P.509 - பாவநாசம் - அரணம் மூன்றையும்

2020-06-20

P.509 - பாவநாசம் (பாபநாசம்)

(தாமிரபரணிக்-கரையில் உள்ள பாபநாசம்)

--------------

(சந்தக் கலிவிருத்தம் - தான தானன தான தானன)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.25.1 - "உகலி யாழ்கட லோங்கு பாருளீர்")

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;

1)

அரண(ம்) மூன்றையும் அன்றெ ரித்தவன்

கிரண வெண்மதிக் கீற்றன் மேயது

மரணம் தீரமு தன்ன தாமிர

பரணி தாள்தொழு பாவ நாசமே.

அரணம் மூன்றையும் அன்று எரித்தவன் - முப்புரங்களையும் முன்பு எரித்தவன்;

கிரண-வெண்மதிக் கீற்றன் மேயது - கதிர்வீசும் வெண்திங்களை அணிந்தவன் உறையும் தலம்;

மரணம் தீர் அமுது அன்ன தாமிரபரணி தாள் தொழு பாவநாசமே - இறப்பில்லா வாழ்வை அளிக்கும் அமுதம் போன்ற (நீருடைய) தாமிரபரணி-ஆறானது திருவடியை வழிபடுகின்ற பாபநாசம்;

2)

ஆய்ம லர்க்கணை ஐந்து தொட்டவேள்

காய்நு தற்கணன் கங்கை வேணியன்

மாய்வி லாதவன் மன்னும் ஊரது

பாய்பு னற்கரைப் பாவ நாசமே.

ஆய் மலர்க்கணை ஐந்து தொட்ட வேள் காய் நுதற்கணன் - தேர்ந்தெடுத்த மலர்அம்புகள் ஐந்து தொடுக்கும் மன்மதனைச் சுட்டெரித்த நெற்றிக்கண்ணன்; (ஆய்தல் - தெரிந்தெடுத்தல்);

கங்கை-வேணியன் - சடையில் கங்கையை உடையவன்; (வேணி - சடை);

மாய்வு இலாதவன் மன்னும் ஊர் அது - இறப்பு இல்லாதவனான சிவபெருமான் உறையும் இடம் ஆவது; (மாய்வு - சாவு); (ஊரது - ஊர் - தலம்; அது - பகுதிப்பொருள்விகுதி);

பாய்-புனற்கரைப் பாவநாசமே - பாயும் தாமிரபரணியின் கரையில் உள்ள பாபநாசம்;

3)

வம்பு லா(ம்)மலர் வன்னி சூடினான்

உம்பர் வாழ்ந்திட ஓத நஞ்சுணி

கொம்ப னாளொரு கூறன் ஊரது

பைம்பு னற்கரைப் பாவ நாசமே.

வம்பு உலாம் மலர் வன்னி சூடினான் - வாசனை கமழும் பூக்களையும் வன்னியையும் சூடியவன்; (வம்பு - வாசனை); (உலாம் - உலாவும் - திகழும்);

உம்பர் வாழ்ந்திட ஓத-நஞ்சு உணி - தேவர்கள் உய்யும்படி கடல்விஷத்தை உண்டவன்; (ஓதம் - கடல்); (உணி - உண்ணி - உண்டவன்; இடைக்குறை விகாரம்);

கொம்பு அனாள் ஒரு கூறன் ஊர் அது - பூங்கொம்பு போன்ற உமையை ஒரு கூறாக உடைய சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது;

பைம்புனற்கரைப் பாவநாசமே - அழகிய குளிர்ந்த தாமிரபரணியின் கரையில் உள்ள பாபநாசம்;

4)

காடு வாழ்கணம் காண நள்ளிருள்

ஆடு கொள்கையன் அண்டர் நாயகன்

தோடு சேர்செவித் தூயன் ஊரது

பாடு நீரயல் பாவ நாசமே.

காடு வாழ் கணம் காண நள்ளிருள் ஆடு கொள்கையன் - சுடுகாட்டில் வாழும் பூதகணங்கள் காண நள்ளிருளில் கூத்தாடுபவன்;

அண்டர்-நாயகன் - தேவர்களுக்கெல்லாம் தலைவன்;

தோடு சேர் செவித் தூயன் ஊர் அது - ஒரு காதில் தோடு அணிந்த தூயனான சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது;

பாடு நீர் அயல் பாவநாசமே - ஒலிக்கின்ற தாமிரபரணி-ஆற்றின் அருகே உள்ள பாபநாசம்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.48.6 - "அந்தண் காவிரிப் பாடு தண்புனல் வந்திழி பரஞ்சோதி பாண்டிக் கொடுமுடிச் சேடனே");

5)

மாயு(ம்) நாளென வந்த காலனே

சாயு மாறொரு தாளை வீசினான்

தாயும் ஆயவன் தங்கும் ஊரது

பாயு(ம்) நீரயல் பாவ நாசமே.

