Showing posts with label புறம்பயம். Show all posts
Showing posts with label புறம்பயம். Show all posts

Wednesday, March 4, 2026

T.215 - புறம்பயம் - இனலே மிகும்

2019-04-22

T.215 - புறம்பயம் - இனலே மிகும்

-----------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தனதான தந்தனத் .. தனதான)

(அபகார நிந்தைபட் டுழலாதே - திருப்புகழ் - பழநி)


இனலேமி கும்பவப் .. பிணியாலே

.. இருஞாலம் வந்திளைத் .. துழலாதே

உனைநாளும் இன்தமிழ்த் .. தொடைபாடி

.. உலவாத இன்பமுற் .. றிடுவேனோ

சினமார்ந மன்றனைச் .. செறுகாலா

.. திரிமூவ ரண்களைச் .. சுடுவீரா

புனலோடு குஞ்சியிற் .. பிறையானே

.. பொழிலார்பு றம்பயப் .. பெருமானே.


பதம் பிரித்து:

இனலே மிகும் பவப்-பிணியாலே

.. இரு-ஞாலம் வந்து இளைத்து உழலாதே,

உனை நாளும் இன்தமிழ்த்-தொடை பாடி,

.. உலவாத இன்பம் உற்றிடுவேனோ?

சினம் ஆர் நமன்றனைச் செறு-காலா;

.. திரி-மூவரண்களைச் சுடு-வீரா;

புனலோடு குஞ்சியிற் பிறையானே;

.. பொழில் ஆர் புறம்பயப் பெருமானே.


இனலே மிகும் பவப்-பிணியாலே இரு-ஞாலம் வந்து இளைத்து உழலாதே - துன்பமே மிகும் பிறவிப்பிணியால் இந்தப் பெரிய பூமியில் வந்து (=பிறந்து) வருந்தி உழலாமல்; (இனலே - இன்னலே; இடைக்குறை விகாரம்); (பவம் - பிறவி); (இருமை - பெருமை); (ஞாலம் - பூமி);

உனை நாளும் இன்தமிழ்த்-தொடை பாடி, உலவாத இன்பம் உற்றிடுவேனோ - உன்னைத் தினமும் இனிய தமிழ்ப்பாமாலைகளைப் பாடிப் போற்றி வணங்கிப் பேரின்பத்தை அடைய அருள்வாயாக; (தொடை - மாலை); (உலத்தல் - அழிதல்);

சினம் ஆர் நமன்-தனைச் செறு காலா - கோபம் மிக்க கூற்றுவனை உதைத்து அழித்த காலகாலா;

திரி-மூ-அரண்களைச் சுடு வீரா - எங்கும் பறந்து திரிந்த முப்புரங்களை எரித்து அழித்த வீரனே;

புனல் ஓடு குஞ்சியில் பிறையானே - கங்கையாறு ஓடுகின்ற தலையின்மேல் பிறையைச் சூடியவனே;

பொழில் ஆர் புறம்பயப் பெருமானே - சோலைகள் நிறைந்த திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளிய பெருமானே;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Thursday, December 22, 2022

P.283 - புறம்பயம் - (வண்ணப்பதிகம்) - கரங்களைக் குவித்திடும்

2015-05-23

P.283 - புறம்பயம் - (வண்ணப்பதிகம்)

(திருப்புறம்பியம் - கும்பகோணம் அருகே உள்ள தலம்)

------------------

(வண்ணக் கலிவிருத்தம்;

தனந்தனத் தனத்தனந் தனந்தனத் தனத்தன)


முற்குறிப்புகள்:

1. இப்பதிகம் வண்ணவிருத்தம். "தனாதனா தனாதனா தனாதனா தனாதனா" என்ற அமைப்பில் சந்தக்கலிவிருத்தப் பாடல்கள் உள்ளன.

சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.98.5 - "துறக்குமா சொலப்படாய் துருத்தியாய் திருந்தடி";

கணேச பஞ்சரத்னம் - "முதாகராத்த மோதகம் ஸதா விமுக்தி ஸாதகம்";

2. சந்தம் கெடாத இடங்களில், படிப்போர் வசதி கருதிப் புணர்ச்சி பிரித்த வடிவம் காட்டப்பெற்றுள்ளது;


1)

கரங்களைக் குவித்திடும் கணந்தனக் குகப்பொடு

வரங்களைக் கொடுப்பவன் சலஞ்சடைக் கரப்பவன்

சிரங்களைத் தரித்தவன் சிலம்புபொற் கழற்சிவன்

புரங்களைக் கொளுத்தினன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


கரங்களைக் குவித்திடும் கணம்-தனக்கு உகப்பொடு வரங்களைக் கொடுப்பவன் - கைகூப்பி வணங்கும் பத்தர் கணத்திற்கு (அடியார் கூட்டத்திற்கு) மகிழ்ந்து வரங்களை அருள்பவன்; (கணம் - கூட்டம்; இங்கே, அடியார் கூட்டம்);

சலம் சடைக் கரப்பவன் - கங்கையைச் சடையில் ஒளித்தவன்; (சலம் - ஜலம்); (இலக்கணக் குறிப்பு: ஏழாம் வேற்றுமைத்தொகையில் வலி மிகும்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.95.10 - "கங்கை வார்சடைக் கரந்தார்க்கு அன்பராகில்");

