P.516 - கங்கைகொண்ட சோழபுரம் - தவியா வாழ்வை

2020-08-29

P.516 - கங்கைகொண்ட சோழபுரம்

-----------

(12 பாடல்கள்)

(அறுசீர் விருத்தம் - மா மா மா மா மா காய் - வாய்பாடு; அடியீற்றுச்சீர் எல்லாம் மாங்காய்ச்சீர்)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.67.1 - "வேதம் ஓதி வெண்ணூல் பூண்டு")

(சுந்தரர் தேவாரம் - 7.95.1 - "மீளா அடிமை")

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;

1)

தவியா வாழ்வைத் தாழ்ந்தார்க் கருள்வார் சடைமேற் பிறையாளர்

செவியோர் தோடர் சேவூர் கின்ற சிவனார் இடமென்பர்

கவிநால் வகையால் காதற் புலவர் கழலைத் துதிசெய்யக்

கவினார் கின்ற கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

தவியா வாழ்வைத் தாழ்ந்தார்க்கு அருள்வார் - தலைவணங்கும் பக்தர்களுக்குத் துன்பமில்லா வாழ்வை அருள்பவர்; (தாழ்தல் - வணங்குதல்);

சடைமேல் பிறையாளர் - சடையின்மேல் பிறையைச் சூடியவர்;

செவி ஓர் தோடர் - ஒரு காதில் தோடு அணிந்தவர்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.78.4 - "உடல் செய்யர் செவியில் தோடர்");

சே ஊர்கின்ற சிவனார் இடம் என்பர் - இடபத்தை வாகனமாக உடைய சிவபெருமானார் உறையும் தலம் ஆவது; (சே - எருது);

கவி நால்வகையால் காதற்-புலவர் கழலைத் துதிசெய்யக் - அன்புடைய புலவர்கள் நால்வகைக் கவிகள் பாடித் திருவடியைப் போற்றுகின்ற; (காதல் - அன்பு); (கவி நால்வகை - நாற்கவி - ஆசுகவி, மதுரகவி, சித்திரகவி, வித்தாரகவி என்ற நால்வகைக் கவி);

கவின் ஆர்கின்ற கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - அழகிய கங்கைகொண்ட சோழபுரம்; (கவின் - அழகு); (ஆர்தல் - நிறைதல்; பொருந்துதல்);

2)

அல்லும் பகலு(ம்) மார்க்கண் டேயர் அன்பால் தொழும்போது

கொல்லும் எண்ணம் கொண்ட கூற்றைக் குமைத்த மலர்ப்பாதர்

வெல்லும் வில்லா வெற்பை ஏந்தும் வீரர் இடமென்பர்

கல்லும் கதைசொல் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

அல்லும் பகலும் மார்க்கண்டேயர் அன்பால் தொழும்போது - மார்க்கண்டேயர் இராப்பகலாகப் பக்தியோடு வழிபாடு செய்தபொழுது;

கொல்லும் எண்ணம் கொண்ட கூற்றைக் குமைத்த மலர்ப்பாதர் - அவரைக் கொல்ல எண்ணி நெருங்கிய காலனைத் தமது மலர்ப்பாதத்தால் உதைத்து அழித்த பெருமானார்; (குமைத்தல் - அழித்தல்);

வெல்லும் வில்லா வெற்பை ஏந்தும் வீரர் இடம் என்பர் - முப்புரங்களை எரித்த நாளில் வெற்றியுடைய வில்லாக மேருமலையை ஏந்திய வீரரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது;

கல்லும் கதை சொல் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - கல்லிலே அழகிய சிற்பங்கள் திகழும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

3)

இகழும் தக்கன் தலையை வெட்டி எரியில் இட்டங்கே

பகனங் கண்ணைப் பறித்த பரமர் பாத மலர்தன்னைப்

புகழும் அன்பர் வினைகள் தீர்க்கும் புனிதர் இடமென்பர்

ககனம் ஓங்கு கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

இகழும் தக்கன் தலையை வெட்டி எரியில் இட்டு அங்கே - ஈசனை இகழ்ந்து அவவேள்வி செய்த தக்கனது தலையை வெட்டித் தீயில் இட்டு, அவ்விடத்தில்; (தக்கன் செய்த வேள்வியை அழித்த வரலாற்றைக் கந்தபுராணத்தில் காண்க);

