Showing posts with label தனனா தனனா தனதானா. Show all posts
Showing posts with label தனனா தனனா தனதானா. Show all posts

Saturday, August 1, 2026

P.506 - வழுவூர் - இலைமூன்று

2020-06-17

P.506 - வழுவூர்

--------------

(சந்த வஞ்சிவிருத்தம் - தனனா தனனா தனதானா - சந்தம். முதற்சீர் தானா என்றும் வரலாம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.37.1 - "அரவச் சடைமேல் மதிமத்தம்")


1)

இலைமூன் றுடைவேல் தனையேந்தி

மலைபோல் மதமா உரிமூடி

அலையார் சடையான் இடமென்பர்

மலரார் பொழில்சூழ் வழுவூரே.


இலை-மூன்றுடை வேல்தனை ஏந்தி - திரிசூலத்தை ஏந்தியவன்;

மலை போல் மதமா உரிமூடி - மலை போன்ற பெரிய யானையின் தோலை உரித்துப் போர்த்தவன்; (மதமா - மதமுடைய யானை); (உரி - தோல்);

அலை ஆர் சடையான் இடம் என்பர் - அலை நிறைந்த (= கங்கையை அணிந்த) சடையை உடையவன் உறையும் தலம்;

மலர் ஆர் பொழில் சூழ் வழுவூரே - மலர்கள் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த வழுவூர்;


2)

மதவேள் உடலைப் பொடிசெய்தான்

மதியோ டரவைச் சடைவைத்தான்

முதலாய்க் கடையாம் பெருமானூர்

மதுவீப் பொழில்சூழ் வழுவூரே.


மதவேள் உடலைப் பொடிசெய்தான் - மன்மதனைச் சாம்பலாக்கியவன்;

மதியோடு அரவைச் சடை வைத்தான் - சந்திரனையும் பாம்பையும் சடையில் ஒன்றாகச் சேர்த்தவன்;

முதலாய்க் கடை-ஆம் பெருமான் ஊர் - ஆதியும் அந்தமும் ஆன பெருமான் உறையும் தலம்;

மது-வீப்-பொழில் சூழ் வழுவூரே - தேன்மலர்கள் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த வழுவூர்; (வீ - பூ);


3)

அணையார் புர(ம்)மூன் றெரிசெய்தாய்

துணைநீ எனவே தொழுவார்க்குப்

புணையாய் வருவான் இடமென்பர்

மணமார் பொழில்சூழ் வழுவூரே.


"அணையார் புரம் மூன்று எரிசெய்தாய் - "பகைவர்களது முப்புரங்களை எரித்தவனே; (அணையார் - பகைவர்);

துணை நீ" எனவே தொழுவார்க்குப் - நீயே துணை" என்று தொழும் அன்பர்களுக்கு;

புணையாய் வருவான் இடம் என்பர் - பிறவிக்கடலைக் கடப்பிக்கும் படகாக வருபவன் உறையும் தலம்; (புணை - தெப்பம்);

மணம் ஆர் பொழில் சூழ் வழுவூரே - மணம் மிக்க சோலை சூழ்ந்த வழுவூர்;


4)

குளமாய் இருகண் கசியன்பர்

உளமே தளியா மகிழண்ணல்

இளமா விடையான் இடமென்பர்

வளமார் வயல்சூழ் வழுவூரே.


குளமாய் இருகண் கசி அன்பர் உளமே தளியா மகிழ் அண்ணல் - இருகண்களும் குளமாகிக் கசிகின்ற பக்தர்களது உள்ளமே கோயிலாக மகிழ்கின்ற பெருமான்;

இள-மா-விடையான் இடம் என்பர் - இளைய பெரிய எருதினை ஊர்தியாக உடையவன் உறையும் தலம்;

வளம் ஆர் வயல் சூழ் வழுவூரே - வளம் மிக்க வயல் சூழ்ந்த வழுவூர்;


5)

அருமா விடமுண் டமுதீந்த

பெருமான் சடைமேற் பிறைசூடி

அருவாய் உருவாம் அரனூராம்

வருவார் மகிழும் வழுவூரே.


அரு-மா-விடம் உண்டு அமுது ஈந்த பெருமான் - கொடிய பெரிய ஆலகாலத்தை உண்டு தேவர்களுக்கு அமுதத்தை அளித்த பெருமான்;

சடைமேல் பிறைசூடி - சடையில் சந்திரனைச் சூடியவன்;

அருவாய் உருவாம் அரன் ஊர் ஆம் - அருவும் உருவும் ஆகும் அரன் உறையும் தலம்; (அரு - உருவமின்மை);

வருவார் மகிழும் வழுவூரே - வந்து தொழும் பக்தர்கள் வரம் பெற்று மகிழ்கின்ற வழுவூர்;


6)

பண்டங் கழலைத் தொழுதேத்தும்

வெண்டிங் களைவே ணியில்வைத்தான்

கண்டங் கரியான் இடமென்பர்

வண்டின் னிசைசெய் வழுவூரே.


