Showing posts with label நேரிசை வெண்பா. Show all posts
Showing posts with label நேரிசை வெண்பா. Show all posts

Thursday, January 18, 2024

07.30 – கச்சிக் கயிலாயநாதர் கோயில் - சக்கரம் கீறிச்

07.30 – கச்சிக் கயிலாயநாதர் கோயில்

2016-03-11

கச்சிக் கயிலாயநாதர் கோயில் (காஞ்சிபுரம் கைலாசநாதர் கோயில்)

--------------------------------

(12 பாடல்கள்) (நேரிசை வெண்பா)

(எல்லாப் பாடல்களும் ஒரே ஈற்றடி)


1)

சக்கரம் கீறிச் சலந்தரனைச் செற்றவன்

செக்கர்வான் வண்ணத்தன் தீயுமிழும் அக்கன்

புயலாரும் கண்டன் புகழார்ந்த கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


சக்கரம் கீறிச் சலந்தரனைச் செற்றவன் - தரையில் ஒரு சக்கரத்தைக் கீறி அதனைக்கொண்டு சலந்தராசுரனை அழித்தவன்; (கீறுதல் - வரிகீறுதல் - To draw lines);

செக்கர்-வான் வண்ணத்தன் - செவ்வானம் போன்ற செம்மேனி உடையவன்;

தீ உமிழும் அக்கன் - தீயை உமிழும் நெற்றிக்கண் உடையவன்; (அக்கம் - அக்ஷம் - கண்);

புயல் ஆரும் கண்டன் - மேகம் போன்ற நீலகண்டம் உடையவன்; (புயல் - மேகம்); (ஆர்தல் = ஒத்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.5.2 - "கார்மேகம் அன்ன மிடற்றாய் போற்றி");

புகழ் ஆர்ந்த கச்சிக் கயிலாய நாதன் தாள் காப்பு - புகழ் மிக்க காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை; (புயல் - மேகம்); (ஆர்தல் = நிறைதல்; மிகுதல்); (காப்பு - காவலாயுள்ளது); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.39.8 - "கறைக்கண்டன் கழலடியே காப்புக்கொண் டிருந்த கணம்புல்ல நம்பிக்கும்"); (பட்டினத்து அடிகள் - திருவிடைமருதூர் மும்மணிக் கோவை - 11.28.5 - "கண்ணென்றும் நந்தமக்கோர் காப்பென்றும்");


2)

விண்ணில் உறைதேவர் வேண்ட அவரமுதம்

உண்ண அருவிடம் உண்டருள் அண்ணல்

அயனார் சிரமொன் றறுத்தவன் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


வானோர்கள் வேண்ட அவர்களுக்கு இரங்கி, அவர்கள் அமுதம் உண்ணும்பொருட்டுத் தான் கொடிய நஞ்சை உண்ட பெருமான்; பிரமனுடைய தலை ஒன்றை அறுத்தவன்; காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;

அயனார் - பிரமன்; ஆர் விகுதி பெற்று வந்தது; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.89.5 - "பிரமனார் சிரமறுத்த இறைவனது...");


3)

கண்ணை இடந்திட்டுக் கைதொழுத கேசவனுக்

கெண்ணிய சக்கரம் ஈந்தருள் அண்ணல்

அயிரா வணமேறான் ஆனேற்றன் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


கண்ணை இடந்து இட்டுக் கைதொழுத கேசவனுக்கு எண்ணிய சக்கரம் ஈந்தருள் அண்ணல் - ஆயிரம் தாமரையில் ஒரு பூக்குறையக் கண்டு தம் மலர்க்கண் ஒன்றைத் தோண்டிப் பூவாக இட்டு அருச்சித்த திருமாலுக்கு அவர் கருதிய சக்கராயுதத்தை அருள்புரிந்தவன்; (இடத்தல் - தோண்டுதல்); (எண்ணுதல் - கருதுதல்; நினைத்தல்);

அயிராவணம் ஏறான் ஆனேற்றன் - அயிராவணம் என்ற யானையின்மேல் ஏறிச் செல்லாமல் எருதின்மேல் ஏறிச் செல்பவன்; (அயிராவணம் - சிவபெருமானுடைய யானை); (அப்பர் தேவாரம் - 6.25.1 - "அயிராவணம் ஏறாது ஆனேறு ஏறி அமரர்நாடு ஆளாதே ஆரூர் ஆண்ட");

கச்சிக் கயிலாய நாதன் தாள் காப்பு - காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;


4)

தக்கன்செய் வேள்வி தகர்த்துத் தலையரிந்த

முக்கண் முதல்வனென்றும் மூவாத சொக்கன்

தயிர்பால் மகிழ்ந்தாடும் சங்கரன் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


தக்கன் செய்த வேள்வியை அழித்து அவன் தலையை வெட்டியவன்; முக்கண் உடைய முதல்வன்; என்றும் மூப்பு இல்லாமல் இளமையோடு திகழும் அழகன்; தயிர், பால் இவற்றால் அபிஷேகம் செய்யப்பெறுபவன்; நன்மை செய்யும் சங்கரன்; காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;

