சிவபெருமான் உறைகின்ற, வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலை வணங்கும் பக்தர்களது பாவங்கள் எல்லாம் அழியும்; (பறைதல் - அழிதல்);


4)

மெய்யன் மேரு வில்லால் மேவார் புரமெய்த

செய்யன் செய்ய சடையில் திரையன் கண்டத்தில்

மையன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில்

ஐயன் அடியை ஏத்தும் அன்பர் கவலாரே.


மெய்யன் - மெய்ப்பொருளாக உள்ளவன்;

மேரு வில்லால் மேவார் புரம் எய்த செய்யன் - மேருமலையை வில்லாக ஏந்திப் பகைவர்களது முப்புரங்களையும் எய்தவன், செம்மேனியன்; (மேவார் - பகைவர்); (செய்யன் - சிவந்தவன்);

செய்ய சடையில் திரையன் - செஞ்சடையில் கங்கையை உடையவன்; (செய்ய - சிவந்த); (திரை - நதி; அலை);

கண்டத்தில் மையன் - நீலகண்டன்; (மை - கருமை);

வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில் ஐயன் அடியை ஏத்தும் அன்பர் கவலாரே - வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கும் தலைவனான சிவபெருமான் திருவடியைப் போற்றும் அடியவர்கள் மனம் வருந்தமாட்டார்கள்; (கவல்தல் - மனம் வருந்துதல்);


5)

திரையில் எழுந்த நஞ்சு திகழும் கண்டத்தன்

நரைவெள் ளேறு விரும்பும் நம்பன் கயிலாய

வரையன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில்

அரையன் அடியை ஏத்தும் அன்பர் கவலாரே.


திரையில் எழுந்த நஞ்சு திகழும் கண்டத்தன் - கடலில் தோன்றிய விடம் விளங்குகின்ற கண்டம் உடையவன்; (திரை - கடல்);

நரை வெள் ஏறு விரும்பும் நம்பன் - ஊர்தியாக வெண்ணிற இடபத்தை விரும்புபவன், நம்பன் என்ற திருநாமம் உடையவன்; (நம்பன் - விரும்பத்தக்கவன்);

கயிலாய வரையன் - கயிலைமலையான்; (வரை - மலை);

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில் அரையன் அடியை ஏத்தும் அன்பர் கவலாரே - வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கும் அரசனான சிவபெருமான் திருவடியைப் போற்றும் அடியவர்கள் மனம் வருந்தமாட்டார்கள்; (அரையன் - அரசன்);


6)

வந்தித் திருந்த மாணி மடியா துயிர்வாழக்

கந்த மலர்த்தாள் கொண்டு காலன் தனைச்செற்ற

மைந்தன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலைச்

சிந்தை செய்யத் தீரும் தீரா வினைதானே.


வந்தித்திருந்த மாணி மடியாது உயிர் வாழக் - தன்னை வழிபட்டிருந்த மார்க்கண்டேயர் இறவாது என்றும் உயிர்வாழும்படி;

கந்த மலர்த்தாள் கொண்டு காலன்தனைச் செற்ற மைந்தன் - வாசமலர் போன்ற பாதத்தால் எமனை உதைத்த வீரன்; (கந்தமலர் - வாசமலர்); (மைந்தன் - வீரன்);

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலைச் சிந்தை செய்யத் தீரும் தீரா வினைதானே - அப்பெருமான் உறைகின்ற, வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலை எண்ணும் அடியவர்களது தீராத வினைகள் எல்லாம் தீரும்; (சிந்தைசெய்தல் - நினைத்தல்);


7)

அலைமும் மதில்கள் அவிய அம்பெய் ஒருவெற்புச்

சிலையன் சேவார் கொடியன் திருவார் கயிலாய

மலையன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில்

நிலையன் அடியை நினைய நில்லா வினைதானே.


