P.526 - கடவூர் மயானம் - கரையும் நெஞ்சராகி

2020-10-03

P.526 - கடவூர் மயானம்

-----------

(அறுசீர் விருத்தம் - மா மா மா மா மா மா - வாய்பாடு; பாடலின் ஈற்றுச்சீர் விளம்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.80.1 - "வரிய மறையார்"; சம்பந்தர் பதிகத்தில் பாடல்தோறும் பாடலின் ஈற்றுச்சீர் "அடிகளே" என்று விளச்சீராக வரக் காணலாம்)

1)

கரையும் நெஞ்ச ராகிக் கழலைத் தொழுவார்க் கன்பர்

அரையில் புலியின் அதளைக் கட்டி ஆடும் அழகர்

கரையில் கருணைக் கடலார் கடவூர் மயானம் தன்னில்

பிரமன் போற்ற நின்ற பெரிய பெருமான் அடிகளே.

கரையும் நெஞ்சர் ஆகிக் கழலைத் தொழுவார்க்கு அன்பர் - மனம் கசிந்து திருவடியை வழிபடும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவர்;

அரையில் புலியின் அதளைக் கட்டி ஆடும் அழகர் - அரையில் புலித்தோலை ஆடையாகக் கட்டிக் கூத்தாடும் அழகர்; (அதள் - தோல்);

கரை-இல் கருணைக் கடலார் - எல்லையில்லாத தயாசாகரம் ஆனவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.90.10 - "அருளார் கருணைக் கடலானைக் கஞ்சனூர் ஆண்ட கோவை");

கடவூர் மயானம்-தன்னில் பிரமன் போற்ற நின்ற பெரிய பெருமான் அடிகளே - திருக்கடவூர் மயானத்தில் பிரமன் வழிபாடு செய்த பெரிய பெருமான் அடிகள் (மஹாதேவன்); (* பிரமன் வழிபாடு செய்தது தலவரலாறு; இத்தலத்தில் சுவாமி திருநாமம் பிரமபுரீசுவரர்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.53.1 - "கடவூர் மயானத்துப் பெரிய பெருமான் அடிகளே");

2)

நீரார் கண்ண ராகி நினைவார் வினைகள் தீர்ப்பார்

சேரார் மதில்கள் மூன்றும் தீயில் மூழ்க எய்தார்

காரார் கழனி சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் தன்னைப்

பேரா துறையெம் மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

நீர் ஆர் கண்ணர் ஆகி நினைவார் வினைகள் தீர்ப்பார் - கண்களில் கண்ணீர் கசிய உருகி நினைந்து தொழும் பக்தர்களது வினையைத் தீர்ப்பவர்;

சேரார் மதில்கள் மூன்றும் தீயில் மூழ்க எய்தார் - தேவர்களைப் பகைத்த அசுரர்களது முப்புரங்களை எரிக்கக் கணை எய்தவர்; (சேரார் - பகைவர்);

கார் ஆர் கழனி சூழ்ந்த கடவூர் மயானம்-தன்னைப் பேராது உறை எம்மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - நீர்வளம் மிக்க வயல் சூழ்ந்த திருக்கடவூர் மயானத்தை நீங்காமல் உறையும் எம் ஈசனார் பெரிய பெருமான் அடிகள்; (கார் - மழை; நீர்); (பேர்தல் - நீங்குதல்; பிரிதல்);

3)

கோணற் பிறையைச் சூடும் குழகர் கழலை மறவா

மாணி உயிரைக் காத்து மறலி தன்னைச் செற்றார்

காணற் கினிய வயல்சூழ் கடவூர் மயானம் தன்னைப்

பேணி உறையெம் மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

கோணல்-பிறையைச் சூடும் குழகர் - வளைந்த பிறையைச் சூடும் அழகர்; (கோணல் - வளைவு); (குழகன் - அழகன்);

கழலை மறவா மாணி உயிரைக் காத்து மறலிதன்னைச் செற்றார் - அவரது திருவடியை என்றும் தியானித்த மார்க்கண்டேயரது உயிரைக் காத்துக் காலனை உதைத்து அழித்தவர்; (மாணி - இங்கே, மார்க்கண்டேயர்); (மறலி - இயமன்); (செறுதல் - அழித்தல்);

காணற்கு இனிய வயல் சூழ் கடவூர் மயானம்-தன்னைப் பேணி உறை எம்மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - கண்ணுக்கு இனிய வயல் சூழ்ந்த திருக்கடவூர் மயானத்தை விரும்பி அங்கே உறையும் எம் ஈசனார் பெரிய பெருமான் அடிகள்;

4)

அறையார் கழலை வாழ்த்தும் அன்பர் அல்லல் தீர்ப்பார்

நறையார் அம்பெய்ம் மதனை நாசம் செய்கண் ணுதலார்

கறையார் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய

பிறையார் சடையெம் மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

அறை ஆர் கழலை வாழ்த்தும் அன்பர் அல்லல் தீர்ப்பார் - ஒலி பொருந்திய கழல் அணிந்த திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவர்; (அறை - ஒலி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.18.3 - "அறையார் கழலும் அழல்வாய் அரவும் பிறையார் சடையும் உடையாய்");

நறை ஆர் அம்பு எய்ம் மதனை நாசம் செய் கண்ணுதலார் - வாசனை மிக்க மலரம்பை எய்த மன்மதனை அழித்த நெற்றிக்கண்ணர்; (நறை - வாசனை); (எய்தல் - ஏவுதல்); ("எய் + மதனை = எய்ம்மதனை" என்று மெல்லொற்று மிக்குப் புணரும்; உதாரணம்: மெய் + ஞானம் - மெய்ஞ்ஞானம்; செய் + நன்றி - செய்ந்நன்றி);