மாயும் நாள் என வந்த காலனே சாயுமாறு ஒரு தாளை வீசினான் - மார்க்கண்டேயர் இறக்கும் தினம் என்று அவரைக் கொல்ல நெருங்கிய காலனே இறக்கும்படி ஒரு திருவடியை வீசி அவனை உதைத்தவன்;

தாயும் ஆயவன் தங்கும் ஊர் அது - அம்மையும் (அப்பனும்) ஆன சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது; (தாயும் - உம் - எச்சவும்மை);

பாயும் நீர் அயல் பாவநாசமே - பாயும் தாமிரபரணி-ஆற்றின் அருகே உள்ள பாபநாசம்;

6)

கறையி லங்கிய கண்டன் நீறணி

அறவன் அங்கணன் ஆல நீழலில்

மறைவி ரித்தவன் மன்னும் ஊரது

பறவை ஆர்பொழிற் பாவ நாசமே.

கறை இலங்கிய கண்டன் - நீலகண்டன்;

நீறு அணி அறவன் - திருநீற்றைப் பூசிய அறவடிவினன்;

அங்கணன் - அருட்கண் உடையவன்;

ஆலநீழலில் மறை விரித்தவன் மன்னும் ஊர் அது - கல்லாலமரத்தின்கீழ்ச் சனகாதியருக்கு வேதப்பொருளை உபதேசித்தவனான சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது;

பறவை ஆர் பொழில் பாவநாசமே - பறவைகள் ஒலிக்கின்ற சோலை சூழ்ந்த பாபநாசம்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);

7)

மத்த(ம்) மாசுணம் வைத்த செஞ்சடைச்

சுத்த மாநதி சூடும் வித்தகன்

சத்தி பங்கமர் தந்தை ஊரது

பத்தர் சென்றடை பாவ நாசமே.

மத்தம் மாசுணம் வைத்த செஞ்சடைச் சுத்த மாநதி சூடும் வித்தகன் - ஊமத்தமலரையும் பாம்பையும் அணிந்த சிவந்த சடையில் தூய கங்கையையும் சூடிய ஆற்றல் உடையவன்; (மத்தம் - ஊமத்தமலர்); (மாசுணம் - பாம்பு); (வித்தகம் - சாமர்த்தியம்; ஆற்றல்; பெருமை; ஞானம்);

சத்தி பங்கு அமர் தந்தை ஊர் அது - சக்தியை (உமையை) ஒரு பங்காக விரும்பிய நம் தந்தையான சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது; (அமர்தல் - விரும்புதல்);

பத்தர் சென்றடை பாவநாசமே - பக்தர்கள் சென்று சேர்கின்ற பாபநாசம்;

8)

மடமை யால்மலை பேர்த்த வன்றனை

அடர ஊன்றிய அண்ணல் நீரழற்

சடையில் வைத்தவன் தங்கும் ஊரது

படர்பொ ழிற்பதி பாவ நாசமே.

மடமையால் மலை பேர்த்தவன்தனை அடர ஊன்றிய அண்ணல் - பேதைமையால் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனை நசுக்கப் பாதவிரலை ஊன்றிய பெருமான்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.71.8 - "இராவணனை மால்வரைக்கீழ் அடரவூன்றி");

நீர் அழற்சடையில் வைத்தவன் தங்கும் ஊர் அது - கங்கையைத் தீப் போன்ற செஞ்சடையில் வைத்தவனான சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது; (அப்பர் தேவாரம் - 4.57.6 - "நீரழற் சடையுளானே நினைப்பவர் வினைகள் தீர்ப்பாய்");

படர்-பொழிற்-பதி பாவநாசமே - படர்ந்த சோலைகள் சூழ்ந்த தலமான பாபநாசம்;

9)

நெடிய மாலயன் நேட நின்றவன்

பொடிய ணிந்தடி போற்றி னார்வினை

மடிய நல்கிடும் வள்ளல் ஊரது

படியெ லாந்தொழு பாவ நாசமே.

