T.245 - அம்பர் (அம்பல்) - வெஞ்சமரே புரி

2020-07-29

T.245 - அம்பர் (அம்பல்) - வெஞ்சமரே புரி

-------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தந்தன தானன .. தனதான)

(அஞ்சன வேல்விழி மடமாதர் - திருப்புகழ் - தஞ்சை)

வெஞ்சம ரேபுரி .. வினையாலே

.. விண்தொடும் ஆசையின் .. விளைவாலே

அஞ்சிடு வேனென .. திடர்தீர

.. அங்கண னேயருள் .. புரியாயே

நஞ்சணி மாமிட .. றுடையானே

.. நங்கையை ஓர்புற(ம்) .. மகிழ்வானே

அஞ்சடை மேலிள .. மதிசூடீ

.. அம்பரில் மேவிய .. பெருமானே.

பதம் பிரித்து:

வெஞ்சமரே புரி வினையாலே,

.. விண் தொடும் ஆசையின் விளைவாலே,

அஞ்சிடுவேன் எனது இடர் தீர,

.. அங்கணனே, அருள் புரியாயே;

நஞ்சு அணி மா மிடறு உடையானே;

.. நங்கையை ஓர் புற(ம்) மகிழ்வானே;

அஞ்சடைமேல் இளமதி-சூடீ;

.. அம்பரில் மேவிய பெருமானே.

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;

வெஞ்சமரே புரி வினையாலே - கொடிய போரே செய்யும் தீவினையால்; (சமர் - போர்);

விண் தொடும் ஆசையின் விளைவாலே - வானைத் தொடும் அளவு இருக்கும் அளவற்ற ஆசைகளின் விளைவால்; (விண்டொடும் - விண் தொடும்);

அஞ்சிடுவேன் எனது இடர் தீர - அஞ்சுகின்ற எனது துன்பம் தீருமாறு;

அங்கணனே, அருள் புரியாயே - அருள்நோக்கம் உடையவனே, அருள்வாயாக;

நஞ்சு அணி மா மிடறு உடையானே - ஆலகாலத்தை அணிந்த அழகிய கண்டத்தை உடையவனே;

நங்கையை ஓர் புற(ம்) மகிழ்வானே - உமையை இடப்பக்கம் பாகமாக விரும்பியவனே;

அஞ்சடைமேல் இளமதி சூடீ - அழகிய சடையின்மேல் இளந்திங்களைச் சூடியவனே; (அம் - அழகிய);

அம்பரில் மேவிய பெருமானே - அம்பர் என்ற தலத்தில் உறைகின்ற பெருமானே;

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------

N.061 - சுந்தரர் துதி - முக்கணுடை ஆதி

2020-07-27

N.061 - சுந்தரர் துதி - சுந்தரர் குருபூஜை - ஆடிச் சுவாதி - 2020

-------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தத்ததன தானத் .. தனதான)

(இத்தரணி மீதிற் பிறவாதே - திருப்புகழ் - பொது)

முக்கணுடை ஆதிப் .. பெருமானே

.. முப்புரமும் வேவப் .. பொருதோனே

அக்கரவ மாலைத் .. திருமார்பா

.. அக்கமரு ளாஅப் .. பழிசேரும்

சொக்கவென வாடிப் .. புகழ்கூறும்

.. சொற்றமிழை ஓதிக் .. குறைதீர்வார்

அக்கயிலை நாதற் .. கொருதோழர்

.. அப்புனிதர் தாளைப் .. பணிவோமே.

பதம் பிரித்து:

"முக்கணுடை ஆதிப் பெருமானே;

.. முப்புரமும் வேவப் பொருதோனே;

அக்கு அரவ மாலைத் திருமார்பா;

.. அக்கம் அருளா அப்-பழி சேரும்

சொக்க" என வாடிப் புகழ் கூறும்

.. சொற்றமிழை ஓதிக் குறை தீர்வார்;

அக்-கயிலை நாதற்கு ஒரு தோழர்;

.. அப்-புனிதர் தாளைப் பணிவோமே.

