Showing posts with label விளம் விளம் விளம் விளம். Show all posts
Showing posts with label விளம் விளம் விளம் விளம். Show all posts

Tuesday, May 26, 2026

P.488 - அதிகை (திருவதிகை) - தாரணி மார்பினில்

2019-10-25

P.488 - அதிகை (திருவதிகை)

--------------------

(கலிவிருத்தம் - தானனா தானனா தானனா தானனா;

தானனா என்பது தனதனா / தானன / தனதன என்றும் சில சீர்களில் வரும்)

(விளம் விளம் விளம் விளம் - வாய்பாடு)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.35.1 - "முன்னைநான் மறையவை")

(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.37.2 - "பறக்குமெங் கிள்ளைகாள்")

* (x) - புணர்ச்சி பிரித்த வடிவம்;


1)

தாரணி மார்பினில் தையலோர் பங்கினன்

கூரணி மழுவினன் கொல்புலித் தோலினன்

நீரணி சடையினன் நீள்மதில் அவைபட

ஆரழல் மூட்டினான் அதிகைவீ ரட்டனே.


தார் அணி மார்பினில் தையல் ஓர் பங்கினன் - மாலை அணிந்த மார்பில் உமையை ஒரு பங்காக உடையவன்;

கூர் அணி மழுவினன் - கூர்மை பொருந்திய மழுவை உடையவன்;

கொல்புலித் தோலினன் - கொல்லும் புலியின் தோலை ஆடையாக அணிந்தவன்;

நீர் அணி சடையினன் - சடையில் கங்கையை அணிந்தவன்;

நீள்மதில் அவை பட ஆரழல் மூட்டினான் - பெரிய முப்புரங்கள் அழியும்படி அவற்றைத் தீப் புகச் செய்தவன்; (படுதல் - அழிதல்);

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


2)

இரண்டென ஒன்றென எட்டென ஆயவன்

சரண்புகும் அடியவர் தம்வினை தீர்ப்பவன்

முரண்படும் அசுரர்கள் மூவரின் கூட்டமார்

அரண்பட எய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


இரண்டு என ஒன்று என எட்டு என ஆயவன் - ஏகன், சிவம் சக்தி, அட்டமூர்த்தி என்றெல்லாம் வடிவங்கள் உடையவன்; (அப்பர் தேவாரம் - 5.42.7 - "உமை பங்கனார் எட்டும் ஒன்றும் இரண்டுமூன் றாயினார்");

சரண்புகும் அடியவர்தம் வினை தீர்ப்பவன் - சரண்புகுந்த பக்தர்களது வினைகளைத் தீர்ப்பவன்;

முரண்படும் அசுரர்கள் மூவரின் கூட்டம் ஆர் அரண் பட எய்தவன் - பகைத்த மூன்று அசுரர்களது கூட்டங்கள் பொருந்திய முப்புரங்களும் அழியும்படி ஒரு கணை எய்தவன்;

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


3)

வம்பவிழ் மலர்கொடு மலரடி போற்றினார்

வெம்பவ நோய்தனை வீட்டிடும் எம்பிரான்

உம்பர்கள் தலைமகன் ஒன்னலர் புரமெரி

அம்பினை எய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


வம்பு அவிழ் மலர்கொடு மலரடி போற்றினார் வெம்-பவநோய்தனை வீட்டிடும் எம்பிரான் - வாசனை கமழும் பூக்களால் மலர்த்திருவடியை வழிபட்ட பக்தர்களது கொடிய பிறவிப்பிணியைத் தீர்க்கும் எம்பெருமான்; (வம்பு - வாசனை);

உம்பர்கள் தலைமகன் - தேவர்கள் தலைவன்;

ஒன்னலர் புரம் எரி அம்பினை எய்தவன் - பகைவர்களது முப்புரங்களை எரித்த கணையை எய்தவன்; (ஒன்னலர் - பகைவர்);

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


4)

பரவிய அடியவர் படுதுயர் தீர்ப்பவன்

குரவொடு கூவிளம் குஞ்சியிற் சூடினான்

விரவலர் முப்புரம் வெந்தற வில்லினில்

அரவினை ஆர்த்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


பரவிய அடியவர் படுதுயர் தீர்ப்பவன் - துதிக்கும் அடியார்களது பெருந்துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன்; (படுதுயர் - 1. கொடிய துன்பம்; 2. அனுபவிக்கின்ற துன்பம்);

குரவொடு கூவிளம் குஞ்சியில் சூடினான் - தலையில் குராமலர், வில்வம் இவற்றைச் சூடியவன்;

விரவலர் முப்புரம் வெந்து அற வில்லினில் அரவினை ஆர்த்தவன் - பகைவர்களது முப்புரங்கள் வெந்து அழியும்படி வில்லில் பாம்பை நாணாகக் கட்டியவன்; (விரவலர் - பகைவர்); (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


5)

கழலிணை தொழுதவர் கவலைகள் தீர்ப்பவன்

மழவிடை ஊர்தியன் மார்பினில் நூலினன்

குழைதிகழ் காதினன் கூடலர் முப்புரம்

அழல்விழ எய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


கழல்இணை தொழுதவர் கவலைகள் தீர்ப்பவன் - இருதிருவடிகளைத் தொழுத அன்பர்களது கவலைகளைத் தீர்ப்பவன்;

மழவிடை ஊர்தியன் - இளைய இடபத்தை வாகனமாகக் கொண்டவன்; (மழ – இளைய);

மார்பினில் நூலினன் - மார்பில் முப்புரிநூலை அணிந்தவன்;

