P.527 - பொது - நவராத்திரிதனில்

2020-10-17

P.527 - பொது

-----------

(கலிவிருத்தம் - மாங்கனி மாங்கனி மாங்கனி மா - வாய்பாடு)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.10.1 - "உண்ணாமுலை உமையாளொடும்")

(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.1.1 -"பித்தாபிறை சூடீ")

1)

நவராத்திரி தனில்நானிலம் நாடித்தொழு தேவி

அவராத்தரை மதிகூவிளம் அணிசெஞ்சடை யாரைச்

சிவராத்திரி தனிலன்பொடு திருவார்கழல் உன்னி

எவரேத்தினும் இனிதேயருள் இறையைப்புகழ் நாவே.

நவராத்திரிதனில் நானிலம் நாடித் தொழு தேவி-அவர் ஆத்தரை - நவராத்திரியில் உலகோர் விரும்பி வழிபடும் தேவிக்கு இனியவரை; (ஆத்தன் - இஷ்டன்);

மதி கூவிளம் அணி செஞ்சடையாரைச் - பிறையையும் வில்வத்தையும் அணிந்த சிவந்த சடையை உடையவரை; (கூவிளம் - வில்வம்);

சிவராத்திரிதனில் அன்பொடு திரு ஆர் கழல் உன்னி எவர் ஏத்தினும் இனிதே அருள் இறையைப் புகழ் நாவே - சிவராத்திரியில் பக்தியோடு திருவடியை எவர் போற்றி வணங்கினாலும் அவர்களுக்கு இனிய அருள் செய்கின்ற இறைவரை, என் நாக்கே, நீ புகழ்;

2)

கலைமாதுடன் அலைமாதிவர் கருதித்தொழு தேத்த

மலைமாதுடன் மகிழ்கின்றவர் மனம்வாடிய மதியைத்

தலைமீதணி கருணைக்கடல் தலையேகலன் ஆகத்

தலமீதிடு பலிதேர்பவர் தாளேபுகழ் நாவே.

கலைமாதுடன் அலைமாது இவர் கருதித் தொழுது ஏத்த மலைமாதுடன் மகிழ்கின்றவர் - சரஸ்வதியும் இலக்குமியும் விரும்பி வழிபட உமையோடு இன்புற்றிருப்பவர்; ("மலைமாதுடன் மகிழ்கின்றவர் = மலைமாது உடல் மகிழ்கின்றவர்" என்று புணர்ச்சியைப் பிரித்து, "உமையை உடலில் பாகமாக விரும்பியவர்" என்றும் பொருள்கொள்ளலாம்);

மனம் வாடிய மதியைத் தலைமீது அணி கருணைக்கடல் - தேய்ந்து வருந்திய திங்களைத் திருமுடிமேல் அணிந்த தயாசாகரம் ஆனவர்;

தலையே கலன் ஆகத் தல(ம்) மீது இடுபலி தேர்பவர் தாளே புகழ் நாவே - பிரமனது மண்டையோடே உண்கலனாக ஏந்தி உலகில் இடும் பிச்சையை ஏற்பவரான பெருமானாரது திருவடியையே, என் நாக்கே, நீ புகழ்;

3)

மலையான்மகள் ஒருகூறென மகிழும்பெரு மானார்

சிலையான்மதில் மூன்றும்படத் தீயார்கணை எய்தார்

இலையான்மண மலரால்தினம் இருதாள்தொழு தேத்தில்

தொலையாவினை தீர்சங்கரர் துதிபாடிடு நாவே.

மலையான்மகள் ஒரு கூறு என மகிழும் பெருமானார் - மலைக்கு மகளான உமையை ஒரு பங்கில் விரும்பிய பெருமானார்;

சிலையால் மதில் மூன்றும் படத் தீ ஆர் கணை எய்தார் - மேருமலை-வில்லால் முப்புரங்களும் அழியுமாறு தீக்கணையை எய்தவர்; (சிலை - வில்; மலை); (படுதல் - அழிதல்);

இலையால் மணமலரால் தினம் இருதாள் தொழுது ஏத்தில் தொலையாவினை தீர் சங்கரர் துதி பாடிடு நாவே - இலையாலும் வாசமலர்களாலும் தினமும் இருபாதங்களை வழிபட்டால் தீரா-வினையையெல்லாம் தீர்க்கும் சங்கரரது புகழை, என் நாக்கே, நீ பாடு;

4)

மின்னற்கொடி இடைகாட்டிடும் வேற்கண்ணியொர் பங்கர்

முன்னற்படை மாலுக்கருள் முக்கண்ணுடை முதல்வர்

உன்னித்தொழும் அடியார்களை உயர்வானிடை வைப்பார்

சென்னித்திரை சிறைசெய்தவர் சீர்செப்பிடு நாவே.

மின்னற்கொடி இடை காட்டிடும் வேற்கண்ணி ஒர் பங்கர் - மின்னல் போன்ற கொடியிடையை உடையவளும் வேல் போன்ற கண்ணை உடையவளுமான உமையை ஒரு பங்காக உடையவர்; (ஒர் - ஓர்; குறுக்கல் விகாரம்);

முன் நற்படை மாலுக்கு அருள் முக்கண்ணுடை முதல்வர் - நல்ல ஆயுதமான சக்கராயுதத்தைத் திருமாலுக்கு முன்பு அருளிய முக்கண் முதல்வர்;

உன்னித் தொழும் அடியார்களை உயர்-வானிடை வைப்பார் - எண்ணி வழிபடும் பக்தர்களைச் சிவலோகத்தில் வாழச் செய்பவர்; (உன்னுதல் - எண்ணுதல்);

சென்னித் திரை சிறை செய்தவர் சீர் செப்பிடு நாவே - திருமுடியில் கங்கையை அடைத்தவரது புகழை, என் நாக்கே, நீ சொல்; (திரை - அலை; நதி);

5)

அஞ்சேலன கண்ணாள்தனை ஆகத்திடம் வைத்தார்

நஞ்சேயெழ இமையோர்அணி நாதாசரண் என்ன

அஞ்சேலென அருள்செய்தவர் அழகார்மணி மிடறர்

துஞ்சாதவர் பிறவாதவர் துதிபாடிடு நாவே.