மூவாத - மூத்தல் இல்லாத; சொக்கன் - அழகன்; சுந்தரன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.109.6 - "தக்கனைத் தலையரி தழலுருவர்");


5)

பெருமத வேழம் பிளிற உரித்த

ஒருவன் கருதும் உருவன் அருவன்

அயிலார்சூ லத்தன் அழகார்ந்த கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


பெரிய மதயானை பிளிறும்படி அதன் தோலை உரித்தவன்; ஒப்பற்றவன்; அடியவர்கள் விரும்பும் உருவம் எல்லாம் உடையவன்; அருவமாகவும் உள்ளவன்; கூர்மை பொருந்திய சூலத்தை ஏந்தியவன்; அழகிய காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;

ஒருவன் - ஒப்பற்றவன்; அயில் - கூர்மை; ஆர்தல் - பொருந்துதல்; நிறைதல்;


6)

தேவாரம் பாடுவார் தீவினை தீர்த்தொரு

நாவாயாய் வான்சேர்க்கும் நல்லவன் மேவார்

எயில்மூன்றை எய்தவன் ஏராரும் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


தேவாரம் பாடிப் பணியும் பக்தர்களுடைய தீவினைகளைத் தீர்த்துப், பிறவிக்கடலைக் கடப்பிக்கும் கப்பலாகி, அவர்களைச் சிவலோகம் சேர்க்கும் நல்லவன்; பகைவர்களது முப்புரங்களை ஒரு கணை எய்து அழித்தவன்; அழகிய காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;

நாவாய் - படகு; கப்பல்; மேவார் - பகைவர்; எயில் - கோட்டை; ஏர் - அழகு;


7)

கானத்தால் போற்றிசெயும் காதலர்க் கன்புடையான்

வானத்தார் வாழ்த்தும் மணிகண்டன் ஏனத்

தெயிறாரும் மார்பன் எழிலாரும் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


கானத்தால் போற்றிசெயும் காதலர்க்கு அன்பு உடையான் - இசைபாடி வழிபடும் அன்பர்களுக்கு அன்பு உடையவன்; (கானம் - இசைப்பாட்டு); (போற்றிசெய்தல் - துதித்தல்); (காதலர் - அன்புள்ளவர்; பக்தர்);

வானத்தார் வாழ்த்தும் மணிகண்டன் - தேவர்கள் துதிக்கும் நீலகண்டன்;

ஏனத்து எயிறு ஆரும் மார்பன் - பன்றிக்கொம்பை மார்பில் அணிந்தவன்; (ஏனம் - பன்றி); (எயிறு - பல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.1.2 - "முற்றலாமை இளநாகமோடு ஏன முளைக்கொம்பு அவைபூண்டு");

எழில் ஆரும் கச்சிக் கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு - அழகிய காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;


8)

பித்தாகி வெற்பினைப் பேர்த்த இராவணன்வாய்

பத்தால் பரவவொரு பாதவிரல் வைத்தான்

குயிலார் மொழியுமையோர் கூறுடையான் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


பித்தாகி வெற்பினைப் பேர்த்த இராவணன் வாய் பத்தால் பரவ ஒரு பாதவிரல் வைத்தான் - மதிமயங்கிக் கயிலைமலையை பெயர்க்க முயன்ற இராவணனுடைய பத்து வாய்களும் போற்றிப் பாடுமாறு திருப்பாதத்தின் விரல் ஒன்றை ஊன்றியவன்; (பித்து - அறியாமை; பைத்தியம்); (வெற்பு - மலை - கயிலைமலை); (பரவுதல் - புகழ்தல்);

குயில் ஆர் மொழி உமை ஓர் கூறு உடையான் - குயில் போன்ற இனிய மொழியுடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்; (ஆர்தல் - ஒத்தல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.16.1 - "குயிலாரு மென்மொழியாள் ஒரு கூறாகி");

கச்சிக் கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு - காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;


9)

அந்தகன்றன் மார்பில் அயிற்சூலம் பாய்ச்சியவன்

சந்தத் தமிழ்சொல் தமரிடர்தீர் தந்தை

அயனோ டரிநே டருஞ்சோதி கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


அந்தகன்தன் மார்பில் அயிற்-சூலம் பாய்ச்சியவன் - அந்தகாசுரனை மார்பில் கூர்மை பொருந்திய சூலத்தால் குத்தியவன்; (அந்தகன் - அந்தகாசுரன்); (அயில் - கூர்மை); (பாய்ச்சுதல் - குத்துதல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.96.5 - "அந்தகனை அயிற்சூலத் தழுத்திக் கொண்டார்");

சந்தத் தமிழ் சொல் தமர் இடர் தீர் தந்தை - சந்தத்தமிழான தேவாரத்தைப் பாடும் அடியவர்களுடைய துன்பத்தைத் தீர்க்கும் தந்தை; (தமர் - அடியவர்);

அயனோடு அரி நேடு அருஞ்சோதி - பிரமனும் திருமாலும் தேடிய அரிய சோதி; (நேடு - தேடு);

கச்சிக் கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு - காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;


10)

