2020-11-28
T.250 - பொது - இரவுபகல் துயரம்
-----------
தனதனன தனதனன தந்தந்த தத்ததன
தனதனன தனதனன தந்தந்த தத்ததன
தனதனன தனதனன தந்தந்த தத்ததன ... தத்த தனதான
(அகரமுத லெனவுரைசெய் - திருப்புகழ் - பொது)
முற்குறிப்பு: அரையடிகளின் ஆரம்பத்தில் மோனை வரும் இடத்தில் எதுகை வருமாறு அமைந்த பாடல். அதனால் எட்டு அடிகள் உடைய பாடல் போலவும் தோற்றம் தரும்.
இதுபோல அரையடியில் எதுகை அமைந்த ஒரு திருப்புகழ் - கொடாதவனையே புகழ்ந்து - என்று தொடங்கும் விராலிமலைத் திருப்புகழ்.
இரவுபகல் துயரமடை யுஞ்சிந்தை யிற்புனித
.. .. இணையடியை நினைவதுவும் என்றுன்றி ருப்புகழை
.. .. இசையினொடு தினமுரைசெ யன்பென்று பெற்றுவினை .. அற்று மகிழ்வேனோ
.. மரமலரு(ம்) மறையின்மொழி யுங்கொண்டு நித்தலடி
.. .. தொழுதமுனி கொலைசெயநெ ருங்குங்க றுத்தவுடல்
.. .. மறலியவன் உயிரழிய நெஞ்சங்கி ழித்தமலர் .. ஒத்த கழலானே
பரவைமனை இருமுறைந டந்தன்று பித்தனென
.. .. முனமுரைசெய் அடிமையுடன் ஒன்றென்று செப்பியொளி
.. .. பரவுதிரு வடிவினுடன் அங்கந்த உத்தமிவ .. ழுத்த வருதூதா
.. கரையிலொரு முதலைவர முன்கொன்ற வற்றருக
.. .. கடுகியருள் எனமொழியும் வன்றொண்டர் சொற்கருள்செய்
.. .. கருணைமிகு பரமபகி ரண்டம்ப டைத்தவையொ .. டுக்க வலதேவா
சரமெறியும் வலியமதன் அங்கங்கெ டுத்தநுதல்
.. .. விழியுடைய விமலமலை யின்பெண்ட னைத்தழுவு
.. .. தலைவபிணம் எரிசுடலை மன்றென்று நச்சியரு .. நட்டம் இடுவோனே
.. உரகவணை மகிழுமரி கஞ்சன்செ ருக்கழிய
.. .. நிலமகழ மிசையுயர நின்றுன்ப ரத்துவமும்
.. .. உணரவருள் எரிவடிவ சம்பந்தர் நற்றமிழ்ம .. டுத்த செவியானே
அரையிலதள் உடையரைய மங்கிந்து வைச்சடையில்
.. .. அரவினொடும் உலவிவளர் என்றின்பு றப்புனையும்
.. .. அரியபுகழ் இறைவசரண் என்றண்டு பத்தரிடர் .. வற்ற அருள்நேயா
.. பரவியடி தொழுசுரர்கள் வம்புந்து புட்பமொடு
.. .. பழுதில்மொழி பலசொலவ ழங்குங்க ருத்தினொடு
.. .. படுவிடமும் அமுதமென உண்கண்ட முப்புரமெ .. ரித்த பெருமானே.
பதம் பிரித்து:
இரவுபகல் துயரம் அடையும் சிந்தையில் புனித
.. .. இணையடியை நினைவதுவும் என்று? உன் திருப்புகழை
.. .. இசையினொடு தினம் உரைசெய் அன்பு என்று பெற்று வினை அற்று மகிழ்வேனோ?