அஞ்-சேல் அன கண்ணாள்தனை ஆகத்து இடம் வைத்தார் - அழகிய சேல்மீன் போன்ற கண்ணை உடைய உமையைத் திருமேனியில் இடப்பாகமாக உடையவர்; (அம் - அழகு); (ஆகம் - மேனி);

நஞ்சே எழ இமையோர்-அணி, "நாதா! சரண்" என்ன - (பாற்கடலைக் கடைந்தபொழுது) ஆலகாலமே பொங்கவும், தேவர்கள் கூட்டம், "தலைவா, அடைக்கலம்" என்று வழிபட; (அணி - கூட்டம்);

அஞ்சேல் என அருள்செய்தவர் அழகு ஆர் மணி மிடறர் - (அவர்களுக்கு இரங்கி) "அஞ்சேல்" என்று அபயம் அளித்தவர் அழகிய நீலமணிகண்டம் உடையவர்; (மிடறு - கண்டம்);

துஞ்சாதவர் பிறவாதவர் துதி பாடிடு நாவே - இறப்பும் பிறப்பும் இல்லாத சிவபெருமானாரது புகழை, என் நாக்கே, நீ பாடு;

6)

நாறும்புது மலரார்குழல் நாரிக்கிடம் நல்கி

ஆறும்பட அரவும்சடை அணியும்பெரு மானார்

சீறும்பெரு நாகந்திகழ் திருமார்பினில் வெள்ளை

நீறும்புனை சிவனார்பெயர் நீயோதிடு நாவே.

நாறும் புதுமலர் ஆர் குழல் நாரிக்கு இடம் நல்கி - மணம் கமழும் புதுமலர்கள் பொருந்திய கூந்தலை உடைய உமைக்கு இடப்பாகம் தந்து; (நாரி - பெண்);

ஆறும் பட-அரவும் சடை அணியும் பெருமானார் - கங்கையையும் படம் திகழும் பாம்பையும் சடையில் அணியும் பெருமானார்;

சீறும் பெருநாகம் திகழ் திருமார்பினில் வெள்ளை நீறும் புனை சிவனார் பெயர் நீ ஓதிடு நாவே - சீறுகின்ற பெரிய நாகம் திகழும் திருமார்பில் வெண்மையான திருநீற்றையும் அணிந்த சிவபெருமானாரது திருநாமத்தை, என் நாக்கே, நீ சொல்;

7)

வேழத்தினை உரிசெய்தவர் வெங்கூற்றுதை பாதர்

ஏழைக்கொரு பாகந்தரும் இனியார்தொழும் இமையோர்

வாழக்கடல் விடமுண்டருள் மணியார்மிட றுடையார்

ஆழக்கடல் வினைதீர்ந்திட அவர்பேருரை நாவே.

வேழத்தினை உரிசெய்தவர் - யானையை வென்று அதன் தோலை உரித்தவர்;

வெங்கூற்று உதை பாதர் - கொடிய காலனைத் திருவடியால் உதைத்தவர்; (வெம்மை - கொடுமை);

ஏழைக்கு ஒரு பாகம் தரும் இனியார் - உமைக்கு ஒரு பாகத்தைத் தந்த இனியவர்; (ஏழை - பெண்);

தொழும் இமையோர் வாழக் கடல்விடம் உண்டு-அருள் மணி ஆர் மிடறு உடையார் - தொழுத தேவர்கள் வாழும் பொருட்டுப், பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை உண்டு அருள்செய்த நீலகண்டர்;

ஆழக்கடல்-வினை தீர்ந்திட அவர் பேர் உரை நாவே - ஆழமான கடல் போன்ற வினைகள் தீர, அவரது திருநாமத்தை, என் நாக்கே, நீ சொல்;

8)

தேரோடிட மலைபேர்த்தவன் திண்டோளிறக் கண்ணில்

நீரோடிட மலைமேல்விரல் நிறுவும்பெரு மானார்

கூராடிய வேற்கண்ணியொர் கூறாகிய கூத்தர்

காராடிய கண்டத்தினர் கழலேபுகழ் நாவே.

தேர் ஓடிட மலை பேர்த்தவன் திண்-தோள் இறக், கண்ணில் நீர் ஓடிட, மலைமேல் விரல் நிறுவும் பெருமானார் - தன் தேர் ஓடுவதற்காகக் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனது வலிய புஜங்கள் முரியுமாறும், அவன் கண்களில் கண்ணீர் பெருகுமாறும், அந்த மலைமேல் திருப்பாதவிரலை ஊன்றிய பெருமானார்;

கூர் ஆடிய வேற்கண்ணி ஒர் கூறு ஆகிய கூத்தர் - கூரிய வேல் போன்ற கண்ணை உடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவர், கூத்தாடுபவர்; (கூர் - கூர்மை); (ஒர் - ஓர்; குறுக்கல் விகாரம்);

கார் ஆடிய கண்டத்தினர் கழலே புகழ் நாவே - கரிய கண்டர் அவரது திருவடியையே, என் நாக்கே, நீ புகழ்; (கார் - கருமை); (குறிப்பு: கூர் ஆடிய, கார் ஆடிய: சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.15.1 - "மையாடிய கண்டன்");

9)

அரிநான்முகன் அறியாவணம் அழலாகிய ஈசர்

சுரியார்குழல் உமையாளவள் பிரியாதிணை துணைவர்

திரிமூவெயில் எரிசெய்தவர் சேவார்கொடி உடையார்

கரியீருரி அதுபோர்த்தவர் கழலேபுகழ் நாவே.