"முக்கணுடை ஆதிப் பெருமானே - முக்கண்ணனே, ஆதியான பெருமானே;

முப்புரமும் வேவப் பொருதோனே - முப்புரங்களும் வெந்து சாம்பலாகும்படி போர்செய்தவனே; (பொருதல் - போர்செய்தல்);

அக்கு அரவ மாலைத் திருமார்பா - எலும்பு, பாம்பு இவற்றை மாலையாக மார்பில் அணிந்தவனே; (அக்கு - எலும்பு); (அரவம் - பாம்பு);

அக்கம் அருளா அப்-பழி சேரும் சொக்க" என - (என் வலக்)கண்ணை அருளாத அந்தப் பழி உன்னைச் சேரும் அழகனே" என்று; (அக்கம் - அக்ஷம் - கண்); (சொக்கன் - அழகன்; சிவன்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.95.2 - "எற்றுக்கு அடிகேள் என்கண் கொண்டீர் நீரே பழிப்பட்டீர்"); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.95.11 - "பாரூர் அறிய என்கண் கொண்டீர் நீரே பழிப்பட்டீர்");

வாடிப் புகழ் கூறும் சொற்றமிழை ஓதிக் குறை தீர்வார் - மனம் வருந்தி, ஈசன் புகழைப் பாடும் சொல்மாலையான தேவாரம் பாடி, (இறைவன் அருளால்) தமது குறை நீங்கப்பெற்றவர்; (சொற்றமிழ் - சொல்+தமிழ் - சொற்களால் ஆன தமிழ்ப்பாமாலை);

அக்-கயிலை நாதற்கு ஒரு தோழர் - கயிலைநாதனுக்கு ஒப்பற்ற தோழர்; (அ - பண்டறிசுட்டு); (ஒரு - ஒப்பற்ற);

அப்-புனிதர் தாளைப் பணிவோமே - அந்தத் தூயவரான சுந்தரரது திருவடியை வணங்குவோம்;

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

T.244 - முட்டம் - எப்பற்றும் ஏறி

2020-07-19

T.244 - முட்டம் - எப்பற்றும் ஏறி

(கோயம்புத்தூரின் மேற்கே 25 கிமீ தொலைவில் உள்ளது)

-------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தத்தத்த தான .. தனதான)

(தத்தத் தனான தனதான - என்ற சந்தத்தை ஒத்தது. - பட்டுப் படாத மதனாலும் - திருப்புகழ் - பொது)

எப்பற்றும் ஏறி .. வரைமீறும்

.. இச்சைக்கு நாளும் .. உழலாமல்

பொய்ப்பற்று மாறி .. உனையோதும்

.. பொற்புற்று வாழ .. அருளாயே

எய்ப்புற்ற தேவர் .. அமுதார

.. இட்டத்தொ டாலம் .. அயில்நாதா

முப்பத்து மூவர் .. முதலானாய்

.. முட்டத்து மேய .. பெருமானே.

பதம் பிரித்து:

எப்பற்றும் ஏறி வரை மீறும்

.. இச்சைக்கு நாளும் உழலாமல்,

பொய்ப்பற்று மாறி, உனை ஓதும்

.. பொற்பு உற்று வாழ அருளாயே;

எய்ப்பு உற்ற தேவர் அமுது ஆர,

.. இட்டத்தொடு ஆலம் அயில்-நாதா;

முப்பத்துமூவர் முதல் ஆனாய்;

.. முட்டத்து மேய பெருமானே.

