Showing posts with label நாவலூர். Show all posts
Showing posts with label நாவலூர். Show all posts

Wednesday, May 6, 2026

T.234 - நாவலூர் - பாரில்நான் வாதைகள்

2019-08-22

T.234 - நாவலூர் - பாரில்நான் வாதைகள்

-----------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தானனா தானன .. தந்ததான)

(வாரிமீ தேயெழு திங்களாலே - திருப்புகழ் - பொது)


பாரில்நான் வாதைகள் .. இன்றிவாழப்

.. பாலியாய் நீறணி .. கின்றமார்பா

நீரினாய் வேணியில் .. இண்டைபோல

.. நீணிலா நாகம .. ணிந்ததேவா

காரினார் மாமணி .. கண்டநேயா

.. காலனார் மாளவெ .. குண்டசீலா

நாரியோர் கூறென .. நின்றநாதா

.. நாவலூர் மேவிய .. எம்பிரானே.


பதம் பிரித்து:

பாரில் நான் வாதைகள் இன்றி வாழப்

.. பாலியாய், நீறு அணிகின்ற மார்பா;

நீரினாய் வேணியில், இண்டை போல

.. நீள்நிலா நாகம் அணிந்த தேவா;

காரின் ஆர் மா-மணி கண்ட; நேயா;

.. காலனார் மாள வெகுண்ட சீலா;

நாரி ஓர் கூறு என நின்றநாதா ;

.. நாவலூர் மேவிய எம்பிரானே.


பாரில் நான் வாதைகள் இன்றி வாழப் பாலியாய் - இவ்வுலகில் துன்பமின்றி நான் வாழ்வதற்கு அருள்வாயாக; (வாதை - துன்பம்); (பாலித்தல் - காத்தல்; அனுக்கிரகித்தல்);

நீறு அணிகின்ற மார்பா - மார்பில் திருநீற்றைப் பூசியவனே; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.46.9 - "பொடியாடு மார்பானை");

நீரினாய் வேணியில் - சடையில் கங்கையை அணிந்தவனே; (வேணி - சடை);

(வேணியில்) இண்டை போல நீள்நிலா நாகம் அணிந்த தேவா - (சடையில்) இண்டைமாலை போலப் பிறையையும், பாம்பையும் அணிந்த தேவனே; ("வேணியில்" - இடைநிலைத்தீவகமாக இப்படி இருபக்கமும் இயைக்க நின்றது); (இண்டை - தலையில் அணியும் மாலைவகை);

காரின் ஆர் மா-மணி-கண்ட - கரிய அழகிய மணி திகழும் கண்டத்தை உடையவனே;

நேயா - அன்பனே; ("மணிகண்ட நேயா = நீலகண்டத்தையுடைய அன்பனே" என்று ஒரே சொற்றொடராகச் சேர்த்தும் பொருள்கொள்ளலாம்);

காலனார் மாள வெகுண்ட சீலா - கூற்றுவன் அழியும்படி அவனைச் சினந்து உதைத்த சீலனே;

நாரி ஓர் கூறு என நின்ற நாதா - உமையை ஒரு கூறாக உடைய தலைவனே; (நாரி - பெண்);

நாவலூர் மேவிய எம்பிரானே - திருநாவலூரில் எழுந்தருளிய எம்பெருமானே;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Monday, September 15, 2025

P.458 - நாவலூர் - உளரெவர் உம்மையன்றி

2018-11-28

P.458 - நாவலூர்

-------------------------------

(அறுசீர் விருத்தம் - விளம் மா தேமா - அரையடி வாய்பாடு; விளச்சீர் வரும் இடத்தில் ஒரோவழி மாங்காய்ச்சீர் வரலாம்)

(திருநேரிசை அமைப்பு) (அப்பர் தேவாரம் - 4.62.1 - வேதியா வேத கீதா)


1)

உளரெவர் உம்மை யன்றி .. உறுதுணை என்னும் அன்பர்

தளர்வற நல்கு கின்ற .. சங்கரர் சாம வேதர்

வளரெழில் உடைய மங்கை .. மனோன்மனி தனக்கு நாதர்

நளிர்பொழில் புடைய ணிந்த .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


"உளர் எவர் உம்மை அன்றி உறுதுணை" என்னும் அன்பர் தளர்வு அற நல்குகின்ற சங்கரர் - "உம்மைத் தவிரை உற்ற துணை வேறு யார் உள்ளார்?" என்று வழிபடும் பக்தர்களது துன்பம் தீர அருள்கின்ற சங்கரர்; (சங்கரன் - சிவன் திருநாமம் - சுகத்தை அளிப்பவன்); (தளர்வு - சோர்வு; துக்கம்);

சாமவேதர் - சாமவேதத்தை ஓதுபவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 4.64.7 - "சந்தணி கொங்கையாள் ஓர் பங்கினார் சாமவேதர்");

வளர்-எழில் உடைய மங்கை மனோன்மனி-தனக்கு நாதர் - அழகு மிக்கவளும் மனோன்மனி என்ற திருநாமம் உடையவளுமான உமைக்குக் கணவர்; (* மனோன்மனி - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);(மனோன்மனி - நவந்தரு பேதங்களில் மனோன்மனி என்பது ஒரு சத்திபேதம்); (மனோன்மனி என்பதே சரி; மனோன்மணி என்பது பிழை; मनोन्मनी - manōnmanī - A form of Durgā. இது லலிதா சஹஸ்ரநாமத்தில் 207-ஆம் திருநாமம்);

நளிர்-பொழில் புடை அணிந்த நாவலூர் நம்பனாரே - குளிர்ந்த சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்; (நம்பன் - சிவன் திருநாமம் - விரும்பத்தக்கவன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.94.7 - "அம்பொன் ஆலவாய் நம்பன் ஆர்கழல்");


2)

மறைதனை ஓது மாணி .. வாழ்ந்திட நமனைச் செற்ற

இறையவர் ஊர்தி யாக .. ஏற்றினை உகந்த ஏந்தல்

அறைகடல் நஞ்சு தன்னை .. அமுதமென் றுண்ட கண்டர்

நறைமலர்ப் பொழில ணிந்த .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


மறைதனை ஓது மாணி வாழ்ந்திட நமனைச் செற்ற இறையவர் - வேதமந்திரங்களை ஓதி வழிபட்ட மார்க்கண்டேயர் வாழ்வதற்காகக் காலனை உதைத்த இறைவர்;

ஊர்தியாக ஏற்றினை உகந்த ஏந்தல் - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய தலைவர்;

அறைகடல் நஞ்சு தன்னை அமுதம் என்று உண்ட கண்டர் - ஒலிக்கின்ற கடலில் எழுந்த விடத்தை அமுதம் போல உண்ட நீலகண்டர்;

நறைமலர்ப் பொழில் அணிந்த நாவலூர் நம்பனாரே - வாசமலர்ச்சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்;


3)