குழை திகழ் காதினன் - காதில் குழையை அணிந்தவன்;

கூடலர் முப்புரம் அழல் விழ எய்தவன் - பகைவர்களது முப்புரங்கள் தீயில் விழும்படி அம்பை எய்தவன்; (கூடலர் - பகைவர்); (அழல் - தீ);

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


6)

தொழுதெழும் தொண்டர்தம் துயரினைத் தீர்த்தருள்

தொழிலுடைத் தூயவன் சுடர்மதிச் சடையினன்

உழிதரு முப்புரம் ஒருநொடி அளவினில்

அழிவுற எய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


தொழுதெழும் தொண்டர்தம் துயரினைத் தீர்த்தருள் தொழிலுடைத் தூயவன் - தொழும் தொண்டர்களது துயரைத் தீர்த்து அருளும் தொழிலை உடைய தூயன்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.1.9 - "தொழுவாரவர் துயராயின தீர்த்தல் உன தொழிலே");

சுடர்மதிச் சடையினன் - ஒளிவீசும் திங்களைச் சடையில் அணிந்தவன்;

உழிதரு முப்புரம் ஒருநொடி அளவினில் அழிவுற எய்தவன் - எங்கும் அலையும் முப்புரங்கள் ஒருநொடிப்பொழுதில் அழியும்படி கணை எய்தவன்; (உழிதல் - அலைதல்); (தருதல் - ஒரு துணைவினை);

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


7)

பத்தரைக் காப்பவன் பழவினை தீர்ப்பவன்

நித்தியன் முத்தியன் நெற்றியில் நேத்திரன்

முத்தலை வேலினன் முப்புரம் வெந்தற

அத்திரம் எய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


பத்தரைக் காப்பவன் பழவினை தீர்ப்பவன் - பக்தர்களைக் காத்து அவர்களது பழவினையைத் தீர்ப்பவன்;

நித்தியன் முத்தியன் - அழிவற்றவன், முக்திநிலையில் இருப்பவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.8.2 - "முத்தியர் மூப்பிலர் ஆப்பினுள்ளார்");

நெற்றியில் நேத்திரன் - நெற்றிக்கண்ணன்;

முத்தலை வேலினன் - திரிசூலத்தை ஏந்தியவன்; (பட்டினத்து அடிகள் - திருஏகம்பமுடையார் திருவந்தாதி - 11.29.17 - "பொரு-முத்தலைவேற் படைக்-கம்பர்");

முப்புரம் வெந்து அற அத்திரம் எய்தவன் - முப்புரங்கள் சாம்பலாகும்படி கணை எய்தவன்;

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


8)

குன்றன தோள்களால் கோன்மலை பேர்த்திடச்

சென்றவன் அழுதிடத் திருவிரல் ஊன்றினான்

ஒன்றலர் மதில்களை ஒருமலை வில்லினால்

அன்றெரி செய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


குன்று அன தோள்களால் கோன்மலை பேர்த்திடச் சென்றவன் அழுதிடத் திருவிரல் ஊன்றினான் - மலை போன்ற பெரிய வலிய புஜங்களால் ஈசனது கயிலைமலையைப் பெயர்க்கச் சென்ற இராவணனை அவன் அழும்படி திருப்பாதவிரல் ஒன்றை ஊன்றி நசுக்கிய பெருமான்;

ஒன்றலர் மதில்களை ஒரு மலைவில்லினால் அன்று எரி செய்தவன் - பகைவர்களது முப்புரங்களை மேருமலையை வில்லாக ஏந்தி முன்பு எரித்தவன்; (ஒன்றலர் - பகைவர்);

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


9)

அம்புயன் அரியிவர் அறிவொணாச் சோதியான்

நம்பிய அன்பரை நண்ணிநின் றருள்பவன்

கொம்பனாள் பங்கினன் கூடலர் புரமெரி

அம்பினை எய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


அம்புயன் அரி இவர் அறிவு ஒணாச் சோதியான் - தாமரைமலர்மேல் இருக்கும் பிரமன், திருமால் இவர்களால் அறிவதற்கு அரிய ஜோதி;

நம்பிய அன்பரை நண்ணிநின்று அருள்பவன் - விரும்பி வழிபடும் பக்தர்களை அருகிருந்து காத்தருள்பவன்; (நம்புதல் - விரும்புதல்; நம்பிக்கை வைத்தல்);

கொம்பு அனாள் பங்கினன் - பூங்கொம்பு போன்ற உமையை ஒரு பங்கில் உடையவன்; (அனாள் - அன்னாள் - போல்பவள்);

கூடலர் புரம் எரி அம்பினை எய்தவன் - பகைவர்களது முப்புரங்களை எரித்த அம்பை எய்தவன்; (கூடலர் - பகைவர்);

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


10)

நித்தலும் பொய்யுரை நீசர்சொல் நீங்குமின்

அத்தியின் ஈருரி போர்த்தவன் ஆறணி

வித்தகன் வென்றிவெள் விடையினன் புரமெரி

அத்திரம் எய்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


நித்தலும் பொய் உரை நீசர் சொல் நீங்குமின் - எந்நாளும் பொய்களையே சொல்லும் கீழோர்களது பேச்சை நீங்குங்கள்; (நீங்குமின் - நீங்குங்கள்);

அத்தியின் ஈர்உரி போர்த்தவன் - யானையின் உரித்த ஈரத்தோலைப் போர்த்தவன்; (ஈர்த்தல் - உரித்தல்); (ஈர் - ஈரம்); (உரி - தோல்);

ஆறு அணி வித்தகன் - கங்கையைச் சடையில் அணிந்த வல்லவன்;

வென்றி வெள்விடையினன் - வெற்றியுடைய வெள்ளை இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்; (வென்றி - வெற்றி);

புரம் எரி அத்திரம் எய்தவன் - முப்புரங்களை எரித்த கணையை எய்தவன்;

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


11)

சுடுபொடி பூசிய சுந்தரன் பூங்கணை

தொடுமதன் உடலறச் சுட்டவன் உலகினில்

இடுபலிக் குழல்பவன் இகலியார் முப்புரம்

அடுசரம் உய்த்தவன் அதிகைவீ ரட்டனே.