அரி நான்முகன் அறியா-வணம் அழல் ஆகிய ஈசர் - திருமால் பிரமன் இவர்களால் அறிய ஒண்ணாதபடி ஜோதியாகி நின்ற ஈசர்;

சுரி ஆர் குழல் உமையாள் அவள் பிரியாது இணை துணைவர் - சுருண்ட கூந்தலை உடைய உமை பிரியாமல் (ஒரு கூறாக) இணையும் கணவர்; (சுரி - சுழி; சுழற்சி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.84.3 - "கொங்கியல் சுரிகுழல் வரிவளை இளமுலை உமையொரு பங்கியல் திருவுரு உடையவர்");

திரி-மூ-எயில் எரிசெய்தவர் - எங்கும் திரிந்த முப்புரங்களை எரித்தவர்; (எயில் - கோட்டை);

சே ஆர் கொடி உடையார் - இடபக்கொடியை உடையவர்; (சே - எருது);

கரி ஈர்-உரி அது போர்த்தவர் கழலே புகழ் நாவே - யானையின் உரித்த ஈரத்தோலைப் போர்த்தவரான அவரது திருவடியையே, என் நாக்கே, நீ புகழ்; (கரி - யானை); (ஈர்த்தல் - இழுத்தல்; உரித்தல்); (ஈர் - ஈரம்);

10)

பொய்யேதினம் மொழிசெய்துழல் புல்லர்க்கருள் இல்லார்

மையார்குழல் மடவாள்தனை வாமத்தினில் மகிழ்வார்

நெய்யார்திரி சூலத்தினர் நினைவார்தமைக் காக்கும்

கையார்அவர் கடிமாமலர்க் கழலேபுகழ் நாவே.

பொய்யே தினம் மொழிசெய்து உழல் புல்லர்க்கு அருள் இல்லார் - எந்நாளும் பொய்யையே பேசித் திரிகின்ற கீழோர்க்கு அருள் இல்லாதவர்;

மை ஆர் குழல் மடவாள்தனை வாமத்தினில் மகிழ்வார் - கருமை பொருந்திய கூந்தலையுடைய உமையை இடப்பக்கத்தில் கூறாக விரும்பியவர்; (வாமம் - இடப்பக்கம்);

நெய் ஆர் திரிசூலத்தினர் - நெய் பூசப்பெற்ற திரிசூலத்தை ஏந்தியவர்; ("நெய் ஆர்" என்றது இனஅடை; ஆயுதங்களுக்குத் துருப் பிடியாதிருக்கும்பொருட்டு நெய் பூசி வைத்தல் வழக்கம்);(அப்பர் தேவாரம் - 6.21.3 - "நெய்யார் திரிசூலங் கையார் போலும்");

நினைவார்தமைக் காக்கும் கையார் - தியானிக்கும் பக்தர்களைக் காக்கும் கையை உடையவர்; (இடர்க்கடலிலிருந்து கைகொடுத்துத் தூக்கிச் சிவலோகம் ஏற்றுபவர்);

அவர் கடி-மாமலர்க் கழலே புகழ் நாவே - அப்பெருமானாரது வாசம் மிக்க தாமரைமலர் போன்ற திருவடியையே, என் நாக்கே, நீ புகழ்; (கடி - வாசனை);

11)

அணிநாணென அரவார்த்தவர் அதளாடையர் அரையில்

பணிமாலையர் மலர்வாளியன் படநோக்கிய பரமர்

தணியாதெழு பிறவிக்கடல் தனைநீங்கிட வேண்டில்

மணியார்மிட றுடையார்பெயர் மறவாதிரு நாவே.

அணி நாண் என அரவு ஆர்த்தவர் அதள் ஆடையர் அரையில் - அழகிய நாண் என அரையில் பாம்பைக் கட்டியவர்; அரையில் தோலை ஆடையாகக் கட்டியவர்; ("அரையில் அணி நாண் என அரவு ஆர்த்தவர், அரையில் அதள் ஆடையர்" என்று இயைத்துப் பொருள்கொள்க; தீவகம்); (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்); (அதள் - தோல்);

பணிமாலையர் - பாம்பை மாலையாக அணிந்தவர்; (பணி - நாகம்);

மலர்வாளியன் பட நோக்கிய பரமர் - மலரம்புகளை எய்யும் மன்மதனை அழியும்படி நெற்றிக்கண்ணால் பார்த்து எரித்த பரமர்; (வாளி - அம்பு); (படுதல் - சாதல்; அழிதல்);

தணியாது எழு பிறவிக்கடல்தனை நீங்கிட வேண்டில் மணி ஆர் மிடறு உடையார் பெயர் மறவாது இரு நாவே - தொடர்ந்து பொங்குகின்ற இந்தப் பிறவிக்கடலைக் கடக்கவேண்டும் என்றால், என் நாக்கே, நீ நீலகண்டரது திருநாமத்தை எப்பொழுதும் மறவாமல் இரு (= சொல்); (தணிதல் - குறைதல்; வற்றுதல்);

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

P.526 - கடவூர் மயானம் - கரையும் நெஞ்சராகி

2020-10-03

P.526 - கடவூர் மயானம்

-----------

(அறுசீர் விருத்தம் - மா மா மா மா மா மா - வாய்பாடு; பாடலின் ஈற்றுச்சீர் விளம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.80.1 - "வரிய மறையார்"; சம்பந்தர் பதிகத்தில் பாடல்தோறும் பாடலின் ஈற்றுச்சீர் "அடிகளே" என்று விளச்சீராக வரக் காணலாம்)

1)

கரையும் நெஞ்ச ராகிக் கழலைத் தொழுவார்க் கன்பர்

அரையில் புலியின் அதளைக் கட்டி ஆடும் அழகர்

கரையில் கருணைக் கடலார் கடவூர் மயானம் தன்னில்

பிரமன் போற்ற நின்ற பெரிய பெருமான் அடிகளே.

