Showing posts with label தான தானா x4. Show all posts
Showing posts with label தான தானா x4. Show all posts

Thursday, May 28, 2026

P.498 - வைகுண்டம் - கழல் நினைந்த மாணி

2020-02-23

P.498 - வைகுண்டம் (ஸ்ரீவைகுண்டம்)

--------------

(எண்சீர்ச் சந்தவிருத்தம் - தான தானா தான தானா - அரையடிச் சந்தம்);

(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.6.1 - "படங்கொள் நாகஞ் சென்னி சேர்த்திப்")


முற்குறிப்பு: வைகுண்டம் (ஸ்ரீவைகுண்டம்) - கைலாசநாதர் கோயில் - பாண்டிநாட்டுத் தலம். தாமிரபரணி-ஆற்றின் அருகே உள்ள ஊர்;


1)

கழல்நி னைந்த மாணி தன்னைக்

.. காத்த தேவை உம்பர் ஏத்தும்

மழைநி றத்து மிடறி னானை

.. வன்பு லித்தோல் ஆடை யானை

அழல்நி றத்துச் சடையில் ஆற்றை

.. அணிவல் லானைப் பொருநைப் பாங்கர்க்

கழனி சூழ்ந்த வைகுண் டத்திற்

.. கயிலை மன்னைக் காண லாமே.


கழல் நினைந்த மாணி தன்னைக் காத்த தேவை - திருவடியை எண்ணி வழிபாடு செய்த மார்க்கண்டேயரைக் காத்த கடவுளை; (மாணி - மார்க்கண்டேயர்); (தே - தெய்வம்);

உம்பர் ஏத்தும் மழை நிறத்து மிடறினானை - தேவர்கள் போற்றும் நீலகண்டனை; (உம்பர் - தேவர்); (மழை - மேகம்); (மிடறு - கண்டம்); (மிடறினானை - மிடற்றினானை; சந்தம் கருதி ற் மிகாது வந்தது); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.78.4 - "மாசிலாமணி மிடறினார்");

வன்-புலித்தோல் ஆடையானை - கொடிய புலியின் தோலை ஆடையாக அணிந்தவனை;

அழல் நிறத்துச் சடையில் ஆற்றை அணி வல்லானைப் - தீப் போன்ற செஞ்சடையில் கங்கையை அணிந்த வல்லவனை; (அழல் - தீ);

பொருநைப் பாங்கர்க் கழனி சூழ்ந்த வைகுண்டத்தில் கயிலை-மன்னைக் காணல் ஆமே - தாமிரபரணியின் அருகே வயல் சூழ்ந்த ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் கயிலைநாதனைத் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்; (பொருநை - தாமிரபரணியாறு); (பாங்கர் - பக்கம்; அருகு); (கழனி - வயல்); (மன் - தலைவன்; நாதன்; இறைவன்); (ஆம் - ஆகும்); (* கயிலைமன் - கைலாசநாதர் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.24.1 - "நாகேச்சுர நகரின் மன்னே எனவல் வினைமாய்ந் தறுமே");


2)

குறையி ரந்த அன்பர் கட்குக்

.. குறைவி லாது நல்கு வானைக்

கறையி லங்கு மிடறி னானைக்

.. கனலை ஏந்தி ஆடு வானை

நறைமி குந்த கொன்றை மத்தம்

.. நாகம் ஆரும் சென்னி யானை

மறைமொ ழிந்த கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


குறையிரந்த அன்பர்கட்குக் குறைவிலாது நல்குவானைக் - வணங்கி வேண்டுகின்ற பக்தர்களுக்கு வரங்களை அள்ளித் தருபவனை; (குறையிரத்தல் - தன்குறைகூறி வேண்டுதல்);

கறை இலங்கு மிடறினானைக் - நீலகண்டனை; (இலங்குதல் - திகழ்தல்; ஒளிவீசுதல்);

கனலை ஏந்தி ஆடுவானை - கையில் தீயை ஏந்திக் கூத்தாடுபவனை;

நறை மிகுந்த கொன்றை மத்தம் நாகம் ஆரும் சென்னியானை - தேன் மிகுந்த கொன்றைமலர், ஊமத்தமலர், பாம்பு இவற்றைத் திருமுடிமேல் அணிந்தவனை; (நறை - தேன்; வாசனை); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; அணிதல்); (சென்னி - தலை);

மறை மொழிந்த கயிலை-மன்னை - வேதங்களைப் பாடியருளிய கயிலைநாதனை;

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


3)

