P.525 - நனிபள்ளி - துளியுகு கண்ணினராய்

2020-09-26

P.525 - நனிபள்ளி (புஞ்சை)

-----------

(சந்தக் கலித்துறை - தானன தானன தானன தானன தானனா);

(விளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் - வாய்பாடு);

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.8.1 - "சடையுடையானும் நெய்யாடலானும்")

1)

துளியுகு கண்ணின ராய்த்தொழு தொண்டருக் கென்றுமே

எளியவன் வெவ்வினை தீர்ப்பவன் ஏறமர் எம்மிறை

குளிர்மதி வாழ்ந்திடும் வேணியில் கூவிளம் சூடினான்

நளிர்பொழில் சூழ்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

துளி உகு கண்ணினராய்த் தொழு தொண்டருக்கு என்றுமே எளியவன் - கண்ணீர் கசிய மனம் உருகி வழிபடும் பக்தர்களுக்கு என்றும் எளியவன்; (உகுத்தல் - சிந்துதல்; சொரிதல்); (திருவாசகம் - அச்சப்பத்து - 8.35.4 - "துளியுலாம் கண்ணராகித்");

வெவ்வினை தீர்ப்பவன் - அவர்களது கொடிய வினையைத் தீர்த்து அருள்பவன்;

ஏறு அமர் எம் இறை - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய எம் இறைவன்; (ஏறு - எருது); (அமர்தல் விரும்புதல்);

குளிர்-மதி வாழ்ந்திடும் வேணியில் கூவிளம் சூடினான் - குளிர்ச்சி பொருந்திய சந்திரன் வாழும் சடையில் வில்வம் சூடியவன்; (கூவிளம் - வில்வம்);

நளிர்-பொழில் சூழ் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - குளிர்ச்சி பொருந்திய சோலை சூழ்ந்த திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்; (நளிர்தல் - குளிர்தல்); (ஏ - ஈற்றசை); (* நற்றுணை அப்பன் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்);

2)

உறும்பழ வல்வினை தீர்ந்திட ஒண்கழல் வாழ்த்தினார்

பெறும்பதம் என்றுயர் வானருள் பெற்றியன் பிஞ்ஞகன்

குறும்பெரு நற்றவர் போற்றிய கூர்மழு வாளினன்

நறும்பொழில் சூழ்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

உறும் பழ-வல்வினை தீர்ந்திட ஒண்கழல் வாழ்த்தினார் பெறும் பதம் என்று உயர்-வான் அருள் பெற்றியன், பிஞ்ஞகன் - வந்தடையும் பழைய வல்வினைகள் தீரவேண்டி ஒளியுடைய கழல் அணிந்த திருவடியை வழிபட்டவர்கள் பெறும் நன்னிலை என்று சிவலோகத்தை அருளும் இயல்புடையவன், தலைக்கோலம் உடையவன்; (உறுதல் - அடைதல்); (ஒண்மை - ஒளி; அழகு); (பதம் - பதவி); (பிஞ்ஞகன் - தலைக்கோலம் உடையவன்);

குறும்-பெரு-நற்றவர் போற்றிய கூர்-மழுவாளினன் - குறுகிய வடிவமும் பெரிய நல்ல தவமும் உடையவரான அகஸ்தியர் வழிபாடு செய்த பெருமான், கூரிய மழுவை ஏந்தியவன்; (குறும் பெரு நற்றவர் - குறுமுனிவர் - அகஸ்தியர்); (* அகஸ்தியருக்கு அருளிய தலம் - தலபுராணச் செய்தி);

நறும்பொழில் சூழ் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - மணம் கமழும் சோலை சூழ்ந்த திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

3)

சொல்லணி மாலைகள் சூட்டிய தொண்டருக் கன்பினன்

எல்லியிற் பேய்க்கணம் கொள்ளிகள் ஏந்திட ஆடுவான்

மெல்லிடை மாதொரு பங்கினன் மென்சிறை வண்டினம்

நல்லிசை ஆர்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

சொல் அணி மாலைகள் சூட்டிய தொண்டருக்கு அன்பினன் - பாமாலைகள் பாடி வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவன்;

எல்லியில் பேய்க்கணம் கொள்ளிகள் ஏந்திட ஆடுவான் - இரவில் பூதகணங்கள் கொள்ளிகளை விளக்காக ஏந்தக் கூத்து ஆடுபவன்; (எல்லி - இரவு);

மெல்லிடை மாது ஒரு பங்கினன் - மெல்லிய இடையை உடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்;

மென்சிறை வண்டினம் நல்லிசை ஆர் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - மெல்லிய சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் இனிய இசையை ஒலிக்கின்ற (சோலை சூழ்ந்த) திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.78.11 - "மென்சிறைவண் டியாழ்முரல் விளநகர்");

4)

வம்பலர் மாமலர் கொண்டடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம்

வெம்பவம் மாய்த்தருள் செய்பவன் வெள்விடை ஊர்தியன்

உம்பர்கள் உய்ந்திடக் கந்தனை ஈன்றருள் உத்தமன்

நம்பெரு மான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

வம்பு-அலர் மாமலர் கொண்டு அடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம் வெம்பவம் மாய்த்து அருள் செய்பவன் - மணம் கமழும் சிறந்த பூக்களால் திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களது கொடிய பிறவிப்பிணியை அழித்து அருள்பவன்; (வம்பு - வாசனை); (அலர்தல் - பரத்தல்); (பவம் - பிறவி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.12.5 - "வம்பலரும் மலர்க்கோதை பாகம் மகிழ் மைந்தனும்");

வெள்விடை ஊர்தியன் - வெண்ணிற இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்;