கரையும் நெஞ்சர் ஆகிக் கழலைத் தொழுவார்க்கு அன்பர் - மனம் கசிந்து திருவடியை வழிபடும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவர்;

அரையில் புலியின் அதளைக் கட்டி ஆடும் அழகர் - அரையில் புலித்தோலை ஆடையாகக் கட்டிக் கூத்தாடும் அழகர்; (அதள் - தோல்);

கரை-இல் கருணைக் கடலார் - எல்லையில்லாத தயாசாகரம் ஆனவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.90.10 - "அருளார் கருணைக் கடலானைக் கஞ்சனூர் ஆண்ட கோவை");

கடவூர் மயானம்-தன்னில் பிரமன் போற்ற நின்ற பெரிய பெருமான் அடிகளே - திருக்கடவூர் மயானத்தில் பிரமன் வழிபாடு செய்த பெரிய பெருமான் அடிகள் (மஹாதேவன்); (* பிரமன் வழிபாடு செய்தது தலவரலாறு; இத்தலத்தில் சுவாமி திருநாமம் பிரமபுரீசுவரர்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.53.1 - "கடவூர் மயானத்துப் பெரிய பெருமான் அடிகளே");

2)

நீரார் கண்ண ராகி நினைவார் வினைகள் தீர்ப்பார்

சேரார் மதில்கள் மூன்றும் தீயில் மூழ்க எய்தார்

காரார் கழனி சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் தன்னைப்

பேரா துறையெம் மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

நீர் ஆர் கண்ணர் ஆகி நினைவார் வினைகள் தீர்ப்பார் - கண்களில் கண்ணீர் கசிய உருகி நினைந்து தொழும் பக்தர்களது வினையைத் தீர்ப்பவர்;

சேரார் மதில்கள் மூன்றும் தீயில் மூழ்க எய்தார் - தேவர்களைப் பகைத்த அசுரர்களது முப்புரங்களை எரிக்கக் கணை எய்தவர்; (சேரார் - பகைவர்);

கார் ஆர் கழனி சூழ்ந்த கடவூர் மயானம்-தன்னைப் பேராது உறை எம்மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - நீர்வளம் மிக்க வயல் சூழ்ந்த திருக்கடவூர் மயானத்தை நீங்காமல் உறையும் எம் ஈசனார் பெரிய பெருமான் அடிகள்; (கார் - மழை; நீர்); (பேர்தல் - நீங்குதல்; பிரிதல்);

3)

கோணற் பிறையைச் சூடும் குழகர் கழலை மறவா

மாணி உயிரைக் காத்து மறலி தன்னைச் செற்றார்

காணற் கினிய வயல்சூழ் கடவூர் மயானம் தன்னைப்

பேணி உறையெம் மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

கோணல்-பிறையைச் சூடும் குழகர் - வளைந்த பிறையைச் சூடும் அழகர்; (கோணல் - வளைவு); (குழகன் - அழகன்);

கழலை மறவா மாணி உயிரைக் காத்து மறலிதன்னைச் செற்றார் - அவரது திருவடியை என்றும் தியானித்த மார்க்கண்டேயரது உயிரைக் காத்துக் காலனை உதைத்து அழித்தவர்; (மாணி - இங்கே, மார்க்கண்டேயர்); (மறலி - இயமன்); (செறுதல் - அழித்தல்);

காணற்கு இனிய வயல் சூழ் கடவூர் மயானம்-தன்னைப் பேணி உறை எம்மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - கண்ணுக்கு இனிய வயல் சூழ்ந்த திருக்கடவூர் மயானத்தை விரும்பி அங்கே உறையும் எம் ஈசனார் பெரிய பெருமான் அடிகள்;

4)

அறையார் கழலை வாழ்த்தும் அன்பர் அல்லல் தீர்ப்பார்

நறையார் அம்பெய்ம் மதனை நாசம் செய்கண் ணுதலார்

கறையார் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய

பிறையார் சடையெம் மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

அறை ஆர் கழலை வாழ்த்தும் அன்பர் அல்லல் தீர்ப்பார் - ஒலி பொருந்திய கழல் அணிந்த திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவர்; (அறை - ஒலி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.18.3 - "அறையார் கழலும் அழல்வாய் அரவும் பிறையார் சடையும் உடையாய்");

நறை ஆர் அம்பு எய்ம் மதனை நாசம் செய் கண்ணுதலார் - வாசனை மிக்க மலரம்பை எய்த மன்மதனை அழித்த நெற்றிக்கண்ணர்; (நறை - வாசனை); (எய்தல் - ஏவுதல்); ("எய் + மதனை = எய்ம்மதனை" என்று மெல்லொற்று மிக்குப் புணரும்; உதாரணம்: மெய் + ஞானம் - மெய்ஞ்ஞானம்; செய் + நன்றி - செய்ந்நன்றி);

கறை ஆர் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய - கருமை மிக்க (= செழித்து அடர்ந்த) சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பிறை ஆர் சடை எம்மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - பிறை பொருந்திய சடையை உடைய எம் இறைவர் பெரிய பெருமான் அடிகள்;

5)

கிள்ளை மொழியாள் கேள்வர் கேடு தோற்றம் இல்லார்

வெள்ளை ஓடொன் றேந்தி வேதம் பாடி வருவார்

கள்ளை உண்டு வண்டார் கடவூர் மயானம் மேய

பிள்ளை மதியம் சூடும் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

கிள்ளை-மொழியாள் கேள்வர் - கிளி போன்ற மொழி பேசும் உமைக்குக் கணவர்; (கிள்ளை - கிளி); (கேள்வன் - நாயகன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.126.6 - "கிள்ளை மொழியாளை இகழ்ந்தவன் முத்தீத் தள்ளித் தலை தக்கனைக் கொண்டவர்");

கேடு தோற்றம் இல்லார் - இறப்பும் பிறப்பும் இல்லாதவர்;

வெள்ளை-ஓடு ஒன்று ஏந்தி வேதம் பாடி வருவார் - பிரமனது மண்டையோட்டைக் கையில் ஏந்தி, மறையைப் பாடிக்கொண்டு (பிச்சைக்கு) வருபவர்;