புதிய பூவின் மாலை கட்டிப்

.. பொன்ன டிக்குச் சூட்டி நாளும்

துதிகள் பாடித் தொழுது நின்ற

.. தொண்டர் துன்பம் தீர்த்த கோனை

நதிக ரந்த சடையின் மீது

.. நறவம் ஆரும் கொன்றை வன்னி

மதிய ணிந்த கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


புதிய பூவின் மாலை கட்டிப் பொன்னடிக்குச் சூட்டி நாளும் துதிகள் பாடித் தொழுது நின்ற தொண்டர் துன்பம் தீர்த்த கோனை - அன்று பூத்த புதிய பூக்களால் மாலை தொடுத்துப் பொன் போன்ற திருவடிக்கு அணிவித்துத் தினமும் பாமாலைகள் பாடி வழிபடும் பக்தர்களது துன்பத்தைத் தீர்த்து அருளும் தலைவனை;

நதி கரந்த சடையின் மீது நறவம் ஆரும் கொன்றை வன்னி மதி அணிந்த கயிலை-மன்னை - கங்கையாற்றை மறைத்த சடையின்மேல் தேன் மிக்க கொன்றைமலர், வன்னியிலை, திங்கள் இவற்றையெல்லாம் அணிந்த கயிலைநாதனை; (கரத்தல் - ஒளித்தல்); (நறவம் - தேன்; வாசனை);

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


4)

குதிகொள் மானை ஏந்தி னானைக்

.. குமர னுக்குத் தாதை தன்னைப்

பதியி லானைப் பணியும் அன்பர்

.. பாவ(ம்) நாசம் ஆக்கி னானை

எதிரி லானை உம்பர் செய்த

.. இரதம் ஏறி வாளி ஒன்றால்

மதில்கள் எய்த கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


குதிகொள் மானை ஏந்தினானைக் - தாவும் மான்கன்றைக் கையில் ஏந்தியவனை;

குமரனுக்குத் தாதை-தன்னைப் - முருகனுக்குத் தந்தையை;

பதி இலானைப் - தனக்கு ஒரு தலைவன் இல்லாதவனை;

பணியும் அன்பர் பாவம் நாசம் ஆக்கினானை - வழிபடும் பக்தர்களது பாவங்களை அழிப்பவனை;

எதிர் இலானை - ஒப்பற்றவனை; (எதிர் - ஒப்பு);

உம்பர் செய்த இரதம் ஏறி வாளி ஒன்றால் மதில்கள் எய்த கயிலை-மன்னை - தேவர்கள் செய்த தேரில் ஏறி ஒரு கணையால் முப்புரங்களை எய்து அழித்த கயிலைநாதனை; (உம்பர் - தேவர்); (வாளி - அம்பு);

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


5)

அஞ்செ ழுத்தை நெஞ்சில் வைத்த

.. அன்பி னார்கள் வினைகள் எல்லாம்

எஞ்சல் இன்றி நீக்கு வானை

.. ஏறு காட்டும் கொடியி னானை

வஞ்சி அன்ன இடையி னாளை

.. வாமம் வைத்த மாண்பி னானை

மஞ்சு சூழும் கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


அஞ்செழுத்தை நெஞ்சில் வைத்த அன்பினார்கள் வினைகள் எல்லாம் எஞ்சல் இன்றி நீக்குவானை - பஞ்சாட்சரத்தைத் தியானிக்கும் பக்தர்களது வினையையெல்லாம் அடியோடு தீர்ப்பவனை; (எஞ்சல் - எஞ்சுதல் - மிஞ்சுதல்);

ஏறு காட்டும் கொடியினானை - இடபக்கொடியை உடையவனை;

வஞ்சி அன்ன இடையினாளை வாமம் வைத்த மாண்பினானை - வஞ்சிக்கொடி போன்ற சிற்றிடையை உடைய உமையை இடப்பக்கம் பாகமாக உடைய கொள்கையனை; (வஞ்சி - வஞ்சிக்கொடி); (வாமம் - இடப்பக்கம்); (மாண்பு - பெருமை; அழகு);

மஞ்சு சூழும் கயிலை-மன்னை - மேகம் சூழும் கயிலைமலை நாதனை; (மஞ்சு - மேகம்);

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


6)

அருவி போலக் கண்கள் சோர

.. அலர்கள் தூவித் தமிழ்கள் பாடி

உருகும் அன்பர் எண்ணு கின்ற

.. உருவில் வந்து நல்கு வானைப்

பெருவி லங்கல் வில்லி னானைப்

.. பிரிய(ம்) மிக்க பேதை பாகம்

மருவி னானைக் கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


அருவி போலக் கண்கள் சோர அலர்கள் தூவித் தமிழ்கள் பாடி - அருவிபோல் கண்ணீர் வழியப் பூக்களைத் தூவித் தமிழ்ப்பாமாலைகளைப் பாடி; (தமிழ்கள் - தமிழ்ப்பாடல்கள்); (திருவாசகம் - அச்சப்பத்து - 8.35.10 - "வாணிலாங் கண்கள் சோர வாழ்த்திநின் றேத்த மாட்டா" - "நீர் சோர" என ஒரு சொல் வருவிக்க); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.46.11 - "நாவல் ஆரூரன் சொன்ன அருந்தமிழ்கள் இவைவல்லார் அமருலகு ஆள்பவரே");

