2015-01-19
P.270 - கொண்டீச்சரம் (திருக்கொண்டீஸ்வரம்)
(நன்னிலத்தை அடுத்து உள்ள தலம்)
-----------------------
(அறுசீர் விருத்தம் - "காய் காய் காய் காய் மா தேமா" அமைப்பு;
"மா காய் மா காய் மா தேமா" என்று நோக்கலாம்)
(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.72 - "பந்தார் விரன்மடவாள்")
1)
ஏலக் குழலாளை இடப்பால் மகிழ்ந்தானை எழில்மி டற்றில்
நீல மணியானை நேயர் மனக்கோயில் நீங்கா தானைச்
சூலத் தொடுமானும் சுடரும் தரித்தானைச் சுரும்பொ லிக்கும்
கோலப் பொழில்சூழ்ந்த கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
ஏலக்குழலாளை இடப்பால் மகிழ்ந்தானை - மயிர்ச்சாந்து அணிந்த கூந்தலை உடைய உமையை இடப்பக்கம் விரும்பியவனை; (ஏலம் - மயிர்ச்சாந்து);
எழில்-மிடற்றில் நீல-மணியானை - அழகிய கண்டத்தில் கருமணி உடையவனை;
நேயர் மனக்கோயில் நீங்காதானை - பக்தர்களின் மனம் என்ற கோயிலில் என்றும் உறைபவனை;
சூலத்தொடு மானும் சுடரும் தரித்தானை - கையில் சூலத்தையும் மானையும் தீயையும் ஏந்தியவனை; (சுடர் - தீ);
சுரும்பு ஒலிக்கும் கோலப் பொழில் சூழ்ந்த கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் அழகிய சோலை சூழ்ந்த திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக; (சுரும்பு - வண்டு);
2)
துன்றிச் சுரரெல்லாம் துதிகள் பலபாடித் தொழுபி ரானை
மன்றிற் றிருநட்டம் மகிழும் பெருமானை மழவெள் ளேற்று
வென்றிக் கொடியானை மேவார் புரமூன்றும் வேவ எய்த
குன்றச் சிலையானைக் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
துன்றிச் சுரரெல்லாம் துதிகள் பல பாடித் தொழு-பிரானை - நெருங்கித் தேவர்களெல்லாம் பல துதிகள் பாடி தொழும் தலைவனை;
மன்றில் திருநட்டம் மகிழும் பெருமானை - அம்பலத்தில் திருக்கூத்து ஆடும் பெருமானை; (நட்டம் - நடனம்);
மழ-வெள்-ஏற்று வென்றிக் கொடியானை - இளைய, வெண்ணிற இடபச்-சின்னம் பொறித்த வெற்றிக்கொடி உடையவனை; (மழ - இளைய); (வென்றி - வெற்றி);
மேவார் புரம் மூன்றும் வேவ எய்த குன்றச்-சிலையானைக் - பகைத்த அசுரர்களது முப்புரமும் வெந்து அழியும்படி எய்த மேருவில்லை ஏந்தியவனைக்; (மேவார் - பகைவர்); (சிலை - வில்);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
3)
பன்றி மருப்பணிந்த பவளத் திருமார்பில் பாம்பு மாலை
ஒன்றும் உடையானை ஒற்றை விடையானை ஓது வார்க்கு
நன்று மிகநல்கும் நங்கள் பெருமானை நறவம் நாறு
கொன்றை முடியானைக் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
பன்றி-மருப்பு அணிந்த பவளத் திருமார்பில் பாம்பு-மாலை ஒன்றும் உடையானை - பன்றியின் கொம்பை அணிந்த அணிந்த பவளம் போன்ற திருமார்பில் பாம்பையும் மாலை போல அணிந்தவனை; (மருப்பு - கொம்பு);
ஒற்றை விடையானை - ஒப்பற்ற இடபவாகனம் உடையவனை; (ஒற்றை - ஒப்பற்ற);
ஓதுவார்க்கு நன்று மிக நல்கும் நங்கள் பெருமானை - துதிகள் பாடுவார்க்கு மிகுந்த நமையை அருளும் நம்பெருமானை; (அப்பர் தேவாரம் - 4.77.3 - "அளப்பில கீதம் சொன்னார்க்கு அடிகள்தாம் அருளுமாறே");