கள்ளை உண்டு வண்டு ஆர் கடவூர் மயானம் மேய - மதுவை உண்டு வண்டுகள் ஒலிக்கும் (சோலை சூழ்ந்த) கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);

பிள்ளை-மதியம் சூடும் பெரிய பெருமான் அடிகளே - இளந்திங்களை அணிந்த பெரிய பெருமான் அடிகள்;

6)

பண்ணும் தமிழும் ஒன்றப் பாடிப் பணியும் அன்பர்

எண்ணும் எவையும் அருள்வார் இருளில் ஆடும் கூத்தர்

கண்ணைக் காட்டும் நுதலர் கடவூர் மயானம் மேய

பெண்ணைக் காட்டும் மேனிப் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

பண்ணும் தமிழும் ஒன்றப் பாடிப் பணியும் அன்பர் எண்ணும் எவையும் அருள்வார் - பண் ஒன்றத் தமிழ்ப்-பாமாலைகள் பாடி வழிபடும் பக்தர்கள் விரும்பிய வரங்களையெல்லாம் அருள்பவர்;

இருளில் ஆடும் கூத்தர் - நள்ளிருளில் கூத்தாடுபவர்;

கண்ணைக் காட்டும் நுதலர் - நெற்றிக்கண் உடையவர்; (நுதல் - நெற்றி);

கடவூர் மயானம் மேய - கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பெண்ணைக் காட்டும் மேனிப் பெரிய பெருமான் அடிகளே - உமையைத் திருமேனியில் ஒரு கூறாக உடைய பெரிய பெருமான் அடிகள்;

7)

உன்னும் அன்பர் தங்கள் உள்ளம் கோயில் கொண்டார்

முன்னம் வேதப் பொருளை மொழியும் ஆல நிழலர்

கன்னி பாகம் ஆனார் கடவூர் மயானம் மேய

பின்னு சடைமேற் பிறையர் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

உன்னும் அன்பர்-தங்கள் உள்ளம் கோயில் கொண்டார் - தியானிக்கும் பக்தர்களது உள்ளத்தைக் கோயிலாகக் கொண்டவர்; (உன்னுதல் - நினைத்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 5.2.1 - "நினைப்பவர் மனம் கோயிலாக் கொண்டவன்");

முன்னம் வேதப்பொருளை மொழியும் ஆலநிழலர் - முன்பு மறைப்பொருளை உபதேசிக்கக் கல்லாலமரத்தின்கீழ் இருந்தவர்;

கன்னி பாகம் ஆனார் - உமைபங்கர்; (4.48.6 - "கன்னி ஓர் பாகம் ஆகிக் கருதுவார் கருத்தும் ஆகி");

கடவூர் மயானம் மேய - கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பின்னு சடைமேல் பிறையர் பெரிய பெருமான் அடிகளே - பின்னுகின்ற (முறுக்கிய) சடையின்மேல் பிறையைச் சூடிய பெரிய பெருமான் அடிகள்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.49.8 - "பின்னு சடைமேற் பிறை சூடினான்காண்");

8)

ஏதம் மிக்க நெஞ்சன் எடுத்த மலையின் மீது

பாத விரலொன் றூன்றிப் பாடல் கேட்ட பரமர்

காத லாளர் போற்றக் கடவூர் மயானம் மேய

பேதை பங்கில் உடையார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

ஏதம் மிக்க நெஞ்சன் எடுத்த மலையின் மீது - குற்றம் மிக்க நெஞ்சினை உடைய இராவணன் பெயர்த்த கயிலைமலையின் மீது; (ஏதம் - குற்றம்);

பாதவிரல்-ஒன்று ஊன்றிப் பாடல் கேட்ட பரமர் - திருவடி-விரல் ஒன்றை ஊன்றி அவனை நசுக்கி அவன் பாடிய பாடல்களை கேட்டருளிய பரமர்;

காதலாளர் போற்றக் கடவூர் மயானம் மேய - பக்தர்கள் போற்றக் கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பேதை பங்கில் உடையார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - உமைபங்கர் பெரிய பெருமான் அடிகள்; (பேதை - பெண்);

9)

அரியும் அயனும் நேடி அடியும் முடியும் அறியா

எரியின் உருவர் கொடியில் ஏறு காட்டும் ஒருவர்

கரியின் உரிவை போர்த்தார் கடவூர் மயானம் தன்னைப்

பிரிய கில்லார் எங்கள் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

அரியும் அயனும் நேடி அடியும் முடியும் அறியா எரியின் உருவர் - திருமாலும் பிரமனும் அடிமுடி தேடிக் காணாதவாறு நீண்ட ஜோதி-வடிவினர்; (நேடுதல் - தேடுதல்);

கொடியில் ஏறு காட்டும் ஒருவர் - இடபக்கொடியை உடைய ஒப்பற்றவர்; (ஒரு - ஒப்பின்மை)

கரியின் உரிவை போர்த்தார் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவர்; (கரி - யானை); (உரிவை - தோல்);

கடவூர் மயானம் தன்னைப் பிரியகில்லார் எங்கள் பெரிய பெருமான் அடிகளே - திருக்கடவூர் மயானத்தை நீங்காமல் உறைபவர் எம் பெரிய பெருமான் அடிகள்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.68.4 - "நினைப்பவர் மனம் நீங்ககில்லானை");

10)

நெற்றி நீறு பூசா நீசர் சொல்லை விடுமின்

கற்றைச் சடையர் கடலின் கரிய விடமுண் மிடறர்

கற்ற வர்க்கு நல்லர் கடவூர் மயானம் மேய

பெற்றம் ஊர்தி பேணும் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

நெற்றி நீறு பூசா நீசர் சொல்லை விடுமின் - நெற்றியில் திருநீற்றைப் பூசாத கீழோர் சொற்களை மதியாமல் நீங்குங்கள்; (மின் - ஏவற்பன்மை விகுதி);