உம்பர்கள் உய்ந்திடக் கந்தனை ஈன்றருள் உத்தமன் - தேவர்கள் உய்யும் பொருட்டு முருகனை ஈன்று அருளிய உத்தமன்;

நம் பெருமான் - நம் தலைவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

5)

வெஞ்சினக் காலனை வீட்டிட மென்கழல் வீசினான்

செஞ்சுடர் போல்திகழ் மேனியன் சேவமர் சேவகன்

அஞ்சிய தேவரைக் காத்திட ஆழ்கடல் கக்கிய

நஞ்சையுண் டான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

வெஞ்சினக் காலனை வீட்டிட மென்கழல் வீசினான் - கொடிய சினம் உடைய கூற்றுவனை அழிக்கக் கழல் அணிந்த மென்மையான பாதத்தை வீசி உதைத்தவன்; (வீட்டுதல் - கொல்லுதல்);

செஞ்சுடர் போல் திகழ் மேனியன் - சிவந்த தீப் போன்ற திருமேனி உடையவன்;

சே அமர் சேவகன் - எருதினை ஊர்தியாக விரும்பிய வீரன்; (சே - எருது); (சேவகன் - வீரன்);

அஞ்சிய தேவரைக் காத்திட ஆழ்கடல் கக்கிய நஞ்சை உண்டான் - அஞ்சி வந்து அடி அடைந்த தேவர்களைக் காத்துப் பாற்கடல் உமிழ்ந்த ஆலகாலத்தை உண்டவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

6)

கரைமனத் தால்தினம் கைதொழு காதலர்க் காப்பவன்

அரையினில் நாணெனப் பாம்பினை ஆர்த்தவன் ஊர்தொறும்

இரவினை ஏற்றுழல் பெற்றியன் ஏந்திழை பங்கினன்

நரைவிடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

கரை-மனத்தால் தினம் கைதொழு காதலர்க் காப்பவன் - கரையும் மனத்தோடு தினமும் கைகூப்பி வழிபடும் அன்பரைக் காப்பவன்; (காதலர்க் காப்பவன் - காதலரைக் காப்பவன்; இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகையில் உயர்திணையில் பொருளின் தெளிவு கருதி வல்லொற்று மிகும்);

அரையினில் நாண் எனப் பாம்பினை ஆர்த்தவன் - அரைநாணாகப் பாம்பைக் கட்டியவன்; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

ஊர்தொறும் இரவினை ஏற்று உழல் பெற்றியன் - பல ஊர்களில் யாசித்தலை மேற்கொண்டு திரியும் பெருமையுடையவன்; (இரவு - யாசித்தல்); (பெற்றி - பெருமை);

ஏந்திழை பங்கினன் - உமைபங்கன்; (ஏந்திழை - பெண்);

நரைவிடையான் - வெள்ளை ஏற்றை வாகனமாக உடையவன்; (நரை - வெண்மை);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

7)

புதியவன் தொன்மையன் முக்கணன் புண்ணியன் என்றெலாம்

துதிசெயும் அன்பரின் நெஞ்சுறை சுந்தரன் நம்பரன்

மதியமும் மத்தமும் வன்னியும் வைத்திடு செஞ்சடை

நதியுடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

புதியவன், தொன்மையன், முக்கணன், புண்ணியன், என்றெலாம் துதிசெயும் அன்பரின் நெஞ்சு உறை சுந்தரன் - புதியவன், பழையவன், முக்கண்ணன், புண்ணிய வடிவினன், என்று பலவாறு போற்றி வணங்கும் பக்தர்களின் நெஞ்சில் உறைகின்ற அழகன்;

நம் பரன் - நம் மேலான தலைவன்;

மதியமும் மத்தமும் வன்னியும் வைத்திடு செஞ்சடை நதி உடையான் - சந்திரன், ஊமத்தமலர், வன்னி இவற்றையெல்லாம் சூடிய செஞ்சடையில் கங்கையை உடையவன்; (மதியம் - சந்திரன்); (மத்தம் - ஊமத்தமலர்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.32.1 - "வன்னியு மத்தமு மதிபொதி சடையினன்");

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

8)

மிக்கெழு கோபமு கைத்திட வெற்பினைப் பேர்த்தவன்

துக்கம டைந்தழ வேவொரு தூவிரல் ஊன்றினார்

அக்கர வம்புனை மார்பினர் அன்றினர் முப்புரம்

நக்கெரித் தார்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பரே.

மிக்கு எழு கோபம் உகைத்திட வெற்பினைப் பேர்த்தவன் துக்கம் அடைந்து அழவே ஒரு தூ விரல் ஊன்றினார் - பொங்கி எழுந்த கோபம் உந்தியதால் ஓடிப்போய்க் கயிலைமலையைப் பெயர்த்தவனான இராவணன் துக்கமுற்று அழும்படி ஒரு தூய பாதவிரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவர்; (உகைத்தல் - செலுத்துதல்);

அக்கு அரவம் புனை மார்பினர் - எலும்பையும் பாம்பையும் (மாலையாக) மார்பில் அணிந்தவர்; (அக்கு - எலும்பு);

அன்றினர் முப்புரம் நக்கு எரித்தார் - பகைத்த அசுரர்களது முப்புரங்களைச் சிரித்து எரித்தவர்; (அன்றினர் - பகைத்தவர்); (பட்டினத்து அடிகள் - திருவிடைமருதூர் மும்மணிக்கோவை - 11.28.16 - "அன்றினர் புரங்கள் அழலிடை அவியக்");

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பரே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பரான சிவபெருமானார்;

9)