நெடிய மால் அயன் நேட நின்றவன் - நீண்ட திருமாலும் பிரமனும் தேடும்படி ஓங்கி நின்றவன்; (நேடுதல் - தேடுதல்);

பொடி அணிந்து அடி போற்றினார் வினை மடிய நல்கிடும் வள்ளல் ஊர் அது - திருநீற்றைப் பூசித் திருவடியை வணங்கிய அன்பர்களது வினையெல்லாம் அழியும்படி வரம் அருளும் வள்ளலான சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது; (மடிதல் - அழிதல்);

படியெலாம் தொழு பாவநாசமே - உலகத்தோரெல்லாம் போற்றுகின்ற பாபநாசம்; (படி - பூமி; உலகம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.38.3 - "படியெலாந் தொழுதேத்து கண்டியூர் வீரட்டத்துறை பான்மையான்")

10)

மழுங்கு புத்தியர் மாய(ம்) நீங்குமின்

தொழுங்க ரந்திகழ் தொண்டர் வேண்டிய

வழங்கு வார்சடை வள்ளல் ஊரது

பழங்க ளார்பொழிற் பாவ நாசமே.

மழுங்கு புத்தியர் மாயம் நீங்குமின் - மழுங்கிய அறிவை உடையவர்கள் சொல்லும் வஞ்சத்தை நீங்குங்கள்; (மின் - ஏவற்பன்மை விகுதி);

தொழும் கரம் திகழ் தொண்டர் வேண்டிய வழங்கு வார்சடை வள்ளல் ஊர் அது - தொழும் கரங்களை உடைய பக்தர்கள் வேண்டிய வரங்களையெல்லாம் வழங்கும் வள்ளலும் நீண்ட சடையை உடையவனுமான சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது;

பழங்கள் ஆர் பொழில் பாவநாசமே - கனிகள் நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த பாபநாசம்; (ஆர்தல் - நிறைதல்; பொருந்துதல்);

11)

உரக மாலையன் உண்ப லிக்கெனப்

பிரம னார்தலை ஏந்து பெற்றியன்

கரவி லாதளி கையன் ஊரது

பரவிப் பார்தொழு பாவ நாசமே.

உரக-மாலையன் - பாம்பை மாலையாக அணிந்தவன்; (உரகம் - பாம்பு);

உண்பலிக்கு எனப் பிரமனார் தலை ஏந்து பெற்றியன் - பிச்சையேற்பதற்காகப் பிரமனது மண்டையோட்டை ஏந்துகின்ற பெருமை உடையவன்; (உண்பலி - பிச்சை); (பெற்றி - பெருமை);

கரவு இலாது அளி கையன் ஊர் அது - அடியவர்களுக்கு வஞ்சமின்றி வாரி வழங்கும் அருட்கரம் உடையவனான சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது; (கரவு - மறைத்தல்);

பரவிப் பார் தொழு பாவநாசமே - உலகத்தாரெல்லாம் போற்றிப் பணிகின்ற பாபநாசம்; ("பார் பரவித் தொழு பாவநாசமே" என்று இயைத்துப் பொருள்கொள்க); (பரவுதல் - புகழ்தல்; துதித்தல்); (பார் - பூமி; உலகம்);

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------

P.500 - பாவநாசம் - கிரணமதிக்கு அயல்

2020-02-26

P.500 - பாவநாசம் (பாபநாசம்)

(தாமிரபரணிக்-கரையில் உள்ள பாபநாசம்)

--------------

(கலிவிருத்தம் - விளம் விளம் மா கூவிளம் - வாய்பாடு; மூன்றாம் சீர் குறிலில் முடியும்)

(அப்பர் தேவாரம் - 4.11.1 - "சொற்றுணை வேதியன்")

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.22.1 - "துஞ்சலும் துஞ்சலி லாத")

* (x) - படிப்போர் வசதி கருதிப் புணர்ச்சி பிரித்துக் காட்டப்பெற்றுள்ள இடம்;

1)

கிரணம திக்கயல் அரவை வைத்தவன்

சரணடை சுரருயச் சாபம் ஏந்திமூ

அரணெரி அரனிடம் அலம்பு தாமிர

பரணியின் கரையினில் பாவ நாசமே.