பொறுமையின் உருவே என்று .. போற்றிசெய் அன்பர்க் கிம்மை

மறுமையில் இன்பம் நல்கி .. வல்வினை தீர்க்கும் நாதர்

சிறுமதி சென்னி மீது .. திகழ்ந்திட வைத்த செல்வர்

நறுமணத் தென்றல் வீசும் .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


பொறுமையின் உருவே என்று போற்றிசெய் அன்பர்க்கு இம்மை மறுமையில் இன்பம் நல்கி வல்வினை தீர்க்கும் நாதர் - "கருணையின் வடிவே" என்று போற்றி வணங்கும் பக்தர்களுக்கு இம்மை மறுமை இன்பங்களை அளித்து அவர்களது வலிய வினையைத் தீர்க்கும் தலைவர்;

சிறுமதி சென்னி மீது திகழ்ந்திட வைத்த செல்வர் - பிறையைத் திருமுடிமேல் ஒளிவீச வைத்த செல்வர்;

நறுமணத் தென்றல் வீசும் நாவலூர் நம்பனாரே - தென்றலில் வாசம் கமழும் திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்;


4)

பாடிய அன்பர் தங்கள் .. பழவினை தீர்த்து வானில்

நீடிய வாழ்வு நல்கும் .. நிமலனார் நெற்றிக் கண்ணர்

வாடிய திங்கள் வாழ .. வார்சடை மேல ணிந்தார்

நாடிவண் டார்க்கும் சோலை .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


பாடிய அன்பர் தங்கள் பழவினை தீர்த்து வானில் நீடிய வாழ்வு நல்கும் நிமலனார் - துதிக்கும் பக்தர்களது பழைய வினையைத் தீர்த்துச் சிவலோகத்தில் நிலைத்து இருக்கும் வாழ்வைக் கொடுக்கும் தூயர்;

நெற்றிக்கண்ணர் - முக்கண்ணர்;

வாடிய திங்கள் வாழ வார்சடை மேல் அணிந்தார் - தேய்ந்து வருந்திய சந்திரன் வாழும்படி நீள்சடைமேல் சூடியவர்; (வார்தல் - நீள்தல்);

நாடி வண்டு ஆர்க்கும் சோலை நாவலூர் நம்பனாரே - விரும்பி அடைந்த வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற சோலை திகழும் திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);


5)

வில்லென மலையை ஏந்தி .. மேவலர் புரங்கள் எய்த

வல்லவர் மங்கை அஞ்ச .. மதகரி உரித்த மைந்தர்

அல்லினில் பூதம் சூழ .. ஆடிடும் கூத்தர் வண்டு

நல்லிசை ஆர்க்கும் சோலை .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


வில் என மலையை ஏந்தி மேவலர் புரங்கள் எய்த வல்லவர் - மேருமலையை வில்லாக ஏந்திப் பகைவர்களது முப்புரங்களை எய்த ஆற்றலுடையவர்;

மங்கை அஞ்ச மதகரி உரித்த மைந்தர் - உமாதேவி அஞ்சுமாறு யானையின் தோலை உரித்த வீரர்;

அல்லினில் பூதம் சூழ ஆடிடும் கூத்தர் - இருளில் பூதகணங்கள் சூழக் கூத்து ஆடுபவர்;

வண்டு நல்லிசை ஆர்க்கும் சோலை நாவலூர் நம்பனாரே - வண்டுகள் இனிய இசையை ஒலிக்கின்ற சோலை திகழும் திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);


6)

அரிதினும் அரியர் ஆயின் .. அன்பருக் கெளியர் ஆனார்

திரிதரு புரங்கள் மூன்றைச் .. சிரித்தெரி செய்த வீரர்

புரிதரு சடையர் வேளைப் .. பொடிபடக் காய்ந்த கண்ணர்

நரிதிரி கானில் ஆடும் .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


அரிதினும் அரியர் - மிகவும் அரியவர்;

ஆயின் அன்பருக்கு எளியர் ஆனார் - ஆனால், பக்தர்களால் எளிதில் அடையப்படுபவர்;

திரிதரு புரங்கள் மூன்றைச் சிரித்து எரிசெய்த வீரர் - திரிந்த முப்புரங்களைச் சிரித்து எரித்த வீரர்; (தருதல் - ஒரு துணைவினைச்-சொல்);

புரிதரு சடையர் - முறுக்கிய சடையை உடையவர்; (புரிதல் - சுருள்தல்);

வேளைப் பொடிபடக் காய்ந்த கண்ணர் - மன்மதனை நெற்றிக்கண்ணால் எரித்துச் சாம்பலாக்கியவர்; (வேள் - காமன்); (காய்தல் - எரித்தல்);

நரி திரி- கானில் ஆடும் நாவலூர் நம்பனாரே - நரிகள் உலவும் சுடுகாட்டில் கூத்தாடுபவர், திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்;


7)

அங்கையைக் கூப்பி நாளும் .. அடிதொழும் அன்பர் தங்கள்

சங்கையைத் தீர்ப்பார் நீறு .. தாங்கிய மார்பில் நூலர்

கங்கையைச் சடையுள் வைத்துக் .. கையினில் தீயை ஏந்தி

நங்கையைப் பங்கில் வைத்த .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


அங்கையைக் கூப்பி நாளும் அடிதொழும் அன்பர் தங்கள் சங்கையைத் தீர்ப்பார் - கைகளைக் கூப்பித் தினமும் திருவடியை வழிபடும் பக்தர்களுடைய அச்சத்தைத் தீர்ப்பார்; (சங்கை - அச்சம்);

நீறு தாங்கிய மார்பில் நூலர் - மார்பில் திருநீற்றையும் பூணூலையும் அணிந்தவர்;

கங்கையைச் சடையுள் வைத்துக் கையினில் தீயை ஏந்தி - சடையுள் கங்கையை வைத்துக் கையில் நெருப்பை ஏந்தி;

நங்கையைப் பங்கில் வைத்த நாவலூர் நம்பனாரே - உமையை ஒரு பாகமாக வைத்தவர், திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்;


8)

வான்மலை பேர்க்கச் சென்ற .. மதியிலாத் தென்னி லங்கைக்

கோன்முடி பத்த டர்த்துக் .. குருதியா றோட வைத்தார்

மான்மறி ஏந்தும் கையர் .. மழவிடை ஏறும் செய்யர்

நான்மறை ஓது நாவர் .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


வான்-மலை பேர்க்கச் சென்ற மதி இலாத் தென்னிலங்கைக்கோன் முடி பத்து அடர்த்துக் குருதி ஆறு ஓடவைத்தார் - அழகிய, உயர்ந்த கயிலைமலையைப் பெயர்க்கச் சென்ற அறிவற்ற இலங்கை-மன்னனான இராவணனது பத்துத்தலைகளையும் நசுக்கி இரத்தவெள்ளம் பெருக்கெடுக்கச் செய்தார்;

மான்மறி ஏந்தும் கையர் - கையில் மான்கன்றை ஏந்தியவர்;

மழவிடை ஏறும் செய்யர் - இள-ஏற்றை வாகனமாக உடையவர், செம்மேனியர்; (செய் - சிவப்பு);

நான்மறை ஓது நாவர் நாவலூர் நம்பனாரே - நால்வேதங்களைப் பாடியருளியவர், திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்;


9)