பூவுறை வான்அரி போற்றிய பூரணன் கொக்கதன்

தூவலி னான்விளக் கின்திரி தூண்டிய ஓரெலி

மாவலி யாய்ப்பிறப் பித்தவன் மாமறை ஓதிய

நாவுடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

பூ உறைவான், அரி போற்றிய பூரணன் - தாமரைப்பூவில் உறையும் பிரமனும், திருமாலும் வணங்க நின்ற முழுமுதற் கடவுள்;

கொக்கு-அதன் தூவலினான் - கொக்கின் இறகைச் சூடியவன்; (கொக்கிறகு - 1. ஒரு பூவின் பெயர்; 2. கொக்கு வடிவில் இருந்த குரண்டாசுரனை அழித்த அடையாளம்); (தூவல் - இறகு); (மறை - மறையினார், பிறை - பிறையினார், இவை போலத், தூவல் - தூவலினான்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.26.4 - "மறையினார் மழுவாளினார் மல்கு பிறையினார்"); (அப்பர் தேவாரம் - 5.55.4 - "கொக்கின் தூவலும் கூவிளங் கண்ணியும்");

விளக்கின் திரி தூண்டிய ஓர் எலி மாவலியாய்ப் பிறப்பித்தவன் - அணையவிருந்த தீபத்தின் திரியைச் தற்செயலாகத் தூண்டி அதனை நன்கு எரியச்செய்த ஓர் எலியை மகாபலியாகப் பிறக்கும்படி செய்தவன்; (இது திருமறைக்காட்டில் நடந்த நிகழ்ச்சி); (அப்பர் தேவாரம் - 4.49.8 - "நிறை மறைக்காடு-தன்னில் நீண்டெரி தீபந்-தன்னைக் கறைநிறத்து எலி தன் மூக்குச் சுட்டிடக் கனன்று தூண்ட");

மாமறை ஓதிய நாவுடையான் - வேதங்களைப் பாடியருளியவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

10)

பொச்சம னத்தினர் சொல்லிடு பொய்யுரை நீங்குமின்

உச்சியில் ஒண்மதி சூடிய உத்தமன் ஒற்றியும்

கச்சியும் நின்றவன் அன்பொடு கல்லினை வீசினும்

நச்சிடு வான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

பொச்ச-மனத்தினர் சொல்லிடு பொய்யுரை நீங்குமின் - குற்றம் மிக்க மனத்தையுடையவர்கள் சொல்லும் பொய்ம்மொழிகளை நீங்குங்கள்; (பொச்சம் - குற்றம்; பொய்); (மின் - ஏவற்பன்மை விகுதி);

உச்சியில் ஒண்மதி சூடிய உத்தமன் - சென்னிமேல் பிரகாசிக்கும் சந்திரனைச் சூடியவன்;

ஒற்றியும் கச்சியும் நின்றவன் - திருவொற்றியூரிலும் கச்சியேகம்பத்திலும் நீங்காமல் உறைபவன்;

அன்பொடு கல்லினை வீசினும் நச்சிடுவான் - பக்தியோடு கல்லை எறிந்தாலும் (பூவாக) விரும்பி ஏற்று அருள்பவன்; (நச்சுதல் - விரும்புதல்); (சாக்கிய நாயனார் வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்தில் காண்க; அவர் வாழ்ந்த ஊர் காஞ்சிபுரம்);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

11)

மின்னென மார்பினில் நூல்திகழ் வேதியன் நீதியன்

பன்மணி ஆர்முடி வானவர் பைங்கழல் ஏத்திட

இன்னமு தாவிடம் உண்டொளி ஏறுமி டற்றினில்

நன்மணி யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

மின் என மார்பினில் நூல் திகழ் வேதியன் - மின்னல் போல மார்பில் பூணூல் விளங்கும் வேதியன்; (வேதியன் - வேதத்தை அருளிச் செய்தவன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.21.2 - "வேதியன் விடையுடை விமலன்");

நீதியன் - நீதிவடிவாய் விளங்குபவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.33.7 - "நீதியர் நெடுந்தகையர்");

பன்மணி ஆர் முடி வானவர் பைங்கழல் ஏத்திட - பல மணிகள் பொருந்திய கிரீடம் அணிந்த தேவர்கள் அழகிய கழல் அணிந்த திருவடியைத் துதிக்க;

இன்னமுதா விடம் உண்டு ஒளி ஏறு மிடற்றினில் நன்மணியான் - இனிய அமுதம்போல் ஆலகாலத்தை உண்டு ஒளி மிகுகின்ற நல்ல மணியைக் கண்டத்தில் உடையவன்; (அமுதா - அமுதாக);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

P.524 - செம்பொன்பள்ளி - கையினால் மலர்கள்

2020-09-25

P.524 - செம்பொன்பள்ளி (செம்பனார் கோயில்)

-----------

(அறுசீர் விருத்தம் - விளம் மா தேமா - அரையடி வாய்பாடு; விளச்சீர் வரும் இடத்தில் ஒரோவழி மாங்காய்ச்சீர் வரலாம்) (திருநேரிசை அமைப்பு)

(திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 4.29.1 - "ஊனினுள் ளுயிரை வாட்டி")

(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.8.1 - "இறைகளோ டிசைந்த இன்பம்")

1)

கையினால் மலர்கள் தூவும் .. காதலர்க் கன்பி னானே

மெய்யனே மேனி மீது .. வெண்பொடி பூசி ஆடும்

செய்யனே சூல பாணீ .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

ஐயனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

கையினால் மலர்கள் தூவும் காதலர்க்கு அன்பினானே - கையால் பூக்களைத் தூவி வணங்கும் அன்பருக்கு அன்புடையவனே;

மெய்யனே - மெய்ப்பொருளே;