.. மரமலரு(ம்) மறையின் மொழியும்-கொண்டு நித்தல் அடி
.. .. தொழுத முனி கொலைசெய நெருங்கும் கறுத்த உடல்
.. .. மறலியவன் உயிர் அழிய நெஞ்சம் கிழித்த மலர் ஒத்த கழலானே;
பரவைமனை இருமுறை நடந்து அன்று, "பித்தன் என
.. .. முனம் உரைசெய் அடிமையுடன் ஒன்று" என்று செப்பி, ஒளி
.. .. பரவு திருவடிவினுடன், அங்கு அந்த உத்தமி வழுத்த வரு-தூதா;
.. "கரையில் ஒரு முதலை வர, முன் கொன்றவன் தருக,
.. .. கடுகி அருள்" என மொழியும் வன்றொண்டர் சொற்கு அருள்செய்
.. .. கருணை மிகு பரம; பகிரண்டம் படைத்து அவை ஒடுக்க வல தேவா;
சரம் எறியும் வலிய மதன் அங்கம் கெடுத்த நுதல்-
.. .. விழியுடைய விமல; மலையின் பெண்தனைத் தழுவு
.. .. தலைவ; பிணம் எரி-சுடலை மன்று என்று நச்சி அருநட்டம் இடுவோனே;
.. உரக-அணை மகிழும் அரி கஞ்சன் செருக்கு அழிய
.. .. நிலம் அகழ மிசை உயர நின்று, உன் பரத்துவமும்
.. .. உணர அருள் எரி-வடிவ; சம்பந்தர் நற்றமிழ் மடுத்த செவியானே;
அரையில் அதள்-உடை அரைய; மங்கு இந்துவைச் "சடையில்
.. .. அரவினொடும் உலவி வளர்" என்று இன்புறப் புனையும்
.. .. அரிய புகழ் இறைவ; சரண் என்று அண்டு பத்தர் இடர் வற்ற அருள் நேயா;
.. பரவி அடி தொழு சுரர்கள் வம்பு உந்து புட்பமொடு
.. .. பழுது-இல் மொழி பல சொல, வழங்கும் கருத்தினொடு
.. .. படுவிடமும் அமுதம் என உண்-கண்ட; முப்புரம் எரித்த பெருமானே.
* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;
இரவுபகல் துயரம் அடையும் சிந்தையில் - இரவுபகலாக ஒழிவின்றித் துயருறுகின்ற என் மனத்தில்;
புனித இணையடியை நினைவதுவும் என்று - உன் தூய இருதிருவடிகளை நினைக்கின்ற காலமும் என்று வரும்?
உன் திருப்புகழை இசையினொடு தினம் உரைசெய் அன்பு என்று பெற்று வினை அற்று மகிழ்வேனோ - உன் திருப்புகழை இசை பொருந்தத் தினமும் ஓதுகின்ற பக்தியை என்று நான் அடைந்து, என் வினையெல்லாம் தீர்ந்து இன்புறுவேன்? விரைந்து அருள்க;
மரமலரு(ம்) மறையின் மொழியும்-கொண்டு நித்தல் அடி தொழுத முனி கொலைசெய நெருங்கும் கறுத்த உடல் மறலியவன் உயிர் அழிய நெஞ்சம் கிழித்த மலர் ஒத்த கழலானே - (செடிமலர், கொடிமலர் இவற்றோடு) மரங்களில் பூத்த மலர்களாலும் வேதமந்திரங்களாலும் தினமும் திருவடியை வழிபாடு செய்த மார்க்கண்டேயரைக் கொல்ல நெருங்கிய கரிய உடலுடைய காலனது உயிர் அழியும்படி அவனது மார்பைக் கிழித்த மலர்ப்பாதனே; (நித்தல் - எந்நாளும்); (மறலி - இயமன்); (நெஞ்சம் - மார்பு);
பரவைமனை இருமுறை நடந்து அன்று, "பித்தன் என முனம் உரைசெய் அடிமையுடன் ஒன்று" என்று செப்பி, ஒளி பரவு திருவடிவினுடன், அங்கு அந்த உத்தமி வழுத்த வரு-தூதா - முன்பு பரவையாரது இல்லத்திற்கு இருமுறை நடந்துபோய், "என்னைப் பித்தன் என்று முன்பு பேசிய அடிமையான சுந்தரருடன் இணைந்து வாழ்" என்றி கூறி, உத்தமியான அந்தப் பரவையார் உன்னைப் போற்றி வணங்குமாறு தேஜோமயமான திருவடிவோடு வந்த தூதனே;
"கரையில் ஒரு முதலை வர, முன் கொன்றவன் தருக, கடுகி அருள்" என மொழியும் வன்றொண்டர் சொற்கு அருள்செய் - "ஏரிக்கரையில் ஒரு முதலை வரட்டும்; அது முன்னொருநாள் கொன்ற பிள்ளையைத் தரட்டும்; சீக்கிரம் அருள்க" என்று பதிகம் பாடி வேண்டிய சுந்தரருக்கு அருள்செய்த; (கடுகுதல் - விரைதல்); (வன்றொண்டர் - வன்தொண்டர் - சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்); (சொற்கு - சொல்+கு - சொல்லுக்கு); (வர = "வருக / வரட்டும்" - வியங்கோள் வினைமுற்று); (கொன்றவற்றருக - கொன்றவன் + தருக - கொன்றவனைத் தருக; பொருளின் தெளிவு கருதி இரண்டாம்வேற்றுமைத் தொகையில் உயர்திணையில் முதற்சொல்லின் ஈற்று ன் ஒற்று ற் என்று திரியும்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.92.4 - "கரைக்கால் முதலையைப் பிள்ளை தரச் சொல்லு காலனையே"); (* புக்கொளியூர் அவிநாசியில் முதலை உண்ட பாலகனைச் சுந்தரர் பதிகம் பாடி வரவழைத்த வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்தில் காண்க);