நல்ல நெறியறியார் நாளுமுரை பொய்யொழிமின்

அல்லும் பகலுநினை அன்பரைக் கொல்லக்

கயிறேந்து காலனைக் காய்ந்தபிரான் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


நல்ல-நெறி அறியார் நாளும் உரை பொய் ஒழிமின் - நல்ல மார்க்கத்தை அறியாதவர்கள் ஓயாமல் உரைக்கின்ற பொய்களை நீங்குங்கள்; (நெறி - மார்க்கம்);

அல்லும் பகலு(ம்) நினை அன்பரைக் கொல்லக் கயிறு ஏந்து காலனைக் காய்ந்த பிரான் - இரவும் பகலும் நினைத்து வழிபட்ட மார்க்கண்டேயரைக் கொல்வதற்காகப் பாசத்தை ஏந்தி அடைந்த காலனைச் சினந்து உதைத்த பெருமான்; (கயிறு - பாசம்); (காய்தல் - அழித்தல்; சினத்தல்);

கச்சிக் கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு - காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;


11)

மன்மதனை நீறுசெய்த மாதவன் வாரணிந்த

மென்முலையாள் பங்கமர் வேடத்தன் வன்மை

பயில்தோள்கள் எட்டினில் பால்நீற்றன் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


மன்மதனை நீறுசெய்த மா-தவன் - காமனைச் சாம்பலாக்கிய பெரிய தவக்கோலத்தை உடையவன்; (கருவூர்த் தேவர் - திருவிசைப்பா - 9.10.9 - "கீழ்க்கோட்டூர் மாதவன் மணியம்பலத்துள் நின்றாடும் மைந்தன்");

வார் அணிந்த மென்முலையாள் பங்கு அமர் வேடத்தன் - கச்சு அணிந்த மென்மையான் முலைகளையுடைய உமையை ஒரு பங்காக உடைய கோலம் உடையவன்; (வார் - முலைக்கச்சு); (அமர்தல் - விரும்புதல்); (வேடம் - கோலம்);

வன்மை பயில்-தோள்கள் எட்டினில் பால்-நீற்றன் - வலிமை பொருந்திய எட்டுப் புயங்களில் பால் போன்ற திருநீற்றைப் பூசியவன்; (வன்மை - வலிமை); (பயில்தல் - பொருந்துதல்);

கச்சிக் கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு - காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;


12)

காடவர்கோன் தன்கனவில் கற்கோயில் நாள்மாற்றென்

றாடவலான் பூசலார்க் கன்புடையான் மாட

மயிலாப்பூர் மேயான் மணிகண்டன் கச்சிக்

கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு.


காடவர்கோன்தன் கனவில், "கற்கோயில் நாள் மாற்று" என்று ஆட-வலான் - பல்லவ மன்னனது கனவில் சென்று, "அடுத்த நாள் யாம் பூசலார் கட்டிய கோயிலுக்குச் செல்கின்றோம்; அதனால் நீ கட்டிய (காஞ்சிபுரம் கைலாசநாதர்) கற்கோயிலின் கும்பாபிஷேக தினத்தை வேறொரு நாளில் வைத்துக்கொள்" என்று சொன்னவன்; கூத்தாடுபவன்; (காடவர்கோன் - பல்லவ மன்னன்); (ஆடுதல் - சொல்லுதல்; கூத்தாடுதல்); ("ஆடவலான்" என்ற சொற்றொடரை இப்படி இருமுறை இயைத்துக் "கூத்தாடுபவன்" என்றும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்);

பூசலார்க்கு அன்பு உடையான் - பூசலார் நாயனாருக்கு அன்பு உடையவன்;

மாட மயிலாப்பூர் மேயான் - மாடிக்கட்டடங்கள் மிக்க மயிலாப்பூரில் எழுந்தருளியவன்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.11.7 - "நிரையார் மணிமாட நீடூரானை");

மணிகண்டன் - நீலமணி கண்டன்;

கச்சிக் கயிலாய நாதன்தாள் காப்பு - காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள கயிலாயநாதன் திருவடிகளே நமக்குத் துணை;


பிற்குறிப்புகள் :

இப்பதிகத்தில் ஈசனது அட்டவீரட்டச் செயல்கள் சுட்டப்பெறுகின்றன: திரிபுரம் எரித்தது (திருவதிகை), ஜலந்தரனை வதம் செய்தது (திருவிற்குடி), தக்கன் யாகம் அழித்து (திருப்பறியலூர்), மன்மதனை எரித்தது (திருக்குறுக்கை), எமனை அழித்தது (திருக்கடவூர்), யானையை வதம் செய்தது (திருவழுவூர்), அந்தகனை அழித்தது (திருக்கோவலூர்), பிரமன் தலை கொய்தது (திருக்கண்டியூர்);


வி. சுப்பிரமணியன்

-------------- --------------


Tuesday, November 15, 2022

N.024 - சுந்தரர் துதி - திசைமாற்றிய திருப்பங்கள்

2013-05-31

N.024 - சுந்தரர் துதி - திசைமாற்றிய திருப்பங்கள்

--------------

1) ---- (கலிவிருத்தம் - மாங்கனி மாங்கனி மாங்கனி மா - வாய்பாடு) ----

இசைவாத்தியம் மறைமந்திரம் ஒலிபந்தரின் இடையே

அசையாவரன் முதியோனென அங்குற்றது தடுத்து

வசைவாக்குரை ஆரூரரை இசைபாடிடு மாறு

திசைமாற்றிய வரலாற்றினை நசையால்மொழி வேனே.