சிரங்களைத் தரித்தவன் - மண்டையோட்டு-மாலையை அணிந்தவன்;

சிலம்பு- பொற்கழற் சிவன் - ஒலிக்கின்ற பொற்கழலை அணிந்த திருவடியை உடைய சிவன்; (சிலம்புதல் - ஒலித்தல்);

புரங்களைக் கொளுத்தினன் - முப்புரங்களை எரித்தவன்;

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் உறைகின்ற ஒப்பற்றவன்; (ஒருத்தன் - ஒப்பற்றவன்); (அப்பர் தேவாரம் - 5.40.5 - "கழிப்பாலையுள் மேவிய ஒருத்தனை");


2)

கருங்களத் தனைக்கயம் புகுஞ்சடைக் கருத்தனைத்

தருங்கரத் தனைச்சரண் புகும்துயர்க் கடற்புணை

சுருங்கிடைச் சிவைக்கிடம் தருஞ்சிறப் புடைச்சிவன்

பொருங்களிற் றுரிப்பரன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


கரும்-களத்தனைக் - நீலகண்டனை; (களம் - கண்டம்);

கயம் புகும் சடைக் கருத்தனைத் - கங்கையைச் சடையில் தரித்த தலைவனை; (கயம் - நீர்; நீர்நிலை); (கருத்தன் - கர்த்தா - எல்லாவற்றையும் படைத்தவன்; தலைவன்);

தரும் கரத்தனைச் - வரம் கொடுக்கும் கரத்தை உடையவனை;

சரண் புகும் - சரண் புகுங்கள் - சரணடையுங்கள்;

துயர்க்கடற்புணை - (அவன்) நமது துன்பக்கடலைக் கடப்பிக்கும் படகு போன்றவன்; (புணை - மரக்கலம்; தெப்பம்);

சுருங்கு-இடைச் சிவைக்கு இடம் தரும் சிறப்புடைச் சிவன் - சிற்றிடை உடைய உமைக்கு இடப்பாகத்தைத் தரும் சிறப்பினை உடைய சிவன்; (சிவை - பார்வதி);

பொரும் களிற்று-உரிப் பரன் - போர் செய்யும் யானையின் தோலைப் போர்த்த பரமன்; (பொருதல் - போர்செய்தல்);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் உறைகின்ற ஒப்பற்றவன்;


3)

அலந்துடைத் தளித்திடும் சிவன்றனைத் தொழப்புகும்

சலந்தரற் செகுத்தவன் புரஞ்சுடச் சிரித்தவன்

மெலிந்தஅப் பிறைக்கருஞ் சுகந்தரத் தரித்தவன்

பொலிந்தபொற் சடைப்பரன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


அலம் துடைத்து அளித்திடும் சிவன்றனைத் தொழப் புகும் - துன்பத்தைத் தீர்த்துக் காக்கும் சிவனைத் தொழச் செல்லுங்கள்; (அலம் - துன்பம்); (உம் - ஏவல் பன்மை விகுதி);

சலந்தரற் செகுத்தவன் - சலந்தராசுரனை அழித்தவன்; (செகுத்தல் - கொல்லுதல்); (இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகையில், உயர்திணையில் முதற்சொல்லின் ஈற்று ன் ஒற்று ற் ஒற்றாகத் திரியும்);

புரம் சுடச் சிரித்தவன் - முப்புரங்களை எரிக்கச் சிரித்தவன்;

மெலிந்த அப்பிறைக்கு அரும்-சுகம் தரத் தரித்தவன் - தேய்ந்து வாடிய அந்தப் பிறைச்சந்திரனுக்கு என்றும் அழியாத அரிய இன்பத்தை அளிக்க அதனைத் திருமுடிமேல் சூடியவன்;

பொலிந்த பொற்சடைப் பரன் - விளங்குகின்ற பொன் போன்ற சடையை உடைய பரமன்;

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளிய ஒப்பற்றவன்;


4)

நகுந்தலைக் கலத்தயம் கொளுந்திருக் கரத்தினன்

மிகுந்திரைப் புனற்கிடம் தரும்பிறைச் சடைப்பரன்

சகந்தனிற் றனைத்தினந் தொறும்துதித் தடைக்கலம்

புகுந்தவர்க் களிப்பவன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


நகும் தலைக்-கலத்து அயம் கொளும் திருக்கரத்தினன் - நகுகின்ற மண்டையோடு என்ற பாத்திரத்தில் பிச்சைகொள்ளும் கையினன்; (அயம் - ஐயம் - பிச்சை); (அயம் - ஐயம் என்பதன் போலி); (திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி - 11.33.86 - "கபாலம் கைக்கொண்டு அயந்தான் புகும் அரன் ஆரூர்ப் புனிதன்");

மிகும் திரைப்-புனற்கு இடம் தரும் பிறைச்-சடைப் பரன் - மிகுந்த அலைகளையுடைய கங்கைக்கு இடம் தருகின்ற, திங்களை அணிந்த சடையை உடைய பரமன்; (திரை - அலை);