உருகும் அன்பர் எண்ணுகின்ற உருவில் வந்து நல்குவானைப் - மனம் உருகி வழிபடும் பக்தர்கள் எந்த வடிவத்தை எண்ணி வழிபடுகின்றார்களோ அந்த வடிவில் வந்து அருள்புரிபவனை;

பெரு-விலங்கல் வில்லினானைப் - மேருமலையை வில்லாக ஏந்தியவனை; (விலங்கல் - மலை);

பிரியம் மிக்க பேதை பாகம் மருவினானைக் - மிகுந்த அன்புடைய உமையை ஒரு பாகமாகக் கலந்தவனை; (பேதை - பெண்); (மருவுதல் - கலந்திருத்தல்);

கயிலை-மன்னை - கயிலைநாதனை;

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


7)

குழுவி னோடு கெழுமி அன்பர்

.. குழக என்றும் கூத்த என்றும்

தொழுது போற்ற இருள கற்றும்

.. சோதி தன்னைக் கவுணி யர்க்குக்

கழும லத்தில் ஞானம் ஊட்டும்

.. கருணை மிக்க கடவுள் தன்னை

மழுவை ஏந்தும் கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


குழுவினோடு கெழுமி அன்பர், "குழக" என்றும் "கூத்த" என்றும் தொழுது போற்ற - தொண்டர்குழாத்தோடு கூடிப் பக்தர்கள் "குழகனே! கூத்தனே" என்று பல திருநாமங்களைக் கூறி வணங்க; (குழகன் - அழகன்; இளையோன்);

இருள் அகற்றும் சோதி தன்னைக் - அவர்களது அறியாமையை நீக்கியருளும் ஜோதி-வடிவினனை;

கவுணியர்க்குக் கழுமலத்தில் ஞானம் ஊட்டும் கருணை மிக்க கடவுள்-தன்னை - கௌண்டின்ய கோத்திரத்தில் உதித்த திருஞான சம்பந்தர்க்குச் சீகாழியில் பாலோடு ஞானத்தை ஊட்டியருளிய பெருங்கருணை உடைய கடவுளை; (கவுணியர் - கௌண்டின்யகோத்திரத்தில் பிறந்தவர்);

மழுவை ஏந்தும் கயிலை-மன்னை - மழுவாயுதத்தை ஏந்திய கயிலைநாதனை;

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


8)

தரையி றங்கு தேர்க டாவ

.. வரையி டந்த தென்னி லங்கை

அரையன் வாட விரலை ஊன்றி

.. அரிய கீதம் கேட்ட கோனைக்

கரவி லாத நெஞ்ச ராகிக்

.. கழலை வாழ்த்தும் அன்பர் வேண்டு

வரம ளிக்கும் கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


தரை இறங்கு தேர் கடாவ வரை இடந்த தென்னிலங்கை அரையன் வாட விரலை ஊன்றி - வானில் செல்லும் தேர் ஓடாமல் தரையில் இறங்கிவிடவும், மிகவும் சினந்து கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இலங்கை மன்னனான இராவணன் வாடும்படி திருப்பாதவிரல் ஒன்றை ஊன்றி அவனை நசுக்கி; (கடாவுதல் - ஏறிச் செலுத்துதல்); (வரை - மலை); (இடத்தல் - பெயர்த்தல்);

அரிய கீதம் கேட்ட கோனைக் - இராவணன் பாடிய இனிய கீதத்தைக் கேட்டு அருள்புரிந்த தலைவனை;

கரவு இலாத நெஞ்சர் ஆகிக் கழலை வாழ்த்தும் அன்பர் வேண்டு வரம் அளிக்கும் - வஞ்சம் இல்லாத மனத்தோடு திருவடியை வாழ்த்தும் பக்தர்கள் வேண்டுகின்ற வரங்களை அளிக்கின்ற; (கரவு - வஞ்சனை);

கயிலை-மன்னை - கயிலைநாதனை;

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


9)