கிரண-மதிக்கு அயல் அரவை வைத்தவன் - கதிர்களை உடைய சந்திரன் அருகே பாம்பைத் தன் திருமுடிமேல் அணிந்தவன்; (அயல் - அருகிடம்); (பெரியபுராணம் - 12.10.94 - "குன்றினுக் கயலே ஓடும் குளிர்ந்தபொன் முகலி என்றான்");

சரண் அடை சுரர் உயச் சாபம் ஏந்தி மூ-அரண் எரி அரன் இடம் - தஞ்சமடைந்த தேவர்கள் உய்யும்படி மேருவில்லை ஏந்தி முப்புரங்களை எரித்த ஹரன் உறையும் தலம் ஆவது; (உய - உய்ய; இடைக்குறை விகாரம்); (சாபம் - வில்);

அலம்பு தாமிரபரணியின் கரையினில் பாவநாசமே - ஒலிக்கின்ற நீரையுடைய தாமிரபரணி-நதியின் கரையில் உள்ள பாபநாசம்; (அலம்புதல் - ஒலித்தல்); ("அலம்புதல் = கழுவுதல்" என்று பொருள்கொண்டு, "நம் பாவங்களைக் கழுவும் புண்ணியநதியான தாமிரபரணி" என்றும் பொருள்கொள்ளலாம்);

2)

தனிச்சிலை கொண்டெயில் சாய எய்தவன்

முனிச்சகம் படைத்தவன் முடிவில் முக்கணன்

முனிச்சிறு வருக்கென முன்பு கூற்றுதை

பனிச்சடைப் பரனிடம் பாவ நாசமே.

தனிச்-சிலை கொண்டு எயில் சாய எய்தவன் - ஒப்பற்ற மேருவில்லால் முப்புரங்களும் அழிய ஒரு கணையை எய்தவன்; (தனி - ஒப்பற்ற); (சிலை - வில்); (எயில் - கோட்டை); (சாய்தல் - அழிதல்);

முன் இச்-சகம் படைத்தவன் - முன்பு இவ்வுலகத்தைப் படைத்தவன்; (முனிச்சகம் - முன்னிச்சகம்; தொகுத்தல் விகாரம்); (சகம் - ஜகத் - உலகம்);

முடிவு-இல் முக்கணன் - அழிவின்றி இருப்பவன், நெற்றிக்கண்ணன்;

முனிச்-சிறுவருக்கென முன்பு கூற்று உதை பனிச்சடைப் பரன் இடம் பாவநாசமே - மார்க்கண்டேயருக்காக முன்பு காலனை உதைத்தவனும், சடையில் கங்கையை உடையவனுமான சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்; (முனி - முனிவர்); (கூற்று - காலன்); (பனி - நீர்);

3)

கடலிடைத் தோன்றிய கரிய நஞ்சது

சுடர்விடு மணியெனத் தோன்ற உண்டவன்

அடல்விடை உடையவன் அகத்தி யர்க்கருள்

படர்சடைப் பரனிடம் பாவ நாசமே.

கடலிடைத் தோன்றிய கரிய நஞ்சு-அது சுடர்விடு மணி எனத் தோன்ற உண்டவன் - பாற்கடலில் தோன்றிய கரிய ஆலகாலமானது ஒளிவீசும் நீலமணி போலக் கண்டத்தில் காட்சியளிக்கும்படி அதனை உண்டவன்;

அடல்-விடை உடையவன் - வெற்றியையுடைய வலிய இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்; (அடல் - வெற்றி; வலிமை);

அகத்தியர்க்கு அருள் படர்சடைப் பரன் இடம் பாவநாசமே - அகத்திய முனிவருக்கு அருள்புரிந்தவனும் படரும் சடையை உடையவனுமான சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்;

(* அகத்தியருக்குத் தன் திருமணக்-கோலத்தைக் காட்டியருளிய வரலாற்றைத் இத்தலபுராணத்தில் காண்க);

4)

சாம்பலை விரைகமழ் சாந்து போற்புனைந்(து)

ஓம்பிடும் அன்பருக்(கு) உவகை நல்குவான்

காம்பன தோளியைக் கலந்த மேனியன்

பாம்பணி பரனிடம் பாவ நாசமே.