பன்றியும் புள்ளும் ஆகிப் .. பறந்தகழ்ந் திருவர் நேட

அன்றெரி ஆகி நின்ற .. அண்ணலார் அன்பர்க் கன்பர்

சென்றடி வீழ்ந்த தேவர் .. தெள்ளமு துண்ண நஞ்சை

நன்றென உண்ட கண்டர் .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


பன்றியும் புள்ளும் ஆகிப் பறந்து அகழ்ந்து இருவர் நேட அன்று எரி ஆகி நின்ற அண்ணலார் - பன்றியும் அன்னப்பறவையும் ஆகித் திருமாலும் பிரமனும் நிலத்தை அகழ்ந்தும் வானில் பறந்தும் தேடுமாறு முன்பு எல்லையற்ற தீப்பிழம்பாய் நின்ற தலைவர்; (நேடுதல் - தேடுதல்); (பன்றியும் புள்ளும் - பறந்து அகழ்ந்து - எதிர்நிரனிறையாக வந்தது);

அன்பர்க்கு அன்பர் - பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவர்;

சென்று அடி வீழ்ந்த தேவர் தெள்ளமுது உண்ண நஞ்சை நன்று என உண்ட கண்டர் - போய்த் திருவடியில் விழுந்து வணங்கிய தேவர்கள் தெளிந்த அமுதத்தை உண்ணுமாறு ஆலகாலத்தை அமுதம்போல் உண்ட நீலகண்டர்;

நாவலூர் நம்பனாரே - திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்;


10)

பொக்கமார் நெஞ்சர் என்றும் .. பொய்களே பேசும் புல்லர்

பக்கமே செல்ல வேண்டா .. பாலன நீறு பூசி

முக்கணா காவென் றார்தம் .. முன்வினை தீர்த்துக் காப்பார்

நக்குமூ வெயில்கள் சுட்ட .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


பொக்கமார் நெஞ்சர், என்றும் பொய்களே பேசும் புல்லர், பக்கமே செல்ல வேண்டா - வஞ்சகம் நிறைந்த நெஞ்சினர், எந்நாளும் பொய்களே பேசும் கீழோர்கள், அவர்கள் பக்கம் போகவேண்டா; (பொக்கம் - வஞ்சகம்); (ஆர்தல் - நிறைதல்);

பால் அன நீறு பூசி, "முக்கணா கா" என்றார்தம் முன்வினை தீர்த்துக் காப்பார் - பால் போன்ற வெண்ணீற்றைப் பூசி, "முக்கண்ணனே, காத்தருளாய்" என்னும் பக்தர்களது பழவினையைத் தீர்த்துக் காப்பார்; (அன - அன்ன - போன்ற);

நக்கு மூ-எயில்கள் சுட்ட நாவலூர் நம்பனாரே - சிரித்து முப்புரங்களை எரித்தவர், திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்; (நக்கு - சிரித்து); (எயில் - மதில்);


11)

என்மணி என்பொன் நீயென் .. றேத்திடும் அன்பர்க் கிம்மைப்

பொன்மணி மல்கு மாறு .. புரந்திடும் தொலையாச் செல்வர்

பன்மணி முடிசாய்த் தும்பர் .. பணிந்தெழ நஞ்சை உண்டு

நன்மணி செய்த கண்டர் .. நாவலூர் நம்ப னாரே.


"என் மணி, என் பொன், நீ" என்று ஏத்திடும் அன்பர்க்கு இம்மைப் பொன் மணி மல்குமாறு புரந்திடும் தொலையாச் செல்வர் - "என் மணி நீ, என் பொன் நீ" என்று துதிக்கும் பக்தர்களுக்கு இப்பிறப்பில் பொன்னும் மணியும் கொழிக்குமாறு அருள்பவர், அவர்களுக்கு என்றும் அழியாத நிதி போன்றவர்; (இம்மை - இப்பிறப்பு);

பன்மணி முடி சாய்த்து உம்பர் பணிந்து எழ நஞ்சை உண்டு நன்மணி செய்த கண்டர் - தேவர்கள் பல மணிகள் பதித்த கிரீடம் அணிந்த தலையைத் தாழ்த்தித் திருவடியை வணங்கவும், அவர்களுக்கு இரங்கி ஆலகாலத்தை உண்டு நீலமணியாகக் கண்டத்தில் வைத்தவர்;

நாவலூர் நம்பனாரே - திருநாவலூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானார்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


P.455 - நாவலூர் - வடவால நீழல்

2018-10-24

P.455 - நாவலூர்

-------------------------------

(எழுசீர்ச் சந்தவிருத்தம் - தனதான தான, தனதான தான, தனதான தான தனனா - சந்தம்; முதற்சீர் "தானான" என்றும் வரலாம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.88.1 - "துளிமண்டி யுண்டு")

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர ஒற்றுக் கெடும் இடம்;


1)

வடவால நீழல் இடமாக நாடி மறையோது ஞான முதல்வன்

படநாக(ம்) மார்பில் வடமாக ஆட மடமாது பாகம் உடையான்

உடையாக வேங்கை உரிபூண்ட தேவன் ஒளிநீறு பூசி இருளில்

நடமாடு நம்பி பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


வடவால நீழல் இடமாக நாடி மறை ஓது ஞான முதல்வன் - கல்லால-மரத்தடியை நல்ல இடம் என்று அடைந்து சனகாதியருக்கு மறைப்பொருளை உபதேசித்த ஞானகுரு;

படநாகம் மார்பில் வடமாக ஆட மடமாது பாகம் உடையான் - படம் திகழும் நாகப்பாம்பு மார்பில் அணியும் மணிவடம் (சரம் / சங்கிலி) போல அசைய, உமையை ஒரு பாகத்தில் உடையவன்;

உடையாக வேங்கை உரி பூண்ட தேவன் - அரையில் ஆடையாகப் புலித்தோலை அணிந்த கடவுள்; (உரி - தோல்);

ஒளிநீறு பூசி - ஒளி திகழும் வெண்ணீற்றைப் பூசியவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.85.3 - "ஒளிநீ றணிந்து");

இருளில் நடம் ஆடு நம்பி பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - நள்ளிருளில் கூத்தாடுகின்ற பெருமான் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்; (நம்பி - ஆணிற் சிறந்தவன்; கடவுள்); (பதி - உறைவிடம்; கோயில்; ஊர்); (மல்குதல் - மிகுதல்); (நாவல் நகர் - திருநாவலூர்); (பெரியபுராணம் - தடுத்தாட்கொண்ட புராணம் - 12.183 - "என் அடியான் இந்-நாவல்நகர் ஊரன்");


2)

புகைகொண்டு நல்ல புனல்கொண்டு வாச மலர்கொண்டு போற்றும் அடியார்

பகைகொண்ட பண்டை வினையான விண்டு பலசெல்வம் எய்த அருள்வான்

மிகைசெய்த தக்கன் அவன்வேள்வி செற்ற விமலன்பு ரங்கள் அவிய

நகைசெய்த நம்பி பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


புகைகொண்டு, நல்ல புனல்கொண்டு, வாச மலர்கொண்டு, போற்றும் அடியார் - நல்ல தூபத்தாலும், நீராலும், மணம் மிக்க பூக்களாலும், வழிபாடு செய்யும் அடியவர்கள்; (புகை - தூபம்);