சுடுபொடி பூசிய சுந்தரன் - வெந்த வெண்ணீற்றைப் பூசிய அழகன்;

பூங்கணை தொடு மதன் உடல் அறச் சுட்டவன் - மலர்க்கணையை எய்த மன்மதனது உடல் அழியும்படி சுட்டெரித்தவன்;

உலகினில் இடுபலிக்கு உழல்பவன் - உலகில் பிச்சை ஏற்று உழல்பவன்;

இகலியார் முப்புரம் அடு-சரம் உய்த்தவன் - பகைவர்களது முப்புரங்களை எரித்த கணையை எய்தவன்; (இகல்தல் - பகைத்தல்; இகலியார் - பகைவர்); (அடுதல் - அழித்தல்); (உய்த்தல் - ஆயுதம் பிரயோகித்தல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.25.1 – "இகலியார்புரம் எய்தவன்"); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.24.2 - "சிறவார் புரமூன் றெரியச் சிலையில் உறவார் கணை உய்த்தவனே");

அதிகை வீரட்டனே - திருவதிகை வீரட்டத்தில் உறையும் சிவபெருமான்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Saturday, May 2, 2026

P.477 - ஒற்றியூர் - காம்பன தோளிதன்

2019-07-04

P.477 - ஒற்றியூர்

--------------------

(கலிவிருத்தம் - தானனா தானனா தானனா தானனா;

தானனா என்பது தனதனா / தானன / தனதன என்றும் சில சீர்களில் வரும்)

(விளம் விளம் விளம் விளம் - வாய்பாடு)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.35.1 - "முன்னைநான் மறையவை")

* (x) - புணர்ச்சி பிரித்த வடிவம்;


1)

காம்பன தோளிதன் காதலன் கொன்றையை

ஆம்பலைத் திங்களை அஞ்சடைச் சூடினான்

பாம்பரை ஆர்த்தவன் பால்தயிர் ஆடினான்

ஓம்பினார்க் கன்பினான் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


காம்பு அன தோளிதன் காதலன் - மூங்கில் போன்ற புஜம் உடைய உமைக்குக் கணவன்; (காம்பு - மூங்கில்);

கொன்றையை ஆம்பலைத் திங்களை அஞ்சடைச் சூடினான் - அழகிய சடைமேல் கொன்றைமலர், அல்லிமலர், சந்திரன் இவற்றையெல்லாம் அணிந்தவன்; (ஆம்பல் - அல்லி); (அம் - அழகு);

பாம்பு அரை ஆர்த்தவன் - பாம்பை அரையில் கட்டியவன்; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

பால் தயிர் ஆடினான் - பாலாலும் தயிராலும் அபிஷேகம் செய்யப்பெறுபவன்;

ஓம்பினார்க்கு அன்பினான் - விரும்பி வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவன்;

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.11.4 - "புற்றானைப் புற்றரவம் அரையின்மிசைச் சுற்றானை");


2)

ஒருமலை மத்தினால் ஒண்கடல் கடைசுரர்

வெருவுறப் பெருகிய வெவ்விடம் அமுதெனப்

பருகிய பண்பினான் பதமலர்க் கன்பராய்

உருகினார்க் கருள்பவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


ஒரு மலை-மத்தினால் ஒண்-கடல் கடை-சுரர் - மேருமலையை மத்தாகக் கொண்டு பாற்கடலைக் கடைந்த தேவர்கள்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.81.3 - "அரவ ஒண்கடலின் நஞ்சம் அமுதுண்ட கடவுள்");

வெருவுறப் பெருகிய வெவ்விடம் அமுதெனப் பருகிய பண்பினான் - அஞ்சும்படி பெருகிய கொடிய நஞ்சை அமுதம்போல் உண்ட பண்பன்; (வெரு - அச்சம்);

பதமலர்க்கு அன்பராய் உருகினார்க்கு அருள்பவன் - அவன் திருவடித்தாமரைக்கு அன்பர்கள் ஆகி உருகுகின்றவர்களுக்கு அருள்புரிபவன்;

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


3)

கள்ளுகும் கொன்றையும் கதிர்மதித் துண்டமும்

வெள்ளமும் சூடிய விரிசடை வேதியன்

கள்ளமொன் றின்றியே கழலிணை அனுதினம்

உள்கினார்க் குள்ளவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


கள் உகும் கொன்றையும் கதிர்மதித் துண்டமும் வெள்ளமும் சூடிய விரிசடை வேதியன் - தேன் சொரியும் கொன்றைமலரையும் கதிர் வீசும் பிறையையும் கங்கையையும் சூடிய விரிந்த சடையை உடைய வேதியன்; (வேதியன் - வேத முதல்வன்);

கள்ளம் ஒன்று இன்றியே கழலிணை அனுதினம் உள்கினார்க்கு உள்ளவன் - நெஞ்சில் வஞ்சம் இல்லாமல் இரு-திருவடிகளைத் தினமும் எண்ணி வழிபடும் அன்பர்களுக்கு அருள் உள்ளவன்; (உள்குதல் - எண்ணுதல்);