சாம்பலை விரை கமழ் சாந்து போல் புனைந்து ஓம்பிடும் அன்பருக்கு உவகை நல்குவான் - திருநீற்றை மணம் கமழும் சந்தனம் போல் அணிந்து வணங்கும் பக்தர்களுக்கு இன்பம் தருபவன்; (சாம்பல் - திருநீறு); (விரை - வாசனை); (சாந்து - கலவைச் சந்தனம்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.102.1 - "ஆரூர் அமர்ந்தான் அடிநிழற்கீழ்ச் சாம்பலைப் பூசிச் சலமின்றித் தொண்டுபட் டுய்ம்மின்களே");

காம்பு அன தோளியைக் கலந்த மேனியன் - மூங்கில் போன்ற புஜத்தை உடைய உமாதேவியைத் திருமேனியில் ஒரு கூறாக உடையவன்; (காம்பு - மூங்கில்); (அன - அன்ன - போன்ற); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.4.7 - "காம்பன தோளியொடும் கலந்து");

பாம்பு அணி பரன் இடம் பாவநாசமே - நாகாபரணனான சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்;

5)

மதுமலர்க் கணைதொடு மதனைச் சுட்டவன்

புதியவன் பழையன் போற்றித் தாள்தொழும்

மதியணி சடையினன் மன்னு யிர்க்கெலாம்

பதியவன் உறைவிடம் பாவ நாசமே.

மதுமலர்க் கணைதொடு மதனைச் சுட்டவன் - தேன்மலர்களை அம்பாக எய்யும் மன்மதனைச் சுட்டெரித்தவன்; (மதன் - காமன்);

புதியவன் பழையன் - என்றும் புதியவன், மிகத் தொன்மையானவன்;

போற்றித் தாள் தொழும் மதி அணி சடையினன் - திருவடியை வணங்கிய சந்திரனைச் சடைமேல் அணிந்தவன்;

மன்னுயிர்க்கெலாம் பதி அவன் உறைவிடம் பாவநாசமே - எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவனான பசுபதி உறையும் தலம் பாபநாசம்; (மன்னுயிர் - ஜீவாத்மா - பசு);

6)

உடைதலை கலனென உண்ப லிக்குழல்

உடையவன் விடையவன் உலக நாயகி

இட(ம்)மகிழ் இனியவன் இலகு கூர்மழுப்

படையுடைப் பரனிடம் பாவ நாசமே.

உடைதலை கலன் என உண்பலிக்கு உழல் உடையவன் - பிரமனது மண்டையோடே உண்கலன் என்று ஏந்திப் பிச்சைக்கு உழலும் சுவாமி; (உடைதலை - உடைந்த கபாலம்); (பலி - பிச்சை); (உடையவன் - எல்லாம் உடையவன் - சுவாமி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.110.3 - "உடைதலை இடுபலி கொண்டுழல்வான்");

விடையவன் - இடபவாகனன்;

உலகநாயகி இடம் மகிழ் இனியவன் - உலகம்மையை இடப்பக்கம் ஒரு பாகமாக விரும்பிய இனிமையுடையவன்; (* உலகநாயகி - உலகம்மை - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

இலகு கூர் மழுப்படையுடைப் பரன் இடம் பாவநாசமே - பிரகாசிக்கின்ற கூர்மை மிக்க மழுவாயுதத்தை ஏந்திய சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்; (இலகுதல் - திகழ்தல்; ஒளிவீசுதல்);

7)

பொங்கழல் உருவினன் பொருத மும்மத

வெங்கரி உரித்தவன் வெந்த நீறணி

சங்கரன் கானகம் தன்னில் ஆடிய

பைங்கழற் பரனிடம் பாவ நாசமே.

பொங்கு-அழல் உருவினன் - ஓங்கி எரியும் தீப் போன்ற செம்மேனியன்;

பொருத மும்மத வெங்கரி உரித்தவன் - போர் செய்த கொடிய ஆண்யானையின் தோலை உரித்தவன்; (பொருதல் - போர்செய்தல்); (கரி - யானை);

வெந்த நீறு அணி சங்கரன் - சுட்ட திருநீற்றைப் பூசிய சங்கரன்; (சங்கரன் - நன்மை செய்பவன்);

கானகம்-தன்னில் ஆடிய பைங்கழற் பரன் இடம் பாவநாசமே - சுடுகாட்டில் கூத்து ஆடிய அழகிய கழல் அணிந்த திருவடியுடைய சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்; (கானகம் - காடு - சுடுகாடு); (பை - அழகு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.34.9 - "ஆடினார் கானகத்து"); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.55.7 - "அடிபுல்கு பைங்கழல்கள் ஆர்ப்ப");

8)

சேடியல் கயிலையைத் திட்டிப் பேர்த்தவன்

வாடிட ஓர்விரல் வைத்த தாளினன்

நீடிய புகழினன் நிமலன் நான்மறை

பாடிய பரனிடம் பாவ நாசமே.