பண்டு அங்-கழலைத் தொழுதேத்தும் வெண்-திங்களை வேணியில் வைத்தான் - முன்பு அழகிய திருவடியை வழிபட்ட வெண்பிறையைச் சடையில் தரித்தவன்; (பண்டு - முன்பு); (அம் - அழகு); (வேணி - சடை);

கண்டம் கரியான் இடம் என்பர் - நீலகண்டன் உறையும் தலம்;

வண்டு இன்னிசை செய் வழுவூரே - வண்டுகள் இனிய இசை பாடுகின்ற (சோலை சூழ்ந்த) வழுவூர்;


7)

பறிமா மலரால் பணிவார்தம்

செறிதீ வினைதீர்த் தருள்தேவன்

பொறியார் அரவம் திகழ்மார்பன்

மறியார் கரனூர் வழுவூரே.


பறி-மா-மலரால் பணிவார்தம் செறி-தீவினை தீர்த்தருள் தேவன் - பறித்த அழகிய பூக்களைத் தூவி வணங்கும் பக்தர்களது செறிந்த தீவினையையெல்லாம் தீர்த்து அருளும் தேவன்;

பொறி ஆர் அரவம் திகழ் மார்பன் - புள்ளிகள் திகழும் பாம்பை மார்பில் மாலையாக அணிந்தவன்; (பொறி - புள்ளி);

மறி ஆர் கரன் ஊர் வழுவூரே - கையில் மான்கன்றை ஏந்தியவன் உறையும் தலம் வழுவூர்; (மறி - மான்கன்று);


8)

செழுமா மலைபேர்த் தவன்வாடி

அழுமா றுநெரித் திசைகேட்டான்

தொழுவார்க் கருளும் தொழிலேந்தல்

மழுவாட் பரனூர் வழுவூரே.


செழு-மா-மலை பேர்த்தவன் வாடி அழுமாறு நெரித்து இசை கேட்டான் - செழுமையான கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணன் வாடி அழும்படி அவனை நசுக்கிப் பின் அவன் பாடிய இசையைக் கேட்டவன்;

தொழுவார்க்கு அருளும் தொழில்-ஏந்தல் - தொழுவார்க்கு அருள்கின்ற தொழிலை உடைய அரசன்; (ஏந்தல் - அரசன்; பெருமையிற் சிறந்தோன்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.1.9 - "தொழுவாரவர் துயராயின தீர்த்தல்லுன தொழிலே" - உன்னை வணங்குவாரது துன்பங்களை நீக்குதல் உனது தொழில்);

மழுவாட் பரன் ஊர் வழுவூரே - மழுவாளை ஏந்திய பரமன் உறையும் தலம் வழுவூர்;


9)

நறைமா மலரான் அரிகாணா

இறையான் எழிலார் உமைபங்கன்

கறையார் மிடறன் கயிலாயன்

மறைநா வினனூர் வழுவூரே.


நறை-மா-மலரான் அரி காணா இறையான் - வாசனையுடைய தாமரைமலர்மேல் இருக்கும் பிரமன் திருமால் இவர்களால் காண ஒண்ணாத இறைவன்; (இறையான் - இறைவன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.46.5 - "நாலூர் மயானத்தெம் இறையான்");

எழில் ஆர் உமைபங்கன் - அழகிய உமாதேவியை ஒரு பங்கில் உடையவன்;

கறை ஆர் மிடறன் - நீலகண்டன்; (மிடறு - கண்டம்);

கயிலாயன் - கயிலைமலையில் இருப்பவன்;

மறை-நாவினன் ஊர் வழுவூரே - வேதங்களைப் பாடியருளிய பெருமான் உறையும் தலம் வழுவூர்;


10)

மதியீ னர்கள்சொல் புறனெல்லாம்

மதியா தடைமின் மகிழ்வெய்த

கொதியா வருகூற் றுதைசெய்தான்

மதிசூ டியிடம் வழுவூரே.


மதியீனர்கள் சொல் புறன்-எல்லாம் மதியாது, அடைமின் மகிழ்வு எய்த - அறிவீனர்கள் சொல்லும் பழிச்சொற்களையெல்லாம் மதிக்கவேண்டா; இன்பம் எய்த அடையுங்கள்; (மின் - ஏவற்பன்மை விகுதி);

கொதியா வரு கூற்று உதைசெய்தான் - மார்கண்டேயரைக் கொல்லக் கோபத்தோடு வந்த காலனை உதைத்தவன்; (கொதியா வரு - கொதித்து வந்த - சினந்து வந்த); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.30.1 - "கொதியா வருகூற்றை யுதைத்தவர்");

மதிசூடி இடம் வழுவூரே - சந்திரசேகரன் உறையும் தலமான வழுவூரை;


11)

பணிகின் றவர்தம் பய(ம்)நீக்கிப்

பிணிவல் வினைதீர்த் தருள்பெம்மான்

துணிவெண் பிறையன் சுடுநீற்றன்

மணிகண் டனிடம் வழுவூரே.