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


4)

ஆதியாய் அந்தமாம் அளவிலாப் பெருமையன்

பாதிமா தாயவன் பாய்புலித் தோலினன்

தீதிலா நெஞ்சராய்த் திருப்புகழ் நாள்தொறும்

ஓதினார்க் குள்ளவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


ஆதியாய் அந்தம் ஆம் அளவு இலாப் பெருமையன் - முதலும் முடிவுமாக விளங்குகின்ற அளவில்லாத பெருமை உடையவன்;

பாதி மாது ஆயவன் - உமைபங்கன்;

பாய்-புலித் தோலினன் - பாயும் புலியின் தோலை ஆடையாக அணிந்தவன்;

தீது இலா நெஞ்சராய்த் திருப்புகழ் நாள்தொறும் ஓதினார்க்கு உள்ளவன் - குற்றமற்ற நெஞ்சர்கள் ஆகித் தினமும் பெருமானது புகழைப் பாடும் பக்தர்களுக்கு அருள் உள்ளவன்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.69.4 - "திருப்புகழ் விருப்பால் பன்னலந் தமிழாற் பாடுவேற்கு அருளாய்");

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


5)

கன்னலோர் வில்லெனக் கையினில் ஏந்துவேள்

தன்னுடல் பொடிசெய்த சங்கரன் பொங்கழல்

அன்னசெம் மேனியன் அடியிணை அன்பினால்

உன்னினார்க் குள்ளவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


கன்னல் ஓர் வில் எனக் கையினில் ஏந்து வேள்தன் உடல் பொடிசெய்த சங்கரன் - கரும்பை ஓர் வில்லாகக் கையில் ஏந்தும் மன்மதனது உடலைச் சாம்பலாக்கிய சங்கரன்; (கன்னல் - கரும்பு); (வேள் - காமன்);

பொங்கு-அழல் அன்ன செம்மேனியன் - பொங்கியெழும் தீப் போன்ற செம்மேனியை உடையவன்;

அடியிணை அன்பினால் உன்னினார்க்கு உள்ளவன் - இரு-திருவடிகளை அன்போடு எண்ணும் பக்தர்களுக்கு அருள் உள்ளவன்; (உன்னுதல் - எண்ணுதல்);

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


6)

கயலன கண்ணுமை காதலன் இமையவர்

துயர்கெட முப்புரம் சுடுசரம் தொட்டவன்

பெயர்பல உடையவன் பேணிடும் பத்தருக்(கு)

உயர்வினை நல்குவான் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


கயல் அன கண்-உமை காதலன் - கயல்மீன் போன்ற கண்களை உடைய உமைக்குக் கணவன்;

இமையவர் துயர் கெட முப்புரம் சுடுசரம் தொட்டவன் - தேவர்களது துன்பம் தீர முப்புரங்களை எரித்த கணையை எய்தவன்; (சரம் - அம்பு);

பெயர் பல உடையவன் - எண்ணற்ற திருநாமங்கள் உடையவன்;

பேணிடும் பத்தருக்கு உயர்வினை நல்குவான் - போற்றும் பக்தர்களுக்கு நற்கதியை அளிப்பவன்;

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


7)

கம்பமா கரியுரி கண்டனே காரணா

செம்பொனார் மேனியாய் தீவினை தீரென

வம்புநாண் மலர்கொடு வழிபடும் அன்பரை

உம்பரில் வைப்பவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


"கம்ப-மா-கரி உரி-கண்டனே - "அசையும் இயல்புடைய பெரிய யானையைத் தோலுரித்த வீரனே; (கம்பம் - அசைவு); (கண்டன் - வீரன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.40.1 - "கம்பமா கரியுரித்த காபாலி");

காரணா - எல்லாவற்றிற்கும் முதற்காரணம் ஆனவனே; (அப்பர் தேவாரம் - 5.65.10 - "பூவனூர் மேவிய காரணன்");

செம்பொன் ஆர் மேனியாய் - செம்பொன் போன்ற திருமேனியனே; (ஆர்தல் - ஒத்தல்);

தீவினை தீர்" என - தீவினையைத் தீர்த்தருள்க" என்று;

வம்பு நாண்மலர்கொடு வழிபடும் அன்பரை உம்பரில் வைப்பவன் - வாசம் மிக்க புதுமலர்களால் வழிபடும் பக்தர்களைச் சிவலோகத்தில் இருத்துபவன்; (வம்பு - வாசனை); (உம்பர் - வானுலகு);

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


8)

கருவனாய்க் கயிலையைக் கைகளால் பேர்த்தவன்

குருதியா றோடவே ஒருவிரல் ஊன்றினான்

கருதிமா மலர்களால் கழல்தொழும் பத்தருக்(கு)

ஒருதுணை ஆனவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


கருவனாய்க் கயிலையைக் கைகளால் பேர்த்தவன் - கர்வத்தோடு கயிலைமலையை இருபது கைகளால் பேர்த்த இராவணனது; (கருவன் - கர்வன் - கர்வம் உடையவன்);

குருதி-ஆறு ஓடவே ஒரு விரல் ஊன்றினான் - இரத்தவெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடும்படி திருப்-பாதவிரல் ஒன்றை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவன்;

கருதி மா-மலர்களால் கழல் தொழும் பத்தருக்கு ஒரு துணை ஆனவன் - சிறந்த பூக்களால் திருவடியை விரும்பித் தொழும் பக்தர்களுக்கு ஒப்பற்ற துணைவன் ஆனவன்; (ஒரு - ஒப்பற்ற);