மேனிமீது வெண்பொடி பூசி ஆடும் செய்யனே - சிவந்த திருமேனிமேல் வெண்ணீற்றைப் பூசி ஆடுபவனே; (செய்யன் - செம்மேனி உடையவன்);

சூலபாணீ - சூலபாணியே;

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி ஐயனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற தலைவனே; (செய் - வயல்);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க; (பெரியபுராணம் - திருஞான சம்பந்தர் புராணம் - 12.28.865 - "ஐயனே அடியனேனை அஞ்சலென்று அருளவல்ல மெய்யனே");

2)

அருவமும் உருவும் ஆன .. அண்ணலே நெற்றிக் கண்ணா

மருவமர் குழலி பங்கா .. மண்டையோ டங்கை ஏந்தித்

தெருவினில் உழலும் செல்வா .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அரவனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

அருவமும் உருவும் ஆன அண்ணலே - அருவமும் உருவமும் ஆன பெருமானே;

நெற்றிக் கண்ணா - முக்கண்ணனே;

மரு-அமர் குழலி பங்கா - வாசக்குழல் உமையைப் பங்கில் உடையவனே; (மரு - வாசனை); (* மருவமர் குழலி - மருவார்குழலி - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

மண்டையோடு அங்கை ஏந்தித் தெருவினில் உழலும் செல்வா - கையில் மண்டையோட்டை ஏந்தித் தெருவில் பிச்சைக்கு உழலும் செல்வனே;

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அரவனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற நாகாபரணனே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

3)

இன்பனே உன்னை என்றும் .. ஏத்திடும் என்நா வென்ற

அன்பினார் காழி வேந்தர்க்(கு) .. ஆவடு துறையில் அன்று

செம்பொனா யிரமும் தந்தாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அம்பொனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

"இன்பனே உன்னை என்றும் ஏத்திடும் என் நா" என்ற அன்பினார் காழி-வேந்தர்க்கு - "இன்பவடிவினனே, என் நாக்கு உன்னை என்றும் துதிக்கும்" என்று பாடிய அன்பர் சீகாழிப் பிள்ளையாருக்கு (= திருஞான சம்பந்தருக்கு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.4.4 - "வெந்துயர் தோன்றியோர் வெருவுறினும் எந்தாய் உன் அடியலால் ஏத்தாதென்நா");

ஆவடுதுறையில் அன்று செம்பொன் ஆயிரமும் தந்தாய் - திருவாவடுதுறையில் முன்னர் ஆயிரம் பொற்காசுகள் அளித்தவனே; (ஆயிரமும் - உம் - அசை); (அப்பர் தேவாரம் - 4.56.1 - "கழுமலவூரர்க்கு அம்பொன் ஆயிரம் கொடுப்பர் போலும் ஆவடு துறையனாரே"); (* திருஞான சம்பந்தருக்குத் திருவாவடுதுறையில் ஈசன் ஆயிரம் பொன் அளித்த வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்திற் காண்க);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அம்பொனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அழகிய பொன் போன்றவனே; (அப்பர் தேவாரம் - 6.46.1 - "அம்பொன்னை ஆவடுதண் துறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந்தேனே");

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

4)

அங்கமா றோது நாவா .. அணிபொழில் ஆனைக் காவிற்

பைங்கணேற் றாயு னக்குப் .. பந்தர்செய் சிலந்தி தன்னைச்

செங்கணான் ஆக்க வல்லாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அங்கணா அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

அங்கம்-ஆறு ஓது நாவா - ஆறங்கம் ஓதியவனே;

அணிபொழில் ஆனைக்காவில் பைங்கண் ஏற்றாய் உனக்குப் பந்தர்செய் சிலந்திதன்னைச் செங்கணான் ஆக்க வல்லாய் - அழகிய சோலை சூழ்ந்த திருவானைக்காவில் பசிய கண்ணை உடைய இடபத்தை ஊர்தியாக உடைய உனக்குப் பந்தலிட்டுத் தொண்டுசெய்த சிலந்தியைக் கோச்செங்கட்சோழன் ஆக்கியவனே; (பந்தர் - பந்தல்); (செங்கணான் - செங்கண்ணான்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அங்கணா - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அருள்நோக்கம் உடையவனே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

5)

உண்டவன் னஞ்சு தன்னை .. ஒருமணி செய்த கண்டா

வண்டறை கொன்றை வன்னி .. மதியணி சடையில் கங்கைத்

தெண்டிரை கரந்த தேவா .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அண்டனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

உண்ட வன்-நஞ்சுதன்னை ஒரு மணி செய்த கண்டா - உண்ட கொடிய ஆலகாலத்தை ஒப்பற்ற மணி ஆக்கிய கண்டத்தை உடையவனே;

வண்டு அறை கொன்றை, வன்னி, மதி அணி சடையில் கங்கைத் தெண்திரை கரந்த தேவா - வண்டுகள் ஒலிக்கும் கொன்றைமலர், வன்னி, சந்திரன் இவற்றை அணிந்த சடையில் கங்கையின் தெளிந்த அலைகளை ஒளித்த தேவனே; (திரை - அலை); (கரத்தல் - ஒளித்தல்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அண்டனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற கடவுளே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

6)

ஏற்றினைக் கொடியில் வைத்த .. ஏந்தலே மாணி வாழக்

கூற்றினை உதைத்த பாதா .. குஞ்சரத் துரிவை போர்த்தாய்

சீற்றமார் நாகத் தாராய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

ஆற்றனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

ஏற்றினைக் கொடியில் வைத்த ஏந்தலே - இடபச்சின்னம் பொறித்த கொடியை உடைய அரசனே;

மாணி வாழக் கூற்றினை உதைத்த பாதா - மார்க்கண்டேயர் வாழ்வதற்காகக் காலனை உதைத்த பாதனே; (மாணி - இங்கே, மார்க்கண்டேயர்);