பகைகொண்ட பண்டை வினையான விண்டு பல செல்வம் எய்த அருள்வான் - அவர்களுக்குத் தீமை செய்யும் பழவினைகள் நீங்கிப், பல நலன்களையும் அடைந்து இன்புற அருள்பவன்; (விள்தல் - நீங்குதல்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.48.7 - "வினைகளும் விண்டன");

மிகைசெய்த தக்கன் அவன் வேள்வி செற்ற விமலன் - ஆணவத்தால் ஈசனை இகழ்ந்த தக்கன் செய்த வேள்வியை அழித்த தூயன்; (தக்கன்அவன் - "அவன்" பகுதிப்பொருள்விகுதி);

புரங்கள் அவிய நகைசெய்த நம்பி பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - முப்புரங்களும் வெந்து அழியும்படி சிரித்த பெருமான் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்;


3)

நால்வாயை அன்று படவென்று ரித்து நடமாட வல்ல பெருமான்

மால்வாசம் ஆர்ந்த மலர்தூவி ஏத்த வடியார்ந்த ஆழி அருள்வான்

சேல்வேல்நி கர்த்த விழியாளி ணைந்த திருமேனி காட்டும் ஒருவன்

நால்வேதன் மேய பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


நால்வாயை அன்று பட வென்று உரித்து நடம் ஆட வல்ல பெருமான் - முன்பு யானையை வென்று கொன்று அதன் தோலை உரித்துக் கூத்தாடிய பெருமான்; (நால்வாய் - தொங்குகின்ற வாயை உடைய யானை); (படுதல் - இறத்தல்; அழிதல்);

மால் வாசம் ஆர்ந்த மலர் தூவி ஏத்த, வடி ஆர்ந்த ஆழி அருள்வான் - (திருவீழிமிழலையில்) திருமால் வாசனை மிகுந்த தாமரைப்பூக்களால் வழிபாடு செய்ய, மாலுக்கு இரங்கிக் கூர்மையான சக்கராயுதத்தை அளித்த பெருமான்; (ஆர்தல் - மிகுதல்); (வடி - கூர்மை); (ஆழி - சக்கரம்);

சேல் வேல் நிகர்த்த விழியாள் இணைந்த திருமேனி காட்டும் ஒருவன் - சேல்மீனையும் வேலையும் ஒத்த கண்ணை உடைய உமாதேவி திருமேனியில் இணைந்து இருக்கும் கோலத்தை உடைய ஒப்பற்றவன்;

நால்வேதன் மேய பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - நான்மறைகளைப் பாடியருளிய கடவுள் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்;


4)

அளிகின்ற நெஞ்சு தளியாக்கொ ளண்ணல் அடிபோற்று மாணி உயிரை

எளிதென்று வந்த நமனேயி றக்க உதைசெய்த எங்கள் இறைவன்

மிளிர்கொன்றை வன்னி வெறியார்ந்த மத்தம் விரவுஞ்சி வந்த சடைமேல்

நளிர்திங்கள் சூடி பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


அளிகின்ற நெஞ்சு தளியாக் கொள் அண்ணல் அடி போற்று மாணி உயிரை - அன்பால் குழைந்த மனமே கோயிலாகக் கொள்ளும் தலைவனது திருவடியை வழிபட்ட மார்க்கண்டேயரது உயிரைக் கொல்வது;

எளிது என்று வந்த நமனே இறக்க உதைசெய்த எங்கள் இறைவன் - சுலபம் என்று கருதி அவரை அடைந்த காலனே இறக்கும்படி காலனது மார்பில் உதைத்தருளிய எம்பெருமான்;

மிளிர்-கொன்றை, வன்னி, வெறி ஆர்ந்த மத்தம், விரவும் சிவந்த சடைமேல் - மிளிர்கின்ற கொன்றைமலர், வன்னியிலை, வாசம் மிக்க ஊமத்தமலர் இவையெல்லாம் திகழும் செஞ்சடைமீது;

நளிர்-திங்கள் சூடி பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - குளிர்ந்த சந்திரனைச் சூடியவன் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்; (நளிர்தல் - குளிர்தல்);


5)

மிகுகின்ற அன்பு விரிகின்ற வேலை எனவேவி ளங்க அதனால்

நெகுகின்ற நெஞ்சம் உடையார்கள் வானில் நிலையாக வாழ அருள்வான்

தொகுகின்ற உம்பர் தொழுதேத்த மூன்று புரம்வேவ அம்பு தொடுவான்

நகுதிங்கள் சூடி பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


மிகுகின்ற அன்பு விரிகின்ற வேலை எனவே விளங்க – பொங்கும் அன்பு பரந்த கடல் போல விளங்க; (வேலை - கடல்);

அதனால் நெகுகின்ற நெஞ்சம் உடையார்கள் வானில் நிலையாக வாழ அருள்வான் - அதனால் உருகுகின்ற மனம் உடைய பக்தர்கள் சிவலோகத்தில் நிலைத்து வாழும்படி அருள்பவன்;

தொகுகின்ற உம்பர் தொழுதேத்த மூன்று புரம் வேவ அம்பு தொடுவான் - ஒன்றுதிரண்ட தேவர்கள் போற்ற, அவர்களுக்கு இரங்கி முப்புரங்களும் எரிந்து அழியும்படி ஒரு கணையை எய்தவன்;

நகு-திங்கள் சூடி பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - ஒளிவீசும் சந்திரனைச் சூடியவன் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்; (நகுதல் - பிரகாசித்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.12.1 - "முன்மாலை நகுதிங்கள் முகிழ்விளங்கு முடிச்சென்னி");


6)

அறுமாமு கத்தன் அவனைப்ப யந்த அருளாளன் அங்கை அதனில்

சிறுமானை ஏந்து திருவாளன் என்று தினமேத்தும் அன்பர் அவரை

உறுகோளு(ம்) நாளு(ம்) நலியாது காக்கும் உமைபங்கன் எந்தை சடைமேல்

நறுமாலை சூடி பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


அறு-மா-முகத்தன் அவனைப் பயந்த அருளாளன் - அழகிய ஆறுமுகம் உடைய முருகனைப் பெற்றவன், அருளாளன்;

அங்கை-அதனில் சிறு-மானை ஏந்து திருவாளன் என்று - கையில் மான்கன்றை ஏந்திய திருவாளன் என்று போற்றி;

தினம் ஏத்தும் அன்பர் அவரை உறு-கோளும் நாளும் நலியாது காக்கும் உமைபங்கன் - தினமும் துதிக்கும் பக்தர்களை நவகிரகங்கள் நட்சத்திரங்கள் திதிகள் முதலியன வருத்தாதபடி காத்தருளும் மாதொருபாகன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.85.11 - "தானுறு கோளுநாளும் அடியாரை வந்து நலியாத வண்ணம் உரைசெய்");

எந்தை - எம் தந்தை;

சடைமேல் நறுமாலை சூடி பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - சடையின்மீது மணம் கமழும் மாலையைச் சூடியவன் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.15.6 - "நறுமாலை சடை யுடையார்");


7)