சகந்தனில் தனைத் தினந்தொறும் துதித்து அடைக்கலம் புகுந்தவர்க்கு அளிப்பவன் - உலகில் தன்னைத் தினமும் துதித்துச் சரண்புகுந்த பக்தர்களுக்கு அருள்பவன் (/வரங்கள் அளிப்பவன்); (சகம் - உலகு); (தனை - தன்னை); (அளித்தல் - அருள்செய்தல்; கொடுத்தல்);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளிய ஒப்பற்றவன்;


5)

இகன்றவர்ச் செகுத்திடும் குகன்றனைக் கொடுத்தவன்

பகன்கணைப் பறித்தவன் புரங்களைத் தகித்தவன்

அகந்தனிற் கழற்பதம் பொருந்திடத் திருப்பெயர்

புகன்றவர்க் களிப்பவன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


இகன்றவர்ச் செகுத்திடும் குகன்தனைக் கொடுத்தவன் - பகைவர்களை (அசுரர்களை) அழித்திடும் மகனான முருகனைக் கொடுத்தவன்; (இகன்றவர் - பகைவர்); (செகுத்தல் - அழித்தல்); (இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகையில், உயர்திணையில் பொருளின் தெளிவு கருதி முதற்சொல்லின் ஈற்றில் வல்லொற்று மிகும்);

பகன் கணைப் பறித்தவன் - (தக்கன் வேள்வியை அழித்தபொழுது) பகன் என்ற சூரியனின் கண்ணைப் பறித்தவன்; (பகன் - பன்னிரு சூரியர்களுள் ஒருவன்); (கணை - கண்ணை); (திருவாசகம் - திருவுந்தியார் - 8.14.12 - "உண்ணப் புகுந்த பகன் ஒளித்தோடாமே கண்ணைப் பறித்தவா றுந்தீபற");

புரங்களைத் தகித்தவன் - முப்புரங்களை எரித்தவன்;

அகந்தனில் கழற்பதம் பொருந்திடத் திருப்பெயர் புகன்றவர்க்கு அளிப்பவன் - மனத்தில் கழல் அணிந்த திருவடி பொருந்தத் திருநாமத்தைச் சொல்லும் அன்பர்களுக்கு அருள்பவன்; (புகல்தல் - சொல்தல்);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


6)

அரந்தையைத் துடைப்பவன் கரந்தனைக் குவித்திடின்

கரந்தையைத் தரிப்பவன் கவின்பொருப் பிருப்பவன்

இரந்திடத் தலைக்கலன் கரந்தனிற் பிடித்தவன்

புரிந்தபொற் சடைப்பரன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


அரந்தையைத் துடைப்பவன் கரந்தனைக் குவித்திடின் - கைகளைக் குவித்து வணங்கினால் துன்பத்தை நீக்குபவன்; (அரந்தை - துன்பம்); (துடைத்தல் - அழித்தல்; நீக்குதல்);

கரந்தையைத் தரிப்பவன் - கரந்தைமலரை அணிபவன்;

கவின் பொருப்பு இருப்பவன் - அழகிய கயிலைமலையை இடமாக உடையவன்; (பொருப்பு - மலை);

இரந்திடத் தலைக்கலன் கரந்தனில் பிடித்தவன் - பிச்சையெடுக்கப் பிரமனது மண்டையோட்டைக் கையில் தாங்கியவன்;

புரிந்த பொற்சடைப் பரன் - முறுக்கிய பொன் போன்ற சடையை உடைய பரமன்; (புரிதல் - முறுக்குக்கொள்ளுதல்);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


7)

சினந்தனைத் தவிர்த்துளங் கனிந்தடித் தலத்தினை

நினைந்துநற் றமிழ்ச்சரம் பகர்ந்தவர்க் கிகத்தினில்

தனந்தனைக் கொடுப்பவன் குனிந்தஅப் பிறைக்கணி

புனைந்தபொற் சடைப்பரன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


சினந்தனைத் தவிர்த்து உளம் கனிந்து அடித்தலத்தினை நினைந்து - கோபத்தை விலக்கி, மனம் கனிந்து திருவடியை எண்ணி; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.78.10 - "வெஞ்சினம் ஒழித்தவர்கள் மேவி நிகழ்கின்ற திருவேதிகுடியே");

நற்றமிழ்ச்சரம் பகர்ந்தவர்க்கு இகத்தினில் தனந்தனைக் கொடுப்பவன் - நல்ல தமிழ்ப்பாமாலைகளைப் பாடும் பக்தர்களுக்கு இம்மையில் செல்வத்தைக் கொடுத்து அருள்பவன்; (சரம் - மாலை); (இகம் - இம்மை); (தனம் - செல்வம்);

குனிந்த அப்-பிறைக்கணி புனைந்த பொற்சடைப் பரன் - வளைந்த அந்தப் பிறைக்கண்ணியை அணிந்த செஞ்சடையை உடைய பரமன்; (குனிதல் - வளைதல்); (கணி - கண்ணி - இடைக்குறையாக வந்தது; கண்ணி - தலையில் அணியும் மாலைவகை); (அப்பர் தேவாரம் - 4.3.1 - "மாதர்ப் பிறைக்கண்ணியானை");