நறவம் நாறு கொன்றை முடியானை - வாசனை கமழும் கொன்றைமலரைச் சென்னியில் சூடியவனை; (நறவம் - வாசனை; தேன்);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
4)
தொடுக்கும் சரம்சாத்தித் தொழுத அருமுனிக்குத் துன்பம் செய்ய
அடுக்கும் அடற்கூற்றின் அகலம் தனிலுதைத்தங் கருளி னானைக்
கடுக்கும் கடல்நஞ்சைக் கரந்த மிடற்றானைக் கரவி லாது
கொடுக்கும் கரத்தானைக் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
தொடுக்கும் சரம்சாத்தித் தொழுத அருமுனிக்குத் துன்பம் செய்ய அடுக்கும் அடல்-கூற்றின் அகலம்தனில் உதைத்து அங்கு அருளினானைக் - தொடுத்த மாலைகளைச் சூட்டி வணங்கிய அரிய முனிவரான மார்க்கண்டேயரைக் கொல்ல நெருங்கிய வலிய கொடிய காலனது மார்பில் உதைத்து அருளியவனை; (சரம் - மாலை); (அடுத்தல் - நெருங்குதல்); (அடல் - கொலை; வலிமை); (அகலம் - மார்பு); (அங்கு - அவ்விடம்; அசை என்றும் கொள்ளலாம்);
கடுக்கும் கடல்நஞ்சைக் கரந்த மிடற்றானைக் - எவரும் வெறுக்கும் கசக்கின்ற ஆலகாலத்தை உண்டு ஒளித்த கண்டனை; (கடுத்தல் - மிகுதல்; வெறுத்தல்; கசத்தல்); (கரத்தல் - ஒளித்தல்); (மிடறு - கண்டம்);
கரவு இலாது கொடுக்கும் கரத்தானைக் - ஒளித்தல் இன்றி வாரி வழங்கும் கரத்தை உடையவனை; (கரவு - வஞ்சனை; மறைத்தல்);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
5)
இனியெம் துணைநீயென் றேத்தும் அடியார்உண் இன்பத் தேனைத்
தனிவெள் விடையானைத் தக்கன் பெருவேள்வி தனைய ழித்த
முனிவும் உடையானை முக்கட் பெருமானை முடியின் மீது
குனிவெண் மதிசூடும் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
"இனி எம் துணை நீ" என்று ஏத்தும் அடியார் உண்- இன்பத்தேனைத் - "இனி எங்கள் துணை நீயே" என்று போற்றி வணங்கும் பக்தர்கள் உண்ணும் இன்பத்தேன் ஆனவனை; - (திருவாசகம் - திருக்கோத்தும்பி - 8.10.3 - "நினைத்தொறும் காண்தொறும் பேசுந்தொறும் எப்போதும் அனைத்தெலும்பு உள்நெக ஆனந்தத் தேன்சொரியும்");
தனி-வெள்-விடையானைத் - ஒப்பற்ற வெண்ணிட எருதை வாகனமாக உடையவனை; (தனி - ஒப்பற்ற);
தக்கன் பெருவேள்விதனை அழித்த முனிவும் உடையானை - தக்கன் செய்த பெரிய வேள்வியை அழித்த கோபம் உடையவனை; (முனிவு - கோபம் - மறக்கருணை); (உம் - அசை; எச்சவும்மை என்றும் கொள்ளல் ஆம்; அறக்கருணையும் மறக்கருணையும்);
முக்கட் பெருமானை - முக்கண்ணுடைய பெருமானை;
முடியின்மீது குனி-வெண்-மதி சூடும் - சென்னிமேல் வளைந்த வெண்திங்களைச் சூடிய; (குனிதல் - வளைதல்);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
6)
பாதி மலையான்றன் பாவை வடிவேற்ற பரமன் தன்னை
ஆதி நடுவாகி அந்தம் எனவாகும் அளவி லானைப்
பூதிப் பொலிவோடு பூக்கள் பலதூவிப் போற்றிப் பாடிக்
கோதில் அடியார்சேர் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
பாதி மலையான்-தன் பாவை வடிவு ஏற்ற பரமன்-தன்னை - திருமேனியில் ஒரு பாதி மலைமங்கை வடிவம் ஏற்ற பரமனை; (2.42.3 - "மாமலையான்றன் மடந்தை தோள் ஆகம் பாகமாப் புல்கினான்");
ஆதி நடுவாகி அந்தம் என ஆகும் அளவு-இலானைப் - முதல் நடு இறுதி என்று ஆகும் அளவற்றவனை; (சிவபுராணம் - அடி-73 - "ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே");