இசைவாத்தியம் மறைமந்திரம் ஒலி-பந்தரின் இடையே - மங்கல வாத்தியங்களும் வேதமந்திரங்களும் ஒலித்த (திருமணப்) பந்தலில்; (பந்தர் - பந்தல்);

அசையா-அரன் முதியோன் என அங்கு உற்று அது தடுத்து - அசலன் ஆகிய சிவபெருமான் ஒரு கிழவன் கோலத்தில் வந்து அத்திருமணத்தைத் தடுத்து; (அசையா அரன் - அசலன் - அசைவிலாதவன்);

வசைவாக்கு உரை ஆரூரரை இசைபாடிடுமாறு திசைமாற்றிய வரலாற்றினை நசையால் மொழிவேனே - இழித்துப் பேசிய சுந்தரரைப் புகழ்பாடும்படி நன்னெறியில் செலுத்திய வரலாற்றை விரும்பிச் சொல்வேன்; (இசை - புகழ்); (நசை - அன்பு; ஆசை);


2) ---- (நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா) ----

இருநிலனை ஆள்மன்னன் செல்லும்போ தெதிரேயத்

தெருவினிலே தேருருட்டும் சிறுவன்மேல் மனம்செல்ல

அருமறையோன் மகனவனை அரசகுமா ரனுமாக்கி

இருவழக்கும் கற்பித்தான் இதுவுமரன் விளையாட்டே.


இருநிலனை ஆள்-மன்னன் செல்லும்போது எதிரே அத்-தெருவினிலே தேருருட்டும் சிறுவன்மேல் மனம்செல்ல - நாட்டை ஆளும் அரசன் செல்லும்வழியில் அந்தத் தெருவில் சிறுதேரை உருட்டி விளையாடும் (நம்பியாரூரராகிய) சிறுவர்மேல் ஆசைகொண்டு;

அருமறையோன் மகனவனை அரசகுமாரனும் ஆக்கி இருவழக்கும் கற்பித்தான் - வேதியர் மகனாரான அவரைத் தன் அன்புமகனாக ஆக்கி அரச அந்தணப் பழக்கவொழுக்கங்களைக் கற்பித்தான்; (வழக்கு - பழக்கவொழுக்கம்);

இதுவும் அரன் விளையாட்டே - இதுவும் சிவன் திருவிளையாடல்;


3)

மணவயது வந்தெய்தச் சடங்கவியார் மகளென்ற

குணவதியைக் குலப்பெரியோர் நிச்சயித்தார் மணநாளில்

பணைமுலையாள் பங்கனொரு பல்லில்லா வடிவிற்கோல்

துணையெனக்கொண் டணைந்ததனை நிறுத்துமென வழக்கிட்டான்.


மணவயது வந்து-எய்தச், சடங்கவியார் மகள் என்ற குணவதியைக் குலப்பெரியோர் நிச்சயித்தார் - நம்பியாரூரர் திருமண-வயதை எட்டியதும், குலப்பெரியவர்கள் சடங்கவி சிவாசாரியார் மகளை மணம்செய்விக்க நிச்சயித்தார்கள்;

மணநாளில் பணைமுலையாள் பங்கன் ஒரு பல்-இல்லா-வடிவில் கோல் துணையெனக்கொண்டு அணைந்து, அதனை நிறுத்தும் என வழக்கிட்டான் - திருமணநாளில் பருத்த முலையுடைய உமையைப் பங்கில் உடைய பெருமான், பற்களை இழந்த பழுத்த வயோதிக அந்தணர் கோலத்தில் ஒரு ஊன்றுகோலைப் பற்றி வந்தடைந்து, அந்தத் திருமணத்தை நிறுத்துங்கள் என்று வழக்கிட்டான்;


4) ---- (அறுசீர் விருத்தம் - காய் காய் காய் காய் மா தேமா - வாய்பாடு) ----

பித்தரிவர் என்றிகழப் பெருங்குழப்பம் விளைந்ததன்றே பேசா மல்வா

பத்திரமாய் உளதடிமை ஓலையெனக் கேட்டவர்மேல் பாயக் கண்டு

கத்தியவர் காவணத்தி னிடையோடிக் கடைசியிற்கால் களைக்க அந்தப்

பத்திரத்தை ஆரூரர் பற்றிக் கிழித்தெறிந்தார் பத்து நூறா.