பகன் அம்-கண்ணைப் பறித்த பரமர் - சூரியர்களுள் ஒருவனான பகன் என்பவனது அழகிய கண்ணைப் பிடுங்கிய பரமர்; (அம் - அழகு); (அப்பர் தேவாரம் - 6.96.9 - "எச்சன் நிணத்தலை கொண்டார் பகன்கண் கொண்டார்");

பாதமலர்தன்னைப் புகழும் அன்பர் வினைகள் தீர்க்கும் புனிதர் இடம் என்பர் - அவரது திருவடித்-தாமரையைப் புகழும் பக்தர்களது வினையைத் தீர்க்கும் புனிதரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது;

ககனம் ஓங்கு கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - வானம் ஓங்கும் (கோபுரம் / விமானம் திகழும்) கங்கைகொண்ட சோழபுரம்; (ககனம் - ஆகாயம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.24.3 - "வானம் ஓங்கு கோயில் அவர்போலாம்");

4)

வெண்ணெய் நல்லூர் வியலூர் மேயார் வெண்ணூல் திகழ்மார்பர்

பெண்ணை ஒருபால் பாக மாகப் பேணும் பெருமானார்

மண்ணைச் சுமந்த மதுரைச் சொக்கர் மன்னும் இடமென்பர்

கண்ணைக் கவரும் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

வெண்ணெய்நல்லூர் வியலூர் மேயார் - திருவெண்ணெய்நல்லூர், திருவியலூர் முதலிய தலங்களில் உறைபவர்;

வெண்ணூல் திகழ் மார்பர் - திருமார்பில் பூணூல் அணிந்தவர்;

பெண்ணை ஒருபால் பாகமாகப் பேணும் பெருமானார் - உமையை இடப்பக்கத்தில் ஒரு பாகமாக விரும்பிய பெருமானார்;

மண்ணைச் சுமந்த மதுரைச் சொக்கர் மன்னும் இடம் என்பர் - பிட்டுக்கு மண் சுமந்த மதுரைச் சொக்கநாதரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது; (மன்னுதல் - தங்குதல்);

கண்ணைக் கவரும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - நம் கண்ணைக் கவரும் அழகிய கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

5)

முற்றா மதிய(ம்) முடிமேல் வைத்த முக்கட் பெருமானார்

நற்றா ராக நாகம் பூண்ட நாதர் புர(ம்)மூன்று

செற்றார் கையில் சிரமொன் றேந்தும் செல்வர் இடமென்பர்

கற்றார் பேணும் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

முற்றா மதியம் முடிமேல் வைத்த முக்கட் பெருமானார் - இளந்திங்களைத் தலைமேல் அணிந்த முக்கண்ணர்;

நல்-தாராக நாகம் பூண்ட நாதர் - நல்ல மாலையாகப் பாம்பை அணிந்த தலைவர்; (தார் - மாலைவகை);

புரம்-மூன்று செற்றார் - முப்புரங்களை அழித்தவர்; (செறுதல் - அழித்தல்);

கையில் சிரம் ஒன்று ஏந்தும் செல்வர் இடம் என்பர் - கையில் (பிச்சைப்பாத்திரமாகப்) பிரமனது மண்டையோட்டை ஏந்தும் செல்வரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது;

கற்றார் பேணும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - கற்றவர்கள் விரும்பிப் போற்றும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

6)

வாரு லாவு(ம்) முலையாள் பங்கர் வலிய விடமுண்ட

சீரு லாவும் திருமா மிடறர் சேரும் இடமென்பர்

ஏரு லாவும் வயல்கள் சூழ எழிற்கோ புர(ம்)மீது

காரு லாவும் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

வார் உலாவும் முலையாள் பங்கர் - கச்சு அணிந்த முலையினளான உமையை ஒரு பங்கில் உடையவர்; (வார் - முலைக்கச்சு); (உலாவுதல் - சூழ்தல்);