பஞ்சன்ன பாத மடவார்கள் இட்ட பலிநாடு கின்ற பரமன்

மஞ்சண்ணு கின்ற மலையான்ம டந்தை மணவாளன் அங்கை மழுவான்

அஞ்சுண்ணம் என்று சுடுநீறு பூசும் அருளாளன் உம்பர் தொழவே

நஞ்சுண்ணி மேய பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


பஞ்சு அன்ன பாத மடவார்கள் இட்ட பலி நாடுகின்ற பரமன் - பஞ்சு போன்ற மென்மையான பாதத்தை உடைய பெண்கள் இட்ட பிச்சையை விரும்புகின்ற பரமன்; (பலி - பிச்சை);

மஞ்சு அண்ணுகின்ற மலையான்-மடந்தை மணவாளன் - மேகம் அடைகின்ற மலைக்கு மன்னனான இமவான் பெற்ற பார்வதிக்குக் கணவன்;

அங்கை மழுவான் - கையில் மழுவை ஏந்தியவன்;

அஞ்சுண்ணம் என்று சுடுநீறு பூசும் அருளாளன் - அழகிய சுண்ணப்பொடி போல வெந்த சாம்பலைப் பூசும் அருளாளன்; (அம் - அழகிய); (சுண்ணம் - சுண்ணப்பொடி - வாசனைப்பொடி);

உம்பர் தொழவே நஞ்சு-உண்ணி மேய பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - தேவர்கள் இறைஞ்ச அவர்களுக்கு இரங்கி விடத்தை உண்டவன் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்; (உண்ணி - உண்டவன்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.8.1 - "அவனுமொர் ஐயம் உண்ணி");


8)

எதிராரும் இல்லை எனவென்று நாளும் இறுமாந்த பத்து முடியன்

மதியாமல் ஓடி மலைபேர்த்த ஞான்று மலரன்ன பாத விரலால்

மிதிசெய்து வாட்டி இசைகேட்டு வாளு(ம்) மிகுநாளும் ஈந்த விகிர்தன்

நதிசூடி மேய பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


எதிர் ஆரும் இல்லை என வென்று நாளும் இறுமாந்த பத்து முடியன் - தன்னை எதிர்ப்பவர் எவரும் இல்லை என்னும்படி எல்லாரையும் வென்று எந்நாளும் ஆணவத்தோடு இருந்த பத்துத்தலை இராவணன்;

மதியாமல் ஓடி மலை பேர்த்த ஞான்று - இகழ்ந்து பேசிக் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த சமயத்தில்; (ஞான்று - நாள்; காலத்தில்);

மலர் அன்ன பாத-விரலால் மிதிசெய்து வாட்டி - தன் மலர்ப்பாத-விரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கி வருத்தி;

இசை கேட்டு வாளும் மிகு-நாளும் ஈந்த விகிர்தன் - பின்னர் அவன் பாடிய கீதத்தைக் கேட்டு இரங்கி அவனுக்குச் சந்திரஹாஸம் என்ற வாளையும் நீண்ட ஆயுளையும் தந்த விகிர்தன்; (விகிர்தன் - சிவன் திருநாமம் - மாறுபட்ட செயலினன் என்ற பொருள்);

நதிசூடி மேய பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - கங்காதரன் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்;


9)

திரைமேல்து யின்ற திருமாலி னோடு பிரமன்தி கைக்க எதிரே

வரையேதும் இன்றி வளர்கின்ற சோதி வடிவேற்று வந்த பரமன்

தரைமேற்ப ணிந்து கழல்போற்றும் அன்பர் தளைநீக்கு கின்ற தலைவன்

நரையேற்றன் மேய பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


திரைமேல் துயின்ற திருமாலினோடு பிரமன் திகைக்க எதிரே - கடல்மேல் துயிலும் திருமாலும் பிரமனும் திகைக்கும்படி அவர்கள் எதிரே; (திரை - அலை; கடல்);

வரை ஏதும் இன்றி வளர்கின்ற சோதி வடிவு ஏற்று வந்த பரமன் - எல்லையின்றி வளர்ந்த ஜோதி வடிவத்தை ஏற்று நின்ற பரமன்;

தரைமேல் பணிந்து கழல் போற்றும் அன்பர் தளை நீக்குகின்ற தலைவன் - நிலத்தில் விழுந்து திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களது பந்தங்களை நீக்கும் தலைவன்;

நரை-ஏற்றன் மேய பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - வெள்ளை ஏற்றை வாகனமாக உடைய சிவபெருமான் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்; (நரை - வெண்மை);


10)

கசிவில்ல தான மனமுள்ள கையர் கறைநெஞ்சர் வார்த்தை விடுமின்

நிசியில்வி ரும்பி நடமாடி தன்னை நினைவார்க்கு நன்மை அருள்வான்

பசியுள்ள தென்று தலையேந்தி வந்து பலிதேரு கின்ற பரமன்

நசிவில்லி மேய பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


கசிவு இல்லதான மனம் உள்ள கையர், கறை-நெஞ்சர் வார்த்தை விடுமின் - அன்பு இல்லாத கல்மனம் உடைய கீழோர்கள், குற்றம் படிந்த நெஞ்சினர்கள் சொல்கின்ற பொய்களை நீங்கள் பொருட்படுத்தாமல் நீங்குங்கள்; (கையர் - கீழோர்);

நிசியில் விரும்பி நடம்-ஆடி தன்னை நினைவார்க்கு நன்மை அருள்வான் - இரவில் மகிழ்ந்து கூத்தாடுபவன் தன்னைத் தியானித்து வழிபடும் அன்பர்களுக்கு நன்மைகள் அருள்பவன்;

பசி உள்ளது என்று தலை ஏந்தி வந்து பலி-தேருகின்ற பரமன் - பசி என்று சொல்லி ஒரு மண்டையோட்டை ஏந்திப் பிச்சை ஏற்கின்ற பரமன்;

நசிவு-இல்லி மேய பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - என்றும் அழிவற்றவனான சிவபெருமான் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்; (நசிவு - அழிவு);


11)

புகலென்ற டைந்து புகழ்நேயர் பண்டை வினைபோக்கு கின்ற புனிதன்

தகவின்றி அம்பு தனையெய்த காமன் உடலின்றி வாழ அருள்வான்

நிகரொன்று மில்லி நிரைகொன்றை சூடி மிகவாதை செய்த அவுணர்

நகரெய்த வில்லி பதிசோலை சூழ்ந்த நல(ம்)மல்கு நாவல் நகரே.