அலை மும் மதில்கள் அவிய அம்பு எய் ஒரு வெற்புச் சிலையன் - தேவர்களை வருத்தி அலைந்த முப்புரங்களும் வெந்து அவியும்படி அம்பை எய்த ஒப்பற்ற மேருவில்லை ஏந்தியவன்; (அலைத்தல் - வருத்துதல்); (அலைதல் - திரிதல்); (வெற்பு - மலை); (சிலை - வில்);

சே ஆர் கொடியன் - இடபச்சின்னம் பொறித்த கொடியை உடையவன்; (சே - இடபம்); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்);

திரு ஆர் கயிலாய மலையன் - திருவுடைய கயிலைமலையில் உறைபவன்;

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில் நிலையன் அடியை நினைய நில்லா வினைதானே - வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலில் நீங்காது உறைகின்ற அப்பெருமான் திருவடியை எண்ணும் அடியவர்களது வினைகள் எல்லாம் தீரும்; (நிலையன் - நிலைத்து இருப்பவன்);


8)

ஏசி வந்து மலையை இடந்தான் முடிபத்தும்

நாசம் ஆக ஊன்று நாதன் கயிலாய

வாசன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை

நேச மாகி நினைய நில்லா வினைதானே.


ஏசி வந்து மலையை இடந்தான் முடி பத்தும் நாசம் ஆக ஊன்று நாதன் - இகழ்ந்து பேசிக் கயிலைமலையைப் பெயர்க்க முயன்ற இராவணனுடைய பத்துத்தலைகளும் அழியும்படி ஒரு விரலை ஊன்றிய தலைவன்; (இடத்தல் - பெயர்த்தல்);

கயிலாய வாசன் - கயிலையில் உறைபவன்;

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை நேசமாகி நினைய நில்லா வினைதானே - அப்பெருமான் உறைகின்ற, வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலை அன்போடு எண்ணினால், வினைகள் எல்லாம் தீரும்;


9)

இருவர் அறியா வண்ணம் எரியாய் உயரண்ணல்

முருகன் தன்னைப் பயந்த முதல்வன் இமவாற்கு

மருகன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை

உருகி நினைய நில்லா தொழியும் வினைதானே


இருவர் அறியா வண்ணம் எரி ஆய் உயர் அண்ணல் - திருமால் பிரமன் என்ற இருவரால் அறிய முடியாதபடி சோதி ஆகி உயர்ந்த தலைவன்;

முருகன் தன்னைப் பயந்த முதல்வன் - முருகனைப் பெற்ற முதல்வன்;

இமவாற்கு மருகன் - இமவானுக்கு மருமகன்;

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை உருகி நினைய நில்லாது ஒழியும் வினைதானே - அப்பெருமான் உறைகின்ற, வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலை மனம் உருகி எண்ணினால், வினைகள் எல்லாம் அடியோடு தீரும்;


10)

நித்தல் பொய்கள் சொல்லும் நீசர் பொருளற்ற

கத்தல் தன்னைக் கருதேல் கங்கை சடையேற்ற

மத்தன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில்

அத்தன் அடியை வாழ்த்தும் அன்பர்க் கருள்வானே.


நித்தல் பொய்கள் சொல்லும் நீசர் பொருளற்ற கத்தல் தன்னைக் கருதேல் - நாள்தோறும் பொய்களையே சொல்லும் கீழோர்களது அர்த்தம் இல்லாத கத்தல்களை மதிக்கவேண்டா;

கங்கை சடை ஏற்ற மத்தன் - கங்கையைச் சடையில் ஏற்றவன், ஊமத்தமலர் அணிந்தவன்;

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலில் அத்தன் அடியை வாழ்த்தும் அன்பர்க்கு அருள்வானே - வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலில் உறைகின்ற நம் தந்தையாகிய சிவபெருமான் தனது திருவடியை எண்ணும் அடியவர்களுக்கு அருள்புரிவான்; (அத்தன் - தந்தை);


11)

வஞ்சி மருங்குல் மாதை வாமம் மகிழ்பெம்மான்

அஞ்சி வந்த அமரர்க் கருளி விடமுண்ட

மஞ்சன் வயல்சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை

நெஞ்சில் வைத்தார் தம்மை நெருங்கா வினைதானே.