கண்ணன் வேதன் கீழு(ம்) மேலும்

.. காண ஏனம் அன்னம் ஆயும்

நண்ண ஒண்ணாச் சோதி யானை

.. நம்பும் அன்பர் நெஞ்சு ளானை

எண்ணி றந்த பேரி னானை

.. எழில்மி குந்த அந்தி வான

வண்ண மேனிக் கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


கண்ணன் வேதன் கீழும் மேலும் காண ஏனம் அன்னம் ஆயும் நண்ண ஒண்ணாச் சோதியானை - திருமாலும் பிரமனும் அடிமுடி காண்பதற்காகப் பன்றியும் அன்னமும் ஆகியும் அறிய ஒண்ணாத ஜோதி-உருவனை; (ஏனம் - பன்றி); (ஆய் - ஆகி);

நம்பும் அன்பர் நெஞ்சு-உளானை - விரும்பும் பக்தர்கள் நெஞ்சில் உள்ளவனை; (நம்புதல் - விரும்புதல்); (அப்பர் தேவாரம் - 5.1.10 - "நாடி நாரணன் நான்முகன் என்றிவர் தேடியும் திரிந்தும் காண வல்லரோ மாட மாளிகை சூழ்தில்லை அம்பலத் தாடி பாதம் என் நெஞ்சு ளிருக்கவே");

எண்-இறந்த பேரினானை - எண்ணற்ற திருநாமங்கள் உடையவனை; (இறத்தல் - கடத்தல்);

எழில் மிகுந்த அந்தி-வான-வண்ண மேனிக் கயிலை-மன்னை - அழகு மிக்க மாலைநேரத்து வானம் போலச் செம்மேனியை உடைய கயிலைநாதனை;

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


10)

கூசி டாமல் பொய்கள் சொல்லும்

.. கொள்கை யாளர் காண மாட்டாத்

தேசி னானைத் திங்கள் ஏறும்

.. சென்னி யானைத் தூய நீறு

பூசி னானை நாண தாகப்

.. புற்ற ராவைக் கட்டி னானை

மாசி லாத கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


கூசிடாமல் பொய்கள் சொல்லும் கொள்கையாளர் காண மாட்டாத் தேசினானைத் - கொஞ்சமும் கூசாமல் பொய்களே பேசும் கொள்கையுடையவர்களால் பார்க்க (/அறிய) முடியாத ஒளிவடிவினனை; (தேசு - ஒளி);

திங்கள் ஏறும் சென்னியானைத் - திருமுடிமேல் சந்திரனைச் சூடியவனை;

தூய நீறு பூசினானை - தூய திருநீற்றைப் பூசியவனை;

நாணதாகப் புற்றராவைக் கட்டினானை - புற்றில் வாழும் இயல்புடைய பாம்பை அரைநாணாகக் கட்டியவனை;

மாசு-இலாத கயிலை-மன்னை - மும்மலமற்ற புனிதனான கயிலைநாதனை;

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


11)

பணிகள் செய்து பத்த ராகிப்

.. பரவி னார்கள் மகிழு மாறு

பிணிகள் தீர்க்கும் தொழிலி னானைப்

.. பெற்றம் ஏறும் பெருமை யானைப்

பணிய ணிந்த மார்பி னானைப்

.. பண்டெ ழுந்த நஞ்சை உண்ட

மணிமி டற்றுக் கயிலை மன்னை

.. வைகுண் டத்திற் காண லாமே.


பணிகள் செய்து பத்தராகிப் பரவினார்கள் மகிழுமாறு பிணிகள் தீர்க்கும் தொழிலினானைப் - தொண்டு செய்து பக்தர்கள் ஆகிப் போற்றி வழிபடுபவர்கள் இன்புறும்படி அவர்களது துன்பங்களையும் பந்தங்களையும் தீர்க்கும் தொழிலுடையவனை; (பிணி - பந்தம்; துன்பம்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.1.9 - "தொழுவாரவர் துயராயின தீர்த்தல்லுன தொழிலே");

பெற்றம் ஏறும் பெருமையானைப் - இடபவாகனத்தை உடைய பெருமை உடையவனை; (பெற்றம் - எருது);

பணி அணிந்த மார்பினானைப் - பாம்பை மாலையாக மார்பில் அணிந்தவனை; (பணி - நாகம்);

பண்டு எழுந்த நஞ்சை உண்ட மணிமிடற்றுக் கயிலை-மன்னை - முற்காலத்தில் பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை உண்ட நீலகண்டத்துக் கயிலைநாதனை; (பண்டு - முன்பு); (மணி - நீலமணி); (மிடறு - கண்டம்);

வைகுண்டத்தில் காணல் ஆமே - ஸ்ரீவைகுண்டம் என்ற தலத்தில் தரிசித்து வழிபடல் ஆம்;


பிற்குறிப்பு: யாப்புக் குறிப்பு:

எண்சீர்ச் சந்தவிருத்தம் - தான தானா தான தானா தான தானா தான தானா - என்ற சந்தம்.