பணிகின்றவர்தம் பய(ம்) நீக்கிப் - வணங்கும் அடியார்களது அச்சத்தைப் போக்கி;

பிணி வல்வினை தீர்த்தருள் பெம்மான் - அவர்களது உடல்நோய்களையும் அவர்களைப் பிணித்துள்ள வலிய வினையையும் தீர்த்தருளும் பெருமான்; (பிணிவல்வினை - 1. உடற்பிணியும் வலிய வினையும்; 2. பிணித்துள்ள வலிய வினை);

துணி-வெண்-பிறையன் - ஒளிவீசும் நிலாத்துண்டத்தைச் சூடியவன்;

சுடுநீற்றன் - சுட்ட திருநீற்றைப் பூசியவன்;

மணிகண்டன் இடம் வழுவூரே - நீலகண்டன் உறையும் தலம் வழுவூர்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Tuesday, May 26, 2026

P.492 - பழனம் - நிசியில் நடமாடிய

2019-11-09

P.492 - பழனம்

(திருவையாறு அருகே உள்ள தலம்)

--------------

(சந்த வஞ்சிவிருத்தம் - தனனா தனனா தனதானா - சந்தம். முதற்சீர் தானா என்றும் வரலாம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.37.1 - "அரவச் சடைமேல் மதிமத்தம்")


1)

நிசியில் நடமா டியநாதா

சசியைச் சடைமேல் உடையானே

பசிதீர் வயல்சூழ் பழனத்தாய்

நசியா வினைதீர்த் தருளாயே.


நிசியில் நடம் ஆடிய நாதா - இருளில் திருக்கூத்து ஆடும் நாதனே;

சசியைச் சடைமேல் உடையானே - சந்திரனைச் சடைமேல் தரித்தவனே;

பசி தீர் வயல் சூழ் பழனத்தாய் - உலகின் பசியைத் தீர்க்கும் வயல் சூழ்ந்த திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

நசியா வினை தீர்த்து அருளாயே - என் தீரா-வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக;


2)

பிறவா இறவாப் பெருமானே

நறவார் இதழிச் சடையானே

பறவைப் பொழில்சூழ் பழனத்தாய்

அறவா வினைதீர்த் தருளாயே.


பிறவா இறவாப் பெருமானே - பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாத பெருமானே;

நறவு ஆர் இதழிச் சடையானே - தேன் பொருந்திய கொன்றைமலரைச் சடையில் அணிந்தவனே; (நறவு - தேன்); (இதழி - கொன்றை);

பறவைப்-பொழில் சூழ் பழனத்தாய் - பறவைகள் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

அறவா - அறவடிவினனே;

வினை தீர்த்து அருளாயே - என் வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக;


3)

குழையோர் செவியிற் புனைவானே

நிழலார் மழுவாட் படையானே

பழமார் பொழில்சூழ் பழனத்தாய்

பழவல் வினைதீர்த் தருளாயே.


குழை ஓர் செவியில் புனைவானே - ஒரு காதில் குழையை அணிந்தவனே;

நிழல் ஆர் மழுவாள்-படையானே - ஒளி திகழும் மழுவாயுதத்தை ஏந்தியவனே;

பழம் ஆர் பொழில் சூழ் பழனத்தாய் - பழங்கள் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

பழ-வல்வினை தீர்த்து அருளாயே - என் பழைய வலிய வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக;


4)

அடையார் புர(ம்)மூன் றவைதீயில்

உடன்வெந் தறவோர் கணையுய்த்தாய்

படர்கா விரிநீர்ப் பழனத்தாய்

தொடர்வல் வினைதீர்த் தருளாயே.


அடையார் புர(ம்) மூன்று அவை தீயில் உடன் வெந்து அற ஓர் கணை உய்த்தாய் - பகைவர்களது முப்புரங்களும் நெருப்பில் ஒரே சமயத்தில் உடனே வெந்து அழியும்படி ஒரு கணையை ஏவியவனே;

படர்-காவிரிநீர்ப் பழனத்தாய் - பரவிய காவிரியின் நீர் வளம் செய்கின்ற திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

தொடர்-வல்வினை தீர்த்து அருளாயே - என்னைத் தொடர்கின்ற வலிய வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக;


5)

முனிவார் நமனைச் செறுகாலா

புனிதா புரிநூல் திகழ்மார்பா

பனியார் பொழில்சூழ் பழனத்தாய்

இனியாய் வினைதீர்த் தருளாயே.


முனிவு ஆர் நமனைச் செறு-காலா - கோபம் மிக்க காலனை அழித்த காலகாலனே; (முனிவு - கோபம்);

புனிதா - தூயனே;

புரிநூல் திகழ் மார்பா - முப்புரிநூலை மார்பில் அணிந்தவனே;

பனி ஆர் பொழில் சூழ் பழனத்தாய் - குளிர்ந்த சோலை சூழ்ந்த திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

இனியாய் - இனியவனே;

வினை தீர்த்து அருளாயே - என் வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக;


6)

தயிர்பால் இவையா டியநாதா

உயிராய் உடலாய்த் திகழ்தேவா

பயிரார் வயல்சூழ் பழனத்தாய்

துயரார் வினைதீர்த் தருளாயே.


தயிர் பால் இவை ஆடிய நாதா - தயிர் பால் இவற்றால் அபிஷேகம் மகிழ்ந்த நாதனே;

உயிராய் உடலாய்த் திகழ் தேவா - உயிரும் உடலும் ஆன தேவனே; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.1.7 - "ஊனாய் உயிரானாய் உடலானாய் உலகானாய்");

பயிர் ஆர் வயல் சூழ் பழனத்தாய் - பயிர்கள் நிறைந்த வயல் சூழ்ந்த திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

துயர் ஆர் வினை தீர்த்து அருளாயே - துயரில் பிணிக்கின்ற வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);


7)

கண்ணார் நுதலாய் கயிலாயா

அண்ணா மலையாய் அளிபாடும்

பண்ணார் பொழில்சூழ் பழனத்தாய்

திண்ணார் வினைதீர்த் தருளாயே.