குஞ்சரத்து உரிவை போர்த்தாய் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவனே; (குஞ்சரம் - யானை); (உரிவை - தோல்);

சீற்றம் ஆர் நாகத்-தாராய் - சீற்றம் மிக்க பாம்பை மாலையாக அணிந்தவனே; (தார் - மாலை);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி ஆற்றனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற கங்காதரனே / நன்னெறியாக உள்ளவனே; (ஆறு - நதி; வழி); (அப்பர் தேவாரம் - 4.74.5 - "இருஞ்சடைக் கற்றைதன்மேல் ஆற்றனை");

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

7)

எய்ப்பிலா வாழ்வை அன்பர்க்(கு) .. இனிதருள் புரியும் ஈசா

ஒப்பிலா வாக்கின் மன்னர் .. உய்ந்திடக் கடலில் கல்லைத்

தெப்பமே ஆக்க வல்லாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அப்பனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

எய்ப்பு-இலா வாழ்வை அன்பர்க்கு இனிது-அருள் புரியும் ஈசா - துன்பமற்ற வாழ்வினைப் பக்தர்களுக்கு இனிதே அருளும் ஈசனே; (எய்ப்பு - இளைப்பு);

ஒப்பு-இலா வாக்கின்-மன்னர் உய்ந்திடக் கடலில் கல்லைத் தெப்பமே ஆக்க வல்லாய் - ஒப்பற்ற திருநாவுக்கரசர் உய்யும்படி கடலில் கல்லைத் தெப்பம்போல் மிதக்கச்செய்து காத்தவனே; (தெப்பமே - ஏ - அசை; தேற்றம் என்றும் கொள்ளலாம்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அப்பனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற தந்தையே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

8)

வரையினை இடந்த மூர்க்கன் .. மணிமுடி பத்த டர்த்தாய்

தரையினில் ஆழி கீறிச் .. சலந்தரன் தனைத்த டிந்தாய்

திரையணி சடையி னானே .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அரையனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

வரையினை இடந்த மூர்க்கன் மணிமுடி பத்து அடர்த்தாய் - கயிலைமலையைப் பெயர்த்த மூர்க்கனான இராவணனது கிரீடம் அணிந்த பத்துத்-தலைகளையும் நசுக்கியவனே; (வரை - மலை); (இடத்தல் - பெயர்த்தல்); (மூர்க்கன் - மூடன்; கடுஞ்சினம் உடையவன்);

தரையினில் ஆழி கீறிச் சலந்தரன்தனைத் தடிந்தாய் - தரையில் ஒரு சக்கரத்தை வரைந்து அதுகொண்டு சலந்தரனை வெட்டியவனே; (ஆழி - வட்டம்; சக்கரம்); (தடிதல் - வெட்டுதல்; அழித்தல்);

திரை அணி சடையினானே - சடையில் கங்கையை அணிந்தவனே; (திரை - அலை; நதி);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அரையனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அரசனே; (அரையன் - அரசன்);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

9)

வெற்பையோர் குடையா ஏந்து .. வெண்ணெயுண் மாலி னோடு

பொற்பதார் பூவி னானும் .. போற்றிட நீண்ட சோதீ

சிற்பரா தேவ தேவா .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அற்புதா அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

வெற்பை ஓர் குடையா ஏந்து வெண்ணெய் உண் மாலினோடு பொற்பது ஆர் பூவினானும் போற்றிட நீண்ட சோதீ - (கிருஷ்ணாவதாரத்தில்) மலையை ஒரு குடையாக ஏந்தியவனும் வெண்ணெய் உண்டவனுமான திருமாலும் அழகிய தாமரைப்பூவில் இருக்கும் பிரமனும் (அடிமுடி தேடிப்) போற்றுமாறு எல்லையின்றி நீண்ட ஜோதியே; (வெற்பு - மலை); (பொற்பு - அழகு; அது - பகுதிப்பொருள்விகுதி);

சிற்பரா - சிற்பரனே; (சிற்பரன் - சித் பரன் - அறிவிற்கு எட்டாதவன் - கடவுள்);

தேவதேவா - தேவாதிதேவனே;

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அற்புதா - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அற்புதனே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

10)

கறைமலி நெஞ்சர் சொல்லும் .. கட்டுரை நீங்கி நாளும்

நறைமலர் தூவி நாமம் .. நவில்பவர் இடர்கள் தீர்ப்பாய்

சிறையளி பாடு சோலை .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அறவனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

கறை மலி நெஞ்சர் சொல்லும் கட்டுரை நீங்கி நாளும் நறைமலர் தூவி நாமம் நவில்பவர் இடர்கள் தீர்ப்பாய் - குற்றம் மிக்க நெஞ்சத்தை உடையவர்கள் சொல்லும் பொய்களை மதியாமல் நீங்கித் தினமும் தேன்மலர் தூவித் திருப்பெயரை ஓதுபவர்களது துன்பங்களைத் தீர்ப்பவனே; (கட்டுரை - பொய்); (நறை - தேன்; வாசனை); (நவில்தல் - சொல்தல்);

சிறை-அளி பாடு சோலை செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அறவனே - சிறகுகளையுடைய வண்டுகள் பாடும் சோலையும் வயலும் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அறவடிவினனே; (சிறை - சிறகு); (அளி - வண்டு); (சோலை செய் - சோலையும் வயலும்; உம்மைத்தொகை);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

11)

முனமொரு கணையை ஏவி .. முப்புரம் சுட்ட மூர்த்தீ

வனமலர் அம்பை ஏவும் .. மதனனை நீறு செய்தாய்

சினவிடை ஒன்ற மர்ந்தாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அனகனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