"பித்தர் இவர்" என்று இகழப் பெரும்-குழப்பம் விளைந்தது-அன்றே - "இவர் ஒரு பித்தர்" என்று நம்பியாரூர் அந்த முதியவரை இகழ்ந்து பேச, அங்கே பெரிய குழப்பம் ஏற்பட்டது; (அன்றே - அல்லவா - தேற்றத்தைக் குறிக்கும் சொற்றொடர்);

"பேசாமல் வா; பத்திரமாய் உளது அடிமை ஓலை" எனக் கேட்டு, அவர்மேல் பாயக் கண்டு - "பேசாமல் என் பின்னே வா! அடிமைப்பத்திரம் பத்திரமாக உள்ளது" என்று அக்கிழவர் சொல்லக் கேட்டு, அவர்மேல் நம்பியாரூரர் பாயவும்; (பத்திரம் - 1. பாதுகாப்பு; 2. சாசனம்/ஓலை);

கத்தி அவர் காவணத்தினிடை ஓடிக் கடைசியில் கால் களைக்க - கத்தியபடி அவர் திருமணப்பந்தலில் அங்குமிங்கும் ஓடிக் கடைசியில் கால்கள் சோரவும்; (காவணம் - பந்தல்);

அந்தப் பத்திரத்தை ஆரூரர் பற்றிக் கிழித்து எறிந்தார் பத்து-நூறா - நம்பியாரூரர் அவரைப் பிடித்துப் பத்திரத்தை ஆயிரம் துண்டுகளாகக் கிழித்து எறிந்தார்; (பத்து நூறு - ஆயிரம்); (நூறா - நூறாக);


5) ---- (நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா) ----

பிச்சனென இவனென்னைப் பேசிடினும் பெரியோரே

இச்செயலே இவனடிமை எனக்கென்று காட்டியது

நிச்சயமா என்றுரைத்தார் நிலவியது குழப்பமொன்றே

அச்சமயம் ஆரூரர் அதுகண்டோர் முடிவெடுத்தார்.


"பிச்சன் என இவன் என்னைப் பேசிடினும், பெரியோரே, இச்செயலே இவன் அடிமை எனக்கு என்று காட்டியது நிச்சயமா" என்று உரைத்தார் - "பித்தன் என்று இவன் என்னைச் சொன்னாலும், பெரியோர்களே, இந்தச் செயலே இவன் என் அடிமை என்று உறுதிப்படுத்தியது" என்று சொன்னார்; (பிச்சன் - பித்தன்);

நிலவியது குழப்பமொன்றே - அங்கே குழப்பமே நிலவியது;

அச்சமயம் ஆரூரர் அதுகண்டு ஓர் முடிவெடுத்தார் - அப்பொழுது நம்பியாரூர் ஓரு முடிவெடுத்தார்;


6) ---- (நேரிசை வெண்பா) ----

மறையவரே உங்கள் வழக்கை முடித்தே

பிறைநுதற் பெண்ணை மணப்பேன் - பறையு(ம்)நும்மூர்

என்றார்க் கியம்பினார் எம்மூர்வெண் ணெய்நல்லூர்

மன்றார்முன் சொல்வோம் வழக்கு.


"மறையவரே! உங்கள் வழக்கை முடித்தே பிறைநுதற் பெண்ணை மணப்பேன்; பறையு(ம்) நும் ஊர்" என்றார்க்கு - "வேதியரே! உங்கள் வழக்கைத் தீர்த்தபின்னே பிறை போன்ற நெற்றியுடைய இந்தப் பெண்ணை நான் திருமணம் செய்துகொள்வேன்; உங்கள் ஊரைச் சொல்லுங்கள்" என்று வினவிய நம்பியாரூரருக்கு; (நுதல் - நெற்றி); (பறைதல் - சொல்தல்);

இயம்பினார் "எம் ஊர் வெண்ணெய்நல்லூர் மன்றார்முன் சொல்வோம் வழக்கு" - அந்த முதியவர், "எம் ஊர் திருவெண்ணெய்நல்லூர்; அவ்வூர் நியாயசபைமுன் நம் வழக்கைச் சொல்வோம்" என்றார்; (மன்றார் - சபையோர்);


7) ----வெண்ணெய்நல்லூரில் -- (அறுசீர் விருத்தம் - விளம் விளம் காய் - அரையடி வாய்பாடு) ----

முன்னிவன் அழித்தது படியோலை

.. மூலமிங் குள்ளது சபையோரே

என்னவும் அதிலுள எழுத்தெல்லாம்

.. ஏற்புடைத் தாவென மிகவாய்ந்து

பின்னவர் அடிமையே இவனென்றார்

.. பித்தரைத் தொடர்ந்துநா வலர்கோனும்

சென்னிமேற் கரங்குவித் துடன்சென்றார்

.. சிவனுறை கோயிலை அணைந்தாரே.


"முன் இவன் அழித்தது படி-ஓலை; மூலம் இங்கு உள்ளது சபையோரே" என்னவும், அதில் உள எழுத்தெல்லாம் ஏற்புடைத்தா என மிக ஆய்ந்து, பின், "அவர் அடிமையே இவன்" என்றார்; பித்தரைத் தொடர்ந்து நாவலர்கோனும் சென்னிமேல் கரம் குவித்து உடன் சென்றார்; சிவன் உறை கோயிலை அணைந்தாரே.