வலிய விடம் உண்ட சீர் உலாவும் திரு-மா-மிடறர் சேரும் இடம் என்பர் - ஆலகாலத்தை உண்ட புகழ் திகழும் அழகிய திருநீலகண்டரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது; (சீர் - அழகு; நன்மை; பெருமை; புகழ்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.33.4 - "கொக்கரவர் கூன்மதியர் கோபர் திருமேனிச் செக்கரவர் சேருமிடம் என்பர்"):

ஏர் உலாவும் வயல்கள் சூழ - கலப்பைகள் இயங்குகின்ற அழகிய வயல்களால் சூழப்பெற்று; (ஏர் - கலப்பை; அழகு); (உலாவுதல் - இயங்குதல்);

எழில்-கோபுரம்-மீது கார் உலாவும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - அழகிய கோபுரத்தின்மீது மேகம் உலவுகின்ற கங்கைகொண்ட சோழபுரம்; (கார் - மேகம்); (உலாவுதல் - சஞ்சரித்தல்);

7)

பாட்டும் பாடிப் பரவும் பத்தர் பழைய வினையெல்லாம்

வீட்டும் ஈசர் வென்றி விடையர் மேய இடமென்பர்

வாட்டும் பசியைத் தீர்க்கும் வளமார் வயல்கள் புடைசூழக்

காட்டும் கவினார் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

பாட்டும் பாடிப் பரவும் பத்தர் பழைய வினையெல்லாம் வீட்டும் ஈசர் - பாட்டுகளும் பாடித் துதிக்கும் பக்தர்களது பழவினையைத் தீர்க்கும் ஈசர்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.91.1 - "பாட்டும் பாடிப் பரவித் திரிவார் ஈட்டும் வினைகள் தீர்ப்பார் கோயில்");

வென்றி-விடையர் மேய இடம் என்பர் - வெற்றியுடைய இடபத்தை வாகனமாக உடைய சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது;

வாட்டும் பசியைத் தீர்க்கும் வளம் ஆர் வயல்கள் புடைசூழக் காட்டும் - கொடிய பசியைத் தீர்க்கும் வளம் மிக்க வயல்களால் சூழப்பெற்ற;

கவின் ஆர் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - அழகிய கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

8)

எண்டோள் ஈசர் மலையை எடுத்தான் ஈரைந் தலைதோள்கள்

புண்டான் ஆக விரலை ஊன்றிப் போர்வாள் அருள்செய்தார்

உண்டார் நஞ்சை உம்பர் ஏத்தும் ஒருவர் இடமென்பர்

கண்டார் வியக்கும் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

எண்தோள் ஈசர் மலையை எடுத்தான் ஈரைந்தலை தோள்கள் புண்தான் ஆக விரலை ஊன்றிப் போர்வாள் அருள்செய்தார் - எட்டுப் புஜங்களை உடைய ஈசனாரது கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனது பத்துத் தலைகளும் தோள்களும் புண்படும்படி திருப்பாதவிரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கிப், பின் அவனுக்கு இரங்கிச் சந்திரஹாஸம் என்ற வாளை அருள்செய்தவர்; (ஈர்-ஐந்தலை = பத்துத்-தலை); (அப்பர் தேவாரம் - 5.92.11 - "அரக்கன் ஈரைந்தலையும் ஓர் தாளினால் நெருக்கி ஊன்றியிட்டான்"); (எண்+தோள் = எண்டோள், புண்+தான் = புண்டான்);

உண்டார் நஞ்சை - ஆலகாலத்தை உண்டவர்;

உம்பர் ஏத்தும் ஒருவர் இடம் என்பர் - தேவர்களால் துதிக்கப்படும் ஒப்பற்றவரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது; (ஒருவர் - ஒப்பற்றவர்);

கண்டார் வியக்கும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - காண்போர் வியக்கின்ற கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

9)