முனம் ஒரு கணையை ஏவி முப்புரம் சுட்ட மூர்த்தீ - முன்பு ஒரு கணையை எய்து முப்புரங்களை எரித்த கடவுளே; (முனம் - முன்னம்);

வன-மலர் அம்பை ஏவும் மதனனை நீறு செய்தாய் - அழகிய மலர்க்கணையை ஏவும் மன்மதனைச் சாம்பல் ஆக்கியவனே; (வனம் - அழகு); (மதனன் - மன்மதன்);

சின-விடை ஒன்று அமர்ந்தாய் - சினக்கின்ற இடபத்தை ஊர்தியாக விரும்பியவனே; (அமர்தல் - விரும்புதல்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அனகனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற தூயவனே; (அனகன் - பாவம் அற்றவன்);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

P.523 - பறியலூர் - கம்பமத களிறுதனைக்

2020-09-19

P.523 - பறியலூர் (பரசலூர்)

-----------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.47.1 - "மட்டிட்ட புன்னை")

1)

கம்பமத களிறுதனைக் கதறவுரி செய்தபிரான்

செம்பவள மேனியினான் சேவமரும் பரமனிளம்

கொம்பனையாள் கூறுமகிழ் கோமான் உறையுமிடம்

பைம்புனலார் வாவிதிகழ் பறியல்வீ ரட்டமே.

கம்ப-மத-களிறுதனைக் கதற உரிசெய்த பிரான் - அசையும் இயல்புடைய மதயானையை அது பிளிறும்படி தோலுரித்த பெருமான்; (கம்பம் - அசைவு);

செம்பவள மேனியினான் - செம்பவளம் போல் செம்மேனி உடையவன்;

சே அமரும் பரமன் - இடபத்தை ஊர்தியாக விரும்பும் பரமன்; (சே - எருது);

இளங்கொம்பு அனையாள் கூறு மகிழ் கோமான் உறையும் இடம் - இளைய பூங்கொம்பு போன்றவளாகிய உமையை ஒரு கூறாக விரும்பிய தலைவன்; (கோமான் - அரசன்; பெருமையிற் சிறந்தோன்); (* இளங்கொம்பனையாள் - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

பைம்புனல் ஆர் வாவி திகழ் பறியல் வீரட்டமே - அழகிய நீர் நிறைந்த குளம் திகழும் திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (வாவி - நீர்நிலை);

2)

கசியுமனத் தினராகிக் கைதொழுதார் வினையெல்லாம்

நசியவருள் நம்பெருமான் நரைவெள்ளே றொன்றுடையான்

சசியதனைச் சடைமீது தாங்கியவன் தங்குமிடம்

பசியவயல் புடைசூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.

கசியும் மனத்தினர் ஆகிக் கைதொழுதார் வினையெல்லாம் நசிய அருள் நம் பெருமான் - மனம் கசிந்து கைகூப்பி வணங்கும் பக்தர்களது வினைகளெல்லாம் அழியும்படி அருளும் நம் பெருமான்;

நரை-வெள்-ஏறு ஒன்று உடையான் - ஒரு வெள்ளை எருதை ஊர்தியாக உடையவன்;

சசிஅதனைச் சடைமீது தாங்கியவன் தங்கும் இடம் - சந்திரனைச் சடையின்மேல் அணிந்தவன் உறையும் இடம்; (சசி - சந்திரன்);

பசிய வயல் புடை சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - பசுமை திகழும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்;

3)

கறவையினம் தருபாலால் கழல்தொழுத சண்டிக்கு

நறைமலரார் நற்றாமம் நல்கியருள் செய்தாதை

அறைகடலின் நஞ்சுதனை ஆர்கண்டன் அமருமிடம்

பறவையினம் ஆர்சோலைப் பறியல்வீ ரட்டமே.

கறவையினம் தரு பாலால் கழல் தொழுத சண்டிக்கு நறைமலர் ஆர் நல்-தாமம் நல்கி அருள்செய் தாதை - பாற்பசுக்-கூட்டங்கள் தந்த பாலால் திருவடியை வழிபட்ட சண்டீசருக்கு வாசமலர்கள் பொருந்திய மாலையைச் சூட்டி அருள்செய்த தந்தை; (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; நிறைதல்); (சண்டீசர் வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்திற் காண்க); (பெரியபுராணம் - சண்டேசுர நாயனார் புராணம் - 12.20.56 - "சண்டீசனுமாம் பதம் தந்தோம் என்றங்கு அவர் பொற்றடமுடிக்குத் துண்ட மதிசேர் சடைக்கொன்றை மாலை வாங்கிச் சூட்டினார்");

அறைகடலின் நஞ்சுதனை ஆர் கண்டன் அமரும் இடம் - ஒலிக்கும் கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை உண்டு அணிந்த நீலகண்டன் விரும்பி உறையும் தலம்; (ஆர்தல் - உண்ணுதல்; அணிதல்);

பறவையினம் ஆர் சோலைப் பறியல் வீரட்டமே - பறவைகள் ஒலிக்கும் சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);

4)

உண்மிகுத்த அன்பால்சீர் ஓதியவர் வினைதீர்ப்பான்

தண்மிகுத்த கங்கைதனைச் சடைக்கரந்தான் சாருமிடம்

கண்மிகுத்த மலர்மலிந்த கவினாரும் சோலைதனில்

பண்மிழற்றி வண்டாரும் பறியல்வீ ரட்டமே.

முற்குறிப்பு: இலக்கணக் குறிப்பு: புணர்ச்சியில், ள்+ம = ண்ம என்று திரியும்.