புகல் என்று அடைந்து புகழ்-நேயர் பண்டை வினை போக்குகின்ற புனிதன் - அடைக்கலம் புகுந்து திருவடியைப் புகழ்ந்து பாடும் பக்தர்களது பழவினையை நீக்குகின்ற தூயன்; (போக்குதல் - இல்லாமற் செய்தல்; அழித்தல்);

தகவு-இன்றி அம்புதனை எய்த காமன் உடல் இன்றி வாழ அருள்வான் - அறிவின்றிக் கணையை எய்த மன்மதனை அனங்கன் ஆக்கிய பெருமான்; (தகவு - தகுதி; அறிவு);

நிகர்-ஒன்றும் இல்லி - தனக்கு எவ்வொப்பும் இல்லாதவன்;

நிரை-கொன்றை சூடி - வரிசையாகத் தொடுக்கப்பெற்ற கொன்றைமலர்களை அணிந்தவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.15.1 - "நீள்சடை மேலொர் நிரைகொன்றைத் தாரானே");

மிக வாதை செய்த அவுணர் நகர் எய்த வில்லி பதி சோலை சூழ்ந்த நலம் மல்கு நாவல் நகரே - தேவர்களுக்கு மிகுந்த துன்பம் கொடுத்த அசுரர்களது முப்புரங்களையும் எய்த வில்லை ஏந்திய சிவபெருமான் உறையும் தலம் பொழில் சூழ்ந்த நன்மை மிக்க திருநாவலூர் ஆகும்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Monday, September 1, 2025

P.446 - நாவலூர் - முத்தழல் ஓம்பினார்கள்

2018-08-26

P.446 - நாவலூர்

-------------------------------

(எண்சீர்ச் சந்தவிருத்தம் - தானன தான தான தனதான தான தனதான தான தனனா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.85.1 - "வேயுறு தோளிபங்கன்")

(அப்பர் தேவாரம் - 4.14.1 - "பருவரை யொன்றுசுற்றி")


* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர ஒற்றுக் கெடும் இடம்;


1)

முத்தழல் ஓம்பி னார்கள் மறைநாலும் ஓதி முறையால்வ ணங்கு முதல்வன்

செத்தவர் என்பு தன்னை அணியாம கிழ்ந்த திருவாளன் ஒற்றை விடையன்

தெத்தென என்று வண்டு தினமூது கின்ற திருநாவ லூரில் உறையும்

அத்தனை எண்ணி நாளும் அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


முத்தழல் ஓம்பினார்கள் மறை நாலும் ஓதி முறையால் வணங்கு முதல்வன் - கார்ஹபத்யம், ஆஹவனீயம், தக்ஷிணாக்னி என்ற முத்தீ வளர்க்கும் அந்தணர்கள் நான்கு வேதங்களையும் ஆறு அங்கங்களையும் ஓதி முறைப்படி வழிபாடு செய்யும் முதல்வன்;

செத்தவர் என்புதன்னை அணியா மகிழ்ந்த திருவாளன் - மாண்டவர் எலும்பை மாலையாக அணிகின்ற செல்வன்; (அணியா - அணியாக);

ஒற்றை விடையன் - ஒப்பற்ற இடபவாகனன்;

தெத்தென என்று வண்டு தினம் ஊதுகின்ற திருநாவலூரில் உறையும் - தெத்தென என்று வண்டுகள் எந்நாளும் ஒலிக்கின்ற (சோலை சூழ்ந்த) திருநாவலூரில் உறைகின்ற;

அத்தனை எண்ணி நாளும் அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - தந்தையைத் தியானித்துத் தினமும் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும். (அத்தன் - தந்தை);


2)

மறைகொடு வாழ்த்து மாணி உயிர்கொல்ல நண்ணி வருகூற்று தைத்த கழலன்

நறைமலி கின்ற கொன்றை நளிர்திங்கள் நாக(ம்) நதிசூடு கின்ற சடையன்

சிறையணி வண்டி னங்கள் திரள்சோலை சூழ்ந்த திருநாவ லூரில் உறையும்

அறவனை எண்ணி நாளும் அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


மறைகொடு வாழ்த்து மாணி உயிர் கொல்ல நண்ணி வரு கூற்று உதைத்த கழலன் - வேதமந்திரங்களால் வழிபாடு செய்த மார்க்கண்டேயரது உயிரைக் கொல்வதற்கு நெருங்கி வந்த கூற்றுவனை உதைத்த கழல் அணிந்த திருவடியினன்; (நண்ணுதல் - கிட்டுதல்);

நறை மலிகின்ற கொன்றை நளிர்-திங்கள் நாகம் நதி சூடுகின்ற சடையன் - தேன் மிக்க கொன்றைமலர், குளிர்ந்த சந்திரன், பாம்பு, கங்கை இவற்றைச் சடையில் சூடியவன்; (நறை - தேன்; வாசனை); (நளிர்தல் - குளிர்தல்);

சிறை அணி வண்டினங்கள் திரள் சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறையும் - சிறகுகளையுடைய வண்டுகள் திரள்கின்ற பொழில் சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற; (சிறை - சிறகு);

அறவனை எண்ணி நாளும் அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - அறவடிவினனான சிவபெருமானைத் தியானித்துத் தினமும் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும்.


3)

சந்திரன் உய்யு மாறு தயையேபு ரிந்து சடைமீது சூடு பெருமான்

சுந்தரி பாகன் நீறு துதைமார்பன் எந்தை சுடர்சூலம் ஏந்தும் இறைவன்

தெந்தென என்று வண்டு மதுவுண்டு பாடு திருநாவ லூரில் உறையும்

அந்தரர் கோனை நாளும் அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


சந்திரன் உய்யுமாறு தயையே புரிந்து சடைமீது சூடு பெருமான் - சாபத்தால் தேய்ந்து அழியவிருந்த சந்திரன் உய்யும்படி மிக இரங்கி அருள்புரிந்து தன் சடைமேல் சூடிய பெருமான்;

சுந்தரி பாகன் - அழகிய உமையை ஒரு பாகமாக உடையவன்; (* சுந்தராம்பிகை - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

நீறு துதை மார்பன் - மார்பில் திருநீற்றைப் பூசியவன்; (துதைதல் - மிகுதல்; படிதல்);

எந்தை - எம் தந்தை;

சுடர் சூலம் ஏந்தும் இறைவன் - கையில் நெருப்பையும் சூலத்தையும் ஏந்திய இறைவன்;

தெந்தென என்று வண்டு மது உண்டு பாடு திருநாவலூரில் உறையும் - பூக்களின் மதுவை உண்டு வண்டுகள் தெந்தென என்று ஒலிக்கின்ற திருநாவலூரில் உறைகின்ற;

அந்தரர் கோனை நாளும் அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - தேவர்கள் தலைவனான சிவபெருமானைத் தினமும் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும்.


4)

மாநகர் மூன்று(ம்) மாய மலைவில்லை ஏந்தி மணியார ரங்கம் எனவே

கானக(ம்) நாடும் எந்தை கலியார்ந்த கங்கை கடிநாறு கொன்றை புனைவான்

தேனலர் மல்கு சோலை தனில்வண்டு பாடு திருநாவ லூரில் உறையும்

வானவர் கோனை நாளு(ம்) மலர்தூவி ஏத்த மருவாவ ருத்து வினையே.