மண்ணை உண்ட மாலும் வாச மலரின் மேலானும்

நண்ணற் கரிய சோதி வடிவர் நாமம் பலவோதி

உண்ணெக் குருகும் அன்பர்க் கன்பர் உறையும் இடமென்பர்

கண்ணுக் கினிய கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

மண்ணை உண்ட மாலும் வாசமலரின் மேலானும் நண்ணற்கு அரிய சோதி வடிவர் - மண்ணை உண்ட திருமால், தாமரைமேல் இருக்கும் பிரமன், இவர்களால் அடைய ஒண்ணாத ஜோதிப்பிழம்பாகி ஓங்கியவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 4.23.10 - "மண்ணுண்ட மாலவனும் மலர்மிசை மன்னினானும் விண்ணுண்ட திருவுருவம் விரும்பினார் காணமாட்டார்");

நாமம் பல ஓதி உள் நெக்கு உருகும் அன்பர்க்கு அன்பர் உறையும் இடம் என்பர் - அவரது திருநாமங்கள் பலவற்றை ஓதி உள்ளம் நெகிழ்ந்து உருகுகின்ற அன்பர்களுக்கு அன்பு உடையவரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது; (நெகுதல் - கரைதல்; உருகுதல்); (உள்+நெக்கு = உண்ணெக்கு);

கண்ணுக்கு இனிய கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - காண்போர்க்கு இன்பம் தருகின்ற கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

10)

வெந்த நீறு பூச மாட்டா வீணர் உரைசெய்யும்

மந்த வார்த்தை மதிக்க வேண்டா வாழ்த்தித் தலைசாய்த்துச்

சிந்தை செய்வார்க் கின்பம் அருளும் சிவனார் இடமென்பர்

கந்தம் கமழும் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

வெந்த நீறு பூச மாட்டா வீணர் உரைசெய்யும் மந்த வார்த்தை மதிக்க வேண்டா - சுட்ட திருநீற்றைப் பூசாத வீணர்கள் சொல்கின்ற அறிவற்ற சொற்களை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (மந்தம் - அறிவுமழுக்கம்; அற்பம்);

வாழ்த்தித் தலைசாய்த்துச் சிந்தை-செய்வார்க்கு இன்பம் அருளும் சிவனார் இடம் என்பர் - வாயால் வாழ்த்தித், தலையால் வணங்கி, மனத்தால் தியானிக்கும் அன்பர்களுக்கு இன்பம் அருளும் சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது; (தலைசாய்த்தல் - தலையைத் தாழ்த்தி வணங்குதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.60.3 - "கையால் தொழுது தலைசாய்த்து உள்ளம் கசிவார்கள்");

கந்தம் கமழும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம்தானே - வாசனை கமழும் கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

11)

பழனம் பாசூர் மேய பரமர் பாத(ம்) நாள்தோறும்

தொழநம் வினையைத் தொலைவித் தருளும் துணைவர் சுடுநீற்றர்

பழனி நின்ற குமரற் கத்தர் பயிலும் இடமென்பர்

கழனி சூழ்ந்த கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

பழனம் பாசூர் மேய பரமர் - திருப்பழனம் திருப்பாசூர் முதலிய தலங்களில் உறையும் பரமர்;

பாதம் நாள்தோறும் தொழ, நம் வினையைத் தொலைவித்து அருளும் துணைவர் - அவரது திருவடியைத் தினமும் தொழுதால் நம் வினையைத் தீர்த்து அருளும் துணைவர்;

சுடுநீற்றர் - சுட்ட திருநீற்றைப் பூசியவர்;

பழனி நின்ற குமரற்கு அத்தர் பயிலும் இடம் என்பர் - பழனியில் நின்ற முருகனுக்குத் தந்தையாரான சிவனார் உறையும் தலம் ஆவது; (குமரன்+கு = குமரற்கு = குமரனுக்கு);

கழனி சூழ்ந்த கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - வயல்கள் சூழ்ந்த கங்கைகொண்ட சோழபுரம்; (கழனி - வயல்);

12)

பெரிதும் சிறிதும் பெண்ணும் ஆணும் பிறவு மாய்ப்பேணார்க்(கு)

அரிதும் போற்றும் அன்பர்க் கெளிதும் ஆய பெருமானார்

எருதும் ஊர்தி ஆகும் அரனார் ஈரச் சடையீசர்

கருதும் இடமாம் கங்கை கொண்ட சோழ புரந்தானே.

