Tuesday, October 20, 2026

P.523 - பறியலூர் - கம்பமத களிறுதனைக்

2020-09-19

P.523 - பறியலூர் (பரசலூர்)

-----------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.47.1 - "மட்டிட்ட புன்னை")


1)

கம்பமத களிறுதனைக் கதறவுரி செய்தபிரான்

செம்பவள மேனியினான் சேவமரும் பரமனிளம்

கொம்பனையாள் கூறுமகிழ் கோமான் உறையுமிடம்

பைம்புனலார் வாவிதிகழ் பறியல்வீ ரட்டமே.


கம்ப-மத-களிறுதனைக் கதற உரிசெய்த பிரான் - அசையும் இயல்புடைய மதயானையை அது பிளிறும்படி தோலுரித்த பெருமான்; (கம்பம் - அசைவு);

செம்பவள மேனியினான் - செம்பவளம் போல் செம்மேனி உடையவன்;

சே அமரும் பரமன் - இடபத்தை ஊர்தியாக விரும்பும் பரமன்; (சே - எருது);

இளங்கொம்பு அனையாள் கூறு மகிழ் கோமான் உறையும் இடம் - இளைய பூங்கொம்பு போன்றவளாகிய உமையை ஒரு கூறாக விரும்பிய தலைவன்; (கோமான் - அரசன்; பெருமையிற் சிறந்தோன்); (* இளங்கொம்பனையாள் - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

பைம்புனல் ஆர் வாவி திகழ் பறியல் வீரட்டமே - அழகிய நீர் நிறைந்த குளம் திகழும் திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (வாவி - நீர்நிலை);


2)

கசியுமனத் தினராகிக் கைதொழுதார் வினையெல்லாம்

நசியவருள் நம்பெருமான் நரைவெள்ளே றொன்றுடையான்

சசியதனைச் சடைமீது தாங்கியவன் தங்குமிடம்

பசியவயல் புடைசூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.


கசியும் மனத்தினர் ஆகிக் கைதொழுதார் வினையெல்லாம் நசிய அருள் நம் பெருமான் - மனம் கசிந்து கைகூப்பி வணங்கும் பக்தர்களது வினைகளெல்லாம் அழியும்படி அருளும் நம் பெருமான்;

நரை-வெள்-ஏறு ஒன்று உடையான் - ஒரு வெள்ளை எருதை ஊர்தியாக உடையவன்;

சசிஅதனைச் சடைமீது தாங்கியவன் தங்கும் இடம் - சந்திரனைச் சடையின்மேல் அணிந்தவன் உறையும் இடம்; (சசி - சந்திரன்);

பசிய வயல் புடை சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - பசுமை திகழும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்;


3)

கறவையினம் தருபாலால் கழல்தொழுத சண்டிக்கு

நறைமலரார் நற்றாமம் நல்கியருள் செய்தாதை

அறைகடலின் நஞ்சுதனை ஆர்கண்டன் அமருமிடம்

பறவையினம் ஆர்சோலைப் பறியல்வீ ரட்டமே.


கறவையினம் தரு பாலால் கழல் தொழுத சண்டிக்கு நறைமலர் ஆர் நல்-தாமம் நல்கி அருள்செய் தாதை - பாற்பசுக்-கூட்டங்கள் தந்த பாலால் திருவடியை வழிபட்ட சண்டீசருக்கு வாசமலர்கள் பொருந்திய மாலையைச் சூட்டி அருள்செய்த தந்தை; (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; நிறைதல்); (சண்டீசர் வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்திற் காண்க); (பெரியபுராணம் - சண்டேசுர நாயனார் புராணம் - 12.20.56 - "சண்டீசனுமாம் பதம் தந்தோம் என்றங்கு அவர் பொற்றடமுடிக்குத் துண்ட மதிசேர் சடைக்கொன்றை மாலை வாங்கிச் சூட்டினார்");

அறைகடலின் நஞ்சுதனை ஆர் கண்டன் அமரும் இடம் - ஒலிக்கும் கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை உண்டு அணிந்த நீலகண்டன் விரும்பி உறையும் தலம்; (ஆர்தல் - உண்ணுதல்; அணிதல்);

பறவையினம் ஆர் சோலைப் பறியல் வீரட்டமே - பறவைகள் ஒலிக்கும் சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);


4)

உண்மிகுத்த அன்பால்சீர் ஓதியவர் வினைதீர்ப்பான்

தண்மிகுத்த கங்கைதனைச் சடைக்கரந்தான் சாருமிடம்

கண்மிகுத்த மலர்மலிந்த கவினாரும் சோலைதனில்

பண்மிழற்றி வண்டாரும் பறியல்வீ ரட்டமே.


முற்குறிப்பு: இலக்கணக் குறிப்பு: புணர்ச்சியில், ள்+ம = ண்ம என்று திரியும்.

உள் மிகுத்த அன்பால் சீர் ஓதியவர் வினை தீர்ப்பான் - அகத்தில் மிகுந்த அன்போடு புகழை ஓதி வணங்கும் பக்தர்களது வினையைத் தீர்ப்பவன்; (உள் - மனம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.60.11 - "போர்மிகுத்த வயற்றோணி புரத்துறையும் புரிசடையெங் கார்மிகுத்த கறைக்கண்டத் திறையவனை");

தண் மிகுத்த கங்கைதனைச் சடைக் கரந்தான் சாரும் இடம் - குளிச்சி மிகுந்த கங்கையைச் சடையில் மறைத்தவன் உறையும் தலம்;

கள் மிகுத்த மலர் மலிந்த கவின் ஆரும் சோலைதனில் - மது மிகுந்த மலர்கள் நிறைந்த அழகிய சோலையில்;

பண் மிழற்றி வண்டு ஆரும் பறியல் வீரட்டமே - பண்கள் பாடி வண்டுகள் பொருந்தும் திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (மிழற்றுதல் - ஒலித்தல்); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.12.1 - "பன்மாலை வரிவண்டு பண்மிழற்றும் பழனத்தான்");


5)

அஞ்செழுத்தை ஓதியவர் அருவினையைத் தீர்க்குமரன்

அஞ்சரத்து மன்மதனை அனங்கனென ஆக்கியவன்

குஞ்சரத்தின் உரிபோர்த்த குழகனிடம் வண்டினங்கள்

பஞ்சுரத்தைப் பாடுகின்ற பறியல்வீ ரட்டமே.