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


9)

நறுமலர் மேலினான் நாரணன் காண்கிலார்

அறுமுகத் தழகனை அருளிய முக்கணன்

செறுவினை தீர்த்தருள் செய்யெனும் அன்பருக்(கு)

உறுதுணை ஆனவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


நறுமலர் மேலினான் நாரணன் காண்கிலார் - வாசனை மிக்க தாமரைமலர்மேல் உறையும் பிரமனாலும் திருமாலாலும் அறிய ஒண்ணாதவன்;

அறுமுகத்து அழகனை அருளிய முக்கணன் - முருகனை அருளிய நெற்றிக்கண்ணன்;

செறு-வினை தீர்த்து-அருள்செய் எனும் அன்பருக்கு உறுதுணை ஆனவன் - "வருத்துகின்ற வினைகளையெல்லாம் தீர்த்து அருள்புரிக" என்று தொழும் பக்தர்களுக்கு உற்ற துணை ஆனவன்; (செறுதல் - சினத்தல்; வருத்துதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.7.9 - "செறு தீவினை கடிய கூற்றமும் கண்டகலும்");

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


10)

பொய்திகழ் நாவுடைப் புல்லர்சொல் போற்றிடேல்

மைதிகழ் மிடறினன் மார்பினில் நூலினன்

நெய்திகழ் வேலினன் நீறணி நேயருக்(கு)

உய்தியை நல்குவான் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


பொய் திகழ் நாவுடைப் புல்லர் சொல் போற்றிடேல் - பொய்களையே பேசும் கீழோர்களது சொற்களை மதிக்கவேண்டா;

மை திகழ் மிடறினன் - நீலகண்டன்; (மை - கருமை); (மிடறு - கண்டம்);

மார்பினில் நூலினன் - மார்பில் பூணூல் அணிந்தவன்;

நெய் திகழ் வேலினன் - நெய் பூசப்பெற்ற சூலத்தை ஏந்தியவன்; (ஆயுதங்கள் துருப்பிடித்தலைத் தடுக்க எண்ணெய் பூசி வைப்பது மரபு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.106.4 - "நெய்யணி மூவிலைவேல் நிறைவெண்மழுவும்");

நீறு அணி நேயருக்கு உய்தியை நல்குவான் - திருநீற்றைப் பூசி வழிபடும் பக்தர்களுக்கு நற்கதியைக் கொடுப்பவன்;

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


11)

மறைபுகழ் வான்பொருள் மாதவர் ஏத்திடும்

கறைதிகழ் மிடறினன் கரியுரி போர்த்தவன்

அறைகழல் போற்றிடும் அடியவர் நெஞ்சகம்

உறைவிடம் ஆனவன் ஒற்றியூர்ப் புற்றனே.


மறை புகழ் வான்பொருள் - வேதங்கள் துதிக்கும் சிறந்த மேலான பொருள் ஆனவன்;

மா-தவர் ஏத்திடும் கறை திகழ் மிடறினன் - சிறந்த தவம் உடையவர்கள் போற்றும் நீலகண்டன்; (மிடறு - கண்டம்);

கரி-உரி போர்த்தவன் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவன்; (கரி - யானை); (உரி - தோல்);

அறை-கழல் போற்றிடும் அடியவர் நெஞ்சகம் உறைவிடம் ஆனவன் - ஒலிக்கின்ற கழலை அணிந்த திருவடியைப் போற்றும் அடியார்களது மனமே தங்கும் இடம் ஆனவன்; (அறைதல் - ஒலித்தல்); (நெஞ்சகம் - மனம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.22.1 - "நெஞ்சகம் நைந்து நினைமின் நாள்தொறும்");

ஒற்றியூர்ப் புற்றனே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற புற்றிடங்கொண்ட பெருமான்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Monday, April 21, 2025

N.047 - சுந்தரர் துதி - நறுமலர் கொய்யணி

2017-06-10

N.047 - சுந்தரர் துதி - சுந்தரர் குருபூஜை - ஆடிச் சுவாதி - 2017

----------------

(ஷட்பதி அமைப்பு -

விளம் விளம் விளம் விளம்

விளம் விளம் விளம் விளம்

விளம் விளம் விளம் விளம் விளம் விளங்காய்)


நறுமலர் கொய்யணி நங்கையர் இருவரை

மறுமுறை நோக்கவும் மண்மிசைப் பிறவியைப்

பெறுதவர் அழகிய பிறையணி ஈசனைப் பித்தனென் றுரைத்தவரே

தறுகணன் மறலிதன் தமர்நலி யாவணம்

அறுமுகன் அப்பனை அடிதொழும் என்றுநம்

சிறுமைகள் தீர்தமிழ் செப்பிய சுந்தரர் திருவடி ஏத்திடுவோம்.