வஞ்சி மருங்குல் மாதை வாமம் மகிழ் பெம்மான் - கொடி போல் இடை உடைய உமையை இடப்பால் விரும்பிய பெருமான்; (வஞ்சி - கொடி); (மருங்குல் - இடை); (வாமம் - இடப்பக்கம்);

அஞ்சி வந்த அமரர்க்கு அருளி விடம் உண்ட மஞ்சன் - அஞ்சி அடைந்த தேவர்களுக்கு அருள்புரிந்து நஞ்சை உண்ட வீரன்; (மஞ்சன் - மைந்தன் என்பதன் மரூஉ/போலி);

வயல் சூழ் வைகல் மாடக் கோயிலை நெஞ்சில் வைத்தார்தம்மை நெருங்கா வினைதானே - அப்பெருமான் உறைகின்ற, வயல்களால் சூழப்பட்ட வைகல்மாடக்கோயிலை மனத்தில் வைத்த அடியவர்களை வினைகள் நெருங்கமாட்டா;


வி. சுப்பிரமணியன்

-------------- --------------


Sunday, January 10, 2016

02.59 – திருச்சோற்றுத்துறை

02.59 – திருச்சோற்றுத்துறை



2012-10-08
திருச்சோற்றுத்துறை
----------------------
(கலித்துறை - 'மா மா மா மா மாங்காய்' என்ற வாய்பாடு.
ஈற்றுச்சீர் பொதுவாகப் புளிமாங்காய். ஒரோவழி தேமாங்காய் ஆகவும் வரக்கூடும்);
(1,5 சீர்களில் மோனை. பெரும்பாலும் 4-ஆம் சீரிலும் மோனை அமைந்துள்ளது.)
(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.64.1 - "தேவா சிறியோம் பிழையைப் பொறுப்பாய் பெரியோனே")



1)
ஒற்றை வெள்ளை இடப ஊர்தி உடையானே
நெற்றி விழியாய் நீல கண்டா நிகரில்லாய்
சுற்றும் பசிய வயலார் சோற்றுத் துறையானே
பற்றி னேன்நின் பாதம் பாராய் பரிவோடே.



ஒற்றை - ஒப்பற்ற;
நிகர் இல்லாய் - ஒப்பற்றவனே;
சுற்றும் பசிய வயல் ஆர் சோற்றுத்துறையானே - நாலாபக்கமும் பசுமையான வயல்கள் பொருந்திய திருச்சோற்றுத்துறையில் எழுந்தருளியவனே;



2)
யாப்பொன் றளித்துத் தருமிக் கம்பொன் அருள்செய்தாய்
மூப்பொன் றில்லா மூர்த்தீ முதலும் முடிவானாய்
தோப்பும் வயலும் சூழும் சோற்றுத் துறையானே
காப்புன் கழலென் றடைந்தேன் கவலை களையாயே.



யாப்பு ஒன்று அளித்துத் தருமிக்கு அம்பொன் அருள்செய்தாய்- தமிழ்ச்செய்யுள் ஒன்றைத் தந்து தருமிக்குச் சிறந்த பொன் அருள்புரிந்தாய்;
மூப்பு ஒன்று இல்லா மூர்த்தீ - என்றும் இளமையாக இருக்கின்ற மூர்த்தியே;
முதலும் முடிவு ஆனாய் - அனைத்திற்கும் முதலும் முடிவும் ஆனவனே;
தோப்பும் வயலும் சூழும் சோற்றுத் துறையானே - சோலைகளும் வயலும் சூழ்ந்த திருச்சோற்றுத்துறையில் எழுந்தருளியவனே;
காப்பு உன் கழல் என்று அடைந்தேன் கவலை களையாயே - உன் திருவடியே காவல் என்று உன்னைச் சரணடைந்த என் கவலைகளைத் தீர்த்தருள்வாயாக.