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


8)

மயங்கிவெற் பெடுத்தவன் சிரங்கள்பத் தடர்த்தவன்

தயங்கிலைப் படைக்கரன் தடம்புனற் சடைச்சிவன்

அயங்கொளத் தலைக்கலன் கரந்தனிற் றரித்தவன்

புயங்களெட் டுடைப்பரன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


மயங்கி வெற்பு எடுத்தவன் சிரங்கள் பத்து அடர்த்தவன் - அறியாமையால் (ஆணவத்தால்) கயிலைமலையைப் பெயர்த்துத் தூக்கிய இராவணனது பத்துத்தலைகளையும் நசுக்கியவன்; (அடர்த்தல் - நசுக்குதல்);

தயங்கு இலைப்படைக் கரன் - ஒளிவீசும் மூவிலைச்சூலத்தை ஏந்தியவன்; (தயங்குதல் - ஒளிவிடுதல்);

தடம்-புனற் சடைச் சிவன் - பெரிய கங்கைநதி உலவும் சடையை உடைய சிவன்; (தடம் - பெரிய); (புனல் - நதி);

அயம் கொளத் தலைக்கலன் கரம்தனில் தரித்தவன் - பிச்சையேற்க மண்டையோட்டைக் கலனாகக் கையில் ஏந்தியவன்; (அயம் - ஐயம் என்பதன் போலி; ஐயம் - பிச்சை);

புயங்கள் எட்டு-உடைப் பரன் - எண்தோள்கள் உடைய பரமன்; (புயம் - புஜம்);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


9)

அகந்தையுற் றடித்தலம் சிரம்புலப் படத்தரை

அகழ்ந்தவற் கிறக்கைகொண் டுயர்ந்தவற் கொளித்தவன்

மகிழ்ந்துபொற் றொடிக்கிடம் பகிர்ந்தபொற் புடைத்தவன்

புகழ்ந்தவர்க் குளத்துளன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


அகந்தையுற்று அடித்தலம் சிரம் புலப்படத் தரை அகழ்ந்தவற்கு இறக்கைகொண்டு உயர்ந்தவற்கு ஒளித்தவன் - ஆணவத்தால் அடியையும் முடியையும் காண நிலத்தை அகழ்ந்தவனுக்கும் (= பன்றியான திருமாலுக்கும்) இறக்கைகொண்டு உயரப் பறந்தவனுக்கும் (= அன்னமான பிரமனுக்கும்) தன் அடிமுடியைக் காண இயலாதவாறு ஒளித்தவன்; (அகழ்ந்தவற்கு உயர்ந்தவற்கு - உம்மைத்தொகை);

மகிழ்ந்து பொற்றொடிக்கு இடம் பகிர்ந்த பொற்புடைத் தவன் - விரும்பி உமைக்கு இடப்பக்கத்தைப் பகிர்ந்துகொண்ட தன்மையுடைய, தவவடிவினன்; (பொற்றொடி - பொன்+தொடி - பொன் தோள்வளை அணிந்தவள் - பெண்); (பொற்பு - தன்மை); (தவன் - தவவடிவினன்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.48.1 - "நற்றவா உனை நான் மறக்கினுஞ் சொல்லும் நா நமச்சிவாயவே");

புகழ்ந்தவர்க்கு உளத்து உளன் - புகழ்ந்து வணங்கும் பக்தர்களுக்கு எளியவனாய் அவர்கள் உள்ளத்துள் உறைபவன்; (திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 5.1.10 - "தில்லை அம்பலத்து ஆடி பாதம் என் நெஞ்சுள் இருக்கவே")

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


10)

இழிந்தசொற் களைச்சொலும் பெரும்புரட் டருக்கிலன்

தொழும்பருக் கருத்தியன் சுகங்களைக் கொடுப்பவன்

அழுஞ்சுரர்ப் புரப்பவன் களந்தனிற் கறுத்தவன்

பொழிந்தஅப் படைத்தவன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


இழிந்த சொற்களைச் சொலும் பெரும்-புரட்டருக்கு இலன் - தகாத வார்த்தைகளைப் பேசுகின்ற பெரிய வஞ்சகர்களுக்கு அருள் இல்லாதவன்; (புரட்டர் - மாறாட்டக்காரன்; புரட்டு - வஞ்சகம்); (சொலும் - சொல்லும்);

தொழும்பருக்கு அருத்தியன் - அடியவர்களுக்கு அன்பு உடையவன்; (தொழும்பர் - அடியவர்கள்); (அருத்தி - அன்பு; விருப்பம்);

சுகங்களைக் கொடுப்பவன் - அடியவர்களுக்கு இன்பத்தை அளிக்கின்றவன் - சங்கரன்; சம்பு;

அழும் சுரர்ப் புரப்பவன் - அழுது தொழுத தேவர்களைக் காத்தவன்; (புரத்தல் - காத்தல்); (சுரர்ப் புரப்பவன் - சுரரைப் புரப்பவன் - இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகையில் உயர்திணையில் வலி மிகும்);

களந்தனில் கறுத்தவன் - நீலகண்டன்; (களம் - கண்டம்);