நறுமலர் கொய் அணி நங்கையர் இருவரை மறுமுறை நோக்கவும் மண்மிசைப் பிறவியைப் பெறு தவர் - கயிலையில் வாசமலர்களைப் பறிக்கவந்த இரு-சேடியரைக் கண்டு ஒரு-க்ஷணம் ஆசைப்பட்டு, அதன் காரணமாக இப்பூமியின்மேல் பிறவியைப் பெற்றவர், தவம் உடையவர்; (தவர் - தவம் உடையவர்);

அழகிய பிறை அணி ஈசனைப் பித்தன் என்று உரைத்தவரே - அழகிய சந்திரனை அணியும் சிவபெருமானைப் "பித்தரோ நீர்" என்று மணப்பந்தலில் கேட்டவர்; பின்னர்ப், "பித்தா பிறைசூடீ" என்று பாடி வழிபட்டவர்;

தறுகணன் மறலிதன் தமர் நலியா-வணம் அறுமுகன் அப்பனை அடிதொழும் என்று - கொடிய கூற்றுவனது படர்களால் வருத்தமுறும் நிலையை அடையாமல் உய்வதற்கு, முருகனுக்குத் தந்தையான சிவபெருமானது திருவடியை வழிபடுங்கள் என்று; (தறுகணன் - தறுகண்ணன் - கொடியவன்); (திருப்புகழ் - பழநி - "தமரும் அமரும் .. .. தறுகண் மறலி முறுகு கயிறு தலையை வளைய எறியாதே"); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.90.1 - "தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்தாட்கொள்வான்");

நம் சிறுமைகள் தீர் தமிழ் செப்பிய சுந்தரர் திருவடி ஏத்திடுவோம் - நம் குற்றங்களைத் தீர்க்கும் செந்தமிழான தேவாரம் பாடியருளிய சுந்தரரது திருவடிகளைப் போற்றுவோம்;


வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------


N.044 - திருஞான சம்பந்தர் துதி - கைதவர் வாதினில்

2017-06-03

N.044 - திருஞான சம்பந்தர் துதி - சம்பந்தர் குருபூஜை - வைகாசி மூலம் - 2017

----------------

(ஷட்பதி அமைப்பு -

விளம் விளம் விளம் விளம்

விளம் விளம் விளம் விளம்

விளம் விளம் விளம் விளம் விளம் விளங்காய்)


கைதவர் வாதினிற் கழுவினில் ஏறிட

வைதிக நெறியது மண்மிசை மன்னிடச்

செய்திகழ் புகலியில் திருக்குளக் கரைதனில் திருமுலைப் பாலையுண்டார்

மைதிகழ் கண்டனை மலைமகள் பங்கனை

நெய்திகழ் சூலனை நீற்றனைச் சொன்மலர்

பெய்தமிழ் பாடிய பெருமக னார்கழல் பேணிவ ணங்கிடுவோம்.


கைதவர் வாதினில் கழுவினில் ஏறிட - வஞ்சனை செய்த சமணர்கள் வாதில் தோற்றுக் கழுவில் ஏறவும்;

வைதிக-நெறியது மண்மிசை மன்னிடச் - வேதநெறி உலகில் நிலைபெறவும்;

செய் திகழ் புகலியில் திருக்குளக்கரைதனில் திருமுலைப்பாலை உண்டார் - வயல் திகழும் சீகாழியில் கோயில்-குளக்கரையில் உமையம்மையின் திருமுலைப்பாலை உண்டவர்; (செய் - வயல்); (புகலி - சீகாழியின் 12 பெயர்களுள் ஒன்று);

மை திகழ் கண்டனை - நீலகண்டனை;

மலைமகள் பங்கனை - உமைபங்கனை;

நெய் திகழ் சூலனை - நெய் அணிந்த சூலப்படையை உடையவனை;

நீற்றனைச் சொல்மலர் பெய் தமிழ் பாடிய பெருமகனார் கழல் பேணி வணங்கிடுவோம் - திருநீற்றைப் பூசிய சிவபெருமானைத் தமிழ்ச்சொற்கள் என்ற மலர்களைத் தொடுத்த பாமாலைகள் பாடித் துதித்த திருஞான சம்பந்தரது திருவடிகளைப் போற்றி வணங்குவோம்; (பெய்தல் - பொழிதல்; கட்டுதல்; தூவுதல்); (பெருமகனார் - பெரியவர்; தலைவர்);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Wednesday, April 9, 2025

P.384 - கற்குடி (உய்யக்கொண்டான்மலை) - கூத்தினன் அரையினில்

2017-04-01

P.384 - கற்குடி (உய்யக்கொண்டான்மலை)

---------------------------------

(கலிவிருத்தம் - தானன தானன தானன தானன;

தானன என்பது தனதன என்றும் வரலாம்; பாடலின் ஈற்றுச் சீர் தானா / தனனா)

(விளம் விளம் விளம் விளம் - வாய்பாடு)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.120.1 - "பணிந்தவர் அருவினை")


1)

கூத்தினன் அரையினிற் கொல்புலித் தோலினன்

தீர்த்த(ம்)நன் மலர்கொடு திருவடி இணைதனை

வாழ்த்திய நற்றவ மாணிதன் இன்னுயிர்

காத்தவன் உறைவது கற்குடி மலையே.


கூத்தினன் - திருநடம் செய்பவன்;

அரையினில் கொல்-புலித் தோலினன் - அரையில் கொடிய புலியின் தோலை அணிந்தவன்;

தீர்த்தம் நன்மலர்கொடு திருவடி-இணைதனை வாழ்த்திய நற்றவ மாணிதன் இன்னுயிர் காத்தவன் - நீரும் பூவும் கொண்டு இரு-திருவடிகளை வழிபட்ட நல்ல தவம் பொருந்திய மார்க்கண்டேயரின் இனிய உயிரைக் காத்தவன்; (தீர்த்தநன்மலர் - தீர்த்தம் நன்மலர் - புணர்ச்சியில் மகர ஒற்றுக் கெடும்);

உறைவது கற்குடி மலையே - அப்பெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


2)

எண்ணிய அமுதினை இமையவர்க் கருளிய

புண்ணியன் இளமதி பொலிதரு சடையினன்

பண்ணமர் தமிழ்கொடு மண்ணினர் பரவிடும்

கண்ணுதல் உறைவது கற்குடி மலையே.