(படி ஓலை - பிரதி/நகல் - copy); (மூலம் - original document); (ஏற்புடைத்தா - ஏற்கத்தக்கதா); (மிக ஆய்ந்து - மிகவும் ஆராய்ச்சி செய்து);


8) ---- (அறுசீர் விருத்தம் - மா கூவிளம் மா விளம் விளம் மா - வாய்பாடு) ----

வென்ற வேதியர் மறைந்தார் விண்ணிடை விடைமிசைத் தெரிந்தார்

அன்று சொன்னவா றுன்னை ஆண்டுகொண் டருளினோம் என்றார்

இன்ற மிழ்த்தொடை அஃதே எமக்கருச் சனையெனக் கேட்டு

மன்றில் ஆடியைப் பித்தா என்றெடுத் தோதினார் தொண்டர்.


வென்ற வேதியர் மறைந்தார்; விண்ணிடை விடைமிசைத் தெரிந்தார் - வழக்கில் வென்ற முதிய அந்தணராக வந்த பெருமானார் காட்சியிலிருந்து நீங்கினார்; வானில் இடபவாகனத்தின்மேல் காட்சிதந்தார்;

"அன்று சொன்னவாறு உன்னை ஆண்டுகொண்டருளினோம்" என்றார் - "முன்பு கயிலையில் சொன்னபடி உன்னை ஆட்கொண்டருளினோம்" என்றார்;

"இன்-தமிழ்த்தொடை அஃதே எமக்கு அருச்சனை" எனக் கேட்டு - இனிய தமிழ்ப்பாமாலையே எனக்கு அர்ச்சனை" என்று ஈசனார் சொல்லக் கேட்டு; (தொடை - மாலை);

மன்றில் ஆடியைப் பித்தா என்று எடுத்து ஓதினார் தொண்டர் - அம்பலக்கூத்தரைப் "பித்தா" என்று தொடங்கிப் பதிகம் பாடினார் வன்தொண்டர்;


(பெரிய புராணம் - தடுத்தாட்கொண்ட புராணம் - 216

மற்றுநீ வன்மை பேசி வன்றொண்டன் என்னும் நாமம்

பெற்றனை நமக்கும் அன்பிற் பெருகிய சிறப்பின் மிக்க

அற்சனை பாட்டே ஆகும் ஆதலான் மண்மேல் நம்மைச்

சொற்றமிழ் பாடுகென்றார் தூமறை பாடும் வாயார்)


9) ---- (அறுசீர் விருத்தம் - விளம் மா தேமா - அரையடி வாய்பாடு) ----

சடையனார் மகனாய்த் தோன்றிச்

.. சடையனுக் கடிமை ஆகி

விடையினன் தோழ னாகி

.. வேட்டவர் இருவர் தம்மை

அடையவும் அவனை நாடி

.. அரும்பொருள் பெறவும் பாடிக்

கடையினில் ஆனை ஏறிக்

.. கயிலைசென் றவர்தாள் போற்றி.


சடையனாருக்கு மகனாகப் பிறந்து, சடையனாகிய ஈசனுக்கு அடிமை ஆகி, இடபவாகனனுக்குத் தோழன் ஆகி, விரும்பிய இருபெண்களைத் திருமணம் செய்துகொள்ளவும் அவனையே வேண்டி அடைந்து, அரிய பொன் பெறவும் பதிகங்கள் பாடி அவ்வாறே அடைந்து, கடைசியில் ஈசன் அனுப்பிய யானைமேல் ஏறிக் கயிலை சென்றவரான சுந்தரரது திருவடிகளுக்கு வணக்கம்.


10) ---- (அறுசீர் விருத்தம் - மா மா மா மா மா மா - வாய்பாடு) ----

சின்ன வயதில் தெருவில் ஆடும் போதோர் திருப்பம்

பின்னர்த் திரும ணத்தைப் பெரியோன் நிறுத்தும் திருப்பம்

மின்னல் இடையாள் பரவை தன்னை வேட்டல் திருப்பம்

கன்னல் மொழியாள் சங்கி லியார்பால் காதல் திருப்பம்

சொன்ன சூளை மீறிக் குருடாம் துக்கம் திருப்பம்

முன்னும் பின்னும் முதல்வன் தூது சென்ற திருப்பம்

பொன்னை இழந்து பெற்ற முருகன் பூண்டித் திருப்பம்

இன்னும் உன்னில் ஊரர் வாழ்விங் கீயும் திருப்பம்.


(வேட்டல் - விரும்புதல்); (கன்னல் - கரும்பு); (சூள் - சபதம்); (உன்னில் - சிந்தித்தால்; எண்ணினால்); (ஊரர் - நம்பியாரூரர் - சுந்தரமூர்த்திநாயனார்);

இன்னும் உன்னில் ஊரர் வாழ்வு இங்கு ஈயும் திருப்பம் - சுந்தரர் திருவரலாற்றைச் சிந்தித்தால், அது அவர்களை நல்வழியில் திருப்பும்;


11) ---- (கலிவிருத்தம் - மாங்கனி மாங்கனி மாங்கனி மா - வாய்பாடு) ----

கருப்பம்பல புகுதீவினை கழலும்திருக் கயிலைப்

பொருப்பன்புரி சடையான்அருள் புரிவான்அவன் தோழர்

திருப்பம்பல நிகழ்வாகிய திருவாழ்வது தன்னை

விருப்பங்கொடு சிந்தித்திடு(ம்) நெஞ்சத்தவர் கட்கே.