* தருமிக்கு அருளியதைத் திருவிளையாடற் புராணத்திற் காண்க. அப்பர் தேவாரத்திலும் இச்செயல் குறிக்கப்பெற்றுள்ளது. (திருத்தாண்டகம் - 6.76.3 - "மின்காட்டுங் .... நன்பாட்டுப் புலவனாய்ச் சங்க மேறி நற்கனகக் கிழிதருமிக் கருளி னோன்காண்");



3)
தழலார் மேனீ கங்கை தங்கும் சடையானே
நிழலார் மழுவா என்றும் நீங்கா நிதியானாய்
சுழலார் பொன்னிப் பாங்கர்ச் சோற்றுத் துறையானே
கழலார் பாதம் தொழுமென் கவலை களையாயே.



தழல் ஆர் மேனீ - தீப்போல் திகழும் செம்மேனி உடையவனே;
(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.1.6 - "தண்ணார்மதி சூடீதழல் போலுந்திரு மேனீ " - நெருப்புப் போலும் திருமேனியை உடையவனே - 'திருமேனி' என்றது அடையடுத்த ஆகுபெயராய், அதனை உடையவனைக் குறித்தது.);
கங்கை தங்கும் சடையானே - சடையில் கங்கையை உடையவனே;
நிழல் ஆர் மழுவா - ஒளி திகழும் மழு உடையவனே;
என்றும் நீங்கா நிதி ஆனாய் - தொலையாச் செல்வனே; (தொலையாச் செல்வர் - திருச்சோற்றுத்துறையில் உறையும் ஈசன் திருப்பெயர்);
சுழல் ஆர் பொன்னிப் பாங்கர்ச் சோற்றுத் துறையானே - சுழன்று வரும் நீர் உடைய காவிரியின் கரையில் உள்ள திருச்சோற்றுத்துறையில் எழுந்தருளியவனே;
கழல் ஆர் பாதம் தொழும் என் கவலை களையாயே - கழல் அணிந்த உன் திருவடியை வணங்கும் என் கவலைகளைத் தீர்த்தருள்வாயாக.



இலக்கணக் குறிப்பு: அடையடுத்த ஆகுபெயர்: வெற்றிலை நட்டான், மருக்கொழுந்து நட்டான், அறுபதம் முரலும் என்புழி, இலை, கொழுந்து, பதம் என்னும் சினைப்பெயர்கள், முறையே வெறுமை, மரு, ஆறு என்னும் அடை அடுத்து, முதற்பொருள்களுக்கு ஆதலால், அடையடுத்த ஆகுபெயர்.



4)
பெரும்பார் முதலா விண்ணிற் பிறங்கும் பிறவெல்லாம்
துரும்பாய்த் தோன்றும் பெரியாய் சொல்லத் துணையில்லாய்
சுரும்பார் சோலை சூழும் சோற்றுத் துறையானே
கரும்பே கழலே தொழுதேன் கவலை களையாயே.



பெரும் பார் - பெரிய பூமி;
பிறங்குதல் - விளங்குதல்; பிரகாசித்தல்;
பெரும் பார் முதலா விண்ணிற் பிறங்கும் பிற எல்லாம் துரும்பாய்த் தோன்றும் பெரியாய் - அண்டங்கள் எல்லாம் துரும்பு போலத் தோன்றுமாறு மிகப் பெரியவனே;
துணை - ஒப்பு (Comparison, similitude);
சொல்லத் துணை இல்லாய் - ஓர் உவமை அற்றவனே;
சுரும்பு ஆர் சோலை - வண்டுகள் ஒலிக்கும் பொழில்;
கரும்பே - உருவகம் - கரும்பு போல்பவனே;
கழலே தொழுதேன் கவலை களையாயே - உன் திருவடியையே தொழுத அடியேன் கவலைகளைத் தீர்த்தருள்வாயாக.



5)
மாலை யாகப் பாம்பை மகிழும் மணிகண்டா
சூலம் ஏந்தும் துணைவா துளங்காச் சுடரானே
சோலை சூழும் கவினார் சோற்றுத் துறையானே
கால காலா அடியேன் கவலை களையாயே.