கற்றைச் சடையர் - கற்றையாகத் திகழும் சடையை உடையவர்;

கடலின் கரிய விடம் உண் மிடறர் - கடலில் தோன்றிய கரிய ஆலகாலத்தை உண்ட கண்டர்; (மிடறு - கண்டம்);

கற்றவர்க்கு நல்லர் - தம்மை வணங்கக் கற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்பவர்;

கடவூர் மயானம் மேய - திருக்கடவூர் மயானத்தில் உறையும்;

பெற்றம் ஊர்தி பேணும் பெரிய பெருமான் அடிகளே - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய பெரிய பெருமான் அடிகள்; (பெற்றம் - எருது);

11)

அடியார் வேண்டும் எல்லாம் அன்றே அருளும் ஐயர்

வடியார் சூலம் மழுவாள் மறிமான் ஏந்தி வருவார்

கடியார் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய

பிடியார் நடையாள் கணவர் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

அடியார் வேண்டும் எல்லாம் அன்றே அருளும் ஐயர் - அடியவர்கள் விரும்பிய வரங்களையெல்லாம் உடனே அருள்கின்ற தலைவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 5.38.2 - "தொழுதெழுவார்க்கெலாம் பின்னை என்னார் பெருமானடிகளே");

வடி ஆர் சூலம் மழுவாள் மறிமான் ஏந்தி வருவார் - கூர்மை மிக்க சூலாயுதம், மழுவாயுதம், மான்கன்று இவற்றையெல்லாம் கையில் ஏந்தியவர்; (வடி - கூர்மை); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; நிறைதல்);

கடி ஆர் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய - வாசனை நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருக்கடவூர் மயானத்தில் உறையும்; (கடி - வாசனை);

பிடி ஆர் நடையாள் கணவர் பெரிய பெருமான் அடிகளே - பெண்யானை போன்ற நடையுடைய உமைக்குக் கணவரான பெரிய பெருமான் அடிகள்; (பிடி - பெண்யானை); (ஆர்தல் - ஒத்தல்);

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

P.525 - நனிபள்ளி - துளியுகு கண்ணினராய்

2020-09-26

P.525 - நனிபள்ளி (புஞ்சை)

-----------

(சந்தக் கலித்துறை - தானன தானன தானன தானன தானனா);

(விளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் - வாய்பாடு);

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.8.1 - "சடையுடையானும் நெய்யாடலானும்")

1)

துளியுகு கண்ணின ராய்த்தொழு தொண்டருக் கென்றுமே

எளியவன் வெவ்வினை தீர்ப்பவன் ஏறமர் எம்மிறை

குளிர்மதி வாழ்ந்திடும் வேணியில் கூவிளம் சூடினான்

நளிர்பொழில் சூழ்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

துளி உகு கண்ணினராய்த் தொழு தொண்டருக்கு என்றுமே எளியவன் - கண்ணீர் கசிய மனம் உருகி வழிபடும் பக்தர்களுக்கு என்றும் எளியவன்; (உகுத்தல் - சிந்துதல்; சொரிதல்); (திருவாசகம் - அச்சப்பத்து - 8.35.4 - "துளியுலாம் கண்ணராகித்");

வெவ்வினை தீர்ப்பவன் - அவர்களது கொடிய வினையைத் தீர்த்து அருள்பவன்;

ஏறு அமர் எம் இறை - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய எம் இறைவன்; (ஏறு - எருது); (அமர்தல் விரும்புதல்);

குளிர்-மதி வாழ்ந்திடும் வேணியில் கூவிளம் சூடினான் - குளிர்ச்சி பொருந்திய சந்திரன் வாழும் சடையில் வில்வம் சூடியவன்; (கூவிளம் - வில்வம்);

நளிர்-பொழில் சூழ் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - குளிர்ச்சி பொருந்திய சோலை சூழ்ந்த திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்; (நளிர்தல் - குளிர்தல்); (ஏ - ஈற்றசை); (* நற்றுணை அப்பன் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்);

2)

உறும்பழ வல்வினை தீர்ந்திட ஒண்கழல் வாழ்த்தினார்

பெறும்பதம் என்றுயர் வானருள் பெற்றியன் பிஞ்ஞகன்

குறும்பெரு நற்றவர் போற்றிய கூர்மழு வாளினன்

நறும்பொழில் சூழ்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

உறும் பழ-வல்வினை தீர்ந்திட ஒண்கழல் வாழ்த்தினார் பெறும் பதம் என்று உயர்-வான் அருள் பெற்றியன், பிஞ்ஞகன் - வந்தடையும் பழைய வல்வினைகள் தீரவேண்டி ஒளியுடைய கழல் அணிந்த திருவடியை வழிபட்டவர்கள் பெறும் நன்னிலை என்று சிவலோகத்தை அருளும் இயல்புடையவன், தலைக்கோலம் உடையவன்; (உறுதல் - அடைதல்); (ஒண்மை - ஒளி; அழகு); (பதம் - பதவி); (பிஞ்ஞகன் - தலைக்கோலம் உடையவன்);

குறும்-பெரு-நற்றவர் போற்றிய கூர்-மழுவாளினன் - குறுகிய வடிவமும் பெரிய நல்ல தவமும் உடையவரான அகஸ்தியர் வழிபாடு செய்த பெருமான், கூரிய மழுவை ஏந்தியவன்; (குறும் பெரு நற்றவர் - குறுமுனிவர் - அகஸ்தியர்); (* அகஸ்தியருக்கு அருளிய தலம் - தலபுராணச் செய்தி);

நறும்பொழில் சூழ் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - மணம் கமழும் சோலை சூழ்ந்த திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

3)

சொல்லணி மாலைகள் சூட்டிய தொண்டருக் கன்பினன்

எல்லியிற் பேய்க்கணம் கொள்ளிகள் ஏந்திட ஆடுவான்

மெல்லிடை மாதொரு பங்கினன் மென்சிறை வண்டினம்

நல்லிசை ஆர்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

சொல் அணி மாலைகள் சூட்டிய தொண்டருக்கு அன்பினன் - பாமாலைகள் பாடி வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவன்;