கறை ஆர் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய - கருமை மிக்க (= செழித்து அடர்ந்த) சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பிறை ஆர் சடை எம்மானார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - பிறை பொருந்திய சடையை உடைய எம் இறைவர் பெரிய பெருமான் அடிகள்;

5)

கிள்ளை மொழியாள் கேள்வர் கேடு தோற்றம் இல்லார்

வெள்ளை ஓடொன் றேந்தி வேதம் பாடி வருவார்

கள்ளை உண்டு வண்டார் கடவூர் மயானம் மேய

பிள்ளை மதியம் சூடும் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

கிள்ளை-மொழியாள் கேள்வர் - கிளி போன்ற மொழி பேசும் உமைக்குக் கணவர்; (கிள்ளை - கிளி); (கேள்வன் - நாயகன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.126.6 - "கிள்ளை மொழியாளை இகழ்ந்தவன் முத்தீத் தள்ளித் தலை தக்கனைக் கொண்டவர்");

கேடு தோற்றம் இல்லார் - இறப்பும் பிறப்பும் இல்லாதவர்;

வெள்ளை-ஓடு ஒன்று ஏந்தி வேதம் பாடி வருவார் - பிரமனது மண்டையோட்டைக் கையில் ஏந்தி, மறையைப் பாடிக்கொண்டு (பிச்சைக்கு) வருபவர்;

கள்ளை உண்டு வண்டு ஆர் கடவூர் மயானம் மேய - மதுவை உண்டு வண்டுகள் ஒலிக்கும் (சோலை சூழ்ந்த) கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);

பிள்ளை-மதியம் சூடும் பெரிய பெருமான் அடிகளே - இளந்திங்களை அணிந்த பெரிய பெருமான் அடிகள்;

6)

பண்ணும் தமிழும் ஒன்றப் பாடிப் பணியும் அன்பர்

எண்ணும் எவையும் அருள்வார் இருளில் ஆடும் கூத்தர்

கண்ணைக் காட்டும் நுதலர் கடவூர் மயானம் மேய

பெண்ணைக் காட்டும் மேனிப் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

பண்ணும் தமிழும் ஒன்றப் பாடிப் பணியும் அன்பர் எண்ணும் எவையும் அருள்வார் - பண் ஒன்றத் தமிழ்ப்-பாமாலைகள் பாடி வழிபடும் பக்தர்கள் விரும்பிய வரங்களையெல்லாம் அருள்பவர்;

இருளில் ஆடும் கூத்தர் - நள்ளிருளில் கூத்தாடுபவர்;

கண்ணைக் காட்டும் நுதலர் - நெற்றிக்கண் உடையவர்; (நுதல் - நெற்றி);

கடவூர் மயானம் மேய - கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பெண்ணைக் காட்டும் மேனிப் பெரிய பெருமான் அடிகளே - உமையைத் திருமேனியில் ஒரு கூறாக உடைய பெரிய பெருமான் அடிகள்;

7)

உன்னும் அன்பர் தங்கள் உள்ளம் கோயில் கொண்டார்

முன்னம் வேதப் பொருளை மொழியும் ஆல நிழலர்

கன்னி பாகம் ஆனார் கடவூர் மயானம் மேய

பின்னு சடைமேற் பிறையர் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

உன்னும் அன்பர்-தங்கள் உள்ளம் கோயில் கொண்டார் - தியானிக்கும் பக்தர்களது உள்ளத்தைக் கோயிலாகக் கொண்டவர்; (உன்னுதல் - நினைத்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 5.2.1 - "நினைப்பவர் மனம் கோயிலாக் கொண்டவன்");

முன்னம் வேதப்பொருளை மொழியும் ஆலநிழலர் - முன்பு மறைப்பொருளை உபதேசிக்கக் கல்லாலமரத்தின்கீழ் இருந்தவர்;

கன்னி பாகம் ஆனார் - உமைபங்கர்; (4.48.6 - "கன்னி ஓர் பாகம் ஆகிக் கருதுவார் கருத்தும் ஆகி");

கடவூர் மயானம் மேய - கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பின்னு சடைமேல் பிறையர் பெரிய பெருமான் அடிகளே - பின்னுகின்ற (முறுக்கிய) சடையின்மேல் பிறையைச் சூடிய பெரிய பெருமான் அடிகள்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.49.8 - "பின்னு சடைமேற் பிறை சூடினான்காண்");

8)

ஏதம் மிக்க நெஞ்சன் எடுத்த மலையின் மீது

பாத விரலொன் றூன்றிப் பாடல் கேட்ட பரமர்

காத லாளர் போற்றக் கடவூர் மயானம் மேய

பேதை பங்கில் உடையார் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

ஏதம் மிக்க நெஞ்சன் எடுத்த மலையின் மீது - குற்றம் மிக்க நெஞ்சினை உடைய இராவணன் பெயர்த்த கயிலைமலையின் மீது; (ஏதம் - குற்றம்);

பாதவிரல்-ஒன்று ஊன்றிப் பாடல் கேட்ட பரமர் - திருவடி-விரல் ஒன்றை ஊன்றி அவனை நசுக்கி அவன் பாடிய பாடல்களை கேட்டருளிய பரமர்;

காதலாளர் போற்றக் கடவூர் மயானம் மேய - பக்தர்கள் போற்றக் கடவூர் மயானத்தில் விரும்பி உறையும்;

பேதை பங்கில் உடையார் பெரிய பெருமான் அடிகளே - உமைபங்கர் பெரிய பெருமான் அடிகள்; (பேதை - பெண்);

9)