பொழிந்த அப்பு அடைத்தவன் - வானிலிருந்து பொழிந்த கங்கையைச் சடையில் அடைத்தவன்; (அப்பு - நீர்);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


11)

அலங்கலைத் தரித்தவன் சிலம்பினைக் குனித்தவன்

மலங்கெடத் துதித்திடும் பெருந்தவத் தினர்க்குளம்

கலங்கிடத் துரத்திடும் சமன்தனைச் செகுத்தவன்

புலன்களைக் கடப்பவன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


அலங்கலைத் தரித்தவன் - மலர்மாலைகளை அணிந்தவன்; (அலங்கல் - மாலை);

சிலம்பினைக் குனித்தவன் - மலையை வில்லாக வளைத்தவன்; (சிலம்பு - மலை); (குனித்தல் - வளைத்தல்);

மலம் கெடத் துதித்திடும் பெரும்-தவத்தினர்க்கு உளம் கலங்கிடத் துரத்திடும் சமன்தனைச் செகுத்தவன் - மும்மலமும் அறவேண்டி வழிபடும் பெரிய தவத்தினரான மார்க்கண்டேயர்க்கு உள்ளம் கலங்கும்படி அவரைக் கொல்வதற்குத் துரத்திய காலனை உதைத்து அழித்தவன்; (சமன் - எமன்); (செகுத்தல் - கொல்லுதல்);

புலன்களைக் கடப்பவன் - புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன்; புலன்களை வென்றவன் என்றும் பொருள்கொள்ளலாம்; (கடத்தல் - மேற்படுதல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.95.3 - "காண்பாரார் கண்ணுதலாய் காட்டாக்காலே"); (அப்பர் தேவாரம் - 6.50.3 - "நேரிழையைக் கலந்திருந்தே புலன்கள் ஐந்தும் வென்றானை");

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


வி. சுப்பிரமணியன்

-------------- --------------

Wednesday, October 10, 2018

04.53 - புறம்பயம் (திருப்புறம்பியம்) - கருப்புவிற் கரத்தனை

04.53 - புறம்பயம் (திருப்புறம்பியம்) - கருப்புவிற் கரத்தனை

2014-03-02

புறம்பயம் (திருப்புறம்பியம்)

----------------------

(சந்தக் கலிவிருத்தம் - தனாதனா தனாதனா தனாதனா தனாதனா)

(தனாதனான தானனா தனாதனான தானனா - என்றும் நோக்கலாம்)

(கணேச பஞ்சரத்ன ஸ்தோத்திரம் - "முதாகராத்த மோதகம்")

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.98.1 - "வரைத்தலைப் பசும்பொனோடு")


1)

கருப்புவிற் கரத்தனைக் கனற்கணால் எரித்தவன்

பருப்பதன் மகட்கிடம் விருப்பினாற் கொடுத்தவன்

வருத்தமுற் றவானவர்க் கிரங்கிமுப் புரஞ்சுடப்

பொருப்புவில் வளைத்தவன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


கருப்புவில் கரத்தனைக் கனற்கணால் எரித்தவன் - கரும்பை வில்லாகக் கையில் ஏந்தும் மன்மதனைக் கனலை உடைய நெற்றிக்கண்ணால் எரித்தவன்;

பருப்பதன் மகட்கு இடம் விருப்பினால் கொடுத்தவன் - மலையான் மகளுக்கு இடப்பாகத்தை விரும்பிக் கொடுத்தவன்;

வருத்தமுற்ற வானவர்க்கு இரங்கி முப்புரம் சுடப் - வருந்திய தேவர்களுக்கு இரங்கி முப்புரங்களை எரிக்க;

பொருப்பு-வில் வளைத்தவன் - மேருமலையை வில்லாக வளைத்தவன்;

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்; (ஒருத்தன் - ஒப்பற்றவன்; ஒருவன்); (அப்பர் தேவாரம் - 5.1.7 - "ஒருத்தனார் உலகங்கட்கு ஒருசுடர்");


2)

இகழ்ச்சியால் பதந்தொழார்க் கிலாதவன் தினந்தொறும்

நெகிழ்ச்சியால் வணங்குவார் அகத்துளே நிலைத்தவன்

மகிழ்ச்சியோ டிருப்பவன் மனைக்கிடம் கொடுத்தவன்

புகழ்ச்சியைக் கடந்தவன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


இகழ்ச்சியால் பதம் தொழார்க்கு இலாதவன் - திருவடியை வழிபடாமல் இகழ்வார்களுக்கு அருள் இல்லாதவன்;

தினந்தொறும் நெகிழ்ச்சியால் வணங்குவார் அகத்துளே நிலைத்தவன் - தினமும் உருகி வணங்கும் பக்தர்கள் நெஞ்சை நீங்காதவன்;

மகிழ்ச்சியோடு இருப்பவன் - என்றும் இன்பநிலையில் இருப்பவன்;

மனைக்கு இடம் கொடுத்தவன் - மனைவிக்கு (உமைக்கு) இடப்பக்கத்தைக் கொடுத்தவன்;

புகழ்ச்சியைக் கடந்தவன் - எல்லையற்ற புகழ் உடையவன்;

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


3)

பரந்தநஞ் சினால்மிகப் பயந்தவர்க் கிரங்கினான்

சிரந்தனால் தினந்தொழும் குணத்தினார் விரும்பிடும்

வரந்தரும் கரப்பிலாக் கரத்தினான் முராரிவான்

புரந்தரன் வணங்கிடும் புறம்பயத் தொருத்தனே.