அஞ்செழுத்தை ஓதியவர் அருவினையைத் தீர்க்கும் அரன் - திருவைந்தெழுத்தைச் சொல்லி வழிபடும் பக்தர்களது கொடிய வினையையெல்லாம் தீர்க்கும் ஹரன்;

அஞ்-சரத்து மன்மதனை அனங்கன் என ஆக்கியவன் - அழகிய (/ ஐந்து) (மலர்) அம்புகளை ஏவும் மன்மதனை உடலற்றவன் என்று ஆக்கியவன்; (அம் - அழகு); (சரம் - அம்பு); (ஐஞ்சரம் - ஐந்து சரங்கள் - என்பது எதுகைநோக்கி, "அஞ்சரம்" என்று போலியாக வந்தது என்று கொண்டும் பொருள்கொள்ளளாம்); (அனங்கன் - உடல் அற்றவன் - காமன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.89.6 - "நகுவெண்டலை யேந்தி நானாவிதம் பாடிப் புகுவான் அயம்பெய்யப்" - ஐயம் அயம் எனப் போலியாயிற்று).

குஞ்சரத்தின் உரி போர்த்த குழகன் இடம் - யானையின் தோலைப் போர்த்த அழகன் உறையும் தலம்; (குஞ்சரம் - யானை); (உரி - தோல்); (குழகன் - இளையோன்; அழகன்);

வண்டினங்கள் பஞ்சுரத்தைப் பாடுகின்ற பறியல் வீரட்டமே - வண்டுகள் பஞ்சுரம் என்ற பண்ணைப் பாடும் (சோலை சூழ்ந்த) திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.14.3 - "அஞ்சுரும்பு அணிமலர் அமுதம் மாந்தித் தேன் பஞ்சுரம் பயிற்று பைஞ்ஞீலி");


6)

ஓட்டினையோர் கையேந்தி உண்பலிதேர்ந் துழல்செல்வன்

காட்டினிலே முழவார்த்துக் கணஞ்சூழ ஆடுமிறை

நாட்டமணி நெற்றியுடை நாதனிடம் வண்டினங்கள்

பாட்டிசைக்கும் பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.


ஓட்டினை ஓர் கை ஏந்தி உண்பலி தேர்ந்து உழல் செல்வன் - ஒரு கையில் கபாலத்தை ஏந்திப் பிச்சை ஏற்றுத் திரியும் செல்வன்;

காட்டினிலே முழவு ஆர்த்துக் கணம் சூழ ஆடும் இறை - சுடுகாட்டில் முழவுகளை ஒலித்துப் பூதகணங்கள் சூழக் கூத்தாடும் இறைவன்;

நாட்டம் அணி நெற்றியுடை நாதன் இடம் - கண் திகழும் நெற்றியுடைய தலைவன் உறையும் தலம்; (நாட்டம் - கண்);

வண்டினங்கள் பாட்டு இசைக்கும் பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - வண்டுகள் இசை பாடுகின்ற சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்;


7)

பிரியமிலாத் தக்கன்செய் பெருவேள்வி தகர்த்தபிரான்

வரியரவே நாணாக மலைவில்லால் மதிலெய்தான்

கரியகுழல் விற்புருவக் காதலியோர் பங்கனிடம்

பரிமளமார் பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.


பிரியம் இலாத் தக்கன் செய் பெருவேள்வி தகர்த்த பிரான் - ஈசன்மேல் அன்பு இல்லாதவனான தக்கன் செய்த பெரிய வேள்வியை அழித்த பெருமான்;

வரி-அரவே நாணாக மலை-வில்லால் மதில் எய்தான் - வரிகளுடைய பாம்பையே மேருமலை என்ற வில்லில் நாணாகக் கட்டி முப்புரங்களை எய்து அழித்தவன்;

கரிய குழல் வில்-புருவக் காதலி ஓர் பங்கன் இடம் - கருங்கூந்தலும் வில் போன்ற புருவமும் உடைய உமையை ஒரு பங்கில் உடையவன் உறையும் தலம்;

பரிமளம் ஆர் பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - நறுமணம் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (பரிமளம் - நறுமணம்);


8)

மயல்கொண்ட மனத்தினனாய் மலையெடுத்தான் அழநெரித்தார்

கயல்கொண்ட கண்ணுமையாள் காதலனார் கருதுமிடம்

புயல்வந்து தழுவுகின்ற பொழிலினிடைக் குயிலினங்கள்

பயில்கின்ற கவினாரும் பறியல்வீ ரட்டமே.


மயல் கொண்ட மனத்தினனாய் மலை எடுத்தான் அழ நெரித்தார் - அறியாமை உடைய மனத்தினன் ஆகிக் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணன் அழும்படி அவனை நசுக்கியவர்; (மயல் - மயக்கம்; அறியாமை);

கயல் கொண்ட கண்-உமையாள் காதலனார் கருதும் இடம் - கயல்மீன் போண்ற கண்ணையுடைய உமைக்குக் கணவர் விரும்பி உறையும் தலம்; (கொள்தல் - ஒத்தல்); (பெரியபுராணம் - தடுத்தாட்கொண்ட புராணம் - 12.274 - "வாட்கயல் கொண்டகண் மங்கைபங்கா");

புயல் வந்து தழுவுகின்ற பொழிலினிடைக் குயிலினங்கள் பயில்கின்ற கவின் ஆரும் பறியல் வீரட்டமே - மேகம் வந்து பொருந்துகின்ற சோலையில் குயில்கள் ஒலிக்கின்ற அழகிய திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (புயல் - மேகம்); (பயில்தல் - ஒலித்தல்); (கவின் - அழகு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.136.1 - "எழில் பொழில் குயில் பயில் தருமபுரம் பதியே");


9)

செங்கமலத் தயனோடு திருமாலும் சேர்ந்துதொழ

அங்கியென ஓங்கியவன் ஆலநிழல் ஐயனிடம்

தெங்குவளர் பொழில்சூழச் செந்நெல்லார் செய்யருகே

பைங்குவளை மலர்கின்ற பறியல்வீ ரட்டமே.