அரியும் அயனும் நேடி அடியும் முடியும் அறியா

எரியின் உருவர் கொடியில் ஏறு காட்டும் ஒருவர்

கரியின் உரிவை போர்த்தார் கடவூர் மயானம் தன்னைப்

பிரிய கில்லார் எங்கள் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

அரியும் அயனும் நேடி அடியும் முடியும் அறியா எரியின் உருவர் - திருமாலும் பிரமனும் அடிமுடி தேடிக் காணாதவாறு நீண்ட ஜோதி-வடிவினர்; (நேடுதல் - தேடுதல்);

கொடியில் ஏறு காட்டும் ஒருவர் - இடபக்கொடியை உடைய ஒப்பற்றவர்; (ஒரு - ஒப்பின்மை)

கரியின் உரிவை போர்த்தார் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவர்; (கரி - யானை); (உரிவை - தோல்);

கடவூர் மயானம் தன்னைப் பிரியகில்லார் எங்கள் பெரிய பெருமான் அடிகளே - திருக்கடவூர் மயானத்தை நீங்காமல் உறைபவர் எம் பெரிய பெருமான் அடிகள்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.68.4 - "நினைப்பவர் மனம் நீங்ககில்லானை");

10)

நெற்றி நீறு பூசா நீசர் சொல்லை விடுமின்

கற்றைச் சடையர் கடலின் கரிய விடமுண் மிடறர்

கற்ற வர்க்கு நல்லர் கடவூர் மயானம் மேய

பெற்றம் ஊர்தி பேணும் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

நெற்றி நீறு பூசா நீசர் சொல்லை விடுமின் - நெற்றியில் திருநீற்றைப் பூசாத கீழோர் சொற்களை மதியாமல் நீங்குங்கள்; (மின் - ஏவற்பன்மை விகுதி);

கற்றைச் சடையர் - கற்றையாகத் திகழும் சடையை உடையவர்;

கடலின் கரிய விடம் உண் மிடறர் - கடலில் தோன்றிய கரிய ஆலகாலத்தை உண்ட கண்டர்; (மிடறு - கண்டம்);

கற்றவர்க்கு நல்லர் - தம்மை வணங்கக் கற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்பவர்;

கடவூர் மயானம் மேய - திருக்கடவூர் மயானத்தில் உறையும்;

பெற்றம் ஊர்தி பேணும் பெரிய பெருமான் அடிகளே - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய பெரிய பெருமான் அடிகள்; (பெற்றம் - எருது);

11)

அடியார் வேண்டும் எல்லாம் அன்றே அருளும் ஐயர்

வடியார் சூலம் மழுவாள் மறிமான் ஏந்தி வருவார்

கடியார் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய

பிடியார் நடையாள் கணவர் பெரிய பெருமான் அடிகளே.

அடியார் வேண்டும் எல்லாம் அன்றே அருளும் ஐயர் - அடியவர்கள் விரும்பிய வரங்களையெல்லாம் உடனே அருள்கின்ற தலைவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 5.38.2 - "தொழுதெழுவார்க்கெலாம் பின்னை என்னார் பெருமானடிகளே");

வடி ஆர் சூலம் மழுவாள் மறிமான் ஏந்தி வருவார் - கூர்மை மிக்க சூலாயுதம், மழுவாயுதம், மான்கன்று இவற்றையெல்லாம் கையில் ஏந்தியவர்; (வடி - கூர்மை); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; நிறைதல்);

கடி ஆர் சோலை சூழ்ந்த கடவூர் மயானம் மேய - வாசனை நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருக்கடவூர் மயானத்தில் உறையும்; (கடி - வாசனை);

பிடி ஆர் நடையாள் கணவர் பெரிய பெருமான் அடிகளே - பெண்யானை போன்ற நடையுடைய உமைக்குக் கணவரான பெரிய பெருமான் அடிகள்; (பிடி - பெண்யானை); (ஆர்தல் - ஒத்தல்);

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

P.525 - நனிபள்ளி - துளியுகு கண்ணினராய்

2020-09-26

P.525 - நனிபள்ளி (புஞ்சை)

-----------

(சந்தக் கலித்துறை - தானன தானன தானன தானன தானனா);

(விளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் - வாய்பாடு);

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.8.1 - "சடையுடையானும் நெய்யாடலானும்")

1)

துளியுகு கண்ணின ராய்த்தொழு தொண்டருக் கென்றுமே

எளியவன் வெவ்வினை தீர்ப்பவன் ஏறமர் எம்மிறை

குளிர்மதி வாழ்ந்திடும் வேணியில் கூவிளம் சூடினான்

நளிர்பொழில் சூழ்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

துளி உகு கண்ணினராய்த் தொழு தொண்டருக்கு என்றுமே எளியவன் - கண்ணீர் கசிய மனம் உருகி வழிபடும் பக்தர்களுக்கு என்றும் எளியவன்; (உகுத்தல் - சிந்துதல்; சொரிதல்); (திருவாசகம் - அச்சப்பத்து - 8.35.4 - "துளியுலாம் கண்ணராகித்");

வெவ்வினை தீர்ப்பவன் - அவர்களது கொடிய வினையைத் தீர்த்து அருள்பவன்;

ஏறு அமர் எம் இறை - இடபத்தை வாகனமாக விரும்பிய எம் இறைவன்; (ஏறு - எருது); (அமர்தல் விரும்புதல்);

குளிர்-மதி வாழ்ந்திடும் வேணியில் கூவிளம் சூடினான் - குளிர்ச்சி பொருந்திய சந்திரன் வாழும் சடையில் வில்வம் சூடியவன்; (கூவிளம் - வில்வம்);