பரந்த நஞ்சினால் மிகப் பயந்தவர்க்கு இரங்கினான் - எங்கும் பரவிய ஆலகால விஷத்தைக் கண்டு மிகவும் அஞ்சிய தேவர்களுக்கு இரங்கியவன்;

சிரந்தனால் தினம் தொழும் குணத்தினார் விரும்பிடும் வரம் தரும் கரப்பு இலாக் கரத்தினான் - நாள்தோறும் தலையால் வணங்கி வழிபடும் அன்பர்கள் விரும்பிய வரமெல்லாம் வஞ்சமின்றி அருளும் வரதஹஸ்தன்;

முராரி வான் புரந்தரன் வணங்கிடும் புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருமால், தேவர்கள், இந்திரன் எல்லாரும் வணங்குகின்ற பெருமான், திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்; (முராரி - முரனென்ற அசுரனைக் கொன்றவன் - திருமால்); (வான் - தேவர்கள்); (புரந்தரன் - இந்திரன்);


4)

பழித்தவன் சிரத்தினைப் பறித்தவன் புரங்களை

அழித்தவன் மலர்ச்சரத் தனங்கனைச் சினந்துகண்

விழித்தவன் விடைச்சினம் பொறித்தவெல் கொடிச்சிவன்

பொழிற்குயில் சுரம்பயில் புறம்பயத் தொருத்தனே.


பழித்தவன் சிரத்தினைப் பறித்தவன் - இகழ்ந்த பிரமன் தலையைக் கிள்ளியவன்; ("பழித்தவன் - தக்கன்"; என்றுகொண்டும் பொருள்கொள்ளக் கூடும்);

புரங்களை அழித்தவன் - முப்புரங்களை எரித்தவன்;

மலர்ச்சரத்து அனங்கனைச் சினந்து கண் விழித்தவன் - மலர்க்கணையை எய்த மன்மதனைக் கோபித்து நெற்றிக்கண்ணால் பார்த்தவன்; (அனங்கன் - மன்மதன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.98.8 - "சுடப்பொடிந்து உடம்பிழந்து அநங்கனாய மன்மதன்");

விடைச்சினம் பொறித்த வெல்கொடிச் சிவன் - இடபச்-சின்னம் பொறித்த வெற்றிக்கொடியை உடைய சிவன்; (சினம் - சின்னம்; இடைக்குறை விகாரம்); (திருவாசகம் - போற்றித் திருவகவல் - அடி-95: "சேவார் வெல்கொடிச் சிவனே போற்றி");

பொழிற்குயில் சுரம் பயில் - பொழிலில் இருக்கும் குயில்கள் ஏழுசுரங்களை ஒலிக்கின்ற (= இசை பாடுகின்ற);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவன்;


5)

இலங்குவெண் பிறைச்சடைக் குராவராப் புனைந்தவன்

அலங்கலால் திருந்துதாள் அலங்கரித் தவர்க்குயர்

நலன்களைக் கொடுப்பவன் நகைத்தெயில் கொளுத்தினான்

புலன்களுக் கரும்பரன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


இலங்கு வெண்பிறைச்சடைக் குரா அராப் புனைந்தவன் - திகழும் வெண்பிறைச்சந்திரன் இருக்கும் சடையில் குராமலரையும் பாம்பையும் அணிந்தவன்;

அலங்கலால் திருந்து-தாள் அலங்கரித்தவர்க்கு உயர் நலன்களைக் கொடுப்பவன் - பூமாலைகளால் தன் அழகிய திருவடியை அலங்கரித்து வழிபடும் அடியவர்களுக்கு உயர்ந்த நன்மையை அளிப்பவன்; (அலங்கல் - பூமாலை); (திருந்துதல் - செவ்விதாதல்; மேன்மையாதல்); (திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 5.5.5 - "தேடிச் சென்று திருந்தடி ஏத்துமின்");

நகைத்து எயில் கொளுத்தினான் - சிரித்து முரங்களை எரித்தவன்; (நகைத்தல் - நகுதல்; சிரித்தல்); (கொடுப்பவன் னகைத்தெயில் - னகர ஒற்று விரித்தல் விகாரம் - கொடுப்பவன் நகைத்து எயில்);

புலன்களுக்கு அரும் பரன் - ஐம்புலன்களால் அறிதற்கு அரிய பரமன்; (திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 6.97.10 - "அவனருளே கண்ணாகக் காணின் அல்லால் இப்படியன் இந்நிறத்தன் இவ்வண்ணத்தன் இவனிறைவன் என்றெழுதிக் காட்டொணாதே");

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்ற பெருமான்.