  • ஒற்றைப்படைச் சீர்களில் - (அதாவது 1-3-5-7-ஆம் சீர்களில்) - தான என்பது தனன என்றும் வரலாம்.

  • தான – குறில் / குறில்+ஒற்று என்ற அமைப்பில் முடியும் மாச்சீர்;

  • தானா - தேமாச்சீர்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Thursday, April 3, 2025

P.382 - பூவனூர் - நரியுலாவு கானகத்தில்

2017-03-17

P.382 - பூவனூர்

---------------------------------

(எண்சீர்ச் சந்தவிருத்தம் - தான தானா தான தானா - அரையடிச் சந்தம்);

(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.6.1 - "படங்கொள் நாகஞ் சென்னி சேர்த்திப்")

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர ஒற்றுக் கெடும் இடங்கள்;


1)

நரியு லாவு கான கத்தில் .. நட்டம் ஆடி மகிழு(ம்) நம்பர்

எரிவி டத்தைக் கண்டி ரிந்த .. இமைய வர்க்குப் பரிந்த பண்பர்

கரிய வெற்புப் போல வந்த .. கரியின் ஈர உரிவை போர்த்தார்

புரிவெண் ணூலர் உறையும் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


நரி உலாவு கானகத்தில் நட்டம் ஆடி மகிழும் நம்பர் - நரிகள் திரியும் சுடுகாட்டில் திருநடம் செய்து மகிழும் கடவுள்; (நம்பர் - விரும்பத்தக்கவர் - சிவன் திருநாமம்);

எரி-விடத்தைக் கண்டு இரிந்த இமையவர்க்குப் பரிந்த பண்பர் - அனைத்தையும் சுட்டெரித்த ஆலகால விஷத்தைக் கண்டு அஞ்சி ஓடிய தேவர்களுக்கு இரங்கிய குணமுடையவர்; (இரிதல் - அஞ்சி ஓடுதல்);

கரிய வெற்புப் போல வந்த கரியின் ஈர-உரிவை போர்த்தார் - பெரிய கரிய மலை போல வந்த யானையின் ஈரத்தோலைப் போர்வையாகப் போர்த்தவர்;

புரி-வெண்ணூலர் உறையும் ஊர் ஆம் - வெண்மையான முப்புரிநூல் அணிந்த பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது;

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


2)

பனித யங்கு கயிலை வெற்பில் .. பயிலு(ம்) நாதர் கமல பாதர்

மனிதர் தேவர் மலர்கள் தூவி .. வாழ்த்து கின்ற மணிமி டற்றர்

வனிதை பங்கர் கொன்றை கங்கை .. மதிபு னைந்தார் மறைகள் ஓதும்

புனிதர் மேவி உறையும் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


பனி தயங்கு கயிலை வெற்பில் பயிலும் நாதர் - பனி விளங்கும் கயிலைமலையின்மேல் வீற்றிருக்கும் தலைவர்; (தயங்குதல் - ஒளிவிடுதல்; தெளிவாயிருத்தல்);

கமல-பாதர் - தாமரைமலர் போன்ற திருவடியை உடையவர்;

மனிதர் தேவர் மலர்கள் தூவி வாழ்த்துகின்ற மணி-மிடற்றர் - மனிதர்களும் தேவர்களும் பூக்கள் தூவி வணங்குகின்ற நீலகண்டர்; (மிடறு - கண்டம்);

வனிதை பங்கர் - பெண்ணொரு பாகர்;

கொன்றை கங்கை மதி புனைந்தார் - கொன்றைமலர், கங்கைநதி, திங்கள் இவற்றை அணிந்தவர்;

மறைகள் ஓதும் புனிதர் மேவி உறையும் ஊர் ஆம் - வேதங்கள் ஓதுகின்ற தூயர் விரும்பி உறையும் பதி ஆவது;

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


3)

பாதம் ஏத்து சுரர்க்கி ரங்கிப் .. படுவி டத்தை அமுது செய்தார்

சீத கங்கை சடையில் ஏற்றார் .. திருவெண் ணீறு பூசு மார்பர்

வேத கீதர் விடைய தேறி .. வீதி தன்னில் பலிதி ரிந்த

பூத நாதர் உறையும் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


பாதம் ஏத்து சுரர்க்கு இரங்கிப் படு-விடத்தை அமுது செய்தார் - திருவடியை வணங்கிய தேவர்களுக்கு இரங்கிக் கொடிய நஞ்சை உண்டவர்;

சீத-கங்கை சடையில் ஏற்றார் - குளிர்ந்த கங்கையைச் சடையில் தாங்கியவர்; (சீதம் - குளிர்ச்சி);

திருவெண்ணீறு பூசு மார்பர் - வெண்ணீற்றை மார்பில் பூசியவர்;