பெரிதும் சிறிதும் பெண்ணும் ஆணும் பிறவுமாய்ப் - எவற்றினும் பெரியவன், எவற்றினும் நுண்ணியன், பெண், ஆண், அலி எல்லாம் ஆகி; (பிற - மற்றவை); (திருவிசைப்பா - கருவூர்த் தேவர் - 9.13.6 - "அண்டம்ஓர் அணுவாம் பெருமைகொண்டு அணுஓர் அண்டமாம் சிறுமைகொண்டு");

பேணார்க்கு அரிதும், போற்றும் அன்பர்க்கு எளிதும் ஆய பெருமானார் - வழிபடாதவர்களால் அடையப்படாதவனும், விரும்பி வணங்கும் பக்தர்களால் எளிதில் அடையப்படுபவனும் ஆன பெருமானார்; (பேணுதல் - போற்றுதல்; வழிபடுதல்);

எருதும் ஊர்தி ஆகும் அரனார் - (யானை, குதிரை, முதலியவற்றைக் கருதாமல்) எருதை வாகனமாக விரும்பிய ஹரனார்;

ஈரச்-சடை ஈசர் - குளிர்ந்த சடையுடைய ஈசர்; (ஈரம் - குளிர்ச்சி); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.90.2 - "ஈர வார்சடை தன்மேல் இளம்பிறை அணிந்த எம் பெருமான்");

கருதும் இடம் ஆம் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் தானே - அப்பெருமானார் விரும்பி உறையும் தலம் ஆவது கங்கைகொண்ட சோழபுரம்;

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

T.248 - வழுவூர் - நஞ்சென எழுநசைகள்

2020-08-28

T.248 - வழுவூர் - நஞ்சென எழுநசைகள்

-----------

(வண்ணவிருத்தம்;

தந்தன தனதனன தாத்தன

தந்தன தனதனன தாத்தன

தந்தன தனதனன தாத்தன .. தனதான)

(Similar to - சஞ்சல சரித பரநாட்டர்கள் - திருப்புகழ் - கருவூர் - but with slightly different seer-split of the same syllabic pattern sequence)

நஞ்சென எழுநசைகள் ஆர்த்திள

.. .. நங்கையர் மயலதனில் வீழ்த்திட

.. .. நன்றென உரைசெயல்கள் ஆற்றிட .. நினையாமல்

.. நந்திட விரையுமடி யேற்கணி

.. .. நந்தன வனமலர்க ளாற்றின(ம்)

.. .. நம்பியு னடிபரவி ஏத்திடு(ம்) .. மனமீயாய்

குஞ்சரம் உரிவலவ பூத்திரள்

.. .. கொண்டுனை வழிபடுநி லாப்புனை

.. .. குஞ்சியின் மிசையரவும் ஏற்றிய .. திரிசூலா

.. கொண்டலின் உயரு(ம்)முடி காட்டிடு

.. .. குன்றெடு மடையன்வலி தீர்த்தருள்

.. .. கொண்டொரு படைநல்கிய கீர்த்திமை .. உடையானே

அஞ்சிய சுரரதிடர் தீர்த்திட

.. .. அன்றினர் எயில்களெரி மூட்டியொர்

.. .. அன்பரை முடுகியடை கூற்றுதை .. கழலானே

.. அன்றரி பிரமனிகல் வார்த்தைகள்

.. .. நின்றிட உனதடியை வாழ்த்திட

.. .. அங்கியின் உருவிலெழு மூத்தவ .. மழுவாளா

வஞ்சிநு ணிடையுடைய பார்ப்பதி

.. .. மங்கையை மகிழ்நுதலில் நேத்திர

.. .. வன்புலி அதளரையில் வீக்கிய .. விறலானே

.. மஞ்சடை பொழிலிலிசை ஆர்த்தடை

.. .. வண்டின(ம்) மகிழுமிட மாய்த்திகழ்

.. .. வண்பதி புரிசைவழு வூர்ச்சிவ .. பெருமானே.