பூதிப் பொலிவோடு பூக்கள் பல தூவிப் போற்றிப் பாடிக் கோது-இல் அடியார் சேர் - திருநீற்றைப் பூசிப் பல பூக்களத் தூவிப் போற்றி பாடிக் குற்றமற்ற அடியார்கள் சேர்கின்ற; (பூதி - சாம்பல் - திருநீறு); (கோது - குற்றம்);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
7)
பறைகள் ஒலிக்கநடம் பயிலும் பசுபதியைப் பணிந்து வானோர்
இறைவ எமக்கருளாய் என்று துதிசெய்ய இரங்கி நஞ்சுண்
கறைகொள் மிடற்றானைக் கையால் மலர்தூவிக் கருது வார்தம்
குறைகள் களைவானைக் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
பறைகள் ஒலிக்க நடம்-பயிலும் பசுபதியைப் பணிந்து, வானோர் "இறைவ; எமக்கு அருளாய்" என்று துதிசெய்ய - பறைகள் ஒலிக்கக் கூத்தாடும் பசுபதியை வணங்கித் தேவர்கள் "இறைவனே! எங்களுக்கு அருள்க" என்று வேண்ட; (* பசுபதீஸ்வரர் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்);
இரங்கி நஞ்சு-உண் கறைகொள் மிடற்றானைக் - இரங்கி ஆலகாலத்தை உண்ட கறையணிந்த கண்டனை; (மிடறு - கண்டம்);
கையால் மலர் தூவிக் கருதுவார்தம் குறைகள் களைவானைக் - கையால் மலர்களைத் தூவித் தியானிப்பவர்களது குறைகளைத் தீர்ப்பவனை;
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
8)
கருவம் மிகவாகிக் கயிலை மலைபேர்த்த கார ரக்கன்
வெருவ மலைமீது விரல்வைத் தடர்த்தானை வேதத் தானை
அரவம் மலிகங்கை அணிகூ விளமாலை அரவம் கொன்றை
குரவம் புனைந்தானைக் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
கருவம் மிகவாகிக் கயிலைமலை பேர்த்த கார்-அரக்கன் வெருவ மலைமீது விரல்வைத்து அடர்த்தானை - கர்வம் மிகுந்து கயிலைமலையைப் பெயர்த்த கரிய நிறத்து இராவணன் அஞ்சுமாறு கயிலைமலைமேல் திருப்பாதவிரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவனை; (கார் - கரியநிறம்); (அடர்த்தல் - நசுக்குதல்);
வேதத்தானை - வேதத்தின் பொருள் ஆனவனை;
அரவம் மலி-கங்கை, அணி கூவிள-மாலை, அரவம், கொன்றை, குரவம் புனைந்தானை - ஒலி மிகுந்த கங்கையையும், அழகிய வில்வமாலையையும், பாம்பையும், கொன்றைமலரையும், குராமலரையும் சூடியவனை; (அரவம் - 1. ஒலி; 2. பாம்பு); (கூவிளம் - வில்வம்);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
9)
நாற்ற மலர்மேலான் நாரா யணனிவர்கள் நண்ண ஒண்ணாத்
தோற்றச் சுடரானைச் சுடலைப் பொடியேறும் தோளி னானை
ஆற்றுச் சடையானை ஆல நிழலானை அன்பர் வாழக்
கூற்றை உதைகோனைக் கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
நாற்றமலர்-மேலான் நாராயணன் இவர்கள் நண்ண ஒண்ணாத் தோற்றச் சுடரானை - வாசத்தாமரைமேல் இருக்கும் பிரமன் திருமால் இவர்களால் அடைய இயலாத தோற்றம் உடைய தீ ஆனவனை; (தோற்றம் - புகழ்; வடிவம்);
சுடலைப் பொடி ஏறும் தோளினானை - சுடுகாட்டுச் சாம்பலைப் புஜங்களில் பூசியவனை;
ஆற்றுச்-சடையானை - கங்கையை அணிந்த சடையினனை;
ஆலநிழலானை - கல்லால-மரத்தின்கீழ் இருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தியை;
அன்பர்க்காகக் கூற்றை உதை-கோனைக் - மார்க்கண்டேயர் என்றும் இறவாமல் வாழக் காலனை உதைத்த தலைவனை;