நளிர்-பொழில் சூழ் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - குளிர்ச்சி பொருந்திய சோலை சூழ்ந்த திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்; (நளிர்தல் - குளிர்தல்); (ஏ - ஈற்றசை); (* நற்றுணை அப்பன் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்);

2)

உறும்பழ வல்வினை தீர்ந்திட ஒண்கழல் வாழ்த்தினார்

பெறும்பதம் என்றுயர் வானருள் பெற்றியன் பிஞ்ஞகன்

குறும்பெரு நற்றவர் போற்றிய கூர்மழு வாளினன்

நறும்பொழில் சூழ்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

உறும் பழ-வல்வினை தீர்ந்திட ஒண்கழல் வாழ்த்தினார் பெறும் பதம் என்று உயர்-வான் அருள் பெற்றியன், பிஞ்ஞகன் - வந்தடையும் பழைய வல்வினைகள் தீரவேண்டி ஒளியுடைய கழல் அணிந்த திருவடியை வழிபட்டவர்கள் பெறும் நன்னிலை என்று சிவலோகத்தை அருளும் இயல்புடையவன், தலைக்கோலம் உடையவன்; (உறுதல் - அடைதல்); (ஒண்மை - ஒளி; அழகு); (பதம் - பதவி); (பிஞ்ஞகன் - தலைக்கோலம் உடையவன்);

குறும்-பெரு-நற்றவர் போற்றிய கூர்-மழுவாளினன் - குறுகிய வடிவமும் பெரிய நல்ல தவமும் உடையவரான அகஸ்தியர் வழிபாடு செய்த பெருமான், கூரிய மழுவை ஏந்தியவன்; (குறும் பெரு நற்றவர் - குறுமுனிவர் - அகஸ்தியர்); (* அகஸ்தியருக்கு அருளிய தலம் - தலபுராணச் செய்தி);

நறும்பொழில் சூழ் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - மணம் கமழும் சோலை சூழ்ந்த திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

3)

சொல்லணி மாலைகள் சூட்டிய தொண்டருக் கன்பினன்

எல்லியிற் பேய்க்கணம் கொள்ளிகள் ஏந்திட ஆடுவான்

மெல்லிடை மாதொரு பங்கினன் மென்சிறை வண்டினம்

நல்லிசை ஆர்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

சொல் அணி மாலைகள் சூட்டிய தொண்டருக்கு அன்பினன் - பாமாலைகள் பாடி வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அன்பு உடையவன்;

எல்லியில் பேய்க்கணம் கொள்ளிகள் ஏந்திட ஆடுவான் - இரவில் பூதகணங்கள் கொள்ளிகளை விளக்காக ஏந்தக் கூத்து ஆடுபவன்; (எல்லி - இரவு);

மெல்லிடை மாது ஒரு பங்கினன் - மெல்லிய இடையை உடைய உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்;

மென்சிறை வண்டினம் நல்லிசை ஆர் நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - மெல்லிய சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் இனிய இசையை ஒலிக்கின்ற (சோலை சூழ்ந்த) திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.78.11 - "மென்சிறைவண் டியாழ்முரல் விளநகர்");

4)

வம்பலர் மாமலர் கொண்டடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம்

வெம்பவம் மாய்த்தருள் செய்பவன் வெள்விடை ஊர்தியன்

உம்பர்கள் உய்ந்திடக் கந்தனை ஈன்றருள் உத்தமன்

நம்பெரு மான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

வம்பு-அலர் மாமலர் கொண்டு அடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம் வெம்பவம் மாய்த்து அருள் செய்பவன் - மணம் கமழும் சிறந்த பூக்களால் திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களது கொடிய பிறவிப்பிணியை அழித்து அருள்பவன்; (வம்பு - வாசனை); (அலர்தல் - பரத்தல்); (பவம் - பிறவி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.12.5 - "வம்பலரும் மலர்க்கோதை பாகம் மகிழ் மைந்தனும்");

வெள்விடை ஊர்தியன் - வெண்ணிற இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்;

உம்பர்கள் உய்ந்திடக் கந்தனை ஈன்றருள் உத்தமன் - தேவர்கள் உய்யும் பொருட்டு முருகனை ஈன்று அருளிய உத்தமன்;

நம் பெருமான் - நம் தலைவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

5)

வெஞ்சினக் காலனை வீட்டிட மென்கழல் வீசினான்

செஞ்சுடர் போல்திகழ் மேனியன் சேவமர் சேவகன்

அஞ்சிய தேவரைக் காத்திட ஆழ்கடல் கக்கிய

நஞ்சையுண் டான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

வெஞ்சினக் காலனை வீட்டிட மென்கழல் வீசினான் - கொடிய சினம் உடைய கூற்றுவனை அழிக்கக் கழல் அணிந்த மென்மையான பாதத்தை வீசி உதைத்தவன்; (வீட்டுதல் - கொல்லுதல்);

செஞ்சுடர் போல் திகழ் மேனியன் - சிவந்த தீப் போன்ற திருமேனி உடையவன்;

சே அமர் சேவகன் - எருதினை ஊர்தியாக விரும்பிய வீரன்; (சே - எருது); (சேவகன் - வீரன்);

அஞ்சிய தேவரைக் காத்திட ஆழ்கடல் கக்கிய நஞ்சை உண்டான் - அஞ்சி வந்து அடி அடைந்த தேவர்களைக் காத்துப் பாற்கடல் உமிழ்ந்த ஆலகாலத்தை உண்டவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

6)