மாநகர் மூன்று(ம்) மாய மலைவில்லை ஏந்தி - பெரிய முப்புரங்களும் அழிய மேருமலையை வில்லாக ஏந்தியவன்;

மணி ஆர் அரங்கம் எனவே கானகம் நாடும் எந்தை - (கூத்தாட) அழகிய அரங்கமாகச் சுடுகாட்டை விரும்பும் எம் தந்தை; (மணி - அழகு); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்);

கலி ஆர்ந்த கங்கை கடி நாறு கொன்றை புனைவான் - (அலைகளால்) ஒலி மிகுந்த கங்கையையும், வாசம் கமழும் கொன்றைமலரையும் அணிபவன்; (கலி - ஒலி); (கடி - வாசனை); (நாறுதல் - மணம்வீசுதல்);

தேன்-அலர் மல்கு சோலைதனில் வண்டு பாடு திருநாவலூரில் உறையும் - தேன் மிக்க பூக்கள் நிறைந்த பொழிலில் வண்டுகள் இசைபாடுகின்ற திருநாவலூரில் உறைகின்ற; (அலர் - பூ);

வானவர் கோனை நாளும் மலர் தூவி ஏத்த மருவா வருத்து வினையே - தேவர்கள் தலைவனான சிவபெருமானைத் தினமும் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம்மை வருத்துகின்ற பழவினைகள் எல்லாம் நெருங்கமாட்டா; (மருவுதல் - கிட்டுதல்; நெருங்குதல்); (வருத்துதல் - வருந்தச்செய்தல்);


5)

அன்றிகழ் தக்கன் வேள்வி அதுசெற்ற வீரன் அழகார்ந்த தில்லை நகரில்

மன்றினில் ஆடு கின்ற மலரொத்த பாதன் மலையான்ம டந்தை கணவன்

சென்றடை வண்டி னங்கள் மகிழ்சோலை சூழ்ந்த திருநாவ லூரில் உறையும்

மன்றனை எண்ணி நாளு(ம்) மலர்தூவி ஏத்த மருவாவ ருத்து வினையே.


அன்று இகழ் தக்கன் வேள்வி அது செற்ற வீரன் - முன்பு அவமதித்த தக்கன் செய்த வேள்வியை அழித்த வீரன்; (செறுதல் - அழித்தல்);

அழகு ஆர்ந்த தில்லை நகரில் மன்றினில் ஆடுகின்ற மலர் ஒத்த பாதன் - அழகிய தில்லையில் அம்பலத்தில் ஆடுகின்ற மலர்ப்பாதத்தை உடையவன்;

மலையான் மடந்தை கணவன் - பர்வதராஜன் மகளுக்குக் கணவன்;

சென்று அடை வண்டினங்கள் மகிழ் சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறையும் - வண்டுகள் சென்றடைந்து இன்புறுகின்ற பொழில் சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற;

மன்-தனை எண்ணி நாளும் மலர் தூவி ஏத்த மருவா வருத்து வினையே - அரசனான சிவபெருமானைத் தியானித்துத் தினமும் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம்மை வருத்துகின்ற பழவினைகள் எல்லாம் நெருங்கமாட்டா; (மன் - அரசன்; மன்றனை = மன்+தனை = அரசனை);


6)

சிரமொரு கையில் ஏந்தி வருவள்ளல் எந்தை திருநாமம் ஓதி அடியைப்

பரவிய கோடி தேவர் பய(ம்)நீக்கி மண்டு படுநஞ்சை உண்ட பரமன்

திரளறு காலி னங்கள் மகிழ்சோலை சூழ்ந்த திருநாவ லூரில் உறையும்

அரவணி மார்பி னானை அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


சிரம் ஒரு கையில் ஏந்தி வரு வள்ளல் - பிரமனது மண்டையோட்டை ஒரு கையில் ஏந்தி வரும் வள்ளல்;

எந்தை - எம் தந்தை;

திருநாமம் ஓதி அடியைப் பரவிய கோடி தேவர் பய(ம்) நீக்கி, மண்டு படுநஞ்சை உண்ட பரமன் - (ஆலகாலத்தைக் கண்டு அஞ்சித்) திருநாமத்தை ஓதித் திருவடியைப் போற்றிய எண்ணற்ற தேவர்களது பயத்தைத் தீர்த்துப், பெருகிய கொடிய விஷத்தை உண்ட பரமன்; (மண்டுதல் - மிகுதல்; திரள்தல்); (படு - கொடிய); (படுத்தல் - அழித்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.65.8 - "உண்டு படுவிடங் கண்டத் தொடுக்கினான் காண்" - படுவிடம் - இறத்தற்கு ஏதுவாகிய நஞ்சு);

திரள் அறுகால்-இனங்கள் மகிழ் சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறையும் - திரள்கின்ற வண்டுகள் மகிழ்கின்ற பொழில் சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற; (அறுகால் - வண்டு);

அரவு அணி மார்பினானை அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - பாம்பை மார்பில் தார் (மாலை) போல அணிந்த சிவபெருமானைப் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும். (அரவு - பாம்பு);


7)

வலியச லந்த ரன்றன் உடல்வெட்டும் ஆழி மணிவண்ணன் வேண்ட அருள்வான்

புலியதள் ஆடை மீது பொறிநாகம் ஆர்த்த புனிதன்பு ரங்கள் எரியச்

சிலைவளை வித்த எந்தை திகழ்சோலை சூழ்ந்த திருநாவ லூரில் உறையும்

அலைபுனல் வேணி யானை அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


வலிய சலந்தரன்தன் உடல் வெட்டும் ஆழி மணிவண்ணன் வேண்ட அருள்வான் - வலிமை மிக்க ஜலந்தராசுரனது உடலை வெட்டிய சக்கராயுதத்தை விரும்பிய திருமாலுக்குத் தந்தவன்; (ஆழி - சக்கரம்);

புலி-அதள் ஆடைமீது பொறி-நாகம் ஆர்த்த புனிதன் - புலித்தோலை ஆடையாக அணிந்து அதன்மீது புள்ளிகள் திகழும் பாம்பைக் கட்டிய தூயவன்; (அதள் - தோல்); (பொறி - புள்ளி); (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

புரங்கள் எரியச் சிலை வளைவித்த எந்தை - முப்புரங்கள் எரியும்படி (மலையை வில்லாக வளைத்து அந்த) வில்லை வளைத்த எம் தந்தை; (சிலை - வில்; மலை); (வளைவித்தல் - வளையச் செய்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.47.4 - "சிலைத்தார் திரிபுரங்கள் தீயில் வேவச் சிலைவளைவித் துமையவளை அஞ்ச நோக்கிக்");

திகழ் சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறையும் - அழகிய பொழில் சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற;

அலை-புனல் வேணியானை அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - அலைக்கின்ற (& அலைகின்ற) கங்கையைச் சடையில் அணிந்த சிவபெருமானைப் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும். (அலைத்தல் - அலைமோதுதல்; அலைதல் - திரிதல்); (புனல் - நீர்; ஆறு);


8)

வெறிமிக வந்து வெற்பை எறிமூடன் வாட விரலூன்றி வாளும் அருள்வான்

மறியொரு கையில் ஏந்தி மணிமார்பில் நூலன் வலமார்ந்த வெள்ளை விடையன்

செறிதரு சோலை தன்னில் இசைவண்டு பாடு திருநாவ லூரில் உறையும்

அறிவுரு வாயி னானை அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


வெறி மிக வந்து வெற்பை எறி மூடன் வாட விரல் ஊன்றி வாளும் அருள்வான் - மிகுந்த சினத்தோடு வந்து கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எறிய முயன்ற அறிவீனனான இராவணன் வருந்தும்படி ஒரு விரல் ஊன்றி அவனை நசுக்கிப் பின் அவனுக்குச் சந்திரஹாஸம் என்ற வாளையும் அருள்புரிந்தவன்; (வெறி - கோபம்); (வெற்பு - மலை);