வேத-கீதர் - வேதம் ஓதுபவர்;

விடையது ஏறி வீதி-தன்னில் பலி திரிந்த - இடபத்தின்மேல் ஏறிச்சென்று தெருவில் பிச்சைக்கு உழலும்; (பலி - பிச்சை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.48.3 – "வெண்டலையினோடு பலிதிரிந்து");

பூத-நாதர் உறையும் ஊர் ஆம் - பூத-நாயகரான பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது;

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


4)

அடியில் அங்குப் பூவி டாமல் .. அம்பு விட்ட காம வேளை

நொடியில் அங்கம் இல்லி யாக .. நோக்கு கண்ணர் தீயின் வண்ணர்

வடியி லங்கு மழுவை மானை .. வன்னி தன்னை ஏந்து கையர்

பொடியி லங்கு மார்பர் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


அடியில் அங்குப் பூ இடாமல், அம்பு விட்ட காமவேளை - திருவடியில் பூவைத் தூவாமல், கணையை எய்த மன்மதனை; (அங்கு - அசைச்சொல்)

நொடியில் அங்கம் இல்லியாக நோக்கு கண்ணர் - ஒரு நொடியளவில் உடலற்றவனாகப் பார்த்த நெற்றிக்கண்ணர்; (அங்கம் - உடம்பு);

தீயின் வண்ணர் - நெருப்புப் போன்ற செம்மேனியர்;

வடி இலங்கு மழுவை, மானை, வன்னி-தன்னை ஏந்து கையர் - கூர்மை பொருந்திய மழுவையும் மானையும் தீயையும் கையில் ஏந்தியவர்; (வடி கூர்மை); (வன்னி - தீ);

பொடி இலங்கு மார்பர் ஊர் ஆம் - மார்பில் திருநீற்றைப் பூசிய பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது;

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


5)

அறிவின் வண்ணர் நால்வர் கேட்க .. ஆல நீழல் அறமு ரைத்தார்

மறியை ஏந்து கையர் செய்யர் .. மாமி டற்றில் மையர் ஐயர்

வெறிகொள் கொன்றை விளங்கு கின்ற .. வேணி மீது மதியும் வைத்தார்

பொறிகொள் நாக நாணர் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


அறிவின் வண்ணர் - ஞானமே உரு ஆனவர்;

நால்வர் கேட்க ஆலநீழல் அறம் உரைத்தார் - சனகாதியர்கள் கேட்கக் கல்லால-மரத்தின்கீழ் வேதப்பொருளை உபதேசித்தவர்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.48.1 - "நால்வர்கேட்க நல்கிய நல்லறத்தை ஆலடைந்த நீழல் மேவி அருமறை சொன்னதென்னே");

மறியை ஏந்து கையர் - மான்கன்றைக் கையில் ஏந்தியவர்; (மறி - கன்று);

செய்யர் - செம்மேனியர்; (செய் - செம்மை; சிவப்பு);

மா-மிடற்றில் மையர் - அழகிய கண்டத்தில் கருமையை ஏற்றவர்; (மிடறு - கண்டம்); (மை - கருமை);

ஐயர் - தலைவர்;

வெறிகொள் கொன்றை விளங்குகின்ற வேணிமீது மதியும் வைத்தார் - மணம் கமழும் கொன்றைமலர் திகழும் சடையின்மேல் சந்திரனையும் அணிந்தவர்; (வெறி - வாசனை); (வேணி - சடை);

பொறிகொள் நாக-நாணர் ஊர் ஆம் - புள்ளிகளை உடைய நாகத்தை அரைநாணாகக் கட்டிய பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது; (பொறி - புள்ளி);

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


6)

நாத நாத அருள்க என்று .. நம்பி வந்த உம்பர் வாழ

ஓத நஞ்சை உண்ட கண்டர் .. ஓம்பு கின்ற தொண்டர் நெஞ்சர்

மாத ணைந்த வாம பாகர் .. மணங்க மழ்ந்த கொன்றை மௌவற்

போத ணிந்த சடையர் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


"நாத! நாத! அருள்க" என்று நம்பி வந்த உம்பர் வாழ ஓத நஞ்சை உண்ட கண்டர் - "நாதா! நாதா! காத்தருளாய்" என்று சரணடைந்த தேவர்கள் வாழும்படி கடல்விஷத்தை உண்ட நீலகண்டர்; (நம்புதல் நம்பிக்கை வைத்தல்); (உம்பர் - தேவர்);

ஓம்புகின்ற தொண்டர் நெஞ்சர் - விரும்பி வழிபடும் தொண்டர்களின் நெஞ்சில் உறைபவர்;