கண் ஆர் நுதலாய் - நெற்றிக்கண்ணனே; (நுதல் - நெற்றி);

கயிலாயா - கயிலைமலையானே;

அண்ணாமலையாய் - அண்ணாமலையானே;

அளி பாடும் பண் ஆர் பொழில் சூழ் பழனத்தாய் - வண்டுகள் பாடும் இசை பொருந்திய சோலை சூழ்ந்த திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே; (அளி - வண்டு);

திண் ஆர் வினை தீர்த்து அருளாயே - என் வலிய வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக; (திண் - வலிமை; உறுதி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.116.4 - "திண்ணிய தீவினை தீண்டப்பெறா திருநீலகண்டம்");


8)

பத்துத் தலையான் பலகாலம்

கத்தித் தொழவோர் விரல்வைத்தாய்

பத்தர்க் கருளும் பழனத்தாய்

அத்தா வினைதீர்த் தருளாயே.


பத்துத்-தலையான் பல காலம் கத்தித் தொழ ஓர் விரல் வைத்தாய் - பத்துத்தலை அரக்கனான இராவணன் நெடுங்காலம் ஓலமிட்டு அழுது தொழும்படி ஒரு திருப்பாதவிரலை ஊன்றியவனே;

பத்தர்க்கு அருளும் பழனத்தாய் - அன்பர்களுக்கு அருளும் திருப்பழனப் பெருமானே;

அத்தா - தந்தையே;

வினை தீர்த்து அருளாயே - என் வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக;


9)

பணியா அயன்மாற் கறிவொண்ணாத்

துணிமா மதியச் சடையானே

பணிமா லையினாய் பழனத்தாய்

பிணிவல் வினைதீர்த் தருளாயே.


பணியா அயன்-மாற்கு அறிவு ஒண்ணாத் - வழிபடாத பிரமன் திருமால் இவர்களால் அறியப்படாத; (மாற்கு - மால்+கு - திருமாலுக்கு); (அப்பர் தேவாரம் - இலிங்கபுராணத் திருக்குறுந்தொகை - 5.95.4 - "நெய்யும் பாலுங்கொண் டாட்டி நினைந்திலர் பொய்யும் பொக்கமும் போக்கிப் புகழ்ந்திலர் ஐயன் வெய்ய அழல்நிற வண்ணனை மெய்யைக் காணலுற்றார் அங்கு இருவரே"); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.3.9 - "இருவர்க்கு அறிவொண்ணா வடிவாகும்");

துணி-மா-மதியச் சடையானே - சடைமேல் நிலாத்துண்டத்தை அணிந்தவனே; (துணி - துண்டம்);

பணி-மாலையினாய் - பாம்பை மாலையாக அணிந்தவனே; (பணி - நாகம்);

பழனத்தாய் - திருப்பழனப் பெருமானே;

பிணி வல்வினை தீர்த்து அருளாயே - என் நோய்களையும் என்னைப் பிணித்துள்ள வலிய வினையையும் தீர்த்து அருள்வாயாக; (பிணி வல்வினை - 1. பிணியும் வல்வினையும் (உம்மைத்தொகை); 2. பிணித்துள்ள வல்வினை (வினைத்தொகை));


10)

நாகா பரணா அருளென்னா

ஆகா தவருக் கிலனானாய்

பாய்கா விரிநீர்ப் பழனத்தாய்

போகா வினைதீர்த் தருளாயே.


"நாகாபரணா அருள்" என்னா ஆகாதவருக்கு இலன் ஆனாய் - "நாகாபரணனே, அருள்வாயாக" என்று போற்றி வழிபடாத வீணர்களுக்கு அருள் இல்லாதவனே; (ஆகாதவன் - பகைவன்; பிரயோஜனம் அற்றவன்);

பாய் காவிரிநீர்ப் பழனத்தாய் - காவிரிநீர் பாயும் திருப்பழனத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

போகா வினை தீர்த்து அருளாயே - தீரா வினையையெல்லாம் தீர்த்து அருள்வாயாக;


11)

தவளப் பொடிபூ சியமார்பா

துவளங் கொடிமா தொருகூறா

பவளச் சடையாய் பழனத்தாய்

அவலப் பிணிதீர்த் தருளாயே.


தவளப்-பொடி பூசிய மார்பா - வெண்ணீற்றை மார்பில் பூசியவனே; (தவளம் - வெண்மை);

துவள் அம் கொடி மாது ஒரு கூறா - துவள்கின்ற அழகிய கொடி போன்ற உமையை ஒரு கூறாக உடையவனே; (அம் - அழகு);

பவளச்-சடையாய் - பவளம் போன்ற செஞ்சடையானே;

பழனத்தாய் - திருப்பழனப் பெருமானே;

அவலப்-பிணி தீர்த்து அருளாயே - என் துன்பப் பிணியைத் தீர்த்து அருள்வாயாக; (அவலம் - துன்பம்);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Tuesday, May 12, 2026

P.487 - இடையாறு - ஒருமா வரைவில்

2019-10-19

P.487 - இடையாறு

--------------

(சந்த வஞ்சிவிருத்தம் - தனனா தனனா தனதானா - சந்தம். முதற்சீர் தானா என்றும் வரலாம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.37.1 - "அரவச் சடைமேல் மதிமத்தம்")


1)

ஒருமா வரைவில் தனையேந்திக்

கருதார் புரமூன் றெரிசெய்தான்

இருதாள் நினைவார் இடர்தீர்ப்பான்

எருதூர் பரனூர் இடையாறே.