செங்கமலத்து அயனோடு திருமாலும் சேர்ந்து தொழ அங்கி என ஓங்கியவன் - செந்தாமரைமேல் இருக்கும் பிரமனும் விஷ்ணுவும் கூடி வணங்கும்படி ஜோதியாகி எல்லையின்றி நீண்டவன்; (அங்கி - நெருப்பு);

ஆலநிழல் ஐயன் இடம் - கல்லாலமரத்தின்கீழ் வீற்றிருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தியான பெருமான் உறையும் தலம்;

தெங்கு வளர் பொழில் சூழச் செந்நெல் ஆர் செய் அருகே மடைகளிலே பைங்குவளை மலர்கின்ற பறியல் வீரட்டமே - தென்னஞ்சோலை சூழச், சிறந்த நெல் விளையும் வயல்களின் அருகே அழகிய குவளைமலர்கள் மலர்கின்ற திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.16.1 - "கரும்பருகே கருங்குவளை கண்வளரும் கழனிக் கமலங்கள் முகமலரும் கலயநல்லூர் காணே");


10)

கோடுகின்ற மனக்கேடர் கூறுமொழி மதியாதீர்

ஆடுகின்ற அடிகளன்பர்க் கருளுடையான் அமருமிடம்

நாடுகின்ற மலர்களிலே நறையுண்டு சிறைவண்டு

பாடுகின்ற பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.


கோடுகின்ற மனக்-கேடர் கூறு மொழி மதியாதீர் - மனக்கோட்டம் (வஞ்சனை) உடைய தீயோர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகளை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (கோடுதல் - வளைதல்; நெறிதவறுதல்); (மனக்கோட்டம் - புத்தியின் கோணல்);

ஆடுகின்ற அடிகள் - கூத்தப்பெருமான்; (அடிகள் - சுவாமி; கடவுள்);

அன்பர்க்கு அருள் உடையான் அமரும் இடம் - பக்தர்களுக்கு அருள்புரியும் பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம்;

நாடுகின்ற மலர்களிலே நறை உண்டு சிறைவண்டு பாடுகின்ற பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - நாடி வந்த பூக்களில் தேனை உண்டு சிறகுகளையுடைய வண்டுகள் இசை பாடுகின்ற சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (நறை - தேன்); (சிறை - சிறகு);


11)

பச்சமணி நெஞ்சுடையார் பதிகங்கள் பலபாடி

நச்சுமணி கண்டத்தன் நாரியொரு கூறுமராக்

கச்சுமணி யாகவென்பும் காட்டுமிறை கருதுமிடம்

பச்சையணி பொழில்சூழ்ந்த பறியல்வீ ரட்டமே.


பச்சம் அணி நெஞ்சு உடையார் பதிகங்கள் பல பாடி நச்சும் மணிகண்டத்தன் - நெஞ்சில் அன்பு உடையவர்கள் பல பதிகங்கள் பாடி விரும்புகின்ற நீலமணிகண்டன்; (பச்சம் - பட்சம் - பக்ஷம் - அன்பு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.18.2 - "கொன்றை நயந்தாளும் பச்சம்முடை அடிகள்"); (நச்சுதல் - விரும்புதல்); (நச்சுமணி - விஷ மணி);

நாரி ஒரு கூறும், அராக்-கச்சும், அணியாக என்பும், காட்டும் இறை கருதும் இடம் - ஒரு கூறாக உமையையும், அரைக்கச்சாகப் பாம்பையும், ஆபரணமாக எலும்பையும் காட்டும் இறைவன் விரும்பி உறையும் தலம்; (நாரி - பெண்); (அரா - பாம்பு); (என்பு - எலும்பு);

பச்சை அணி பொழில் சூழ்ந்த பறியல் வீரட்டமே - பச்சைநிறம் திகழும் (செழுமை மிக்க) அழகிய சோலை சூழ்ந்த திருப்பறியலூர் வீரட்டம்; (அணிதல் - பூணுதல்); (அணி - ஆபரணம்; அழகு);


வி. சுப்பிரமணியன்

-----------


Friday, October 16, 2026

P.522 - மீயச்சூர் - சங்கடம் தீர்த்தருள்

2020-09-16

P.522 - மீயச்சூர்

-----------

(அறுசீர் விருத்தம் - தானனா தானனா தானனா தானனா தான தானா - சந்தம்)

(விளம் விளம் விளம் விளம் மா தேமா - வாய்பாடு)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.79.1 - "பவனமாய்ச் சோடையாய்")

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.91.1 - "கோங்கமே குரவமே");


முற்குறிப்புகள்:

1. இத்தலத்தின் கருவறைக் கோஷ்டத்தில் இருக்கும் க்ஷேத்ரபுராணேஸ்வரர் சிற்பம் மிகவும் அழகு! சடையில் கங்கையைத் தாங்கிய ஈசன் உமையைச் சமாதானப்படுத்துவது போன்ற காட்சி.

2. இப்பதிகத்தின் எல்லாப் பாடல்களிலும் உமாதேவியும் கங்கையும் உள்ளனர்.