மறி ஒரு கையில் ஏந்தி - மான்கன்றை ஒரு கரத்தில் ஏந்தியவன்; (மறி - மான்கன்று);

மணி-மார்பில் நூலன் - அழகிய பவளம் போன்ற திருமார்பில் முப்புரிநூல் அணிந்தவன்; (மணி - அழகு; பவளம்);

வலம் ஆர்ந்த வெள்ளை விடையன் - வலிமையும் வெற்றியும் பொருந்திய வெள்ளை இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்; (வலம் - வலிமை; வெற்றி); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்);

செறிதரு சோலைதன்னில் இசை வண்டு பாடு திருநாவலூரில் உறையும் - அடர்ந்த சோலையில் வண்டுகள் இசைபாடுகின்ற திருநாவலூரில் உறைகின்ற; (செறிதல் - அடர்தல்; தருதல் - ஒரு துணைவினை);

அறிவுரு ஆயினானை அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - ஞானவடிவினனான சிவபெருமானைப் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும். (அறிவுரு - அறிவு வடிவானவன் - கடவுள்);


9)

பங்கயன் ஆழி ஏந்தும் அரிநேட நின்ற பரமான சோதி உருவன்

அங்கயல் அன்ன கண்ணி அகலாமல் ஒன்றும் அழகாரும் மேனி உடையான்

திங்களை உச்சி தீண்ட உயர்சோலை சூழ்ந்த திருநாவ லூரில் உறையும்

அங்கணன் நற்ப தங்கள் அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


பங்கயன் ஆழி ஏந்தும் அரி நேட நின்ற பரம் ஆன சோதி உருவன் - தாமரைமேல் இருக்கும் பிரமனும் சக்கராயுதத்தை ஏந்தும் திருமாலும் தேடுமாறு ஓங்கிய மேலான ஜோதி வடிவினன்; (ஆழி - சக்கரம்; கடல்); (ஆழி ஏந்தும் அரி = "கடல்மீது இருக்கும் திருமால்" என்றும் பொருள்கொள்ளக் கூடும்);

அங்கயல் அன்ன கண்ணி அகலாமல் ஒன்றும் அழகு ஆரும் மேனி உடையான் - அழகிய கயல்மீன் போன்ற கண்களை உடைய உமாதேவி நீங்காமல் ஒன்றாகச் சேர்ந்திருக்கும் அழகிய திருமேனியை உடையவன்; (ஒன்றுதல் - ஒன்றாதல்);

திங்களை உச்சி தீண்ட உயர்-சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறையும் - சந்திரனைத் தொடுமாறு ஓங்கி வளர்ந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற;

அங்கணன் நற்பதங்கள் அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - அருட்கண்ணனான சிவபெருமானுடைய நல்ல திருவடிகளைப் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும். (அங்கணன் - அருள்நோக்கம் உடையவன்);


10)

பொய்வழி தன்னை நன்று புகுமென்று வந்து புகலீனர் சொல்லை மதியேல்

மைவிழி மங்கை பங்கன் மறையோது நாவன் மணிநீல கண்டம் உடையான்

செவ்வழி பாடி வண்டு திரள்சோலை சூழ்ந்த திருநாவ லூரில் உறையும்

செவ்வழல் மேனி யானை நினைசிந்தை யாளர் திகழ்வானில் வாழ்வர் திடனே.


பொய்வழிதன்னை "நன்று; புகும்" என்று வந்து புகல் ஈனர் சொல்லை மதியேல் - பொய்ந்நெறியை, "நல்ல நெறி; வந்து சேருங்கள்" என்று வந்து சொல்கின்ற கீழோர்கள் பேச்சை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (புகல்தல் - சொல்தல்);

மைவிழி மங்கை பங்கன் - மை தீட்டப்பெற்ற கண்களையுடைய உமையை ஒரு பங்காக உடையவன்;

மறை ஓது நாவன் - வேதங்களைப் பாடியருளியவன்;

மணி-நீலகண்டம் உடையான் - அழகிய நீலகண்டத்தை உடையவன்;

செவ்வழி பாடி வண்டு திரள் சோலை சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறையும் - இனிய இசை பாடி வண்டுகள் திரள்கின்ற சோலைகள் சூழ்ந்த திருநாவலூரில் உறைகின்ற; (செவ்வழி - ஒரு பண்ணின் பெயர்; நல்ல மார்க்கம்);

செவ்வழல் மேனியானை நினை சிந்தையாளர் திகழ் வானில் வாழ்வர் திடனே - செந்தீப் போன்ற செம்மேனியனான சிவபெருமானைத் தியானிக்கின்ற அடியவர்கள் சிவலோகத்தில் நிலைத்து வாழ்வது நிச்சயம்; (சிந்தை - மனம்); (திடன் - திடம் - உறுதி; நிச்சயம்);


11)

ஐம்மணி வீக்கள் ஏவு மதன்வேவ நோக்கும் அழலார்நு தற்க ணுடையார்

வெம்மணி நாக மாக ஒளிநீறு பூசி விடையூர்தி ஏறு விகிர்தர்

செம்மணி போன்றி லங்கு திருமேனி யாளர் திருநாவ லூரில் உறையும்

அம்மணி கண்ட னாரை அலர்தூவி ஏத்த அறு(ம்)முன்பு செய்த வினையே.


ஐம்-மணி வீக்கள் ஏவு மதன் வேவ நோக்கும் அழல் ஆர் நுதற்கண் உடையார் - ஐந்து அழகிய சிறந்த பூக்களை அம்பாக ஏவுகின்ற மன்மதன் வெந்து சாம்பலாகும்படி நோக்கிய தீ உமிழும் நெற்றிக்கண் உடையவர்; (மணி - அழகு; சிறந்தது); (வீ - மலர்); (நுதல் - நெற்றி);

வெம்-மணி நாகம் ஆக, ஒளி நீறு பூசி, விடையூர்தி ஏறு விகிர்தர் - விரும்பிய ஆபரணம் பாம்பே ஆக, ஒளி வீசும் திருநீற்றைப் பூசி, இடபவாகனத்தில் ஏறுகின்ற விகிர்தர்; (வெம்மை - விருப்பம்); (மணி - மணி-மாலை; ஆபரணம்); (விகிர்தர் - மாறுபட்ட செயலினர் - சிவன் திருநாமங்களுள் ஒன்று); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.85.3 - "உருவளர் பவளமேனி ஒளிநீறணிந்து");

செம்-மணி போன்று இலங்கு திருமேனியாளர் - பவளம் போன்று விளங்கும் செம்மேனி உடையவர்;

திருநாவலூரில் உறையும் - திருநாவலூரில் உறைகின்ற;

அம்-மணிகண்டனாரை அலர் தூவி ஏத்த அறும் முன்பு செய்த வினையே - அந்த அழகிய மணிகண்டம் உடையவரான சிவபெருமானாரைப் பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால், நம் பழவினைகள் எல்லாம் தீரும். (அ - அந்த - பண்டறிசுட்டு); (அம் - அழகு);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------