உள் மிகுத்த அன்பால் சீர் ஓதியவர் வினை தீர்ப்பான் - அகத்தில் மிகுந்த அன்போடு புகழை ஓதி வணங்கும் பக்தர்களது வினையைத் தீர்ப்பவன்; (உள் - மனம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.60.11 - "போர்மிகுத்த வயற்றோணி புரத்துறையும் புரிசடையெங் கார்மிகுத்த கறைக்கண்டத் திறையவனை");

தண் மிகுத்த கங்கைதனைச் சடைக் கரந்தான் சாரும் இடம் - குளிச்சி மிகுந்த கங்கையைச் சடையில் மறைத்தவன் உறையும் தலம்;

கள் மிகுத்த மலர் மலிந்த கவின் ஆரும் சோலைதனில் - மது மிகுந்த மலர்கள் நிறைந்த அழகிய சோலையில்;

பண் மிழற்றி வண்டு ஆரும் பறியல் வீரட்டமே - பண்கள் பாடி வண்டுகள் பொருந்தும் திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (மிழற்றுதல் - ஒலித்தல்); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.12.1 - "பன்மாலை வரிவண்டு பண்மிழற்றும் பழனத்தான்");

5)

அஞ்செழுத்தை ஓதியவர் அருவினையைத் தீர்க்குமரன்

அஞ்சரத்து மன்மதனை அனங்கனென ஆக்கியவன்

குஞ்சரத்தின் உரிபோர்த்த குழகனிடம் வண்டினங்கள்

பஞ்சுரத்தைப் பாடுகின்ற பறியல்வீ ரட்டமே.

அஞ்செழுத்தை ஓதியவர் அருவினையைத் தீர்க்கும் அரன் - திருவைந்தெழுத்தைச் சொல்லி வழிபடும் பக்தர்களது கொடிய வினையையெல்லாம் தீர்க்கும் ஹரன்;

அஞ்-சரத்து மன்மதனை அனங்கன் என ஆக்கியவன் - அழகிய (/ ஐந்து) (மலர்) அம்புகளை ஏவும் மன்மதனை உடலற்றவன் என்று ஆக்கியவன்; (அம் - அழகு); (சரம் - அம்பு); (ஐஞ்சரம் - ஐந்து சரங்கள் - என்பது எதுகைநோக்கி, "அஞ்சரம்" என்று போலியாக வந்தது என்று கொண்டும் பொருள்கொள்ளளாம்); (அனங்கன் - உடல் அற்றவன் - காமன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.89.6 - "நகுவெண்டலை யேந்தி நானாவிதம் பாடிப் புகுவான் அயம்பெய்யப்" - ஐயம் அயம் எனப் போலியாயிற்று).

குஞ்சரத்தின் உரி போர்த்த குழகன் இடம் - யானையின் தோலைப் போர்த்த அழகன் உறையும் தலம்; (குஞ்சரம் - யானை); (உரி - தோல்); (குழகன் - இளையோன்; அழகன்);

வண்டினங்கள் பஞ்சுரத்தைப் பாடுகின்ற பறியல் வீரட்டமே - வண்டுகள் பஞ்சுரம் என்ற பண்ணைப் பாடும் (சோலை சூழ்ந்த) திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.14.3 - "அஞ்சுரும்பு அணிமலர் அமுதம் மாந்தித் தேன் பஞ்சுரம் பயிற்று பைஞ்ஞீலி");

6)

ஓட்டினையோர் கையேந்தி உண்பலிதேர்ந் துழல்செல்வன்

காட்டினிலே முழவார்த்துக் கணஞ்சூழ ஆடுமிறை

நாட்டமணி நெற்றியுடை நாதனிடம் வண்டினங்கள்

பாட்டிசைக்கும் பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.

ஓட்டினை ஓர் கை ஏந்தி உண்பலி தேர்ந்து உழல் செல்வன் - ஒரு கையில் கபாலத்தை ஏந்திப் பிச்சை ஏற்றுத் திரியும் செல்வன்;

காட்டினிலே முழவு ஆர்த்துக் கணம் சூழ ஆடும் இறை - சுடுகாட்டில் முழவுகளை ஒலித்துப் பூதகணங்கள் சூழக் கூத்தாடும் இறைவன்;

நாட்டம் அணி நெற்றியுடை நாதன் இடம் - கண் திகழும் நெற்றியுடைய தலைவன் உறையும் தலம்; (நாட்டம் - கண்);

வண்டினங்கள் பாட்டு இசைக்கும் பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - வண்டுகள் இசை பாடுகின்ற சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்;

7)

பிரியமிலாத் தக்கன்செய் பெருவேள்வி தகர்த்தபிரான்

வரியரவே நாணாக மலைவில்லால் மதிலெய்தான்

கரியகுழல் விற்புருவக் காதலியோர் பங்கனிடம்

பரிமளமார் பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.

பிரியம் இலாத் தக்கன் செய் பெருவேள்வி தகர்த்த பிரான் - ஈசன்மேல் அன்பு இல்லாதவனான தக்கன் செய்த பெரிய வேள்வியை அழித்த பெருமான்;

வரி-அரவே நாணாக மலை-வில்லால் மதில் எய்தான் - வரிகளுடைய பாம்பையே மேருமலை என்ற வில்லில் நாணாகக் கட்டி முப்புரங்களை எய்து அழித்தவன்;

கரிய குழல் வில்-புருவக் காதலி ஓர் பங்கன் இடம் - கருங்கூந்தலும் வில் போன்ற புருவமும் உடைய உமையை ஒரு பங்கில் உடையவன் உறையும் தலம்;

பரிமளம் ஆர் பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - நறுமணம் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (பரிமளம் - நறுமணம்);

8)

மயல்கொண்ட மனத்தினனாய் மலையெடுத்தான் அழநெரித்தார்

கயல்கொண்ட கண்ணுமையாள் காதலனார் கருதுமிடம்

புயல்வந்து தழுவுகின்ற பொழிலினிடைக் குயிலினங்கள்

பயில்கின்ற கவினாரும் பறியல்வீ ரட்டமே.