கரைமனத் தால்தினம் கைதொழு காதலர்க் காப்பவன்

அரையினில் நாணெனப் பாம்பினை ஆர்த்தவன் ஊர்தொறும்

இரவினை ஏற்றுழல் பெற்றியன் ஏந்திழை பங்கினன்

நரைவிடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

கரை-மனத்தால் தினம் கைதொழு காதலர்க் காப்பவன் - கரையும் மனத்தோடு தினமும் கைகூப்பி வழிபடும் அன்பரைக் காப்பவன்; (காதலர்க் காப்பவன் - காதலரைக் காப்பவன்; இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகையில் உயர்திணையில் பொருளின் தெளிவு கருதி வல்லொற்று மிகும்);

அரையினில் நாண் எனப் பாம்பினை ஆர்த்தவன் - அரைநாணாகப் பாம்பைக் கட்டியவன்; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

ஊர்தொறும் இரவினை ஏற்று உழல் பெற்றியன் - பல ஊர்களில் யாசித்தலை மேற்கொண்டு திரியும் பெருமையுடையவன்; (இரவு - யாசித்தல்); (பெற்றி - பெருமை);

ஏந்திழை பங்கினன் - உமைபங்கன்; (ஏந்திழை - பெண்);

நரைவிடையான் - வெள்ளை ஏற்றை வாகனமாக உடையவன்; (நரை - வெண்மை);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

7)

புதியவன் தொன்மையன் முக்கணன் புண்ணியன் என்றெலாம்

துதிசெயும் அன்பரின் நெஞ்சுறை சுந்தரன் நம்பரன்

மதியமும் மத்தமும் வன்னியும் வைத்திடு செஞ்சடை

நதியுடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

புதியவன், தொன்மையன், முக்கணன், புண்ணியன், என்றெலாம் துதிசெயும் அன்பரின் நெஞ்சு உறை சுந்தரன் - புதியவன், பழையவன், முக்கண்ணன், புண்ணிய வடிவினன், என்று பலவாறு போற்றி வணங்கும் பக்தர்களின் நெஞ்சில் உறைகின்ற அழகன்;

நம் பரன் - நம் மேலான தலைவன்;

மதியமும் மத்தமும் வன்னியும் வைத்திடு செஞ்சடை நதி உடையான் - சந்திரன், ஊமத்தமலர், வன்னி இவற்றையெல்லாம் சூடிய செஞ்சடையில் கங்கையை உடையவன்; (மதியம் - சந்திரன்); (மத்தம் - ஊமத்தமலர்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.32.1 - "வன்னியு மத்தமு மதிபொதி சடையினன்");

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

8)

மிக்கெழு கோபமு கைத்திட வெற்பினைப் பேர்த்தவன்

துக்கம டைந்தழ வேவொரு தூவிரல் ஊன்றினார்

அக்கர வம்புனை மார்பினர் அன்றினர் முப்புரம்

நக்கெரித் தார்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பரே.

மிக்கு எழு கோபம் உகைத்திட வெற்பினைப் பேர்த்தவன் துக்கம் அடைந்து அழவே ஒரு தூ விரல் ஊன்றினார் - பொங்கி எழுந்த கோபம் உந்தியதால் ஓடிப்போய்க் கயிலைமலையைப் பெயர்த்தவனான இராவணன் துக்கமுற்று அழும்படி ஒரு தூய பாதவிரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவர்; (உகைத்தல் - செலுத்துதல்);

அக்கு அரவம் புனை மார்பினர் - எலும்பையும் பாம்பையும் (மாலையாக) மார்பில் அணிந்தவர்; (அக்கு - எலும்பு);

அன்றினர் முப்புரம் நக்கு எரித்தார் - பகைத்த அசுரர்களது முப்புரங்களைச் சிரித்து எரித்தவர்; (அன்றினர் - பகைத்தவர்); (பட்டினத்து அடிகள் - திருவிடைமருதூர் மும்மணிக்கோவை - 11.28.16 - "அன்றினர் புரங்கள் அழலிடை அவியக்");

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பரே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பரான சிவபெருமானார்;

9)

பூவுறை வான்அரி போற்றிய பூரணன் கொக்கதன்

தூவலி னான்விளக் கின்திரி தூண்டிய ஓரெலி

மாவலி யாய்ப்பிறப் பித்தவன் மாமறை ஓதிய

நாவுடை யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

பூ உறைவான், அரி போற்றிய பூரணன் - தாமரைப்பூவில் உறையும் பிரமனும், திருமாலும் வணங்க நின்ற முழுமுதற் கடவுள்;

கொக்கு-அதன் தூவலினான் - கொக்கின் இறகைச் சூடியவன்; (கொக்கிறகு - 1. ஒரு பூவின் பெயர்; 2. கொக்கு வடிவில் இருந்த குரண்டாசுரனை அழித்த அடையாளம்); (தூவல் - இறகு); (மறை - மறையினார், பிறை - பிறையினார், இவை போலத், தூவல் - தூவலினான்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.26.4 - "மறையினார் மழுவாளினார் மல்கு பிறையினார்"); (அப்பர் தேவாரம் - 5.55.4 - "கொக்கின் தூவலும் கூவிளங் கண்ணியும்");

விளக்கின் திரி தூண்டிய ஓர் எலி மாவலியாய்ப் பிறப்பித்தவன் - அணையவிருந்த தீபத்தின் திரியைச் தற்செயலாகத் தூண்டி அதனை நன்கு எரியச்செய்த ஓர் எலியை மகாபலியாகப் பிறக்கும்படி செய்தவன்; (இது திருமறைக்காட்டில் நடந்த நிகழ்ச்சி); (அப்பர் தேவாரம் - 4.49.8 - "நிறை மறைக்காடு-தன்னில் நீண்டெரி தீபந்-தன்னைக் கறைநிறத்து எலி தன் மூக்குச் சுட்டிடக் கனன்று தூண்ட");