1)

சங்கடம் தீர்த்தருள் சங்கர என்பவர் தமக்கு நல்லன்

சங்கணி கையினள் சவுந்தர நாயகி தன்ம ணாளன்

திங்களைச் சூடிய செஞ்சடைக் கங்கையைத் தேக்க வல்லான்

வெங்கரி உரித்தவன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


"சங்கடம் தீர்த்தருள் சங்கர" என்பவர் தமக்கு நல்லன் - "கஷ்டத்தைத் தீர்த்தருள் சங்கரனே" என்று தொழும் பக்தர்களுக்கு நன்மை செய்பவன்;

சங்கு அணி கையினள் சவுந்தரநாயகி தன் மணாளன் - வளையல் அணிந்த கையையுடைய சௌந்தரநாயகிக்குக் கணவன்; (சங்கு - கைவளை); (* சௌந்தரநாயகி - லலிதாம்பிகை - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

திங்களைச் சூடிய செஞ்சடைக் கங்கையைத் தேக்க-வல்லான் - சந்திரனை அணிந்த சிவந்த சடையில் கங்கையைத் தடுத்து நிறுத்தியவன்;

வெங்கரி உரித்தவன் - கொடிய யானையின் தோலை உரித்தவன்; (வெம்மை - கொடுமை);

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


2)

கண்பனித் திடவிரு கழல்தொழும் அன்பரைக் காக்கும் அண்ணல்

தண்புனல் உலவிடும் சடையினில் கொன்றையன் சாம வேதன்

பெண்புடை காட்டிடும் பெரியவன் முருகனைப் பெற்ற தந்தை

வெண்பொடி மேனியன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


கண் பனித்திட இருகழல் தொழும் அன்பரைக் காக்கும் அண்ணல் - கண்ணீர் கசிய உருகி இருதிருவடிகளைத் தொழும் பக்தர்களைக் காக்கும் தலைவன்;

தண்புனல் உலவிடும் சடையினில் கொன்றையன் - குளிர்ந்த கங்கை உலவும் சடையில் கொன்றைமலரை அணிந்தவன்;

சாமவேதன் - சாமவேதப் பிரியன்;

பெண் புடை காட்டிடும் பெரியவன் - உமையை ஒரு பக்கம் காட்டும் பெருமான்;

முருகனைப் பெற்ற தந்தை - முருகனுக்கு அப்பன்;

வெண்பொடி மேனியன் - திருநீற்றை மேனியில் பூசியவன்;

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


3)

துரிசறு நெஞ்சொடு தொழுமவர் தொல்வினை துடைக்கும் ஐயன்

எரிசரம் கொடுபுரம் எய்தவன் மழவிடை ஏறும் ஈசன்

சுரிகுழல் உமையொரு பங்கென மகிழ்பவன் தோயம் ஆரும்

விரிசடை வித்தகன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


துரிசு-அறு நெஞ்சொடு தொழும்அவர் தொல்வினை துடைக்கும் ஐயன் - குற்றமற்ற நெஞ்சோடு வழிபடும் பக்தர்களது பழைய வினையைத் தீர்க்கும் தலைவன்; (துரிசு - குற்றம்);

எரிசரம்கொடு புரம் எய்தவன் - எரிக்கும் கணையால் முப்புரங்களை எய்தவன்; (சரம் - அம்பு);

மழவிடை ஏறும் ஈசன் - இளைய எருதை வாகனமாக உடைய ஈசன்;

சுரிகுழல் உமை ஒரு பங்கு என மகிழ்பவன் - சுருண்ட கூந்தலை உடைய உமையை ஒரு பங்காக விரும்பியவன்; (சுரிதல் - சுருள்தல்);

தோயம் ஆரும் விரிசடை வித்தகன் - கங்கை பொருந்திய விரிந்த சடையை உடைய ஆற்றல் மிக்கவன்; (தோயம் - நீர்);

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


4)

சொற்பெரு மாலைகள் சூட்டினார்க் கன்புடைத் துணைவன் எம்மான்

விற்பெரு விறலுடை விசயனுக் கருளிய வேடன் நீரார்

பொற்சடைப் புண்ணியன் மங்கையோர் பங்கினன் புரமெ ரிக்க

வெற்புவில் ஏந்தினான் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


சொற்பெரு மாலைகள் சூட்டினார்க்கு அன்புடைத் துணைவன் எம்மான் - சிறந்த சொல்மாலைகள் சூட்டும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடைய துணைவன் எம்பெருமான்;

விற்-பெருவிறலுடை விசயனுக்கு அருளிய வேடன் - பெரிய வில்வீரனான அர்ஜுனனுக்குப் பாசுபதாஸ்திரத்தை அருள வேடன் உருவில் சென்றவன்; (விறல் - வெற்றி; வீரம்);

நீர் ஆர் பொற்சடைப் புண்ணியன் - பொன் போன்ற சடையில் கங்கையை உடையவன்;

மங்கை ஓர் பங்கினன் - உமையொருபங்கன்;

புரம் எரிக்க வெற்புவில் ஏந்தினான் - முப்புரங்களை எரிக்க மேருமலையை வில்லாக ஏந்தியவன்;

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


5)

அஞ்செழுத் தோதிடும் அன்பருக் கின்பமே அருளும் அண்ணல்

பஞ்சன மெல்லடிப் பாவையோர் பங்கினன் பாய்ந்த கங்கை

செஞ்சடைக் கரந்தவன் கொன்றிடும் கூற்றினைச் செற்ற பாதன்

வெஞ்சின விடையினன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


அஞ்செழுத்து ஓதிடும் அன்பருக்கு இன்பமே அருளும் அண்ணல் - திருவைந்தெழுத்தை ஓதும் பக்தர்களுக்கு இன்பமே அருளும் தலைவன்;

பஞ்சு அன மெல்-அடிப் பாவை ஓர் பங்கினன் - பஞ்சு போன்ற மென்மையான பாதத்தை உடைய உமையை ஒரு பங்கில் உடையவன்;

பாய்ந்த கங்கை செஞ்சடைக் கரந்தவன் - பாய்ந்து வந்த கங்கையைச் செஞ்சடையில் ஒளித்தவன்; (கரத்தல் - மறைத்தல்);

கொன்றிடும் கூற்றினைச் செற்ற பாதன் - கொல்லும் கூற்றுவனை உதைத்து அழித்த திருப்பாதன்;

வெஞ்சின விடையினன் - மிகவும் சினமுடைய இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்;

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


6)

ஆற்றவும் அன்பினால் அடிதொழும் அன்பர்தம் அல்லல் தீர்ப்பான்

தோற்றமும் கேடிலான் சுடர்மழு வாளினன் தோகை பங்கன்

ஆற்றினைச் சூடினான் அருமறை விரித்திட ஆல நீழல்

வீற்றருள் ஆரியன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


ஆற்றவும் அன்பினால் அடிதொழும் அன்பர்தம் அல்லல் தீர்ப்பான் - மிகவும் அன்போடு வணங்கும் பக்தர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன்; (ஆற்ற - மிக);