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;

எப்பற்றும் ஏறி வரை மீறும் இச்சைக்கு நாளும் உழலாமல் - எல்லாவிதமான பற்றுகளும் கூடி, எல்லையற்ற ஆசைகளைப் பூர்த்திசெய்வதற்காகத் தினமும் உழன்று வருந்தாமல்; (பற்று - அபிமானம்; பந்தம்); (வரை - எல்லை; அளவு);

பொய்ப்பற்று மாறி, உனை ஓதும் பொற்பு உற்று வாழ அருளாயே - (விஷய-சுகங்களின்மேல் வைத்த பற்றான) இந்தப் பொய்ப்பற்றுகளெல்லாம் நீங்கி, உன்னை வழிபடும் பண்பு பெற்று வாழுமாறு எனக்கு அருள்வாயாக; (பொய்ப்பற்று - விஷய-சுகங்களின்மேல் வைத்த பற்று); (மாறுதல் - நீங்குதல்; இல்லையாதல்); (பொற்பு - தன்மை; அழகு); (உறுதல் - அடைதல்);

எய்ப்பு உற்ற தேவர் அமுது ஆர, இட்டத்தொடு ஆலம் அயில்-நாதா - மிகவும் வருந்திய தேவர்கள் அமுதை உண்ண, ஆலகாலத்தை விரும்பி உண்டருளிய தலைவனே; (எய்ப்பு - இளைப்பு; வருந்துதல்); (ஆர்தல் - உண்ணுதல்); (இட்டம் - இஷ்டம் - விருப்பம்); (ஆலம் - ஆலகாலம்); (அயில்தல் - உண்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.1.7 - "அலைகடல்நஞ் சயின்றான் தன்னை");

முப்பத்துமூவர் முதல் ஆனாய் - முப்பத்துமுக்கோடி தேவர்களுக்கும் முதல்வனே; (முதல் - ஆதி; முதல்வன்);

முட்டத்து மேய பெருமானே - முட்டம் என்ற தலத்தில் எழுந்தருளிய பெருமானே; (முட்டம் - தலத்தின் பெயர்); ("முட்டத்து மேய" - இதனை ஒத்த பிரயோகம் - அப்பர் தேவாரம் - 6.85.1 - "திருமுண்டீச்சரத்து மேய சிவலோகன்");

பிற்குறிப்பு - தலக்குறிப்பு:

முட்டம் - முத்துவாளி அம்மன் சமேத நாகேஸ்வரர் கோயில். இத்தலம் கோயம்புத்தூரிலிருந்து மேற்கே 25 கிமீ தூரத்தில், செம்மேடு என்ற ஊரின் அருகே உள்ளது. வெள்ளியங்கிரிமலை அடிவாரத்தில் இத்தலம் உள்ளது.

https://temple.dinamalar.com/New.php?id=2061 )

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------

T.243 - ஒற்றியூர் - செற்றக் குற்ற

2020-07-17

T.243 - ஒற்றியூர் - செற்றக் குற்ற

-------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தத்தத் தத்தத் .. தனதான)

(முட்டுப் பட்டுக் கதிதோறும் - திருப்புகழ் - கச்சி - காஞ்சிபுரம்)

செற்றக் குற்றக் .. குணனாகித்

.. திட்டித் துக்கித் .. துழலாமல்

அற்றைப் புட்பத் .. தொடுநாளும்

.. அர்ச்சிக் கக்கற் .. றிடுவேனோ

வெற்றுச் சொற்கட் .. டுரைவீணர்

.. விட்டுப் பத்தர்க் .. கருள்நேயா

ஒற்றிச் செக்கர்ச் .. சடையானே

.. ஒற்றைப் பெற்றப் .. பெருமானே.

பதம் பிரித்து:

செற்றக் குற்றக் குணன் ஆகித்

.. திட்டித் துக்கித்து உழலாமல்,

அற்றைப் புட்பத்தொடு நாளும்

.. அர்ச்சிக்கக் கற்றிடுவேனோ;

வெற்றுச்சொற் கட்டுரை வீணர்

.. விட்டுப் பத்தர்க்கு அருள் நேயா;

ஒற்றிச் செக்கர்ச் சடையானே;

.. ஒற்றைப் பெற்றப் பெருமானே.