தம்பிரான்-தோழரான நம்பியாரூரரின் பல திருப்பங்கள் நிறைந்த சரிதத்தை விரும்பிச் சிந்திக்கும் மனம் உடைய அன்பர்களுக்குக், கயிலைமலையான், முறுக்கிய சடையை உடைய சிவபெருமான் அருள்புரிவான்; பல பிறவிகளைக் கொடுக்கும் தீயவினைகள் எல்லாம் விலகும்.

(கருப்பம் - கர்ப்பம் - பிறவி); (புகுதீவினை - புகுத்தும் தீய வினை); (கழலும் - நீங்கும்); (பொருப்பு - மலை); (புரிதல் - முறுக்குறுதல்);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- -----------

Saturday, May 26, 2018

04.34 - கடவூர் மயானம் - நிலைபெற்றிட நீ

04.34 - கடவூர் மயானம் - நிலைபெற்றிட நீ

2013-12-23

கடவூர் மயானம்

----------------------------------

(நேரிசை வெண்பா)

(எல்லாப் பாடல்களும் ஒரே ஈற்றடி)


1)

நிலைபெற் றிடநீ நினைதியேல் நெஞ்சே

தலைமேற் பிறையன் சடையன் மலைபோற்

கருமான் உரியன் கடவூர் மயானப்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


நிலைபெறுதல் - நற்கதி அடைதல்;

நீ நினைதியேல் - நீ நினைந்தால்;

கருமான் - யானை; (அப்பர் தேவாரம் - 6.1.3 - "கருமானின் உரியதளே உடையா வீக்கிக்");

பேணுதல் - போற்றுதல்; வழிபடுதல்; விரும்புதல்;

கடவூர் மயானப் பெருமான் அடிகளை - திருக்கடவூர் மயானத்தில் உறையும் கடவுளை; ("கடவூர் மயானத்தில் உறையும் பெருமானது திருவடிகளை" என்றும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்); (* பெருமான் அடிகள் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்);


2)

இன்னற் கடலில் இளையா வழிதனை

உன்னு மனமே உயர்கயிலை மன்னன்

கருவார் வினைதீர் கடவூர் மயானப்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


இளையா வழி - வருந்தாத வழி; (இளைத்தல் - மெலிதல்; சோர்தல்);

உன்னு - நினை;

கரு ஆர் வினை தீர் - கருவில் பிணிக்கும் வினையைத் தீர்க்கும்; (கரு - பிறப்பு; உடம்பு); (ஆர்த்தல் - பிணித்தல்);


3)

நெஞ்சேநீர் பூவால் நிதமேத்து மாணிக்குத்

துஞ்சா நிலைதந்தான் சுட்டெரித்த நஞ்சார்

கருமா மிடற்றன் கடவூர் மயானப்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


நெஞ்சே - மனமே;

நீர் பூவால் நிதம் ஏத்து மாணிக்குத் துஞ்சா நிலைதந்தான் - நீரும் பூவும் கொண்டு தினமும் வழிபாடு செய்த மார்க்கண்டேயருக்குச் சிரஞ்சீவித்தன்மையை அளித்தவன்; (மாணி - மார்க்கண்டேயர்); (துஞ்சுதல் - இறத்தல்);

சுட்டெரித்த நஞ்சு ஆர் கருமா மிடற்றன் - சுட்டெரித்த ஆலகாலத்தை உண்டு அணிந்த நீலகண்டன்; (ஆர்தல் - உண்ணுதல்; அணிதல்);

கடவூர் மயானப் பெருமான் அடிகளைப் பேணு - திருக்கடவூர் மயானத்தில் உறைகின்ற பெருமான் அடிகளான அவனைப் போற்றி வணங்கு;


4)

அணையாச் சுடரனையான் ஆரார் புரங்கள்

கணையால் எரித்தான் கடலில் புணையாய்

வருவான் கடவூர் மயானம் மகிழும்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


அணையாச் சுடர் அனையான் - அணையாத விளக்கு ஒத்தவன்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.21.1 - "நொந்தா ஒண்சுடரே");

ஆரார் - பகைவர்;

எரித்தான் - எரித்தவன்;

கடல் - வினைக்கடல், பிறவிக்கடல், துன்பக்கடல்;

புணை - தெப்பம்;

குறிப்பு: மனமே என்ற விளி தொக்கு நின்றது;


5)

வினைகள் விலகிட வேண்டுதியேல் நெஞ்சே

நினைவெள்ளம் பாய்சடை நித்தன் சினவெள்

எருதேறும் ஈசன் கடவூர் மயானப்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


வினைகள் விலகிட வேண்டுதியேல் நெஞ்சே நினை - வினைகள் தீர வேண்டுமென்றால் மனமே நீ நினை; (வேண்டுதியேல் - நீ விரும்பினால்);

வெள்ளம் பாய்சடை நித்தன் - கங்கை பாயும் சடையை உடைய நித்தியன்;

சினவெள் எருதேறும் ஈசன் - கோபம் மிக்க வெள்ளை எருதை வாகனமாக உடைய ஈசன்;