மாமறை ஓதிய நாவுடையான் - வேதங்களைப் பாடியருளியவன்;

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

10)

பொச்சம னத்தினர் சொல்லிடு பொய்யுரை நீங்குமின்

உச்சியில் ஒண்மதி சூடிய உத்தமன் ஒற்றியும்

கச்சியும் நின்றவன் அன்பொடு கல்லினை வீசினும்

நச்சிடு வான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

பொச்ச-மனத்தினர் சொல்லிடு பொய்யுரை நீங்குமின் - குற்றம் மிக்க மனத்தையுடையவர்கள் சொல்லும் பொய்ம்மொழிகளை நீங்குங்கள்; (பொச்சம் - குற்றம்; பொய்); (மின் - ஏவற்பன்மை விகுதி);

உச்சியில் ஒண்மதி சூடிய உத்தமன் - சென்னிமேல் பிரகாசிக்கும் சந்திரனைச் சூடியவன்;

ஒற்றியும் கச்சியும் நின்றவன் - திருவொற்றியூரிலும் கச்சியேகம்பத்திலும் நீங்காமல் உறைபவன்;

அன்பொடு கல்லினை வீசினும் நச்சிடுவான் - பக்தியோடு கல்லை எறிந்தாலும் (பூவாக) விரும்பி ஏற்று அருள்பவன்; (நச்சுதல் - விரும்புதல்); (சாக்கிய நாயனார் வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்தில் காண்க; அவர் வாழ்ந்த ஊர் காஞ்சிபுரம்);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

11)

மின்னென மார்பினில் நூல்திகழ் வேதியன் நீதியன்

பன்மணி ஆர்முடி வானவர் பைங்கழல் ஏத்திட

இன்னமு தாவிடம் உண்டொளி ஏறுமி டற்றினில்

நன்மணி யான்நனி பள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே.

மின் என மார்பினில் நூல் திகழ் வேதியன் - மின்னல் போல மார்பில் பூணூல் விளங்கும் வேதியன்; (வேதியன் - வேதத்தை அருளிச் செய்தவன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.21.2 - "வேதியன் விடையுடை விமலன்");

நீதியன் - நீதிவடிவாய் விளங்குபவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.33.7 - "நீதியர் நெடுந்தகையர்");

பன்மணி ஆர் முடி வானவர் பைங்கழல் ஏத்திட - பல மணிகள் பொருந்திய கிரீடம் அணிந்த தேவர்கள் அழகிய கழல் அணிந்த திருவடியைத் துதிக்க;

இன்னமுதா விடம் உண்டு ஒளி ஏறு மிடற்றினில் நன்மணியான் - இனிய அமுதம்போல் ஆலகாலத்தை உண்டு ஒளி மிகுகின்ற நல்ல மணியைக் கண்டத்தில் உடையவன்; (அமுதா - அமுதாக);

நனிபள்ளியில் நற்றுணை அப்பனே - திருநனிபள்ளியில் உறைகின்ற நற்றுணை அப்பனான சிவபெருமான்;

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

P.524 - செம்பொன்பள்ளி - கையினால் மலர்கள்

2020-09-25

P.524 - செம்பொன்பள்ளி (செம்பனார் கோயில்)

-----------

(அறுசீர் விருத்தம் - விளம் மா தேமா - அரையடி வாய்பாடு; விளச்சீர் வரும் இடத்தில் ஒரோவழி மாங்காய்ச்சீர் வரலாம்) (திருநேரிசை அமைப்பு)

(திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 4.29.1 - "ஊனினுள் ளுயிரை வாட்டி")

(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.8.1 - "இறைகளோ டிசைந்த இன்பம்")

1)

கையினால் மலர்கள் தூவும் .. காதலர்க் கன்பி னானே

மெய்யனே மேனி மீது .. வெண்பொடி பூசி ஆடும்

செய்யனே சூல பாணீ .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

ஐயனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

கையினால் மலர்கள் தூவும் காதலர்க்கு அன்பினானே - கையால் பூக்களைத் தூவி வணங்கும் அன்பருக்கு அன்புடையவனே;

மெய்யனே - மெய்ப்பொருளே;

மேனிமீது வெண்பொடி பூசி ஆடும் செய்யனே - சிவந்த திருமேனிமேல் வெண்ணீற்றைப் பூசி ஆடுபவனே; (செய்யன் - செம்மேனி உடையவன்);

சூலபாணீ - சூலபாணியே;

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி ஐயனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற தலைவனே; (செய் - வயல்);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க; (பெரியபுராணம் - திருஞான சம்பந்தர் புராணம் - 12.28.865 - "ஐயனே அடியனேனை அஞ்சலென்று அருளவல்ல மெய்யனே");

2)

அருவமும் உருவும் ஆன .. அண்ணலே நெற்றிக் கண்ணா

மருவமர் குழலி பங்கா .. மண்டையோ டங்கை ஏந்தித்

தெருவினில் உழலும் செல்வா .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அரவனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

அருவமும் உருவும் ஆன அண்ணலே - அருவமும் உருவமும் ஆன பெருமானே;

நெற்றிக் கண்ணா - முக்கண்ணனே;

மரு-அமர் குழலி பங்கா - வாசக்குழல் உமையைப் பங்கில் உடையவனே; (மரு - வாசனை); (* மருவமர் குழலி - மருவார்குழலி - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

மண்டையோடு அங்கை ஏந்தித் தெருவினில் உழலும் செல்வா - கையில் மண்டையோட்டை ஏந்தித் தெருவில் பிச்சைக்கு உழலும் செல்வனே;

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அரவனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற நாகாபரணனே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

3)