மாது அணைந்த வாம-பாகர் - உமையைத் தம் திருமேனியின் இடப்பக்கம் உடையவர்; (வாமம் - இடப்பக்கம்);

மணம் கமழ்ந்த கொன்றை மௌவல்-போது அணிந்த சடையர் ஊர் ஆம் - மணம் வீசும் கொன்றைமலரையும் முல்லை/மல்லிகை மலரையும் சடையில் அணிந்த பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது; (மௌவல் - முல்லை; மல்லிகை);

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


7)

மலைம கட்கு நேயர் தூயர் .. மார்பில் நூலர் சடையி னுள்ளே

அலைம லிந்த ஆறு தாங்கி .. அரணம் மூன்றை நக்கெ ரித்தார்

தலைம லிந்த மாலை பூண்டார் .. தமிழ்வ ளர்த்த மதுரை தன்னில்

புலவ ரானார் உறையும் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


மலைமகட்கு நேயர் - பார்வதிக்கு அன்புடையவர்; (மலைமகள் + கு = மலைமகட்கு);

தூயர் - புனிதர்;

மார்பில் நூலர் - மார்பில் பூணூல் தாங்கியவர்;

சடையினுள்ளே அலை மலிந்த ஆறு தாங்கி - சடையினுள் அலை மிகுந்த கங்கையைத் தாங்கியவர்; (தாங்கி - தாங்கியவர்; வினையெச்சமாகக் கொண்டும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்);

அரணம் மூன்றை நக்கு எரித்தார் - முப்புரங்களைச் சிரித்து எரித்தவர்; (அரணம் - கோட்டை); (நகுதல் - சிரித்தல்)

தலை மலிந்த மாலை பூண்டார் - மண்டையோடுகளால் ஆன மாலையை அணிந்தவர்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.4.1 - "தலைக்குத்தலை மாலை அணிந்ததென்னே");

தமிழ் வளர்த்த மதுரை-தன்னில் புலவர் ஆனார் உறையும் ஊர் ஆம் - தமிழை வளர்த்த மதுரையில் தமிழ்ச்சங்கப் புலவர் ஆன பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது;

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


8)

உரமி லங்கு தோள்க ளாலே .. உயர்பொ ருப்பைப் பேர்த்த மூடன்

சிர(ம்)நெ ரித்த கயிலை நாதர் .. திருந்தி ஏத்தும் அரக்க னுக்கு

வரம ளித்த பரம வள்ளல் .. வரைவ ளைத்துக் கணைதொ டுத்துப்

புரமெ ரித்த ஒருவர் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


உரம் இலங்கு தோள்களாலே உயர்-பொருப்பைப் பேர்த்த மூடன் சிரம் நெரித்த கயிலை நாதர் - வலிமை மிக்க புஜங்களால் உயர்ந்த கயிலைமலையைப் பெயர்த்தெடுத்த அறிவிலியான தசமுகனின் சிரங்களை நசுக்கிய கயிலை-இறைவர்; (உரம் - வலிமை; பலம்); (பொருப்பு - மலை); (மூடன் - அறிவிலி);

திருந்தி ஏத்தும் அரக்கனுக்கு வரம் அளித்த பரம வள்ளல் - பின் மனம் திருந்திப் போற்றிய அந்த அரக்கனுக்கு மிகுந்த வரங்கள் (நீண்ட ஆயுள், சந்திரஹாஸம் என்ற வாள், இராவணன் என்ற பெயர் இவற்றையெல்லாம்) கொடுத்த பெருவள்ளல்;

வரை வளைத்துக் கணை தொடுத்துப் புரம் எரித்த ஒருவர் ஊர் ஆம் - மேருமலையை வில்லாக வளைத்து அம்பு தொடுத்து முப்புரங்களை எரித்த ஒப்பற்ற பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது; (வரை - மலை); (ஒருவர் - ஒப்பற்றவர்);

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


9)

அலையின் மீது துயிலு(ம்) மாலும் .. அயனு(ம்) நேட நின்ற சோதி

இலையை இட்டு வாழ்த்தி னாலும் .. இன்ப வானம் ஏற்றும் ஈசர்

அலியும் ஆணும் பெண்ணும் ஆனார் .. அரவும் அக்கும் ஆர மாகப்

பொலியு(ம்) மார்பர் உறையும் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


அலையின் மீது துயிலும் மாலும் அயனும் நேட நின்ற சோதி - பாற்கடல்மேல் துயிலும் திருமாலும் பிரமனும் தேடுமாறு உயர்ந்த சோதி; (நேடுதல் - தேடுதல்);

இலையை இட்டு வாழ்த்தினாலும் இன்ப வானம் ஏற்றும் ஈசர் - அடியவர்கள் இலையையே தூவி வழிபட்டாலும் அவர்களை இன்பம் மிக்க சிவலோகத்திற்கு உயர்த்தும் இறைவர்;