எண்ணிய அமுதினை இமையவர்க்கு அருளிய புண்ணியன் - தேவர்கள் விரும்பிய அமுதத்தை அவர்களுக்கு அருளிய புண்ணியமூர்த்தி;

இளமதி பொலிதரு சடையினன் - இளம்பிறை பொலிகின்ற சடையை உடையவன்; (தருதல் - துணைவினை);

பண் அமர் தமிழ்கொடு மண்ணினர் பரவிடும் கண்ணுதல் - பண் பொருந்திய தேவாரம் முதலிய பாமாலைகளைப் பாடி உலகோர் போற்றுகின்ற நெற்றிக்கண்ணன்;

உறைவது கற்குடி மலையே - அப்பெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


3)

பண்ணியல் பாடல்கள் பாடிடும் அடியவர்

பண்ணிய பழவினை பற்றறுத் தருள்செயும்

புண்ணியன் எரிபுரை புரிசடை மேல்மதிக்

கண்ணியன் உறைவது கற்குடி மலையே.


பண் இயல் பாடல்கள் பாடிடும் அடியவர் - பண் பொருந்திய தேவாரம் முதலிய பாமாலைகளைப் பாடுகின்ற அடியவர்கள்;

பண்ணிய பழவினை பற்றறுத்து அருள்செயும் புண்ணியன் - செய்த பழைய வினையை முற்றிலும் அழித்து அருள்கின்ற புண்ணியமூர்த்தி; (பற்றறுத்தல் - முற்றிலும் நீக்குதல் / வேரோடு களைதல் - என்று பொருள்படும்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.31.9 - "பாசத்தைப் பற்றறுக்கலாகும் நெஞ்சே"); (திருவாசகம் - திருவம்மானை - 8.8.20 - "இப்-பாசத்தைப் பற்றற நாம் பற்றுவான்");

எரி புரை புரி-சடைமேல் மதிக் கண்ணியன் - தீப் போன்ற முறுக்கிய செஞ்சடையின்மேல் திங்களைக் கண்ணிமாலை போல அணிந்தவன்;

உறைவது கற்குடி மலையே - அப்பெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


4)

மறையுரை பொருளென மன்னிய பெருமையன்

பிறையணி சடையினன் பெண்ணொரு புடையினன்

நறைமலர்க் கொன்றையன் நலிசுரர் இடர்களை

கறைமிடற் றிறையிடம் கற்குடி மலையே.


மறை உரை பொருள் என மன்னிய பெருமையன் - வேதங்கள் கூறும் மெய்ப்பொருளாக நிலைபெற்று விளங்குபவன்;

பிறை அணி சடையினன் - சடையில் திங்களை அணிந்தவன்;

பெண் ஒரு புடையினன் - திருமேனியில் ஒரு பக்கத்தில் உமையை உடையவன்;

நறைமலர்க் கொன்றையன் - வாசக்-கொன்றைமலரை அணிந்தவன்;

நலி சுரர் இடர் களை கறைமிடற்று இறை இடம் கற்குடி மலையே - வருந்திய தேவர்களது துன்பத்தை நீக்கிய நீலகண்டம் உடைய இறைவன் உறையும் இடம் திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


5)

அண்டர்கள் அதிபதி அழகிய மலர்கொடு

தொண்டர்கள் துணையடி தொழவிடர் களைபவன்

வண்டறை கணைதொடு மதனுடல் பொடிபடக்

கண்டவன் உறைவது கற்குடி மலையே.


அண்டர்கள் அதிபதி - தேவர்கள் தலைவன்;

அழகிய மலர்கொடு தொண்டர்கள் துணையடி தொழ இடர் களைபவன் - அடியவர்கள் அழகிய பூக்களால் இரு-திருவடிகளை வழிபட, அவர்களுக்கு இரங்கி அவர்களது இடர்களைத் தீர்ப்பவன்;

வண்டு அறை கணை தொடு மதன் உடல் பொடிபடக் கண்டவன் - வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் வாசமலர்களைக் கணையாக ஏவும் மன்மதனின் உடல் சாம்பலாகும்படி அவனை நெற்றிக்கண்ணால் பார்த்தவன்;

உறைவது கற்குடி மலையே - அப்பெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


6)

புரந்தரன் அயனரி போற்றிசெய் இறையவன்

சிரந்திகழ் மாலையன் சினவிடை ஊர்தியன்

கரந்தனில் மழுவினன் கங்கையைச் சடையிடைக்

கரந்தவன் உறைவது கற்குடி மலையே.


புரந்தரன் அயன் அரி போற்றிசெய் இறையவன் - இந்திரன் பிரமன் திருமால் முதலாய தேவர்கள் எல்லாரும் வழிபாடுசெய்யும் இறைவன்;

சிரம் திகழ் மாலையன் - தலைமாலை (மண்டையோட்டு மாலை) அணிந்தவன்;

சின-விடை ஊர்தியன் - சினக்கின்ற இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்;

கரந்தனில் மழுவினன் - கையில் மழுவை ஏந்தியவன்;

கங்கையைச் சடையிடைக் கரந்தவன் - கங்கையைச் சடையில் ஒளித்தவன்;

உறைவது கற்குடி மலையே - அப்பெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


7)

நிழல்மழு வாளினன் நின்மலன் நீறணி

அழலன மேனியன் அழகிய நறுமலர்க்

குழலியொர் கூறினன் கூற்றினை உதைசெய்த

கழலினன் உறைவது கற்குடி மலையே.