6)

இரிந்தவான் வணங்கியோ எனப்புலம் பிடுந்தினம்

பரிந்தவன் கறைக்களன் குவிந்தவன் படைப்பினில்

விரிந்தவன் மறைப்பொருள் விரித்தவன் மதிக்கருள்

புரிந்தவன் பொழில்திகழ் புறம்பயத் தொருத்தனே.


இரிந்த வான் வணங்கி "ஓ" எனப் புலம்பிடும் தினம் பரிந்தவன்- அஞ்சிய தேவர்கள் "ஓலம்" என்று கதறித் திருவடியை வழிபட்டபோது அவர்களுக்கு இரங்கியவன்;

கறைக்களன் - கறைக்கண்டன் - நீலகண்டன்;

குவிந்தவன் படைப்பினில் விரிந்தவன் - சம்ஹார-காலத்தில் குவிந்தவன், படைப்புக்-காலத்தில் விரிந்தவன்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.86.6 - "விரிந்தானைக் குவிந்தானை வேதவித்தை");

மறைப்பொருள் விரித்தவன் - கல்லால-மரத்தின்கீழ் வேதப்பொருளை உபதேசித்த தட்சிணாமூர்த்தி;

மதிக்கு அருள் புரிந்தவன் - சந்திரனுக்கு அருளியவன்;

பொழில் திகழ் புறம்பயத்து ஒருத்தனே - சோலை சூழ்ந்த திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்ற பெருமான்.


7)

அறத்தினன் முனர்த்தவர்க் கறங்களால் அமர்ந்துரை

திறத்தினன் திருச்சடைத் திரைத்தெழும் பெரும்புனல்

மறைத்தவன் மழுப்படைக் கரத்தினன் மடந்தையோர்

புறத்தினன் பொழில்திகழ் புறம்பயத் தொருத்தனே.


அறத்தினன் - தர்மத்தின் வடிவு ஆனவன்;

முனர்த் தவர்க்கு அறங்கள் ஆல் அமர்ந்து உரை திறத்தினன் - முன்னர்ச் சனகாதியருக்குக் கல்லால-மரத்தின்கீழ் அறம் உபதேசித்தவன்;

திருச்சடைத் திரைத்து எழும் பெரும்புனல் மறைத்தவன் - திருச்சடையினுள் அலைத்து எழும் பெரிய கங்கையை ஒளித்தவன்;

மழுப்படைக் கரத்தினன் - கையில் மழுவை ஏந்தியவன்;

மடந்தை ஓர் புறத்தினன் - உமையை ஒரு பக்கத்தில் உடையவன்;

பொழில் திகழ் புறம்பயத்து ஒருத்தனே - சோலை சூழ்ந்த திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்ற பெருமான்.


8)

இராவணன் செருக்கழித் திசைத்துதிக் கிரங்கினான்

அராநிலா அணிந்தவன் மனங்கசிந் தடித்தலம்

பராவுவார் தமக்கரும் பதந்தரும் பரம்பரன்

புராதனன் பொழில்திகழ் புறம்பயத் தொருத்தனே.


இராவணன் செருக்கு அழித்து இசைத்-துதிக்கு இரங்கினான் - இராவணனின் ஆணவத்தை அழித்துப், பின் அவன் இசையோடு துதிக்க அதனைக் கேட்டு இரங்கியவன்;

அரா நிலா அணிந்தவன் - பாம்பையும் சந்திரனையும் சூடியவன்;

மனம் கசிந்து அடித்தலம் பராவுவார் தமக்கு அரும்-பதம் தரும் பரம்பரன் - உள்ளம் உருகித் திருவடியைப் போற்றும் அன்பர்களுக்குச் சிவலோக வாழ்வைத் தந்தருளும் பரமன்; (பராவுதல் - பரவுதல் - போற்றுதல்);

புராதனன் - தொன்மையானவன்;

பொழில் திகழ் புறம்பயத்து ஒருத்தனே - சோலை சூழ்ந்த திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்ற பெருமான்.


9)

மயங்கயன் பறந்துமால் அகழ்ந்திளைத் திறைஞ்சிய

தயங்கெரிப் பிழம்பினன் தமர்க்கிரங் கருட்கரன்

கயங்குராப் புனைந்தவன் கறுத்தநஞ் சருந்தினான்

புயங்களெட் டுடைச்சிவன் புறம்பயத் தொருத்தனே.


மயங்கு அயன் பறந்து, மால் அகழ்ந்து, இளைத்து இறைஞ்சிய - அறிவுமயங்கி அயன் (அன்னமாய்ப்) பறந்தும், திருமால் (பன்றியாய் நிலத்தை) அகழ்ந்தும் (அடிமுடி தேடிக் காணாமல்) வருந்தி வழிபட்ட;

தயங்கு எரிப் பிழம்பினன் - பிரகாசித்த ஒளித்தூண் ஆனவன்; (தயங்குதல் - ஒளிவிடுதல்);

தமர்க்கு இரங்கு அருட்கரன் - அடியவர்களுக்கு இரங்குகின்ற, அருள் நிறைந்த திருக்கரம் உடையவன்;

கயம் குராப் புனைந்தவன் - கங்கையையும் குராமலரையும் சடையினன்; (கயம் - நீர்நிலை);

கறுத்த நஞ்சு அருந்தினான் - கரிய விடத்தை உண்டவன்;

புயங்கள் எட்டுடைச் சிவன் - எண்தோள்கள் உடையவன்; (புயங்கள் - புஜங்கள்);

புறம்பயத்து ஒருத்தனே - திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்ற பெருமான்.