ஒரு மா வரைவில்தனை ஏந்திக் - ஒரு பெரிய மேருமலையால் ஆன வில்லை ஏந்தி; (வரை - மலை);

கருதார் புரம் மூன்று எரிசெய்தான் - பகைத்த அசுரர்களது முப்புரங்களை எரித்தவன்; (கருதார் - பகைவர்);

இருதாள் நினைவார் இடர் தீர்ப்பான் - தனது இரு-திருவடிகளைத் தியானிக்கும் பக்தர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன்;

எருது ஊர் பரன் ஊர் இடையாறே - இடபத்தை வாகனமாக உடைய பரமனது ஊர் திருவிடையாறு ஆகும்; (ஊர்தல் - ஏறுதல்);


2)

மடமா தொருபால் மகிழீசன்

விட(ம்)மா மணியா அணிகண்டன்

படமார் அரவைப் புனைமார்பன்

இடமாம் எழிலார் இடையாறே.


மட-மாது ஒருபால் மகிழ் ஈசன் - அழகிய உமையை ஒருபக்கம் பாகமாக விரும்பிய ஈசன்;

விடம் மா மணியா அணி கண்டன் - ஆலகாலத்தை அழகிய மணியாகக் கண்டத்தில் அணிந்தவன்;

படம் ஆர் அரவைப் புனை மார்பன் - படம் திகழும் பாம்பை மார்பில் புனைந்தவன்; (படம் - பாம்பின் படம்);

இடம் ஆம் எழில் ஆர் இடையாறே - அப்பெருமான் உறையும் இடம் ஆவது அழகிய திருவிடையாறு;


3)

அலையார் கடல்நஞ் சமுதுண்டான்

மலையான் மருகன் மழவேற்றன்

தலைமா லையினான் தலமென்பர்

இலையார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


அலை ஆர் கடல்-நஞ்சு அமுது உண்டான் - அலை மிக்க பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை அமுதாக உண்டவன்;

மலையான் மருகன் - இமவான் மகளுக்குக் கணவன்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.38.1 - "மலையான் மருகனாய் நின்றாய் நீயே");

மழ-ஏற்றன் - இளைய எருதை வாகனமாக உடையவன்; (மழ - இளைய);

தலைமாலையினான் தலம் என்பர் - மண்டையோட்டு-மாலையை அணிந்த பெருமான் உறையும் தலம் ஆவது;

இலை ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - இலை மலிந்த சோலை சூழ்ந்த திருவிடையாறு;


4)

நிழலார் மழுவாள் தனையேந்தி

தொழிலைந் துடையான் சுடுநீற்றன்

பழியில் புகழான் பதியென்பர்

எழிலார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


நிழல் ஆர் மழுவாள்தனை ஏந்தி - ஒளியுடைய மழுவை ஏந்தியவன்; (நிழல் - ஒளி); (ஏந்தி - ஏந்தியவன்);

தொழில் ஐந்து உடையான் - பஞ்சகிருத்தியம் செய்பவன்; (படைத்தல், காத்தல், ஒடுக்குதல், மறைத்தல், அருளல்);

சுடு-நீற்றன் - வெந்த திருநீற்றைப் பூசியவன்;

பழி இல் புகழான் பதி என்பர் - குற்றமற்ற புகழை உடைய பெருமான் உறையும் தலம்;

எழில் ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - அழகிய சோலை சூழ்ந்த திருவிடையாறு;


5)

விசையார் நதிபாய் புரிவேணி

மிசைமா மதியம் புனையீசன்

திசையா டையினான் பதிவண்டின்

இசையார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


விசை ஆர் நதி பாய் புரி வேணிமிசை மா மதியம் புனை ஈசன் - வேகம் மிக்க கங்கை பாயும் சுருண்ட சடையின்மேல் அழகிய திங்களைப் புனையும் ஈசன்; (விசை - வேகம்); (புரிதல் - முறுக்குக்கொள்ளுதல்); (வேணி - சடை); (மிசை - மேல்); (பெரியபுராணம் - திருநாவுக்கரசர் புராணம் - 12.21.92 - "மின்தயங்கு புரிவேணி வேதியனார்");

திசை ஆடையினான் பதி - திக்குகளையே ஆடையாக உடைய (திகம்பரன் - நக்கன்) பெருமான் உறையும் தலம்;

வண்டின் இசை ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - வண்டுகள் செய்யும் இசை நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருவிடையாறு;


6)

சனியான் மரியான் அணிகொவ்வைக்

கனிவாய் உமையாள் ஒருகூறன்

தனியே றுடையான் நமனாரை

முனிவான் இடமாம் இடையாறே.