நிழல்-மழுவாளினன் - ஒளிவீசும் மழுவை ஏந்தியவன்; (நிழல் - ஒளி);

நின்மலன் - தூயவன்;

நீறு அணி அழல் அன மேனியன் - நீறு பூத்த நெருப்புப் போன்ற திருமேனி உடையவன்; (அன – அன்ன – போன்ற);

அழகிய நறுமலர்க்-குழலி ஒர் கூறினன் - அழகிய வாசமலர்க் கூந்தலை உடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்; (ஒர் - ஓர் என்பதன் குறுக்கம்);

கூற்றினை உதைசெய்த கழலினன் - காலனை உதைத்த திருவடியினன்;

உறைவது கற்குடி மலையே - அப்பெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


8)

தருக்கிய தசமுகன் தன்முடி பத்தினை

நெருக்கிய விரலினன் நீள்சடை அதன்மிசை

எருக்கினன் இணையடி ஏத்திடும் அவர்வினை

கருக்கிறை உறைவது கற்குடி மலையே.


தருக்கிய தசமுகன்தன் முடி பத்தினை நெருக்கிய விரலினன் - ஆணவத்தோடு கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனது பத்துத்-தலைகளையும் பாதவிரல் ஒன்றால் நசுக்கியவன்; (தருக்குதல் - கர்வம்கொள்ளுதல்); (நெருக்குதல் - நசுக்குதல்);

நீள்சடை அதன்மிசை எருக்கினன் - நீளும் சடையின்மேல் எருக்கமலரை அணிந்தவன்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.94.7 - "இறந்தார் என்பும் எருக்கும் சூடி");

இணையடி ஏத்திடும் அவர் வினை கருக்கு-இறை - இரு-திருவடிகளை வழிபடுவார்களது வினையையெல்லாம் எரித்தருளும் இறைவன்; (கருக்குதல் - எரித்தல்);

உறைவது கற்குடி மலையே - அப்பெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


9)

போதினன் அரியிவர் போற்றிட ஓங்கிய

சோதியன் மாதொரு பாதியன் பெயர்தனை

ஓதிய அடியவர்க் கொருதுணை குழையணி

காதினன் உறைவது கற்குடி மலையே.


போதினன் அரி இவர் போற்றிட ஓங்கிய சோதியன் - பூமேல் உறையும் பிரமனும் திருமாலும் வழிபடுமாறு வளர்ந்த தீப்பிழம்பு ஆனவன்; (போது - பூ);

மாது ஒரு பாதியன் - உமையைத் திருமேனியில் ஒரு பாதியாக உடையவன்;

பெயர்தனை ஓதிய அடியவர்க்கு ஒரு துணை - திருநாமத்தைச் சொல்லும் பக்தர்களுக்கு ஒப்பற்ற துணைவன்; (ஒரு - ஒப்பற்ற);

குழை அணி காதினன் உறைவது கற்குடி மலையே - காதில் குழையை அணிந்த சிவபெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


10)

பொய்யினைப் புகல்வது புரிதவம் என்றுழல்

கையருக் கரியவன் கருதிடும் அடியவர்

செய்வினை தீர்ப்பவன் சிறுமறி திகழ்திருக்

கையினன் உறைவது கற்குடி மலையே.


பொய்யினைப் புகல்வது புரி-தவம் என்று உழல் கையருக்கு அரியவன் - பொய் சொல்வதே விரும்பிச் செய்யும் தவம் என்று உழல்கின்ற கீழோர்களால் அறியியப்படாதவன்; அவர்களால் அடைய ஒண்ணாதவன்; (கையர் - கீழோர்); (புரிதல் - விரும்புதல்; செய்தல்);

கருதிடும் அடியவர் செய்-வினை தீர்ப்பவன் - விரும்பி வழிபடும் பக்தர்கள் செய்த வினைகளையெல்லாம் அழித்து அவர்களுக்கு அருள்பவன்;

சிறு-மறி திகழ் திருக்-கையினன் உறைவது கற்குடி மலையே - தன் திருக்கரத்தில் சிறிய மான்கன்றை ஏந்திய சிவபெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்;


11)

பச்சிலை பனிமலர் பதமலர் இடுமவர்

உச்சியன் தேரினில் ஓரடி இட்டதும்

அச்சிற நக்கெயில் அட்டவன் அரவரைக்

கச்சினன் உறைவது கற்குடி மலையே.


பச்சிலை பனி-மலர் பதமலர் இடும் அவர் உச்சியன் - பச்சை இலைகளையும் குளிர்ந்த பூக்களையும் திருவடித்-தாமரையில் தூவும் அடியவர்களின் தலைமேல் இருப்பவன்;

தேரினில் ஓர் அடி இட்டதும் அச்சு இற, நக்கு எயில் அட்டவன் - (தேவர்கள் செய்த) தேரில் ஏற ஓர் அடியை இட்டதும், அதன் அச்சு முரியக் கண்டு, சிரித்து முப்புரங்களையும் எரித்தவன்; (திருவாசகம் - 8.14.3 - "தச்சு விடுத்தலும் தாமடி யிட்டலும் அச்சு முறிந்ததென் றுந்தீபற");

அரவு அரைக்-கச்சினன் உறைவது கற்குடி மலையே - பாம்பை அரைக்கச்சாக அணிந்த சிவபெருமான் உறைவது திருக்கற்குடிமலை ஆகும்; (அர - அரவு - பாம்பு); (அரைக்கச்சு - இடைப்பட்டிகை); (அப்பர் தேவாரம் - 6.31.7 - "புற்றரவக் கச்சார்த்த புனிதா என்றும்");


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------