பதம் பிரித்து:

நஞ்சு என எழு-நசைகள் ஆர்த்து இள-

.. .. நங்கையர் மயலதனில் வீழ்த்திட,

.. .. நன்று என உரை-செயல்கள் ஆற்றிட .. நினையாமல்,

.. நந்திட விரையும் அடியேற்கு அணி

.. .. நந்தனவன மலர்களால் தின(ம்)

.. .. நம்பி உன் அடி-பரவி ஏத்திடு(ம்) .. மனம் ஈயாய்;

குஞ்சரம் உரி-வலவ; பூத்திரள்

.. .. கொண்டு உனை வழிபடு நிலாப் புனை

.. .. குஞ்சியின்மிசை அரவும் ஏற்றிய .. திரிசூலா;

.. கொண்டலின் உயரு(ம்)முடி காட்டிடு

.. .. குன்று எடு மடையன் வலி தீர்த்து, அருள்

.. .. கொண்டு ஒரு படை நல்கிய கீர்த்திமை .. உடையானே;

அஞ்சிய சுரரது இடர் தீர்த்திட,

.. .. அன்றினர் எயில்கள் எரி மூட்டி, ஒர்

.. .. அன்பரை முடுகி அடை கூற்று உதை .. கழலானே;

.. அன்று அரி பிரமன் இகல் வார்த்தைகள்

.. .. நின்றிட, உனது அடியை வாழ்த்திட,

.. .. அங்கியின் உருவில் எழு மூத்தவ; .. மழுவாளா;

வஞ்சி-நுண் இடையுடைய பார்ப்பதி

.. .. மங்கையை மகிழ், நுதலில் நேத்திர;

.. .. வன்-புலி அதள் அரையில் வீக்கிய .. விறலானே;

.. மஞ்சு அடை பொழிலில் இசை ஆர்த்து அடை

.. .. வண்டின(ம்) மகிழும் இடமாய்த் திகழ்

.. .. வண்-பதி புரிசை-வழுவூர்ச் சிவ .. பெருமானே.

* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;

நஞ்சு என எழு நசைகள் ஆர்த்து இள-நங்கையர் மயல் அதனில் வீழ்த்திட - விஷம் போல எழுகின்ற ஆசைகள் கட்டி இளம்பெண்கள்மேல் மயக்கம் என்பதில் தள்ள; (நசை - ஆசை); (ஆர்த்தல் - பிணித்தல்; கட்டுதல்); (மயல் - மயக்கம்);

நன்று என உரை செயல்கள் ஆற்றிட நினையாமல் - நற்செயல் என்று சொல்லப்படும் செயல்களைச் செய்ய எண்ணாமல்;

நந்திட விரையும் அடியேற்கு - அழிய விரையும் எனக்கு; (நந்துதல் - கெடுதல்; சாதல்);

அணி நந்தனவன மலர்களால் தின(ம்) நம்பி உன் அடிபரவி ஏத்திடு(ம்) மனம் ஈயாய் - அழகிய பூந்தோட்டத்து மலர்களால் தினமும் விரும்பி உன் திருவடியை வணங்கும் மனத்தைத் தந்து அருள்வாயாக; (அணி - அழகு); (நந்தனவனம் - பூந்தோட்டம்); (நம்புதல் - விரும்புதல்); (பரவுதல் - புகழ்தல்; பாடுதல்; துதித்தல்); (ஏத்துதல் - துதித்தல்);

குஞ்சரம் உரி வலவ - யானையை உரித்த வல்லவனே; (குஞ்சரம் - ஆனை); (உரித்தல் - தோலை உரித்தல்); (வலவன் - வல்லவன்);

பூத்திரள்கொண்டு உனை வழிபடு நிலாப் புனை குஞ்சியின்மிசை அரவும் ஏற்றிய திரிசூலா - பல பூக்களால் உன்னை வழிபாடு செய்த திங்களைப் புனைந்த திருமுடியின்மேல் பாம்பையும் வைத்த சூலபாணியே; (குஞ்சி - சென்னி);