செற்றக் குற்றக் குணன் ஆகித் - கோபம் என்ற குற்றம் உடைய குணத்தை உடையவன் ஆகி; (செற்றம் - சினம்); (குற்றம் - பிழை; பழி); (குணன் - குணமுடையன்);

திட்டித் துக்கித்து உழலாமல் - அதனால் எப்பொழுதும் பிறரை ஏசித் துக்கமுற்று வாடாமல்; (துக்கித்தல் - துக்கப்படுதல்; மனம் வருந்துதல்);

அற்றைப் புட்பத்தொடு நாளும் அர்ச்சிக்கக் கற்றிடுவேனோ - அன்று பூத்த புதுமலர்களால் (நாண்மலரால்) தினமும் உன் திருவடியை அருச்சித்து வழிபடக் கற்பேனோ; அருள்வாயாக; (அற்றை - அன்று); (புட்பம் - புஷ்பம் - பூ); (அப்பர் தேவாரம் - 4.107.1 - "மருட்டுயர் தீர அன்றர்ச்சித்த மாணி");

வெற்றுச்சொற்-கட்டுரை வீணர் விட்டுப் பத்தர்க்கு அருள் நேயா - பொருளற்ற சொற்களால் ஆன பொய்களைப் பேசும் வீணர்களுக்கு அருளாமல் பக்தர்களுக்கு அருள்கின்ற அன்பனே; (வெற்றுச்சொற் கட்டுரை வீணர் - வெற்றுச்சொல் வீணர் & கட்டுரை வீணர் என்று தனித்தனியேவும் இயைத்துப் பொருள்கொள்ளலாம்); (வெற்றுச்சொல் - பொருளற்ற சொல்); (கட்டுரை - பொய்); (விடுதல் - நீங்குதல்; தவிர்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.11.6 - "சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்தவர்க்கலால்

நலமிலன் நாள்தொறும் நல்குவான் நலன்");

ஒற்றிச் செக்கர்ச் சடையானே - திருவொற்றியூரில் உறைகின்ற செஞ்சடையானே; (செக்கர் - சிவப்பு); (பெரியபுராணம் - மூர்த்திநாயனார் புராணம் - 12.15.15 - "செக்கர்ச் சடையார் விடையார்");

ஒற்றைப் பெற்றப் பெருமானே - ஒப்பற்ற இடபத்தை வாகனமாக உடைய பெருமானே; (ஒற்றை - ஒப்பின்மை); (பெற்றம் - எருது);

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------

T.242 - சிக்கல் - பொத்தற்கட்டு

2020-07-16

T.242 - சிக்கல் - பொத்தற்கட்டு

-------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தத்தத் தத்தத் .. தனதான)

(முட்டுப் பட்டுக் கதிதோறும் - திருப்புகழ் - கச்சி - காஞ்சிபுரம்)

பொத்தற் கட்டிக் .. குடிலாசைப்

.. பொக்கத் திற்பட் .. டழியாமல்

பத்திப் பொற்புற் .. றுனையோதிப்

.. பற்றைச் செற்றுச் .. சுகியேனோ

எத்தர்க் கெட்டற் .. கரியானே

.. இட்டர்க் கிச்சித் .. தனவீவாய்

முத்துப் பற்சத் .. தியொர்கூறா

.. முக்கட் சிக்கற் .. பெருமானே.

பதம் பிரித்து:

பொத்தற்-கட்டு இக் குடில்-ஆசைப்

.. பொக்கத்திற் பட்டு அழியாமல்

பத்திப் பொற்பு உற்று உனை ஓதிப்

.. பற்றைச் செற்றுச் சுகியேனோ;

எத்தர்க்கு எட்டற்கு அரியானே;

.. இட்டர்க்கு இச்சித்தன ஈவாய்;

முத்துப்பற்-சத்தி ஒர் கூறா;

.. முக்கட்-சிக்கற் பெருமானே.