அலியும் ஆணும் பெண்ணும் ஆனார் - ஆண், பெண், அலி ஆனவர்; (திருவாசகம் - திருப்பொன்னூசல் - 8.16.5 - "ஆணோ அலியோ அரிவையோ என்றிருவர் காணாக் கடவுள்");

அரவும் அக்கும் ஆரமாகப் பொலியு(ம்) மார்பர் - பாம்பையும் எலும்பையும் மாலையாக மார்பில் அணிந்தவர்; (அக்கு - எலும்பு); (ஆரம் - மாலை);

உறையும் ஊர் ஆம் - அந்தப் பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது;

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


10)

கறுப்பை நெஞ்சிற் கரந்த வம்பர் .. கக்கு பொய்கள் கருத வேண்டா

வெறுப்பு கோபம் விட்ட நல்லார் .. விரும்பி ஏத்தப் பிறவி நோயை

அறுக்கும் ஈசர் பாவ நாசர் .. அன்பர் செய்த பிழைகள் எல்லாம்

பொறுக்கும் ஏந்தல் உறையும் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


கறுப்பை நெஞ்சில் கரந்த வம்பர் கக்கு பொய்கள் கருத வேண்டா - வஞ்சத்தை நெஞ்சில் மறைத்து வைத்திருக்கும் வீணர்கள் கக்குகின்ற பொய்களை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (கறுப்பு - குற்றம்; கறை); (கரத்தல் - ஒளித்தல்); (வம்பர் - வீணர்கள்; துஷ்டர்கள்);

வெறுப்பு கோபம் விட்ட நல்லார் விரும்பி ஏத்தப் பிறவிநோயை அறுக்கும் ஈசர் - விருப்பு வெறுப்பு சினம் இவற்றையெல்லாம் நீங்கிய நல்லவர்கள் விரும்பி வணங்க, அவர்களது பிறவிப்பிணியைத் தீர்க்கும் இறைவர்;

பாவநாசர் - பாவங்களை அழிப்பவர்;

அன்பர் செய்த பிழைகள் எல்லாம் பொறுக்கும் ஏந்தல் உறையும் ஊர் ஆம் - அடியவர்கள் செய்த பிழைகளைப் பொறுத்து அருளும் பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது; (ஏந்தல் - பெருமையிற் சிறந்தவர்);

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


11)

பன்னி நாளும் பரவு கின்ற .. பத்தர் தங்கள் பாவ(ம்) மாய்ப்பார்

வன்னி கொன்றை குரவ(ம்) மத்தம் .. மலர ணிந்த சடையி லங்கு

சென்னி மீது சீறு நாகம் .. திங்கள் ஒன்று சேர வைத்தார்

பொன்னின் வண்ணர் உறையும் ஊராம் .. பொழிலி லங்கு பூவ னூரே.


பன்னி நாளும் பரவுகின்ற பத்தர்-தங்கள் பாவம் மாய்ப்பார் - தினமும் போற்றிப் பாடுகின்ற பக்தர்களுடைய பாவங்களை அழிப்பவர்; (பன்னுதல் - பாடுதல்); (பரவுதல் - புகழ்தல்; துதித்தல்);

வன்னி கொன்றை குரவம் மத்தம் மலர் அணிந்த சடை இலங்கு சென்னி மீது - வன்னி இலை, கொன்றைமலர், குரவமலர், ஊமத்தமலர் இவற்றை அணிந்த சடை விளங்கும் திருமுடிமேல்;

சீறு நாகம் திங்கள் ஒன்று சேர வைத்தார் - சீறுகின்ற நாகப்பாம்பையும் சந்திரனையும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து வாழவைத்தவர்;

பொன்னின் வண்ணர் உறையும் ஊர் ஆம் - பொன் போன்ற நிறம் உடைய திருமேனியரான பெருமானார் உறையும் பதி ஆவது; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.24.1 - "பொன்னார் மேனியனே");

பொழில் இலங்கு பூவனூரே - சோலை சூழ்ந்த பூவனூர்;


பிற்குறிப்பு: யாப்புக் குறிப்பு:

எண்சீர்ச் சந்தவிருத்தம் - தான தானா தான தானா தான தானா தான தானா - என்ற சந்தம்.

  • ஒற்றைப்படைச் சீர்களில் - (அதாவது 1-3-5-7-ஆம் சீர்களில்) - தான என்பது தனன என்றும் வரலாம்.

  • தான – குறில் / குறில்+ஒற்று என்ற அமைப்பில் முடியும் மாச்சீர்;

  • தானா - தேமாச்சீர்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------