கடவூர் மயானப் பெருமான் அடிகளைப் பேணு - திருக்கடவூர் மயானத்தில் உறையும் பெருமான் அடிகளைப் போற்று;


6)

மேதினியில் இன்புற வேண்டுதியேல் நன்னெஞ்சே

காதினில் தோடணியும் காரிகை பாதி

உருவான் கடவூர் மயானத் துறையும்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


மேதினி - உலகம்;

காதினில் தோடு அணியும் காரிகை பாதி உருவான் - காதில் தோட்டை அணியும் உமையை உருவில் பாதியாக உடையவன்; ("... காரிகை பாதி உருவான் கடவூர் ..." - இதனை "... காரிகை பாதி உரு, வான் கடவூர் ..." என்று கொண்டும் பொருள்கொள்ளலாம். வான் - அழகிய);


7)

தெளியாய் மனமே திருமலிய வேண்டில்

எளியான் இரப்பவர்க் கென்றும் ஒளியான்

கருதார்க் களியான் கடவூர் மயானப்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


தெளியாய் - தெளிவாயாக; திரு - செல்வம்; நன்மை; மலிதல் - மிகுதல்; எளியன் - எளியவன் - எளிதில் பெறப்படுபவன்; இரத்தல் - யாசித்தல்; வேண்டுதல்; ஒளியான் - ஒளித்தல் இல்லாதவன்; (ஒளித்தல் - மறைத்தல்); எளியான் இரப்பவர்க் கென்றும் ஒளியான் - வேண்டிப் பணியும் அன்பர்களுக்கு என்றும் எளியவன்; வேண்டிப் பணியும் அன்பர்களுக்கு என்றும் ஒளித்தல் இன்றி வாரி வழங்குபவன்; கருதார்க்கு அளியான் - கருதாதவர்களுக்கு கொடாதவன்; (அப்பர் தேவாரம் - 4.11.6 - "சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்தவர்க்கலால் நலமிலன் நாடொறும் நல்குவானலன்");


8)

இருவரை பேர்த்த இலங்கையர்கோன் வாடத்

திருவிரல் ஒன்றைச் சிறிதிட் டொருவாள்

தருவான் கடவூர் மயானத்தில் தங்கும்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


இரு-வரை - பெரிய மலை - கயிலைமலை; இலங்கையர்-கோன் - இராவணன்; ஒரு வாள் - சந்திரஹாஸம் என்ற வாள்;

குறிப்பு: மனமே என்ற விளி தொக்கு நின்றது;


9)

புரமூன் றெரியப் பொருப்புவில் ஏந்து

பரமன் மலர்மேல் பயிலும் பிரமன்

கருமாற் கரியான் கடவூர் மயானப்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


பொருப்பு-வில் - மேருமலை என்ற வில்; பயில்தல் - தங்குதல்; பிரமன் கரு-மாற்கு அரியான் - பிரமனுக்கும் கரிய திருமாலுக்கும் அரியவன்; (திருவாசகம் - புணர்ச்சிப் பத்து - 8.27.1 - "கருமால் பிரமன் தடைபட் டின்னுஞ் சார மாட்டா");

குறிப்பு: மனமே என்ற விளி தொக்கு நின்றது;


10)

வெய்யவினை விட்டின்பம் மேவ மடநெஞ்சே

பொய்யினையே நற்றவமாப் பூண்டொழுகும் கையர்க்

கருளான் கடவூர் மயானம் அமரும்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


வெய்ய வினை விட்டு - கொடிய வினைகள் நீங்கி; மேவுதல் - அடைதல்; பொருந்துதல்; நற்றவமா - நல்ல தவமாக; கையர்க்கு அருளான் - வஞ்சகர்களுக்கு அருள் இல்லாதவன்; அமரும் - விரும்பும்; விரும்பி உறையும்;


11)

பிணிவினைதீர்ந் தின்பம் பெருக மனமே

துணிமதி பொற்சடைச் சூடி மணிபோல்

கருளார் மிடற்றன் கடவூர் மயானப்

பெருமான் அடிகளைப் பேணு.


பிணி வினை தீர்ந்து இன்பம் பெருக மனமே - நெஞ்சே, பிணிகளும் வினைகளும் தீர்ந்து இன்பம் பெருக வேண்டும் எனில்; (பிணிவினை - 1. பிணிக்கின்ற வினை; 2. பிணிகளும் வினைகளும் என்ற உம்மைத்தொகை);

துணிமதி பொற்சடைச் சூடி - பிறைச்சந்திரனைப் பொன் போன்ற சடையின்மேல் சூடியவன்; (துணி - துண்டம்); (துணிமதி - நிலாத்துண்டம் - பிறை);

மணிபோல் கருள் ஆர் மிடற்றன் - நீலமணி போலக் கரிய நிறம் திகழும் கண்டம் உடையவன்; (கருள் - கறுப்பு; இருள்);

கடவூர் மயானப் பெருமான் அடிகளைப் பேணு - திருக்கடவூர் மயானத்தில் எழுந்தருளியுள்ள பெருமான் அடிகளைப் போற்றுவாயாக.


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------