கருணை மிகு பரம - கருணை மிகுந்த பரமனே;
பகிரண்டம் படைத்து அவை ஒடுக்க வல தேவா - (உலகையும் மற்றுள்ள) அண்டங்களையெல்லாம் படைத்துப் பின்னர் அவற்றை ஒடுக்கவும் வல்ல தேவனே; (பகிரண்டம் - வெளியண்டம்)
சரம் எறியும் வலிய மதன் அங்கம் கெடுத்த நுதல்-விழியுடைய விமல - அம்பு தொடுத்த வலிய காமனது உடம்பை எரித்து அழித்த நெற்றிக்கண்ணுடைய தூயனே; (சரம் - அம்பு); (மதன் - காமன்); (அங்கம் - உடல்); (கெடுத்தல் - அழித்தல்); (நுதல் - நெற்றி);
மலையின் பெண்தனைத் தழுவு தலைவ - மலைமகளைத் தழுவும் கணவனே; (தலைவன் - கணவன்);
பிணம் எரி-சுடலை மன்று என்று நச்சி அருநட்டம் இடுவோனே - பிணங்கள் எரியும் சுடுகாடே அரங்கு என்று விரும்பி அரிய கூத்து ஆடுபவனே; (மன்று - சபை; அரங்கு); (நச்சுதல் - விரும்புதல்); (நட்டம் - கூத்து);
உரக-அணை மகிழும் அரி கஞ்சன் செருக்கு அழிய நிலம் அகழ மிசை உயர நின்று, உன் பரத்துவமும் உணர அருள் எரி-வடிவ - பாம்பின்மேல் பள்ளிகொள்ளும் திருமாலும் பிரமனும் அவர்களது அகந்தை அழியுமாறு, (பன்றி அன்னம் இவையாகி) நிலத்தை அகழவும் வானில் பறந்து உயரவும், (அவர்களால் அடிமுடி காண ஒண்ணாதபடி) நீண்டு நின்று, அவர்கள் உன் பரத்துவத்தை உணர அருளிய ஜோதிவடிவினனே; (உரகம் - பாம்பு); (அணை - படுக்கை); (கஞ்சன் - தாமரையில் இருக்கும் பிரமன்); (மிசை - வானம்); (பரத்துவம் - கடவுள்தன்மை); (உம் - அசை); (எரி - தீ);
சம்பந்தர் நற்றமிழ் மடுத்த செவியானே - திருஞான சம்பந்தரது தேவாரத்தைக் கேட்டு மகிழ்ந்த திருசெவியினனே;
அரையில் அதள்-உடை அரைய - அரையில் தோலாடையை உடையாக உடைய அரசனே; (அதள் - தோல்); (உடை - 1. ஆடை; 2. உடைய); (அரையன் - அரசன்);
மங்கு-இந்துவைச் "சடையில் அரவினொடும் உலவி வளர்" என்று இன்புறப் புனையும் - (சாபத்தால்) தேய்ந்து மங்கிவந்த சந்திரனைச் "சடையில் பாம்புடன் சேர்ந்து வாழ்" என்று அருளிச் சூடி மகிழ்ந்த; (இந்து - சந்திரன்; வடமொழிச்சொல். முற்றியலுகரம். ஆதலால், இரண்டாம்வேற்றுமை உருபை ஏற்குமிடத்து இந்துவை என்று ஆகும்);
அரிய புகழ் இறைவ - அரிய புகழையுடைய இறைவனே;
சரண் என்று அண்டு பத்தர் இடர் வற்ற அருள் நேயா - உன்னைச் சரண்புகுந்த பக்தர்களது துன்பக்கடல் வற்றும்படி அருள்கின்ற அன்பனே;
பரவி அடி தொழு சுரர்கள் வம்பு உந்து புட்பமொடு பழுது-இல் மொழி பல சொல, - போற்றித் திருவடியைத் தொழுத தேவர்கள் வாசனை மிக்க மலர்களோடு குற்றமற்ற பாமாலைகளும் பல பாடி வழிபட; (வம்பு - வாசனை); (உந்துதல் - பெருகுதல்; வெளிப்படுத்தல்); (புட்பம் - புஷ்பம் - பூ); (அப்பர் தேவாரம் - 6.30.1 - "வம்புந்து கொன்றையந்தார் மாலையான்காண்");
வழங்கும் கருத்தினொடு படுவிடமும் அமுதம் என உண் கண்ட - அவர்களுக்கு அருளும் திருவுளத்தினால் கொடிய ஆலகாலத்தையும் அமுதம் போல உண்ட கண்டத்தை உடையவனே; (படுவிடம் - கொடிய விஷம்);
முப்புரம் எரித்த பெருமானே - முப்புரங்களை எரித்த சிவபெருமானே;
வி. சுப்பிரமணியன்
-----------