சனியான் மரியான் - பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாதவன்; (சனித்தல் - ஜனித்தல் - பிறத்தல்); (மரித்தல் - சாதல்);

அணி கொவ்வைக்கனி-வாய் உமையாள் ஒரு கூறன் - அழகிய கொவ்வைக்கனி போன்ற செவ்வாயை உடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்;

தனி ஏறு உடையான் - ஒப்பற்ற இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்; (தனி - ஒப்பற்ற);

நமனாரை முனிவான் இடம் ஆம் இடையாறே - எமனைச் சினந்து உதைத்த பெருமான் உறையும் தலம் திருவிடையாறு; (நமனார் - இயமன்); (முனிதல் - சினத்தல்);


7)

மறைநான் குரைசெய் திருநாவன்

அறைவண் டணைகொன் றையு(ம்)நாகம்

பிறைவெண் மதியும் புனைகின்ற

இறைவன் பதியாம் இடையாறே.


மறை நான்கு உரைசெய் திருநாவன் - நால்வேதங்களைப் பாடியருளியவன்;

அறை-வண்டு அணை- கொன்றையும் நாகம் பிறை வெண்மதியும் புனைகின்ற - ஒலிக்கின்ற வண்டுகள் அடைகின்ற கொன்றைமலரையும் பாம்பையும் வெண்திங்களையும் சூடுகின்ற; (அறைதல் - ஒலித்தல்); (அணைதல் - சார்தல்);

இறைவன் பதி ஆம் இடையாறே - இறைவன் உறையும் தலம் திருவிடையாறு;


8)

மலைபேர்க் கமுயன் றவரக்கன்

தலைதோள் நெரிசெய் தருளெம்மான்

கலைமான் மறியைக் கரமேந்தி

நிலையா கியவூர் இடையாறே.


மலை பேர்க்க முயன்ற அரக்கன் தலை தோள் நெரிசெய்து அருள் எம்மான் - கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எறிய முயன்ற இராவணனது தலைகளையும் புஜங்களையும் நசுக்கி அருள்செய்த எம்பெருமான்; (நெரித்தல் - நசுக்குதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.75.8 - "வல்லரக்கன் வரை பேர்க்க வந்தவன் தோள்முடி கல்லரக்கி");

கலைமான்-மறியைக் கரம் ஏந்தி - கலைமான்கன்றைக் கையில் ஏந்தியவன்; (மறி - மான்கன்று);

நிலை ஆகிய ஊர் இடையாறே - நீங்காமல் உறையும் தலம் திருவிடையாறு;


9)

அரிநான் முகனார் மிகநேடிப்

பெரியாய் அருளென் றடிபோற்ற

எரியாய் எழுவான் உமையாளைப்

பிரியான் பதியாம் இடையாறே.


அரி நான்முகனார் மிக நேடிப் - திருமாலும் பிரமனும் அடிமுடியை மிகவும் தேடிக் காணாராய்;

"பெரியாய் அருள்" என்று அடிபோற்ற எரியாய் எழுவான் - "பெரியவனே, அருளாய்" என்று திருவடியை வணங்கும்படி எல்லையற்ற ஜோதியாகி ஓங்கியவன்;

உமையாளைப் பிரியான் பதி ஆம் இடையாறே - உமையைப் பிரியாத பெருமான் உறையும் இடம் ஆவது திருவிடையாறு;


10)

பவநோய் அறுநீ றணியாமல்

அவமே தினமும் புரிகின்ற

தவமா உடையார்க் கருளில்லாச்

சிவனார் பதியாம் இடையாறே.


பவநோய் அறு நீறு அணியாமல் - பிறவிப்பிணியைத் தீர்க்கும் திருநீற்றைப் பூசாமல்; (பவம் - பிறவி);

அவமே தினமும் புரிகின்ற தவமா உடையார்க்கு அருள் இல்லாச் - நாள்தோறும் அவச்செயல்களையே செய்யும் தவமாகக் கொண்ட கீழோர்களுக்கு அருள் இல்லாத; (தவமா - தவமாக);

சிவனார் பதியாம் இடையாறே - சிவபெருமானார் உறைகின்ற இடம் ஆவது திருவிடையாறு;


11)

கடியார் கணைதொட் டவனாகம்

பொடியாக் கியகண் ணுதலெந்தை

கொடிமேல் விடையான் குளிர்திங்கள்

முடியான் பதியாம் இடையாறே.


கடி ஆர் கணை தொட்டவன் ஆகம் பொடி ஆக்கிய கண்ணுதல் எந்தை - வாசனை பொருந்திய அம்பை எய்த மன்மதனது உடலைச் சாம்பலாக்கிய நெற்றிக்கண்ணுடைய எம் தந்தை; (கடி - வாசனை); (ஆகம் - உடல்); (கண்ணுதல் - நெற்றிக்கண்);

கொடிமேல் விடையான் - இடபச்சின்னம் பொறித்த கொடியை உடையவன்;

குளிர்-திங்கள் முடியான் பதி ஆம் இடையாறே - குளிர்ந்த திங்களை முடிமேல் அணிந்த பெருமான் உறையும் தலம் திருவிடையாறு;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Tuesday, September 16, 2025

P.460 - இடையாறு - பாரோர் பரவி

2018-12-02

P.460 - இடையாறு

-------------------------------

(வஞ்சிவிருத்தம் - தனனா தனனா தனதானா - சந்தம். முதற்சீர் தானா என்றும் வரலாம்.)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.37.1 - "அரவச் சடைமேல் மதிமத்தம்")


1)

பாரோர் பரவிப் பணிசெய்யத்

தீரா வினைதீர்த் தருளீசன்

நீரார் சடையான் இடமென்பர்

ஏரார் வயல்சூழ் இடையாறே.