துளங்காச் சுடரானே - அசைவில்லாத சோதியே;
(அப்பர் தேவாரம் - 6.5.10 - " துளங்கா தெரிசுடராய் நின்றாய் போற்றி");
கவின் ஆர் - அழகிய;



6)
குளங்கண் ஆகிக் கைகள் கூப்பும் குணசீலர்
உளங்கள் கோயி லாக உகக்கும் உமைகோனே
துளங்கும் பிறையைச் சூடும் சோற்றுத் துறையானே
களங்கம் இல்லாய் அடியேன் கவலை களையாயே.



துளங்கும் - பிரகாசித்தல் (To shine; to be bright, luminous; to radiate);
(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.60.10 - "துளங்குமிளம் பிறையாளன்");


கண்கள் குளமாகிக் கைகூப்பித் தொழும் குணம் மிக்க சீலர்கள் உள்ளமே கோயிலாக விரும்புபவனே; பார்வதி நாயகனே; வெண்பிறையை அணிபவனே; திருச்சோற்றுத்துறையில் எழுந்தருளியவனே; குற்றம் அற்றவனே; உன் திருவடியை வணங்கும் என் கவலைகளைத் தீர்த்தருள்வாயாக.



7)
ஏற மர்ந்தாய் பிறையை இண்டை எனவேற்றாய்
நீற மர்ந்தாய் எங்கும் நிறையும் நிலையானே
சோற ளிக்கும் வயல்சூழ் சோற்றுத் துறையானே
ஆற ணிந்த அண்ணா அடியேற் கருளாயே.



அமர்தல் - விரும்புதல்;
இண்டை - தலையில் சூடும் ஒருவகை மாலை;
நீறு அமர்ந்தாய் எங்கும் - திருமேனி எங்கும் வெண்ணீறு பூசியவனே;
எங்கும் நிறையும் நிலையான் - சர்வவியாபி (God, as Omnipresent);
சோறு - அன்னம்/உணவு; முக்தி;
அண்ணா - அண்ணல் என்பதன் விளியான 'அண்ணால்' என்பது அண்ணா என மருவியது;



8)
முன்னம் மலையை எடுக்க முயன்ற முடிபத்து
மன்னன் அழவோர் விரலை வைத்து வரமீந்தாய்
துன்னு சோலை சூழும் சோற்றுத் துறையானே
பன்னிப் பாதம் பணிந்தேன் பாராய் பரிவோடே



முடிபத்து மன்னன் - இராவணன்;
துன்னு சோலை - அடர்ந்த பொழில்; (துன்னுதல் - செறிதல் - To be thick, crowded; to press close);
பன்னுதல் - பாடுதல்; புகழ்தல்;



9)
அரியும் அயனும் முடியும் அடியும் அடையாத
எரியும் எரியாய் அவர்கள் இடையே எழுமீசா
சொரியும் முகிலார் பொழில்சூழ் சோற்றுத் துறையானே
பரியும் உன்னைப் பணிவேன் பாவம் பறையாயே.



இலக்கணக் குறிப்பு: அரியும் அயனும் முடியும் அடியும் - எதிர்நிரனிறையாக வந்தது;
எரியும் எரியாய் - எரிகின்ற நெருப்பு ஆகி;
சொரியும் முகில் ஆர் பொழில் சூழ் - மழையைப் பொழியும் மேகம் பொருந்திய சோலைகள் சூழ்ந்த;
பறைத்தல் - நீக்குதல்;
பரியும் உன்னைப் பணிவேன் பாவம் பறையாயே - இரங்கும் உன்னைத் தொழும் என் பாவங்களைத் தீர்த்தருள்வாயாக .
(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.46.6
மாசில் தொண்டர்மலர் கொண்டுவ ணங்கிட
ஆசை யாரவரு ணல்கிய செல்வத்தர்
காய்சி னத்தவிடை யார்கரு காவூரெம்
ஈசர் வண்ணம்மெரி யும்மெரி வண்ணமே.
---- அவர் வண்ணம் எரியும் நெருப்புப் போன்ற சிவந்த வண்ணமாகும்.)