தோற்றமும் கேடு இலான் - பிறப்பும் இறப்பும் அற்றவன்; (கேடு - கேடும்; உம் தொக்கது); (அப்பர் தேவாரம் - 4.38.9 - "ஆதியும் அந்தம் வைத்தார்");

சுடர்-மழுவாளினன் - பிரகாசிக்கும் மழுவாயுதத்தை உடையவன்; (நெருப்பையும் மழுவையும் ஏந்தியவன் என்றும் பொருள்கொள்ளலாம்); (சுடர்தல் - ஒளிவிடுதல்; சுடர் - நெருப்பு);

தோகை-பங்கன் - உமைபங்கன்; (தோகை - பெண்);

ஆற்றினைச் சூடினான் - கங்காதரன்;

அருமறை விரித்திட ஆலநீழல் வீற்றருள் ஆரியன் - அரிய மறைப்பொருளை உபதேசிக்கக் கல்லாலின்கீழ் வீற்றிருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தி; (ஆரியன் - பெரியோன்; ஆசாரியன்);

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


7)

சூழ்பவர் தம்வினைத் துயரறுத் தருளிடும் சூல பாணி

ஆழ்கடல் நஞ்சினை அமுதுசெய் தருளிய அணிமி டற்றன்

கேழ்கிளர் மேனியில் மாதொரு பாதியன் கெங்கை தாங்கும்

வீழ்சடைப் பிஞ்ஞகன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


சூழ்பவர்தம் வினைத்துயர் அறுத்து அருளிடும் சூலபாணி - வலம்செய்யும் பக்தர்களது வினைத்துன்பத்தைத் தீர்த்து அருளும் சூலபாணி;

ஆழ்கடல் நஞ்சினை அமுதுசெய்து அருளிய அணி மிடற்றன் - பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தை உண்டு அருளிய அழகிய கண்டத்தை உடையவன்;

கேழ் கிளர் மேனியில் மாது ஒரு பாதியன் - ஒளி திகழும் மேனியில் உமையை ஒரு பாதியாக உடையவன்; (கேழ் - ஒளி);

கெங்கை தாங்கும் வீழ்சடைப் பிஞ்ஞகன் - கங்கையைத் தாங்கிய, தொங்கும் சடையை உடைய தலைக்கோலம் உடையவன்; (கெங்கை - கங்கை); (அப்பர் தேவாரம் - 4.10.6 - "தென்திசைக் கெங்கைய தெனப்படும் கெடில வாணரே"); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.57.4 - "கங்கை கரந்தவன் வீழ்சடையினன்");

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


8)

வெள்ளிமால் வெற்பினைப் பேர்த்தவன் அலறிட விரலை வைத்தார்

துள்ளுமான் மறியொடு சூலமும் ஏந்தினார் சுடலை நீற்றர்

வள்ளிகோன் தாதையார் வஞ்சிநுண் ணிடையுடை மங்கை பங்கர்

வெள்ளமார் சடையினர் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


வெள்ளி-மால்-வெற்பினைப் பேர்த்தவன் அலறிட விரலை வைத்தார் - வெள்ளிமயமான பெரிய கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணன் அலறும்படி ஒரு விரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவர்;

துள்ளு-மான்மறியொடு சூலமும் ஏந்தினார் - துள்ளுகின்ற மான்கன்றையும் சூலத்தையும் ஏந்தியவர்;

சுடலை நீற்றர் - சுடுகாட்டுச் சாம்பலைப் பூசியவர்;

வள்ளிகோன் தாதையார் - வள்ளிகணவனான முருகனுக்குத் தந்தையார்; (தாதை - தந்தை);

வஞ்சி-நுண்-இடையுடை மங்கை பங்கர் - வஞ்சிக்கொடிபோல் சிற்றிடையுடைய உமையை ஒரு பங்கில் உடையவர்;

வெள்ளம் ஆர் சடையினர் - கங்கையைச் சடையில் அணிந்தவர்;

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமானார் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


9)

மண்ணகழ் மாயனும் வானிடை நேடிய மலரி னானும்

நண்ணரும் சோதியன் நாள்தொறும் நற்றமிழ் நாவில் ஏந்தி

எண்ணினார்க் கெளியவன் இரும்புனற் சடையினன் ஏழை பங்கன்

விண்ணவர் தலைமகன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


மண் அகழ் மாயனும் வானிடை நேடிய மலரினானும் நண்ணரும் சோதியன் - நிலத்தை அகழ்ந்து தேடிய திருமாலாலும் வானில் தேடிய பிரமனாலும் அடைய ஒண்ணாத ஜோதிவடிவினன்; (நேடுதல் - தேடுதல்); (நண்ணரும் = நண்ண அரும்; தொகுத்தல் விகாரம்);

நாள்தொறும் நற்றமிழ் நாவில் ஏந்தி எண்ணினார்க்கு எளியவன் - தினமும் தேவாரம் முதலிய தமிழ்ப்பாமாலைகளை ஓதித் தியானிக்கும் பக்தர்களால் எளிதில் அடையப்படுபவன்;

இரும்-புனல் சடையினன் - பெரிய கங்கையைச் சடையில் உடையவன்; (இருமை - பெருமை); (அப்பர் தேவாரம் - 4.56.1 - "பாய் இருங்கங்கையாளைப் படர்சடை வைப்பர் போலும்");

ஏழைபங்கன் - உமைபங்கன்; (ஏழை - பெண்);

விண்ணவர் தலைமகன் - தேவர்களுக்கெல்லாம் தலைவன்;

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


10)

பாலையைச் சோலையாப் பகர்ந்திடும் பாவிகள் பறைபொய்ந் நீங்கும்

காலையும் மாலையும் கைதொழும் அன்பரைக் காக்கும் அண்ணல்

கோலவார் சடையிடைக் குளிர்புனல் கரந்தவன் கோதை கூறன்

வேலைநஞ் சுண்டவன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


பாலையைச் சோலையாப் பகர்ந்திடும் பாவிகள் பறை-பொய்ந் நீங்கும் - பாலைவனத்தைச் சோலை என்று சொல்லி வஞ்சிக்கும் பாவிகள் சொல்லும் பொய்களை நீங்குங்கள்; (பகர்தல் - சொல்லுதல்; விற்றல்); (பறைதல் - சொல்தல்);