இன்பனே உன்னை என்றும் .. ஏத்திடும் என்நா வென்ற

அன்பினார் காழி வேந்தர்க்(கு) .. ஆவடு துறையில் அன்று

செம்பொனா யிரமும் தந்தாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அம்பொனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

"இன்பனே உன்னை என்றும் ஏத்திடும் என் நா" என்ற அன்பினார் காழி-வேந்தர்க்கு - "இன்பவடிவினனே, என் நாக்கு உன்னை என்றும் துதிக்கும்" என்று பாடிய அன்பர் சீகாழிப் பிள்ளையாருக்கு (= திருஞான சம்பந்தருக்கு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.4.4 - "வெந்துயர் தோன்றியோர் வெருவுறினும் எந்தாய் உன் அடியலால் ஏத்தாதென்நா");

ஆவடுதுறையில் அன்று செம்பொன் ஆயிரமும் தந்தாய் - திருவாவடுதுறையில் முன்னர் ஆயிரம் பொற்காசுகள் அளித்தவனே; (ஆயிரமும் - உம் - அசை); (அப்பர் தேவாரம் - 4.56.1 - "கழுமலவூரர்க்கு அம்பொன் ஆயிரம் கொடுப்பர் போலும் ஆவடு துறையனாரே"); (* திருஞான சம்பந்தருக்குத் திருவாவடுதுறையில் ஈசன் ஆயிரம் பொன் அளித்த வரலாற்றைப் பெரியபுராணத்திற் காண்க);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அம்பொனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அழகிய பொன் போன்றவனே; (அப்பர் தேவாரம் - 6.46.1 - "அம்பொன்னை ஆவடுதண் துறையுள் மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்துய்ந்தேனே");

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

4)

அங்கமா றோது நாவா .. அணிபொழில் ஆனைக் காவிற்

பைங்கணேற் றாயு னக்குப் .. பந்தர்செய் சிலந்தி தன்னைச்

செங்கணான் ஆக்க வல்லாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அங்கணா அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

அங்கம்-ஆறு ஓது நாவா - ஆறங்கம் ஓதியவனே;

அணிபொழில் ஆனைக்காவில் பைங்கண் ஏற்றாய் உனக்குப் பந்தர்செய் சிலந்திதன்னைச் செங்கணான் ஆக்க வல்லாய் - அழகிய சோலை சூழ்ந்த திருவானைக்காவில் பசிய கண்ணை உடைய இடபத்தை ஊர்தியாக உடைய உனக்குப் பந்தலிட்டுத் தொண்டுசெய்த சிலந்தியைக் கோச்செங்கட்சோழன் ஆக்கியவனே; (பந்தர் - பந்தல்); (செங்கணான் - செங்கண்ணான்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அங்கணா - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அருள்நோக்கம் உடையவனே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

5)

உண்டவன் னஞ்சு தன்னை .. ஒருமணி செய்த கண்டா

வண்டறை கொன்றை வன்னி .. மதியணி சடையில் கங்கைத்

தெண்டிரை கரந்த தேவா .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அண்டனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

உண்ட வன்-நஞ்சுதன்னை ஒரு மணி செய்த கண்டா - உண்ட கொடிய ஆலகாலத்தை ஒப்பற்ற மணி ஆக்கிய கண்டத்தை உடையவனே;

வண்டு அறை கொன்றை, வன்னி, மதி அணி சடையில் கங்கைத் தெண்திரை கரந்த தேவா - வண்டுகள் ஒலிக்கும் கொன்றைமலர், வன்னி, சந்திரன் இவற்றை அணிந்த சடையில் கங்கையின் தெளிந்த அலைகளை ஒளித்த தேவனே; (திரை - அலை); (கரத்தல் - ஒளித்தல்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அண்டனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற கடவுளே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

6)

ஏற்றினைக் கொடியில் வைத்த .. ஏந்தலே மாணி வாழக்

கூற்றினை உதைத்த பாதா .. குஞ்சரத் துரிவை போர்த்தாய்

சீற்றமார் நாகத் தாராய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

ஆற்றனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

ஏற்றினைக் கொடியில் வைத்த ஏந்தலே - இடபச்சின்னம் பொறித்த கொடியை உடைய அரசனே;

மாணி வாழக் கூற்றினை உதைத்த பாதா - மார்க்கண்டேயர் வாழ்வதற்காகக் காலனை உதைத்த பாதனே; (மாணி - இங்கே, மார்க்கண்டேயர்);

குஞ்சரத்து உரிவை போர்த்தாய் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவனே; (குஞ்சரம் - யானை); (உரிவை - தோல்);

சீற்றம் ஆர் நாகத்-தாராய் - சீற்றம் மிக்க பாம்பை மாலையாக அணிந்தவனே; (தார் - மாலை);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி ஆற்றனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற கங்காதரனே / நன்னெறியாக உள்ளவனே; (ஆறு - நதி; வழி); (அப்பர் தேவாரம் - 4.74.5 - "இருஞ்சடைக் கற்றைதன்மேல் ஆற்றனை");

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

7)

எய்ப்பிலா வாழ்வை அன்பர்க்(கு) .. இனிதருள் புரியும் ஈசா

ஒப்பிலா வாக்கின் மன்னர் .. உய்ந்திடக் கடலில் கல்லைத்

தெப்பமே ஆக்க வல்லாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அப்பனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

எய்ப்பு-இலா வாழ்வை அன்பர்க்கு இனிது-அருள் புரியும் ஈசா - துன்பமற்ற வாழ்வினைப் பக்தர்களுக்கு இனிதே அருளும் ஈசனே; (எய்ப்பு - இளைப்பு);