பொத்தற்-கட்டு இக்-குடில்-ஆசைப் பொக்கத்திற் பட்டு அழியாமல் - ஓட்டை மாடமான இந்த உடம்பின்மேல் ஆசை என்ற பொய்யில் சிக்கி அழியாமுன்; (பொத்தல் - துவாரம்; ஓட்டை); (கட்டு - கட்டடம்); (குடில் - குடிசை - ஆகுபெயராக உடம்பைக் குறித்தது); (பொக்கம் - பொய்; வஞ்சகம்); (படுதல் - அகப்படுதல்; புகுதல்; துன்புறுதல்);

பத்திப்-பொற்பு உற்று உனை ஓதிப் பற்றைச் செற்றுச் சுகியேனோ - பக்திப்பண்பை அடைந்து உன்னைப் பாடி வழிபட்டு, என் பந்தங்களை வென்று இன்புற அருள்வாயாக; (பொற்பு - தன்மை); (பற்று - பந்தம்; அகப்பற்றும் புறப்பற்றும்); (செறுதல் - அழித்தல்; வெல்லுதல்); (சுகித்தல் - உன்புறுதல்);

எத்தர்க்கு எட்டற்கு அரியானே - வஞ்சகர்களால் அடையப்படாதவனே; (எத்தர் - வஞ்சகர்);

இட்டர்க்கு இச்சித்தன ஈவாய் - அன்பர்களுக்கு அவர்கள் விரும்பிய வரங்களையெல்லாம் கொடுப்பவனே; (இட்டர் - இஷ்டர் - அன்பர்; பக்தர்); (இச்சித்தல் - விரும்புதல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.23.1 - "வேண்டுவார் வேண்டுவதே ஈவான் கண்டாய்");

முத்துப்பற்-சத்தி ஒர் கூறா - முத்துப் போன்ற பற்களையுடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவனே; (சத்தி - சக்தி - உமை); (ஒர் - ஓர்; குறுக்கல் விகாரம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.72.5 - "முத்தேர் நகையாள் இடமாக"); ("முத்துப்பற்-சத்தி ஒர் கூறு ஆம் முக்கட்-சிக்கற் பெருமானே" - என்றும் பொருள்கொள்ளலாம்);

முக்கட்-சிக்கற் பெருமானே - முக்கட்பெருமானே (முக்கண்ணனே) & சிக்கல் என்ற தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமானே;

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------

T.241 - காழி - அலைமலி ஆழி சூழும்

2020-06-27

T.241 - காழி - அலைமலி ஆழி சூழும்

-------------

(வண்ணவிருத்தம்;

தனதன தான தான

தனதன தான தான

தனதன தான தான .. தனதான)

(வரிவிழி பூசலாட - திருப்புகழ் - பொது)

அலைமலி ஆழி சூழும் .. அவனியில் வாழ்வில் ஆசை

.. .. அளவில தாகி மாடு .. மனைநாடி

.. அனுதினம் ஓடி ஆடி .. அக(ம்)மிக வாடி ஆயுள்

.. .. அதுமுடி வாகி மாயு(ம்) .. மிடிதீராய்

மலர்மலி சோலை நாடி .. மண(ம்)மிகு போதி னோடு

.. .. மகிழ்வுடன் ஏர்கொள் மாலை .. புனைமாணி

.. வழிபடு வேளை காலன் .. வரஅவன் மாளு மாறு

.. .. மலரடி வீசு நேய .. சடையானே

இலைமலி வேலி னோடு .. கனல்மழு வாளு(ம்) மானும்

.. .. இலகிடு தீயும் ஏறும் .. உடையானே

.. எழில்மட மாத ரார்கள் .. அவர்மனை வாயில் ஏகி

.. .. இடுபலி தேரும் ஈச .. திருவாளா

வலைஞனும் வீர வேடன் .. வடிவமும் வேட மாகு(ம்)

.. .. மறைமுத லேப ராவு .. சுரர்வாழ

.. வரிசிலை யாக மேரு .. வரைகொடு போர்செய் தீர

.. .. மதிலணி காழி மேய .. பெருமானே.