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
10)
பொக்கம் மலிநெஞ்சர் பொய்கள் பலசொல்லும் புல்லர் மார்க்கம்
துக்கம் மிகவாக்கும் துரிசர் உரைநீங்கித் தூவெண் ணீறும்
அக்கும் அணிவார்தம் அல்லல் களைவானை அரவத் தோடு
கொக்கின் இறகுமணி கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
பொக்கம் மலி-நெஞ்சர் பொய்கள் பல சொல்லும் புல்லர் மார்க்கம் துக்கம் மிக ஆக்கும் - ;(பொக்கம் - வஞ்சகம்); (புல்லர் - கீழோர்);
துரிசர் உரைநீங்கித் தூ-வெண்ணீறும் அக்கும் அணிவார்தம் அல்லல் களைவானை - ; (துரிசர் - குற்றம் உடையவர்; துரிசு - குற்றம்); (அக்கு - உருத்திராக்கம்);
அரவத்தோடு கொக்கின் இறகும் அணி - பாம்பையும் கொக்கிறகையும் அணிந்த; (கொக்கிறகு - 1. ஒரு பூவின் பெயர்; 2. கொக்கு வடிவுடைய குரண்டாசுரனைக் கொன்று அவ்விறகைச் சூடியது);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
11)
ஒளிகொள் பொடிபூசி ஒப்பில் தமிழ்பாடி உள்கில் ஆற்ற
எளியன் எனவாகி இன்னல் வினைதீர்க்கும் இறைவன் தன்னை
அளிகள் மண(ம்)நாறும் அலரின் மதுமாந்தி ஆர்த்து லாவும்
குளிரும் பொழில்சூழ்ந்த கொண்டீச் சரத்தானைக் கூறு நாவே.
ஒளிகொள் பொடி பூசி, ஒப்பு இல் தமிழ் பாடி உள்கில் ஆற்ற எளியன் என ஆகி இன்னல் வினை தீர்க்கும் இறைவன்தன்னை - ஒளியுடைய திருநீற்றைப் பூசி, ஒப்பற்ற தமிழ்ப்பாமாலைகளைப் பாடித் தியானித்தால், (அந்த அடியார்களல்) மிகவும் எளிதில் அடையப்படுபவன் ஆகித், துன்பம் செய்யும் வினையைத் தீர்க்கும் இறைவனை; (பொடி - திருநீறு); (உள்குதல் - நினைதல்); (ஆற்ற - மிக); (இன்னல் வினை - 1. துன்பம் செய்யும் வினை; 2. துன்பத்தையும் வினையையும்);
அளிகள் மண(ம்) நாறும் அலரின் மது மாந்தி ஆர்த்து உலாவும் குளிரும் பொழில் சூழ்ந்த - வண்டுகள் மணம் கமழும் பூக்களின் தேனை உண்டு ஒலித்து உலாவுகின்ற குளிர்ந்த சோலை சூழ்ந்த; (அளி - வண்டு); (அலர் - பூ); (மாந்துதல் - உண்தல்); (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);
கொண்டீச்சரத்தானைக் கூறு நாவே - திருக்கொண்டீச்சரத்தில் உறைபவனை நாவே புகழ்வாயாக;
பிற்குறிப்பு : யாப்புக் குறிப்பு :
அறுசீர் விருத்தம் - மா காய் மா காய் மா தேமா - என்ற வாய்பாடு.
இதனில் 2-ஆம், 4-ஆம் சீர்கள் புளிமாங்காய் / கருவிளங்காய்.
இது - காய் காய் காய் காய் மா தேமா - என்ற அறுசீர் விருத்த அமைப்பை ஒட்டியது. ஆனால், அதனில் காய்ச்சீர் வரும் இடங்களுள், 1-ஆம், 3-ஆம் சீர்களில் பெரும்பாலும் மாச்சீர்கள் அமைய வருவது. அவ்வாய்பாட்டில் காய்ச்சீர் வரும் இடத்தில் மாச்சீர் வரின் அடுத்த சீர் நிரையசையில் தொடங்கும். அப்படி அமைந்தது இப்பதிகம். உதாரணங்கள்:
சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.72.1 - "பந்தார் விரன்மடவாள் பாகமா நாகம்பூண் டேறதேறி";
சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.130.1 - "புலனைந்தும் பொறிகலங்கி நெறிமயங்கி யறிவழிந்திட் டைம்மே லுந்தி";
வி. சுப்பிரமணியன்
-------------- --------------