காலையும் மாலையும் கைதொழும் அன்பரைக் காக்கும் அண்ணல் - காலையும் மாலையும் கைகூப்பி வணங்கும் பக்தர்களைக் காக்கின்ற பெருமான்;

கோல-வார்-சடையிடைக் குளிர்-புனல் கரந்தவன் - அழகிய நீண்ட சடையில் குளிர்ந்த கங்கையை மறைத்தவன்; (வார்தல் - நீள்தல்);

கோதை-கூறன் - உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்; (கோதை - பெண்);

வேலை-நஞ்சு உண்டவன் - கடல்விஷத்தை உண்டவன்; (வேலை - கடல்);

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


11)

திடமணி எண்புயம் திகழரன் தொழுபவர் செல்லல் தீர்ப்பான்

மடமணி மங்கையை இட(ம்)மகிழ் இறையவன் மன்னு கங்கை

படமணி பாம்பொடு பனிமதி படர்சடைப் பயில வைத்தான்

விடமணி மிடறினன் மேவிய நன்னகர் மீயச் சூரே.


திடம் அணி எண்-புயம் திகழ் அரன் தொழுபவர் செல்லல் தீர்ப்பான் - வலிமை மிக்க எட்டுத் தோள்களையுடைய ஹரன் வழிபடும் பக்தர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன்; (புயம் - புஜம்); (செல்லல் - துன்பம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.22.4 - "நல்லவர் தீயர் எனாது நச்சினர் செல்லல் கெடச் சிவமுத்தி காட்டுவ");

மடம் அணி மங்கையை இடம் மகிழ் இறையவன் - மடம் என்ற பெண்மைக்குணத்தையுடைய (/ அழகும் மென்மையும் உடைய) உமையை இடப்பக்கம் கூறாக விரும்பிய இறைவன்; (மடம் - அழகு; மென்மை; பெண்களின் நான்கு குணங்களுள் ஒன்று);

மன்னு கங்கை, படம் அணி பாம்பொடு, பனிமதி படர்சடைப் பயில வைத்தான் - நிலைபெற்ற கங்கை, படத்தினை உடைய பாம்பு, குளிர்ந்த திங்கள் இவற்றைப் படர்ந்த சடையில் தங்க வைத்தான்; (மன்னுதல் - நிலைபெறுதல்); (பயில்தல் - தங்குதல்);

விடமணி மிடறினன் - ஆலகாலத்தை நீலமணியாகக் கண்டத்தில் வைத்தவன்; (விடமணி - 1. விட-மணி; 2. விடம் அணி); (மிடறு - கண்டம்);

மேவிய நன்னகர் மீயச்சூரே - அப்பெருமான் விரும்பி உறையும் தலம் திருமீயச்சூர்;


வி. சுப்பிரமணியன்

-----------


P.521 - ஆக்கூர் - இமையவர்கள் அடிபரவ

2020-09-12

P.521 - ஆக்கூர்

(இத்தலம் திருக்கடவூர் அருகே உள்ளது)

-----------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.47.1 - "மட்டிட்ட புன்னை")


1)

இமையவர்கள் அடிபரவ எரிகணையால் முப்புரங்கள்

தமைநொடியில் பொடிசெய்த தாழ்சடையன் வாள்நெடுங்கண்

உமையொருபால் மகிழுமிறை உலகினருக் கருள்செய்ய

அமருமிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


இமையவர்கள் அடிபரவ எரிகணையால் முப்புரங்கள்தமை நொடியில் பொடிசெய்த தாழ்சடையன் - தேவர்கள் திருவடியை இறைஞ்ச, அவர்களுக்கு இரங்கித் தீக்கணை ஒன்றால் முப்புரங்களை அழித்தவன், தாழும் சடையை உடையவன்;

வாள்நெடுங்கண் உமை ஒருபால் மகிழும் இறை - ஒளியுடைய நீண்ட கண்ணுடைய உமையை ஒரு பக்கத்தில் பாகமாக விரும்பிய இறைவன்; (வாள் - ஒளி); (* வாள்நெடுங்கண்ணி - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

உலகினருக்கு அருள்செய்ய அமரும் இடம் - உலகத்தவருக்கு அருள்செய்ய விரும்பி உறையும் தலம்; (அமர்தல் - விரும்புதல்; இருத்தல்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்; (* தான்தோன்றிமாடம் - ஆக்கூரில் உள்ள கோயிலின் பெயர்);


2)

எப்பொழுதும் ஈந்துவந்த இணையில்லாச் சிறப்புலியார்

முப்பொழுதும் அடிதொழுத முக்கண்ணன் சுடர்வண்ணன்

கைப்புடைய நஞ்சுதனைக் கண்டத்தில் ஒளித்தருள்செய்

அப்பனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


எப்பொழுதும் ஈந்து உவந்த இணை-இல்லாச் சிறப்புலியார் முப்பொழுதும் அடிதொழுத முக்கண்ணன் - ஒப்பற்ற வள்ளன்மையுடைய சிறப்புலி நாயனார் மூன்று வேளையும் வணங்கிய முக்கண்ணன்; (* சிறப்புலி நாயனார் வாழ்ந்த தலம் ஆக்கூர்);

சுடர்வண்ணன் - தீப்போல் செம்மேனியன்; (சுடர் - நெருப்பு);

கைப்பு உடைய நஞ்சுதனைக் கண்டத்தில் ஒளித்து-அருள்செய் அப்பன் இடம் - கசக்கும் ஆலகாலத்தைக் கண்டத்தில் மறைத்துக் காத்தருளியவனும் நம் தந்தையுமான பெருமான் உறையும் தலம்; (கைப்பு - கசப்பு); (அப்பர் தேவாரம் - 4.93.10 - "நஞ்சொளித்த பிரான்");

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


3)