பதம் பிரித்து:

அலை மலி ஆழி சூழும் அவனியில் வாழ்வில் ஆசை

.. .. அளவு இலது ஆகி, மாடு மனை நாடி,

.. அனுதினம் ஓடி ஆடி, அக(ம்) மிக வாடி, ஆயுள்

.. .. அது முடிவு ஆகி மாயு(ம்) மிடி தீராய்;

மலர் மலி சோலை நாடி மண(ம்) மிகு போதினோடு

.. .. மகிழ்வுடன் ஏர்கொள் மாலை புனை மாணி

.. வழிபடு வேளை காலன் வர அவன் மாளுமாறு

.. .. மலரடி வீசு நேய; சடையானே;

இலை மலி வேலினோடு கனல்-மழுவாளு(ம்) மானும்

.. .. இலகிடு தீயும் ஏறும் உடையானே;

.. எழில் மட மாதரார்கள் அவர் மனை வாயில் ஏகி

.. .. இடுபலி தேரும் ஈச; திருவாளா;

வலைஞனும் வீர-வேடன் வடிவமும் வேடம் ஆகு(ம்)

.. .. மறைமுதலே; பராவு சுரர் வாழ

.. வரி-சிலையாக மேரு வரைகொடு போர்செய் தீர;

.. .. மதில் அணி காழி மேய பெருமானே.

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;

அலைமலி ஆழி சூழும் அவனியில் வாழ்வில் ஆசை அளவு இலது ஆகி - அலைகள் மிக்க கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலக வாழ்க்கையில் கொண்ட ஆசை அளவற்றதாகி; (ஆழி - கடல்); (அவனி - பூமி); (அவனியில் வாழ்வில் - "அவனி இல்வாழ்வில்" என்றும் பிரித்துப் பொருள்கொள்ளலாம்);

மாடு மனை நாடி - பொருள் குடும்பம் இவற்றை விரும்பி; (மாடு - பொன்; செல்வம்); (மனை - வீடு; மனைவி; குடும்பம்);

அனுதினம் ஓடி ஆடி - நாள்தோறும் அலைந்து திரிந்து;

அகம் மிக வாடி - மனம் மிகவும் வாட்டமுற்று;

ஆயுள்அது முடிவு ஆகி மாயும் மிடி தீராய் - வாழ்நாளும் முடிந்து இறந்து அழியும் இத்துன்பத்தை தீர்த்து அருள்வாயாக; (மிடி - துன்பம்);

மலர் மலி சோலை நாடி - மலர்கள் மிக்க சோலையை அடைந்து;

மணம் மிகு போதினோடு மகிழ்வுடன் ஏர்கொள் மாலை புனை மாணி - வாசனை மிகுந்த பூக்களால் மனமகிழ்ந்து அழகிய மாலைகளைத் தொடுத்துத் திருவடியில் புனைந்த மார்க்கண்டேயர்; (போது - பூ); (ஏர் - அழகு); (மாணி - மார்க்கண்டேயர்);

வழிபடு வேளை காலன் வர அவன் மாளுமாறு மலரடி வீசு நேய - வழிபாடு செய்த சமயத்தில் அவரைக் கொல்லக் காலன் வந்தபொழுது அக்காலனே மாளும்படி மலர்ப்பாதத்தால் காலனை உதைத்த அன்பனே; (நேயன் - அன்பன்);

சடையானே - சடையை உடையவனே;

இலை மலி வேலினோடு கனல்-மழுவாளும் மானும் இலகிடு தீயும் ஏறும் உடையானே - திரிசூலம், ஒளிவீசும் மழு, மான், திகழ்கின்ற நெருப்பு, இடபவாகனம் இவற்றையெல்லாம் உடையவனே; (இலகுதல் - விளங்குதல்); (ஏறு - எருது); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.11.1 - "படையார் மழுவுடையான் பல பூதப்படை யுடையான்");