எல்லியில் பேய்க்கணம் கொள்ளிகள் ஏந்திட ஆடுவான் - இரவில் பூதகணங்கள் கொள்ளிகளை விளக்காக ஏந்தக் கூத்து ஆடுபவன்; (எல்லி - இரவு);

மெல்லிடை மாது ஒரு பங்கினன் - மெல்லிய இடையை உடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்;

மென்சிறை வண்டினம் நல்லிசை ஆர் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - மெல்லிய சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் இனிய இசையை ஒலிக்கின்ற (சோலை சூழ்ந்த) திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.78.11 - "மென்சிறைவண் டியாழ்முரல் விளநகர்");

4)

வம்பலர் மாமலர் கொண்டடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம்

வெம்பவம் மாய்த்தருள் செய்பவன் வெள்விடை ஊர்தியன்

உம்பர்கள் உய்ந்திடக் கந்தனை ஈன்றருள் உத்தமன்

நம்பெரு மான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

வம்பு-அலர் மாமலர் கொண்டு அடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம் வெம்பவம் மாய்த்து அருள் செய்பவன் - மணம் கமழும் சிறந்த பூக்களால் திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களது கொடிய பிறவிப்பிணியை அழித்து அருள்பவன்; (வம்பு - வாசனை); (அலர்தல் - பரத்தல்); (பவம் - பிறவி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.12.5 - "வம்பலரும் மலர்க்கோதை பாகம் மகிழ் மைந்தனும்");

வெள்விடை ஊர்தியன் - வெண்ணிற இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்;

உம்பர்கள் உய்ந்திடக் கந்தனை ஈன்றருள் உத்தமன் - தேவர்கள் உய்யும் பொருட்டு முருகனை ஈன்று அருளிய உத்தமன்;

நம் பெருமான் - நம் தலைவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

5)

வெஞ்சினக் காலனை வீட்டிட மென்கழல் வீசினான்

செஞ்சுடர் போல்திகழ் மேனியன் சேவமர் சேவகன்

அஞ்சிய தேவரைக் காத்திட ஆழ்கடல் கக்கிய

நஞ்சையுண் டான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

வெஞ்சினக் காலனை வீட்டிட மென்கழல் வீசினான் - கொடிய சினம் உடைய கூற்றுவனை அழிக்கக் கழல் அணிந்த மென்மையான பாதத்தை வீசி உதைத்தவன்; (வீட்டுதல் - கொல்லுதல்);

செஞ்சுடர் போல் திகழ் மேனியன் - சிவந்த தீப் போன்ற திருமேனி உடையவன்;

சே அமர் சேவகன் - எருதினை ஊர்தியாக விரும்பிய வீரன்; (சே - எருது); (சேவகன் - வீரன்);

அஞ்சிய தேவரைக் காத்திட ஆழ்கடல் கக்கிய நஞ்சை உண்டான் - அஞ்சி வந்து அடி அடைந்த தேவர்களைக் காத்துப் பாற்கடல் உமிழ்ந்த ஆலகாலத்தை உண்டவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

6)

கரைமனத் தால்தினம் கைதொழு காதலர்க் காப்பவன்

அரையினில் நாணெனப் பாம்பினை ஆர்த்தவன் ஊர்தொறும்

இரவினை ஏற்றுழல் பெற்றியன் ஏந்திழை பங்கினன்

நரைவிடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

கரை-மனத்தால் தினம் கைதொழு காதலர்க் காப்பவன் - கரையும் மனத்தோடு தினமும் கைகூப்பி வழிபடும் அன்பரைக் காப்பவன்; (காதலர்க் காப்பவன் - காதலரைக் காப்பவன்; இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகையில் உயர்திணையில் பொருளின் தெளிவு கருதி வல்லொற்று மிகும்);

அரையினில் நாண் எனப் பாம்பினை ஆர்த்தவன் - அரைநாணாகப் பாம்பைக் கட்டியவன்; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

ஊர்தொறும் இரவினை ஏற்று உழல் பெற்றியன் - பல ஊர்களில் யாசித்தலை மேற்கொண்டு திரியும் பெருமையுடையவன்; (இரவு - யாசித்தல்); (பெற்றி - பெருமை);

ஏந்திழை பங்கினன் - உமைபங்கன்; (ஏந்திழை - பெண்);

நரைவிடையான் - வெள்ளை ஏற்றை வாகனமாக உடையவன்; (நரை - வெண்மை);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

7)

புதியவன் தொன்மையன் முக்கணன் புண்ணியன் என்றெலாம்

துதிசெயும் அன்பரின் நெஞ்சுறை சுந்தரன் நம்பரன்

மதியமும் மத்தமும் வன்னியும் வைத்திடு செஞ்சடை

நதியுடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

புதியவன், தொன்மையன், முக்கணன், புண்ணியன், என்றெலாம் துதிசெயும் அன்பரின் நெஞ்சு உறை சுந்தரன் - புதியவன், பழையவன், முக்கண்ணன், புண்ணிய வடிவினன், என்று பலவாறு போற்றி வணங்கும் பக்தர்களின் நெஞ்சில் உறைகின்ற அழகன்;

நம் பரன் - நம் மேலான தலைவன்;

மதியமும் மத்தமும் வன்னியும் வைத்திடு செஞ்சடை நதி உடையான் - சந்திரன், ஊமத்தமலர், வன்னி இவற்றையெல்லாம் சூடிய செஞ்சடையில் கங்கையை உடையவன்; (மதியம் - சந்திரன்); (மத்தம் - ஊமத்தமலர்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.32.1 - "வன்னியு மத்தமு மதிபொதி சடையினன்");

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

8)

மிக்கெழு கோபமு கைத்திட வெற்பினைப் பேர்த்தவன்

துக்கம டைந்தழ வேவொரு தூவிரல் ஊன்றினார்

அக்கர வம்புனை மார்பினர் அன்றினர் முப்புரம்

நக்கெரித் தார்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பரே.