சேடு இயல் கயிலையைத் திட்டிப் பேர்த்தவன் வாடிட ஓர் விரல் வைத்த தாளினன் - பெருமையும் உயரமும் உடைய கயிலைமலையை இகழ்ந்து பேசிப் பெயர்த்த இராவணன் வாடும்படி திருப்பாதவிரல் ஒன்றை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவன்; (சேடு - பெருமை; உயரம்); (இயல்தல் - பொருந்துதல்; தங்குதல்);

நீடிய புகழினன் - எல்லையற்ற புகழுடையவன்; (நீடுதல் - நீள்தல்);

நிமலன் - பரிசுத்தன்;

நான்மறை பாடிய பரன் இடம் பாவநாசமே - நால்வேதங்களைப் பாடியருளிய (/ நால்வேதங்களூம் போற்றிப் பாடுகின்ற) சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்;

9)

அரியயன் அடிமுடி அறியொ ணாததோர்

எரியவன் படைபெற எண்ணிப் பாண்டவன்

புரிதவம் கண்டருள் புனிதன் நஞ்சையுண்

பரிவினன் உறைவிடம் பாவ நாசமே.

அரி அயன் அடிமுடி அறியொணாததோர் எரி-அவன் - அடியையும் முடியையும் தேடிய திருமால் பிரமன் இவர்களால் அறியப்படாத ஒப்பற்ற ஜோதிவடிவினன்; (அறியொணாத - அறிய ஒண்ணாத; தொகுத்தல் விகாரம்); (எரி - தீ); (திருவாசகம் - திருச்சதகம் - 8.5.95 - "வானநாடரும் அறியொணாத நீ");

படை பெற எண்ணிப் பாண்டவன் புரி தவம் கண்டு அருள் புனிதன் - பாசுபதாஸ்திரத்தைப் பெற விரும்பி அர்ஜுனன் செய்த தவத்தைக் கண்டு அவனுக்கு அருளிய தூயன்;

நஞ்சை உண் பரிவினன் உறைவிடம் பாவநாசமே - ஆலகாலத்தை உண்ட இரக்கம் மிக்க சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்;

10)

தூற்றிடும் வாயினர் சொல்லும் புன்னெறிச்

சேற்றினைத் தள்ளுமின் செல்வன் வெண்திரு

நீற்றினைப் பூசிய நேயர் வல்வினை

பாற்றிடும் பரனிடம் பாவ நாசமே.

தூற்றிடும் வாயினர் சொல்லும் புன்னெறிச் சேற்றினைத் தள்ளுமின் - வேதநெறியைத் தூற்றுகின்றவர்கள் சொல்கின்ற புன்மார்க்கச் சேற்றை மதியாமல் விலகுங்கள்; (தள்ளுதல் - விலகுதல்; கைவிடுதல்; நிராகரித்தல்);

செல்வன் - திருவுடையவன்;

வெண்-திருநீற்றினைப் பூசிய நேயர் வல்வினை பாற்றிடும் பரன் இடம் பாவநாசமே - வெண்மையான திருநீற்றைப் பூசிய அன்பர்களது வலிய வினையை அழிக்கும் சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்; (பாற்றுதல் - அழித்தல்);

11)

அணியுமை அவள்பதி ஆல நீழலன்

துணிமதிச் சடையினன் சூல பாணியன்

மணியணி மிடறினன் மார்பில் நூலொடு

பணியணி பரனிடம் பாவ நாசமே.

அணி உமை அவள் பதி - அழகிய உமைக்குக் கணவன் - உமாபதி;

ஆல-நீழலன் - கல்லாலமரத்தின்கீழ் வீற்றிருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தி;

துணிமதிச் சடையினன் - துண்டத்-திங்களைச் சடையில் அணிந்தவன்; (துணி - துண்டம்; துணிமதி - நிலாத்துண்டம்);

சூலபாணியன் - திரிசூலத்தைக் கையில் ஏந்தியவன்; (பாணி - கை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.112.1 - "பரசுபாணியர்");

மணி அணி மிடறினன் - கண்டத்தில் நீலமணியை அணிந்தவன் - நீலகண்டன்;

மார்பில் நூலொடு பணி அணி பரன் இடம் பாவநாசமே - மார்பில் பூணூலையும் நாகத்தையும் அணிந்த சிவபெருமான் உறையும் தலம் பாபநாசம்; (பணி - நாகம்);

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------