எழில்-மட-மாதரார்கள் அவர் மனை-வாயில் ஏகி இடுபலி தேரும் ஈச - அழகிய மங்கையர்களது வீட்டு-வாயிலில் சென்று பிச்சையேற்கும் ஈசனே; (ஏகுதல் - போதல்); (இடுபலி - பிச்சை);

திருவாளா - திருவுடையவனே;

வலைஞனும் வீர-வேடன் வடிவமும் வேடம் ஆகும் மறைமுதலே - மீனவன் வடிவமும் வீரமுடைய வேடன் வடிவமும் உன் திருக்கோலமாக ஏற்றவனே, வேதநாயகனே; (வலைஞன் - மீனவன்); (வேடம் - வேஷம் - கோலம்); (* வலைஞன் - திருவிளையாடற்புராணத்தில் 57. வலை வீசின படலம் காண்க); (* வேடன் - அர்ஜுனனுக்குப் பாசுபதாஸ்திரம் அருளிய சமயத்தில் ஏற்ற கோலம்);

பராவு சுரர் வாழ வரி-சிலையாக மேருவரை-கொடு போர்செய் தீர - போற்றிய தேவர்கள் உய்யும்படி, (நாண்) கட்டிய வில்லாக மேருமலையை ஏந்திப் போர் செய்த வீரனே; (பராவுதல் - புகழ்தல்); (வரித்தல் - கட்டுதல்); (சிலை - வில்); (வரை - மலை); (கொடு - கொண்டு - மூன்றாம்வேற்றுமை உருபு); (தீரன் - வீரன்);

மதில் அணி காழி மேய பெருமானே - மதிலால் சூழப்பெற்ற சீகாழியில் உறைகின்ற பெருமானே.

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------

N.060 - மாணிக்க வாசகர் துதி - கடைபாற் கடலின்

2020-06-22

N.060 - மாணிக்க வாசகர் துதி - மாணிக்க வாசகர் குருபூஜை - ஆனி மகம் - 2020

-------------

1) --- (சந்தக் கலிவிருத்தம் - தனனா தனனா தனனா தனனா) ---

கடைபாற் கடலின் விடமுண் மிடறன்

சடையிற் புனலன் தனையே குருவா

அடையும் புகழார் அருள்வா சக(ம்)நற்

படைநம் பழவல் வினைபாற் றிடுமே.

கடை பாற்கடலின் விடம் உண் மிடறன் - தேவர்கள் கடைந்த பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை உண்ட கண்டன்; (மிடறு - கண்டம்);

சடையில் புனலன்-தனையே குருவா அடையும் புகழார் - சடையில் கங்கையை அணிந்த பெருமானையே குருவாக அடைந்த புகழை உடையவரான மாணிக்கவாசகர்; (புனல் - நீர்); (குருவா - குருவாக);

அருள்-வாசகம் நற்படை நம் பழ-வல்வினை பாற்றிடுமே - அருளிய திருவாசகம் நல்ல ஆயுதமாகி நம் பழைய வலிய வினைகளை அழிக்கும்; (படை - ஆயுதம்); (பாற்றுதல் - அழித்தல்);

2) --- (சந்த வஞ்சித்துறை - தனாதனா தனாதனா) ---

பெருந்துறைக் குருந்தடி

இருந்தரன் புரிந்தருள்

அருந்தவர் மொழிந்தன

மருந்துயிர்க் கருந்துமே.

பெருந்துறைக் குருந்து-அடி - திருப்பெருந்துறையில் குருந்தமரத்தின்கீழ்;

இருந்து அரன் புரிந்து அருள் - வீற்றிருந்து சிவபெருமான் விரும்பி அருளிய;

அரும்-தவர் மொழிந்தன - அரிய தவமுனிவரான மாணிக்கவாசகர் மொழிந்தனவான திருவாசகப் பாடல்கள்;

மருந்து உயிர்க்கு அருந்துமே - நம் உயிருக்கு அமுதம் ஆகும்; அருந்துங்கள் (திருவாசகத்தை ஓதி உய்யுங்கள்); (மருந்து - அமுதம்);

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------