மிக்கு எழு கோபம் உகைத்திட வெற்பினைப் பேர்த்தவன் துக்கம் அடைந்து அழவே ஒரு தூ விரல் ஊன்றினார் - பொங்கி எழுந்த கோபம் உந்தியதால் ஓடிப்போய்க் கயிலைமலையைப் பெயர்த்தவனான இராவணன் துக்கமுற்று அழும்படி ஒரு தூய பாதவிரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவர்; (உகைத்தல் - செலுத்துதல்);

அக்கு அரவம் புனை மார்பினர் - எலும்பையும் பாம்பையும் (மாலையாக) மார்பில் அணிந்தவர்; (அக்கு - எலும்பு);

அன்றினர் முப்புரம் நக்கு எரித்தார் - பகைத்த அசுரர்களது முப்புரங்களைச் சிரித்து எரித்தவர்; (அன்றினர் - பகைத்தவர்); (பட்டினத்து அடிகள் - திருவிடைமருதூர் மும்மணிக்கோவை - 11.28.16 - "அன்றினர் புரங்கள் அழலிடை அவியக்");

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பரே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பரான சிவபெருமானார்;

9)

பூவுறை வான்அரி போற்றிய பூரணன் கொக்கதன்

தூவலி னான்விளக் கின்திரி தூண்டிய ஓரெலி

மாவலி யாய்ப்பிறப் பித்தவன் மாமறை ஓதிய

நாவுடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

பூ உறைவான், அரி போற்றிய பூரணன் - தாமரைப்பூவில் உறையும் பிரமனும், திருமாலும் வணங்க நின்ற முழுமுதற் கடவுள்;

கொக்கு-அதன் தூவலினான் - கொக்கின் இறகைச் சூடியவன்; (கொக்கிறகு - 1. ஒரு பூவின் பெயர்; 2. கொக்கு வடிவில் இருந்த குரண்டாசுரனை அழித்த அடையாளம்); (தூவல் - இறகு); (மறை - மறையினார், பிறை - பிறையினார், இவை போலத், தூவல் - தூவலினான்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.26.4 - "மறையினார் மழுவாளினார் மல்கு பிறையினார்"); (அப்பர் தேவாரம் - 5.55.4 - "கொக்கின் தூவலும் கூவிளங் கண்ணியும்");

விளக்கின் திரி தூண்டிய ஓர் எலி மாவலியாய்ப் பிறப்பித்தவன் - அணையவிருந்த தீபத்தின் திரியைச் தற்செயலாகத் தூண்டி அதனை நன்கு எரியச்செய்த ஓர் எலியை மகாபலியாகப் பிறக்கும்படி செய்தவன்; (இது திருமறைக்காட்டில் நடந்த நிகழ்ச்சி); (அப்பர் தேவாரம் - 4.49.8 - "நிறை மறைக்காடு-தன்னில் நீண்டெரி தீபந்-தன்னைக் கறைநிறத்து எலி தன் மூக்குச் சுட்டிடக் கனன்று தூண்ட");

மாமறை ஓதிய நாவுடையான் - வேதங்களைப் பாடியருளியவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

10)

பொச்சம னத்தினர் சொல்லிடு பொய்யுரை நீங்குமின்

உச்சியில் ஒண்மதி சூடிய உத்தமன் ஒற்றியும்

கச்சியும் நின்றவன் அன்பொடு கல்லினை வீசினும்

நச்சிடு வான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

பொச்ச-மனத்தினர் சொல்லிடு பொய்யுரை நீங்குமின் - குற்றம் மிக்க மனத்தையுடையவர்கள் சொல்லும் பொய்ம்மொழிகளை நீங்குங்கள்; (பொச்சம் - குற்றம்; பொய்); (மின் - ஏவற்பன்மை விகுதி);

உச்சியில் ஒண்மதி சூடிய உத்தமன் - சென்னிமேல் பிரகாசிக்கும் சந்திரனைச் சூடியவன்;

ஒற்றியும் கச்சியும் நின்றவன் - திருவொற்றியூரிலும் கச்சியேகம்பத்திலும் நீங்காமல் உறைபவன்;

அன்பொடு கல்லினை வீசினும் நச்சிடுவான் - பக்தியோடு கல்லை எறிந்தாலும் (பூவாக) விரும்பி ஏற்று அருள்பவன்; (நச்சுதல் - விரும்புதல்); (சாக்கிய நாயனார் வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்தில் காண்க; அவர் வாழ்ந்த ஊர் காஞ்சிபுரம்);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

11)

மின்னென மார்பினில் நூல்திகழ் வேதியன் நீதியன்

பன்மணி ஆர்முடி வானவர் பைங்கழல் ஏத்திட

இன்னமு தாவிடம் உண்டொளி ஏறுமி டற்றினில்

நன்மணி யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

மின் என மார்பினில் நூல் திகழ் வேதியன் - மின்னல் போல மார்பில் பூணூல் விளங்கும் வேதியன்; (வேதியன் - வேதத்தை அருளிச் செய்தவன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.21.2 - "வேதியன் விடையுடை விமலன்");

நீதியன் - நீதிவடிவாய் விளங்குபவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.33.7 - "நீதியர் நெடுந்தகையர்");

பன்மணி ஆர் முடி வானவர் பைங்கழல் ஏத்திட - பல மணிகள் பொருந்திய கிரீடம் அணிந்த தேவர்கள் அழகிய கழல் அணிந்த திருவடியைத் துதிக்க;

இன்னமுதா விடம் உண்டு ஒளி ஏறு மிடற்றினில் நன்மணியான் - இனிய அமுதம்போல் ஆலகாலத்தை உண்டு ஒளி மிகுகின்ற நல்ல மணியைக் கண்டத்தில் உடையவன்; (அமுதா - அமுதாக);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------