மயல் கொண்ட மனத்தினனாய் மலை எடுத்தான் அழ நெரித்தார் - அறியாமை உடைய மனத்தினன் ஆகிக் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணன் அழும்படி அவனை நசுக்கியவர்; (மயல் - மயக்கம்; அறியாமை);

கயல் கொண்ட கண்-உமையாள் காதலனார் கருதும் இடம் - கயல்மீன் போண்ற கண்ணையுடைய உமைக்குக் கணவர் விரும்பி உறையும் தலம்; (கொள்தல் - ஒத்தல்); (பெரியபுராணம் - தடுத்தாட்கொண்ட புராணம் - 12.274 - "வாட்கயல் கொண்டகண் மங்கைபங்கா");

புயல் வந்து தழுவுகின்ற பொழிலினிடைக் குயிலினங்கள் பயில்கின்ற கவின் ஆரும் பறியல் வீரட்டமே - மேகம் வந்து பொருந்துகின்ற சோலையில் குயில்கள் ஒலிக்கின்ற அழகிய திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (புயல் - மேகம்); (பயில்தல் - ஒலித்தல்); (கவின் - அழகு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.136.1 - "எழில் பொழில் குயில் பயில் தருமபுரம் பதியே");

9)

செங்கமலத் தயனோடு திருமாலும் சேர்ந்துதொழ

அங்கியென ஓங்கியவன் ஆலநிழல் ஐயனிடம்

தெங்குவளர் பொழில்சூழச் செந்நெல்லார் செய்யருகே

பைங்குவளை மலர்கின்ற பறியல்வீ ரட்டமே.

செங்கமலத்து அயனோடு திருமாலும் சேர்ந்து தொழ அங்கி என ஓங்கியவன் - செந்தாமரைமேல் இருக்கும் பிரமனும் விஷ்ணுவும் கூடி வணங்கும்படி ஜோதியாகி எல்லையின்றி நீண்டவன்; (அங்கி - நெருப்பு);

ஆலநிழல் ஐயன் இடம் - கல்லாலமரத்தின்கீழ் வீற்றிருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தியான பெருமான் உறையும் தலம்;

தெங்கு வளர் பொழில் சூழச் செந்நெல் ஆர் செய் அருகே மடைகளிலே பைங்குவளை மலர்கின்ற பறியல் வீரட்டமே - தென்னஞ்சோலை சூழச், சிறந்த நெல் விளையும் வயல்களின் அருகே அழகிய குவளைமலர்கள் மலர்கின்ற திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.16.1 - "கரும்பருகே கருங்குவளை கண்வளரும் கழனிக் கமலங்கள் முகமலரும் கலயநல்லூர் காணே");

10)

கோடுகின்ற மனக்கேடர் கூறுமொழி மதியாதீர்

ஆடுகின்ற அடிகளன்பர்க் கருளுடையான் அமருமிடம்

நாடுகின்ற மலர்களிலே நறையுண்டு சிறைவண்டு

பாடுகின்ற பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.

கோடுகின்ற மனக்-கேடர் கூறு மொழி மதியாதீர் - மனக்கோட்டம் (வஞ்சனை) உடைய தீயோர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகளை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (கோடுதல் - வளைதல்; நெறிதவறுதல்); (மனக்கோட்டம் - புத்தியின் கோணல்);

ஆடுகின்ற அடிகள் - கூத்தப்பெருமான்; (அடிகள் - சுவாமி; கடவுள்);

அன்பர்க்கு அருள் உடையான் அமரும் இடம் - பக்தர்களுக்கு அருள்புரியும் பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம்;

நாடுகின்ற மலர்களிலே நறை உண்டு சிறைவண்டு பாடுகின்ற பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - நாடி வந்த பூக்களில் தேனை உண்டு சிறகுகளையுடைய வண்டுகள் இசை பாடுகின்ற சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (நறை - தேன்); (சிறை - சிறகு);

11)

பச்சமணி நெஞ்சுடையார் பதிகங்கள் பலபாடி

நச்சுமணி கண்டத்தன் நாரியொரு கூறுமராக்

கச்சுமணி யாகவென்பும் காட்டுமிறை கருதுமிடம்

பச்சையணி பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.

பச்சம் அணி நெஞ்சு உடையார் பதிகங்கள் பல பாடி நச்சும் மணிகண்டத்தன் - நெஞ்சில் அன்பு உடையவர்கள் பல பதிகங்கள் பாடி விரும்புகின்ற நீலமணிகண்டன்; (பச்சம் - பட்சம் - பக்ஷம் - அன்பு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.18.2 - "கொன்றை நயந்தாளும் பச்சம்முடை அடிகள்"); (நச்சுதல் - விரும்புதல்); (நச்சுமணி - விஷ மணி);

நாரி ஒரு கூறும், அராக்-கச்சும், அணியாக என்பும், காட்டும் இறை கருதும் இடம் - ஒரு கூறாக உமையையும், அரைக்கச்சாகப் பாம்பையும், ஆபரணமாக எலும்பையும் காட்டும் இறைவன் விரும்பி உறையும் தலம்; (நாரி - பெண்); (அரா - பாம்பு); (என்பு - எலும்பு);

பச்சை அணி பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - பச்சைநிறம் திகழும் (செழுமை மிக்க) அழகிய சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (அணிதல் - பூணுதல்); (அணி - ஆபரணம்; அழகு);

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------