இண்டையென இளம்பிறையை இருஞ்சடையில் சூடியவன்

தெண்டனிடும் அன்பர்க்காத் திருக்கூட்டத் தவரோடும்

உண்டருளும் ஆயிரத்தில் ஒருவனெனும் பெயருடைய

அண்டனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


இண்டை என இளம்பிறையை இருஞ்சடையில் சூடியவன் - பெரிய சடையில் இண்டைமாலை போல இளந்திங்களை அணிந்தவன்; (இண்டை - தலையில் அணியும் மாலைவகை); (இருமை - பெருமை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.77.6 - "நீடிருஞ்சடைமேல் இளம்பிறை துலங்க");

தெண்டனிடும் அன்பர்க்காத் திருக்கூட்டத்தவரோடும் உண்டருளும் ஆயிரத்தில் ஒருவன் எனும் பெயருடைய அண்டன் இடம் - வணங்கிய அன்பருக்காக அடியார் திருக்கூட்டத்தில் ஒருவராகச் சென்று அமுதுசெய்தருளியவனும், ஆயிரத்தில் ஒருவன் என்ற திருப்பெயர் உடையவனும், அண்டங்களுக்கெல்லாம் தலைவனுமான பெருமான் உறையும் தலம்; (அண்டன் - அண்டங்களுக்கு எல்லாம் தலைவன்); (* ஒரு மன்னன் ஆயிரம் அடியவர்களுக்கு அமுதிட்டபொழுது அந்த அடியார் திருக்கூட்டத்தில் ஒருவராக வந்து ஈசன் உண்டருளினான்; "ஆயிரத்தில் ஒருவன்" - ஆக்கூர் உற்சவமூர்த்தி திருநாமம்; இச்செய்தி பெரியபுராணத்தில் இல்லை; ஆதலால் இப்படி அன்னமிட்டவர் சிறப்புலி நாயனார் அல்லர், வேறு ஒரு மன்னர் என்று ஊகிக்கலாம்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


4)

பாலனைய நீறணிந்து பாத(ம்)நினை மாணிக்காக்

காலனவன் உயிர்காலக் கழல்வீசிக் காத்தபிரான்

மாலழிய நால்வர்க்கு மறைப்பொருளை விரித்தருளும்

ஆலனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


பால் அனைய நீறு அணிந்து பாதம் நினை மாணிக்காக் - பால் போன்ற வெண்ணீற்றைப் பூசித் திருவடியைத் தியானித்த மார்க்கண்டேயருக்காகக்; (மாணி - இங்கே, மார்க்கண்டேயர்); (மாணிக்கா - மாணிக்காக);

காலன்அவன் உயிர் காலக் கழல் வீசிக் காத்த பிரான் - காலனை அவனது உயிரைக் கக்கும்படி திருவடியால் உதைத்து மார்க்கண்டேயரைக் காத்த பெருமான்; (கால்தல் - கக்குதல்);

மால் அழிய நால்வர்க்கு மறைப்பொருளை விரித்தருளும் ஆலன் இடம் - அறியாமை நீங்குமாறு சனகாதியர் நால்வருக்கு வேதப்பொருளை விளக்கிய தட்சிணாமூர்த்தியான பெருமான் உறையும் தலம்; (ஆலன் - கல்லாலின்கீழ் இருக்கும் தட்சிணாமூர்த்தி);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


5)

மெய்யினில்வெண் ணீறணிந்து விரிசடைமேல் மதிசூடிக்

கையினிலோர் வெண்டலையைக் கலனாக ஏந்தியவன்

மையணியும் கண்ணுமையை வாமத்தில் மகிழ்கின்ற

ஐயனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


மெய்யினில் வெண்ணீறு அணிந்து - திருமேனியில் வெண்ணீற்றைப் பூசி;

விரிசடைமேல் மதிசூடிக் - விரிந்த சடையின்மேல் சந்திரனை அணிந்து;

கையினில் ஓர் வெண்தலையைக் கலனாக ஏந்தியவன் - வெண்மையான பிரம-கபாலத்தைப் பிச்சைப்பாத்திரமாகக் கையில் ஏந்தியவன்;

மை அணியும் கண்-உமையை வாமத்தில் மகிழ்கின்ற ஐயன் இடம் - மை அணிந்த கண்ணையுடைய உமையை இடப்பக்கத்தில் பாகமாக விரும்பிய பெருமான் உறையும் தலம்; (வாமம் - இடப்பக்கம்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


6)

நாடிமலர் பலதூவி நாள்தோறும் நற்றமிழைப்

பாடியடி பணிந்தார்தம் பழவினைகள் பாற்றுமரன்

கூடிமுழ வார்த்துப்பல் கூளிகள் சூழநடம்

ஆடியிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


நாடி மலர் பல தூவி நாள்தோறும் நற்றமிழைப் பாடி அடிபணிந்தார்தம் பழவினைகள் பாற்றும் அரன் - விரும்பிப் பல பூக்களைத் தூவித் தினமும் நல்ல தமிழான தேவாரம் திருவாசகம் பாடித் திருவடியை வணங்கியவர்களது பழைய வினைகளைத் தீர்க்கும் ஹரன்; (பாற்றுதல் - நீக்குதல்; அழித்தல்);

கூடி முழவு ஆர்த்துப் பல்-கூளிகள் சூழ நடம்-ஆடி இடம் - திரண்டு பல பேய்கள் முழவுகளை முழக்கிச் சூழக், கூத்தாடுகின்ற பெருமான் உறையும் தலம்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்); (கூளி - பேய்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


7)

மழவிடையன் கழலிணையை வழிபட்ட சிலந்திக்குச்

சுழலுடைய காவிரிபாய் சோணாட்டின் அரசளித்தான்

அழலனைய மேனியினான் அரவத்தை அரையார்த்த

அழகனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


மழ-விடையன் கழலிணையை வழிபட்ட சிலந்திக்குச் - இளைய எருதை வாகனமாக உடையவனது திருவடியை வழிபட்ட சிலந்திக்கு;

சுழல் உடைய காவிரி பாய் சோணாட்டின் அரசு அளித்தான் - சுழல்களை உடைய காவிரியாறு பாயும் சோழநாட்டின் அரசுரிமையை அளித்தவன்; (திருவானைக்காவில் வழிபட்ட சிலந்தியைக் கோச்செங்கட்சோழனாகப் பிறப்பித்தவன்); (* கோச்செங்கட்சோழ நாயனார் வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்தில் காண்க);