10)
பண்டை வேத நெறியைப் பழித்துப் பலவாறு
மிண்டு மொழிவார்க் கருளா வெள்ளை விடையானே
தொண்டர் துதித்து மகிழும் சோற்றுத் துறையானே
கண்டம் கரியாய் அடியேன் கவலை களையாயே.



பண்டை - பழைய;
மிண்டு - இடக்கர்ப் பேச்சு (Vulgar talk; vulgarity); செருக்கிக் கூறும் மொழி (Presumptuous speech);
கண்டம் கரியாய் - நீலகண்டனே;



11)
கணையால் புரங்கள் சுடுமுக் கண்ணா கரைசேர்க்கும்
புணையா னவனே மறையின் பொருளே புகழ்வார்க்குத்
துணையா னவனே வயல்சூழ் சோற்றுத் துறையானே
அணையா னவனே கங்கைக் கடியேற் கருளாயே.



கணையால் புரங்கள் சுடு முக்கண்ணா - ஓர் அம்பால் முப்புரங்களையும் எரித்த முக்கண்ணனே;
கரைசேர்க்கும் புணை ஆனவனே - பிறவிக்கடல் கடப்பிக்கும் படகு போன்றவனே;
மறையின் பொருளே - வேதப்பொருளே;
புகழ்வார்க்குத் துணை ஆனவனே - துதிப்பவர்களுக்குத் துணையாக இருப்பவனே;
வயல்சூழ் சோற்றுத் துறையானே - வயல் சூழ்ந்த திருச்சோற்றுத்துறையில் எழுந்தருளியவனே;
அணை ஆனவனே கங்கைக்கு, அடியேற்கு அருளாயே - கங்கைக்கு அணை ஆகிச் சடையில் தாங்கியவனே, அடியேனுக்கு அருள்வாயாக.



அன்போடு,
வி. சுப்பிரமணியன்



------------------ Some Q&A on this set --------------
Question fron a reader: on song 9: /அரியும் அயனும் முடியும் அடியும் அடையாத/ -- அரி அடியையும் அயன் முடியையும் தேடியதால், இந்த அடி "அரியும் அயனும் அடியும் முடியும் அடையாத" என்றிருந்தால் சிறக்கும் என்று தோன்றுகிறது.
My response: ஆம், பொதுவாக அப்படியே இருக்கும். இத்தொடரில் உள்ள பாடல்களில் 1,4,5 சீர்களில் மோனை அமைந்துள்ளதால், யாப்பு நோக்கி இவ்வடியில் இப்படி எதிர்நிரனிறையாக வந்தது.
எதிர்நிரனிறை = எதிர்நிரல்நிரை = Reversed sequence, a syntactical arrangement of a series of predicates in an order which is the reverse of that in which their respective nominatives stand; முறைமாறி வரும் நிரனிறை.






பிற்குறிப்பு :
1) யாப்புக் குறிப்பு :
கலித்துறை - 'மா மா மா மா மாங்காய்' என்ற வாய்பாடு.
ஈற்றுச்சீர் பொதுவாகப் புளிமாங்காய். ஒரோவழி தேமாங்காய் ஆகவும் வரக்கூடும்;
1,5 சீர்களில் மோனை. பெரும்பாலும் 4-ஆம் சீரிலும் மோனை அமைந்துள்ளது.



2) சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.64.1 -
தேவா சிறியோம் பிழையைப் பொறுப்பாய் பெரியோனே
ஆவா என்றங் கடியார் தங்கட் கருள்செய்வாய்
ஓவா உவரி கொள்ள உயர்ந்தாய் என்றேத்தி
மூவா முனிவர் வணங்கும் கோயில் முதுகுன்றே



3) திருச்சோற்றுத்துறை - ஓதனவனேஸ்வரர் கோயில் தகவல்கள் - தினமலர் தளத்தில்: http://temple.dinamalar.com/New.php?id=371

-------------- --------------