பாரோர் பரவிப் பணிசெய்யத் தீரா வினை தீர்த்து அருள் ஈசன் - உலகோர் போற்றி வழிபாடு செய்ய, அவர்களது தீராத வினையைத் தீர்த்து அருளும் ஈசன்; (பரவுதல் - துதித்தல்);

நீர் ஆர் சடையான் இடம் என்பர் - கங்கைச்சடையனான சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது;

ஏர் ஆர் வயல் சூழ் இடையாறே - அழகிய வயல் சூழ்ந்த திரு-இடையாறு; (ஏர் - அழகு); (ஆர்தல் - நிறைதல்; பொருந்துதல்);


2)

நலமார் தமிழால் அடிபோற்றும்

உலகோர் கலிதீர்த் தருளீசன்

மலையான் மகள்கோன் இடமென்பர்

இலையார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


நலம் ஆர் தமிழால் அடி போற்றும் உலகோர் கலி தீர்த்து அருள் ஈசன் - நன்மை மிக்க தமிழான தேவாரம் திருவாசகம் பாடித் திருவடியை வழிபடும் மக்களது துன்பத்தைத் தீர்த்து அருளும் ஈசன்; (கலி - துன்பம்; வறுமை);

மலையான்-மகள் கோன் இடம் என்பர் - மலைமகள் கணவனான சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது;

இலை ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - இலை நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


3)

அழியாப் புகழார் அரன்நெற்றி

விழியான் தொழுவார் துயர்தீர்த்தல்

தொழிலா உடையான் இடமென்பர்

எழிலார் வயல்சூழ் இடையாறே.


அழியாப் புகழ் ஆர் அரன் - அழியாத புகழ் பொருந்திய ஹரன்;

நெற்றி-விழியான் - நெற்றிக்கண்ணன்; (பெரியபுராணம் - தடுத்தாட்கொண்ட புராணம் - "நெற்றிவிழியான் மொழிய நின்ற நிகரில்லான்");

தொழுவார் துயர் தீர்த்தல் தொழிலா உடையான் இடம் என்பர் - தொழும் பக்தர்களது துயரத்தைத் தீர்க்கும் தொழிலை உடையவன் உறைகின்ற தலம் ஆவது; (தொழிலா - தொழிலாக; கடைக்குறை விகாரம்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.1.9 - "தொழுவாரவர் துயராயின தீர்த்தல் உன தொழிலே");

எழில் ஆர் வயல் சூழ் இடையாறே - அழகிய வயல் சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


4)

வாரார் முலையாள் மணவாளன்

தாரா அரவைத் தரிமார்பன்

கூரார் மழுவான் இடமென்பர்

ஏரார் வயல்சூழ் இடையாறே.


வார் ஆர் முலையாள் மணவாளன் - கச்சணிந்த முலைகளையுடைய உமைக்குக் கணவன்;

தாரா அரவைத் தரி மார்பன் - மாலையாகப் பாம்பை மார்பில் தாங்கியவன்; (தாரா – தாராக; தார் - மாலைவகை);

கூர் ஆர் மழுவான் இடம் என்பர் - கூர்மை பொருந்திய மழுவை ஏந்திய சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது;

ஏர் ஆர் வயல் சூழ் இடையாறே - அழகிய வயல் சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


5)

அலையார் கடல்நஞ் சமுதுண்டான்

தலையோர் கலனாப் பலிதேர்வான்

நிலையா உறையும் இடமென்பர்

இலையார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


அலை ஆர் கடல்-நஞ்சு அமுதுண்டான் - அலை நிறைந்த கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை அமுதாக உண்டவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.37.4 - "இடியார் கடனஞ் சமுதுண்டு");

தலை ஓர் கலனாப் பலி தேர்வான் - பிரமனது மண்டையோட்டையே ஒரு கலனாகக் கொண்டு பிச்சை ஏற்பவன்; (கலன் - பாத்திரம்);

நிலையா உறையும் இடம் என்பர் - அப்பெருமான் நீங்காமல் உறைகின்ற தலம் ஆவது; (நிலையா - நிலையாக);

இலை ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - இலை நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


6)

மழுவாள் உடையான் மதிசூடி

எழுதா மறைசொல் இறையெந்தை

தொழுவார்க் கருள்வான் இடமென்பர்

எழிலார் வயல்சூழ் இடையாறே.


மழுவாள் உடையான் - மழுவாளை ஏந்தியவன்;

மதிசூடி - சந்திரனைச் சூடியவன்;

எழுதா மறை சொல் இறை - எழுதாக்கிளவியான வேதங்களைப் பாடியருளியவன்; வேதங்கள் போற்றும் இறைவன்;

எந்தை - எம் தந்தை;

தொழுவார்க்கு அருள்வான் இடம் என்பர் - வழிபடும் பக்தர்களுக்கு அருளும் சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது;

எழில் ஆர் வயல் சூழ் இடையாறே - அழகிய வயல் சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


7)

சீரார் மலையே சிலையாக்கி

ஆரார் புரமூன் றவையெய்தான்

காரார் மிடறன் இடமென்பர்

ஏரார் வயல்சூழ் இடையாறே.