அழல் அனைய மேனியினான் - தீப் போன்ற செம்மேனியை உடையவன்;

அரவத்தை அரை ஆர்த்த அழகன் இடம் - பாம்பை அரைநாணாகக் கட்டிய பெருமான் உறையும் தலம்; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


8)

புத்தியிலா அரக்கன்போய்ப் பொன்மலையை எடுத்தக்கால்

பத்துமுடி நெரியவொரு பாதவிரல் ஊன்றியவன்

அத்திரமொன் றருந்தவஞ்செய் அருச்சுனனுக் கருள்புரிந்த

அத்தனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


புத்தி-இலா அரக்கன் போய்ப் பொன்மலையை எடுத்தக்கால் - அறிவற்ற இராவணன் சென்று கயிலைமலையைப் பெயர்த்துத் தூக்கியபொழுது; (பொன்மலை - அழகிய மலை); (அப்பர் தேவாரம் - 6.82.10 - "இராவணன் பொன்மலையைக் கையால் ஊக்கஞ்செய்து எடுத்தலுமே");

பத்துமுடி நெரிய ஒரு பாதவிரல் ஊன்றியவன் - அவனது பத்துத்தலைகளும் நசுங்குமாறு ஒரு திருப்பாதவிரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவன்;

அத்திரம் ஒன்று அருந்-தவம் செய் அருச்சுனனுக்கு அருள்புரிந்த அத்தன் இடம் - ஒப்பற்ற பாசுபதாஸ்திரத்தை அரிய தவம் செய்த அர்ஜுனனுக்கு அருளியவனும் எல்லார்க்கும் தந்தையுமான பெருமான் உறையும் தலம்;

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


9)

வெண்ணெயுண்ட திருமாலும் வேதனு(ம்)முன் அடிமுடியை

நண்ணரிய பரஞ்சோதி நாளுமடி தொழுபத்தர்

எண்ணுருவம் ஏற்றருளும் எம்பெருமான் ஏறமர்ந்த

அண்ணலிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


வெண்ணெய் உண்ட திருமாலும் வேதனும் முன் அடிமுடியை நண்ணரிய பரஞ்சோதி - கிருஷ்ணாவதாரத்தில் வெண்ணெயை உண்ட திருமாலாலும் பிரமனாலும் முன்பு அடியையும் முடியையும் அடைய ஒண்ணாதபடி உயர்ந்த மேலான ஜோதி; (நண்ணரிய - நண்ண அரிய - தொகுத்தல் விகாரம்);

நாளும் அடிதொழு பத்தர் எண்ணுருவம் ஏற்றருளும் எம்பெருமான் - தினமும் திருவடியை வணங்கும் பக்தர்கள் எண்ணிய வடிவத்தை ஏற்று அவர்களுக்கு அருளும் எம் பெருமான்;

ஏறு அமர்ந்த அண்ணல் இடம் - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய பெருமான் உறையும் தலம்; (அமர்தல் - விரும்புதல்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


10)

தூற்றுமொழி பேசியுழல் துரிசுடையார் சொல்நீங்கும்

போற்றிசெயும் அன்பர்க்குப் போகங்கள் புரந்தருள்வான்

கீற்றுமதி அணிசடையில் கேழில்லாக் கெங்கையெனும்

ஆற்றனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


தூற்று-மொழி பேசி உழல் துரிசு உடையார் சொல் நீங்கும் - தூற்றுகின்ற பழிமொழிகளைப் பேசித் திரியும் குற்றமுடையவர்களது சொற்களை மதியாமல் நீங்குங்கள்;

போற்றிசெயும் அன்பர்க்குப் போகங்கள் புரந்து-அருள்வான் - போற்றி வணங்கும் பக்தர்களுக்குப் போகங்களை அருள்பவன்; (புரத்தல் - அனுக்கிரகித்தல்);

கீற்று-மதி அணி சடையில் கேழ் இல்லாக் கெங்கை எனும் ஆற்றன் இடம் - பிறையை அணிந்த சடையில் ஒப்பற்ற கங்கை என்ற ஆற்றை உடைய பெருமான் உறையும் தலம்; (கேழ் - ஒப்பு); (கெங்கை - கங்கை); (அப்பர் தேவாரம் - 4.10.6 - "தென்றிசைக் கெங்கைய தெனப்படும் கெடில வாணரே");

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


11)

குரவமணி முடிமீது கொக்கிறகும் சூடியவன்

பரவுமரு விடந்தன்னைப் பருகிமுகில் அன்னநிறம்

விரவுமணி மிடறுடையான் வெண்ணூலார் அகலத்தில்

அரவனிடம் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே.


குரவம் அணி முடிமீது கொக்கிறகும் சூடியவன் - குராமலரை அணிந்த திருமுடிமேல் கொக்கிறகையும் சூடியவன்; (கொக்கிறகு - 1. கொக்கிறகு என்ற பூ; 2. கொக்கு வடிவாய குரண்டாசுரனை அழித்த அடையாளம்);

பரவும் அருவிடந்தன்னைப் பருகி முகில் அன்ன நிறம் விரவு மணிமிடறு உடையான் - பரவிய ஆலகாலத்தை உண்டு மேகம் போன்ற நிறம் பொருந்திய நீலமணிகண்டம் உடையவன்; (பருகுதல் - உண்ணுதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.10.6 - "கடல் நஞ்சைப் பருகுந்தனை துணிவார்");

வெண்ணூல் ஆர் அகலத்தில் அரவன் இடம் - முப்புரிநூல் பொருந்திய மார்பில் பாம்பை (மாலையாக) அணிந்த பெருமான் உறையும் தலம்; (அகலம் - மார்பு); (அப்பர் தேவாரம் - 6.3.6 - "நீறேற்கப் பூசும் அகலத்தானை"); (அரவன் - பாம்பை அணிந்தவன்);

ஆக்கூரில் தான்தோன்றி மாடமே - ஆக்கூரில் உள்ள தான்தோன்றி மாடம் என்ற கோயில்;


வி. சுப்பிரமணியன்

-----------