10)

தினந்தினம் புரட்டையே செபித்திடும் பிரட்டரின்

இனந்தவிர்ந் தருத்தியால் இருங்கழல் வழுத்துவீர்

சினந்துகூற் றுதைத்தவன் சிறந்ததார் எனப்பணம்

புனைந்தவன் பொழில்திகழ் புறம்பயத் தொருத்தனே.


தினந்தினம் புரட்டையே செபித்திடும் பிரட்டரின் இனம் தவிர்ந்து - நாள்தோறும் பொய்யையே ஜெபம் செய்யும் கீழோரின் கூட்டத்தை நீங்கி; (புரட்டு - பொய்); (பிரட்டர் - ப்ரஷ்டர் - நெறியினின்று வழுவினவர்); (இனம் - கூட்டம்); (தவிர்தல் - நீங்குதல்); (திருக்குறள் அதிகாரம் 46 - "சிற்றினம் சேராமை");

அருத்தியால் இருங்-கழல் வழுத்துவீர் - பெருமை மிக்க திருவடியை அன்பால் வணங்குங்கள்; (அருத்தி - அன்பு); (இருங்கழல் - பெருமைமிக்க திருவடி); (இருமை - பெருமை); (திருவாசகம் - போற்றித் திருவகவல் - அடி 129-130: "என்னையும் ஒருவ னாக்கி இருங்கழல் சென்னியில் வைத்த சேவக போற்றி");

சினந்து கூற்று உதைத்தவன் - காலணைக் கோபித்து உதைத்தவன்;

சிறந்த தார் எனப் பணம் புனைந்தவன் - சிறந்த மாலை என்று நாகத்தை அணிந்தவன்; (தார் - மலர்மாலை); (பணம் - பாம்பின் படம்; பாம்பு);

பொழில் திகழ் புறம்பயத்து ஒருத்தனே - சோலை சூழ்ந்த திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்ற பெருமான்.


11)

துடிக்கரன் பதந்தொழும் தொழும்பரின் விருப்பெலாம்

முடிப்பவன் முழாவெலாம் முழங்கநள் ளிராவினில்

நடிப்பவன் நகைத்துவான் புரங்களைக் கணத்தினில்

பொடித்தவன் பொழில்திகழ் புறம்பயத் தொருத்தனே.


துடிக்கரன் - உடுக்கைக் கையில் ஏந்தியவன்; (துடி - உடுக்கு);

பதம் தொழும் தொழும்பரின் விருப்பு-எலாம் முடிப்பவன் - திருவடியை வழிபடும் அடியார்களது விருப்பங்களையெல்லாம் நிறைவேற்றுபவன்; (தொழும்பர் - அடியவர்); (முடித்தல் - நிறைவேற்றுதல்);

முழாவெலாம் முழங்க நள்-இராவினில் நடிப்பவன் - பல முழவுகள் முழங்க நள்ளிருளில் கூத்தாடுபவன்;

நகைத்து வான்-புரங்களைக் கணத்தினில் பொடித்தவன் - சிரித்து முப்புரங்களை ஒரு நொடியளவில் சாம்பலாக்கியவன்; (கணம் - க்ஷணம்);

பொழில் திகழ் புறம்பயத்து ஒருத்தனே - சோலை சூழ்ந்த திருப்புறம்பயத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்ற பெருமான்.


பிற்குறிப்பு: யாப்புக் குறிப்பு:

சந்தக் கலிவிருத்தம் - தனாதனா தனாதனா தனாதனா தனாதனா.

இச்சந்தத்தைத் - தனாதனான தானனா தனாதனான தானனா - என்றும் நோக்கலாம்.

"லகு-குரு" என்ற அமைப்பு அடிகள்தோறும் 8 முறை வரும்.

குரு = நெடில் / நெடில்+ஒற்று / குறில்+ஒற்று.

லகு = குறில் (ஒற்றுத் தொடராதபோது).

அடி ஈற்றில் வரும் லகுவும் குருவாகக் கருதப்படும்.

இச்சந்தத்தை வடமொழியில் "பஞ்சசாமரம்" (pañcacāmaram - पञ्चचामरम्) என்பர்;

உதாரணம் - கணேச பஞ்சரத்ன ஸ்தோத்திரம் - "முதாகராத்த மோதகம் ஸதா விமுக்தி ஸாதகம்";


சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.98.1 - "வரைத்தலைப் பசும்பொனோ டருங்கலன் களுந்திவந்(து)"


(தேவாரத்தில் 4 விளச்சீர்கள் வரும் வேறு பதிகங்களும் உள்ளன. ஆனால் அவை இச்சந்தத்தினின்று சற்றே வேறுபடுவன. உதாரணம்: சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.25.1 - "மருந்துவேண் டில்இவை மந்திரங் கள்இவை")


வி. சுப்பிரமணியன்

------------ ------------------