சீர் ஆர் மலையே சிலை ஆக்கி - பெருமை மிக்க மேருமலையையே ஒரு வில் ஆக்கி; (சீர் - பெருமை; புகழ்); (சிலை - வில்);

ஆரார் புரம் மூன்று அவை எய்தான் - பகைவர்களது முப்புரங்களை எரித்தவன்; (ஆரார் - பகைவர்);

கார் ஆர் மிடறன் இடம் என்பர் - மேகம் போலக் கறுத்த கண்டம் உடைய (= நீலகண்டனான) சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது; (கார் - 1. கருமை; 2. மேகம்); (ஆர்தல் - 1. பொருந்துதல்; 2. ஒத்தல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.23.1 - "மழையார் மிடறா");

ஏர் ஆர் வயல் சூழ் இடையாறே - அழகிய வயல் சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


8)

தசமா முகனைத் தடவெற்பின்

மிசையோர் விரலால் அழவைத்தான்

நசையான் விடையான் இடமென்பர்

இசையார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


தசமாமுகனைத் தடவெற்பின்மிசை ஓர் விரலால் அழவைத்தான் - (கயிலைமலையைப் பெயர்த்த) இராவணனைக் கயிலைமலையின்மேல் ஒரு திருப்பாதவிரலை ஊன்றி நசுக்கி அழவைத்தவன்; (தசமாமுகன் - பத்துத்தலைகளை உடைய இராவணன்); (தட வெற்பு - பெரிய மலை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.10.2 - "தேவியை வவ்விய தென்னிலங்கைத் தசமாமுகன்");

நசையான் விடையான் இடம் என்பர் - எல்லோருடைய விருப்பத்திற்கும் உரியவனும் இடபவாகனனுமான சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது; (நசையான் - விருப்பத்திற்கு உரியவன்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.63.9 - "நசையானை நால்வேதத்து அப்பாலானை");

இசை ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - (வண்டுகளின்) இசை பொருந்திய சோலை சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


9)

அலரோன் முடிமால் அடிதேடித்

தலைவா எனவே உயர்சோதி

கலைமா னுடையான் இடமென்பர்

இலையார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


அலரோன் முடி, மால் அடி, தேடித் "தலைவா" எனவே உயர்-சோதி - மலர்மேல் உறையும் பிரமனும் திருமாலும் அடிமுடி தேடிக் காணாமல், "தலைவனே" என்று போற்றும்படி எல்லையின்றி ஓங்கிய ஜோதி ஆனவன்;

கலைமான் உடையான் இடம் என்பர் - கலைமானைக் கையில் ஏந்திய சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது;

இலை ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - இலை நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திரு-இடையாறு;


10)

தெருளார் உரைபொய்ம் மொழிநீங்கும்

கருளார் மிடறன் மறைசொல்மெய்ப்

பொருளா யபிரான் இடமென்பர்

இருளார் பொழில்சூழ் இடையாறே.


தெருளார் உரை பொய்ம்மொழி நீங்கும் - தெளிவில்லாதவர்கள் சொல்கின்ற பொய்களை நீங்குங்கள்;

கருள் ஆர் மிடறன் - கருமை பொருந்திய கண்டத்தை உடையவன்; (கருள் - கறுப்பு);

மறை சொல் மெய்ப்பொருள் ஆய பிரான் இடம் என்பர் - வேதங்களால் சொல்லப்படும் மெய்ப்பொருள் ஆன சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது; ("மறை சொல் மெய்ப்பொருள் = வேதங்களைப் பாடியருளிய மெய்ப்பொருள்" என்றும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்);

இருள் ஆர் பொழில் சூழ் இடையாறே - நிழல் மிகுந்த சோலை சூழ்ந்த திரு-இடையாறு; (இருள் - கறுப்பு); (அப்பர் தேவாரம் - 6.33.7 - "இருளியல்நற் பொழிலாரூர்");


11)

முனிநால் வர்களுக் கறமோதீ

தனியாய் உமைகூ றுடையானே

பனியார் சடையாய் எனுமன்பர்க்(கு)

இனியான் இடமாம் இடையாறே.


"முனி நால்வர்களுக்கு அறம் ஓதீ - "சனகாதியர்களுக்கு வேதப்பொருளை உபதேசித்தவனே;

தனியாய் - ஒப்பற்றவனே; ஒருவனாக இருப்பவனே;

உமை கூறு உடையானே - உமையை ஒரு கூறாக உடையவனே;

பனி ஆர் சடையாய்" - கங்கைச் சடையானே"; (பனி - நீர்; குளிர்ச்சி);

எனும் அன்பர்க்கு இனியான் இடம் ஆம் இடையாறே - என்று துதித்து வணங்கும் பக்தர்களுக்கு இனியவனான சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது திரு-இடையாறு; (இனியான் - இனியவன் - என்றும் நன்மை செய்பவன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.49.4 - "நியமந்தான் நினைவார்க்கு இனியான்");


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------