ஒப்பு-இலா வாக்கின்-மன்னர் உய்ந்திடக் கடலில் கல்லைத் தெப்பமே ஆக்க வல்லாய் - ஒப்பற்ற திருநாவுக்கரசர் உய்யும்படி கடலில் கல்லைத் தெப்பம்போல் மிதக்கச்செய்து காத்தவனே; (தெப்பமே - ஏ - அசை; தேற்றம் என்றும் கொள்ளலாம்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அப்பனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற தந்தையே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

8)

வரையினை இடந்த மூர்க்கன் .. மணிமுடி பத்த டர்த்தாய்

தரையினில் ஆழி கீறிச் .. சலந்தரன் தனைத்த டிந்தாய்

திரையணி சடையி னானே .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அரையனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

வரையினை இடந்த மூர்க்கன் மணிமுடி பத்து அடர்த்தாய் - கயிலைமலையைப் பெயர்த்த மூர்க்கனான இராவணனது கிரீடம் அணிந்த பத்துத்-தலைகளையும் நசுக்கியவனே; (வரை - மலை); (இடத்தல் - பெயர்த்தல்); (மூர்க்கன் - மூடன்; கடுஞ்சினம் உடையவன்);

தரையினில் ஆழி கீறிச் சலந்தரன்தனைத் தடிந்தாய் - தரையில் ஒரு சக்கரத்தை வரைந்து அதுகொண்டு சலந்தரனை வெட்டியவனே; (ஆழி - வட்டம்; சக்கரம்); (தடிதல் - வெட்டுதல்; அழித்தல்);

திரை அணி சடையினானே - சடையில் கங்கையை அணிந்தவனே; (திரை - அலை; நதி);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அரையனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அரசனே; (அரையன் - அரசன்);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

9)

வெற்பையோர் குடையா ஏந்து .. வெண்ணெயுண் மாலி னோடு

பொற்பதார் பூவி னானும் .. போற்றிட நீண்ட சோதீ

சிற்பரா தேவ தேவா .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அற்புதா அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

வெற்பை ஓர் குடையா ஏந்து வெண்ணெய் உண் மாலினோடு பொற்பது ஆர் பூவினானும் போற்றிட நீண்ட சோதீ - (கிருஷ்ணாவதாரத்தில்) மலையை ஒரு குடையாக ஏந்தியவனும் வெண்ணெய் உண்டவனுமான திருமாலும் அழகிய தாமரைப்பூவில் இருக்கும் பிரமனும் (அடிமுடி தேடிப்) போற்றுமாறு எல்லையின்றி நீண்ட ஜோதியே; (வெற்பு - மலை); (பொற்பு - அழகு; அது - பகுதிப்பொருள்விகுதி);

சிற்பரா - சிற்பரனே; (சிற்பரன் - சித் பரன் - அறிவிற்கு எட்டாதவன் - கடவுள்);

தேவதேவா - தேவாதிதேவனே;

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அற்புதா - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அற்புதனே;

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

10)

கறைமலி நெஞ்சர் சொல்லும் .. கட்டுரை நீங்கி நாளும்

நறைமலர் தூவி நாமம் .. நவில்பவர் இடர்கள் தீர்ப்பாய்

சிறையளி பாடு சோலை .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அறவனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

கறை மலி நெஞ்சர் சொல்லும் கட்டுரை நீங்கி நாளும் நறைமலர் தூவி நாமம் நவில்பவர் இடர்கள் தீர்ப்பாய் - குற்றம் மிக்க நெஞ்சத்தை உடையவர்கள் சொல்லும் பொய்களை மதியாமல் நீங்கித் தினமும் தேன்மலர் தூவித் திருப்பெயரை ஓதுபவர்களது துன்பங்களைத் தீர்ப்பவனே; (கட்டுரை - பொய்); (நறை - தேன்; வாசனை); (நவில்தல் - சொல்தல்);

சிறை-அளி பாடு சோலை செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அறவனே - சிறகுகளையுடைய வண்டுகள் பாடும் சோலையும் வயலும் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற அறவடிவினனே; (சிறை - சிறகு); (அளி - வண்டு); (சோலை செய் - சோலையும் வயலும்; உம்மைத்தொகை);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

11)

முனமொரு கணையை ஏவி .. முப்புரம் சுட்ட மூர்த்தீ

வனமலர் அம்பை ஏவும் .. மதனனை நீறு செய்தாய்

சினவிடை ஒன்ற மர்ந்தாய் .. செய்யணி செம்பொன் பள்ளி

அனகனே அடிய னேனை .. அஞ்சலென் றருள்செய் யாயே.

முனம் ஒரு கணையை ஏவி முப்புரம் சுட்ட மூர்த்தீ - முன்பு ஒரு கணையை எய்து முப்புரங்களை எரித்த கடவுளே; (முனம் - முன்னம்);

வன-மலர் அம்பை ஏவும் மதனனை நீறு செய்தாய் - அழகிய மலர்க்கணையை ஏவும் மன்மதனைச் சாம்பல் ஆக்கியவனே; (வனம் - அழகு); (மதனன் - மன்மதன்);

சின-விடை ஒன்று அமர்ந்தாய் - சினக்கின்ற இடபத்தை ஊர்தியாக விரும்பியவனே; (அமர்தல் - விரும்புதல்);

செய் அணி செம்பொன்பள்ளி அனகனே - வயல் சூழ்ந்த திருச்செம்பொன்பள்ளியில் உறைகின்ற தூயவனே; (அனகன் - பாவம் அற்றவன்);

அடியனேனை "அஞ்சல்" என்று அருள்செய்யாயே - "அஞ்சாதே" என்று சொல்லி அடியேனுக்கு அருள்க;

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------