கொண்டலின் உயரு(ம்) முடி காட்டிடு குன்று எடு மடையன் வலி தீர்த்து, அருள்கொண்டு ஒரு படை நல்கிய கீர்த்திமை உடையானே - மேகங்களினும் உயர்கின்ற சிகரத்தை உடைய கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எடுத்த அறிவீனனான இராவணனது வலிமையை அழித்துப், பின் அவனுக்கு இரங்கி ஒப்பற்ற சந்திரஹாஸம் என்ற வாளையும் வரமருளிய புகழை உடையவனே; (கொண்டல் - மேகம்); (இன் - ஐந்தாம்வேற்றுமை உருபு); (வலி - வலிமை); (படை - ஆயுதம்; இங்கே, சந்திரஹாஸம் என்ற வாள்); (கீர்த்திமை - புகழ்);

அஞ்சிய சுரரது இடர் தீர்த்திட, அன்றினர் எயில்கள் எரி மூட்டி - அச்சம்கொண்ட தேவர்களது துன்பத்தைத் தீர்க்கும் பொருட்டுப், பகைத்த அசுரர்களது முப்புரங்களை எரித்து; (அன்றினர் - பகைவர்); (எயில் - கோட்டை);

ஒர் அன்பரை முடுகி அடை கூற்று உதை கழலானே - ஒப்பற்ற பக்தரான மார்க்கண்டேயரை விரைந்து நெருங்கிய காலனைத் திருவடியால் உதைத்தவனே; (ஒர் - ஓர் - ஒப்பற்ற; குறுக்கல் விகாரம்); (முடுகுதல் - விரைந்துசெல்லுதல்; நெருங்கிவருதல்);

அன்று அரி பிரமன் இகல் வார்த்தைகள் நின்றிட, உனது அடியை வாழ்த்திட, அங்கியின் உருவில் எழு மூத்தவ - முற்காலத்தில் திருமால் பிரமன் இருவரும் தம்மில் மாறுபாடுகொண்டு பேசிய வாது ஒழியும்படியும், உன் திருவடியை வணங்கும்படியும், (அவர்களால் அடிமுடி அறிய ஒண்ணாத) ஜோதி வடிவில் உயர்ந்த மேலோனே; (இகல்தல் - மாறுபடுதல்); (நிற்றல் - ஒழிதல்); (அங்கி - நெருப்பு); (மூத்தவன் - மேலோன்);

மழுவாளா - மழுவை ஏந்தியவனே;

வஞ்சி நுண்- இடையுடைய பார்ப்பதி மங்கையை மகிழ், நுதலில் நேத்திர - கொடி போன்ற சிற்றிடையை உடைய பார்வதியை விரும்பும் நெற்றிக்கண்ணனே; (வஞ்சி - வஞ்சிக்கொடி); (பார்ப்பதி - பார்வதி); (மகிழ்தல் - விரும்புதல்); (நுதல் - நெற்றி); (பார்ப்பதி மங்கை - உமைமங்கை என்று வருவதுபோல்); (அப்பர் தேவாரம் - 5.9.7 - "உருவினாள் உமைமங்கையொர் பாகமாய் மருவினாய்");

வன்-புலி-அதள் அரையில் வீக்கிய விறலானே - வலிய புலியின் தோலை அரையில் ஆடையாகக் கட்டிய பெருமையுடையவனே; (வன்மை - வலிமை); (அதள் - தோல்); (வீக்குதல் - கட்டுதல்); (விறல் - வெற்றி; வீரம்; பெருமை);

மஞ்சு அடை பொழிலில் இசை ஆர்த்து அடை வண்டின(ம்) மகிழும் இடமாய்த் திகழ் வண்-பதி புரிசை வழுவூர்ச் சிவபெருமானே - மேகம் அடையும் சோலையில் இசை பாடி அடையும் வண்டுகள் இன்புறும் இடமாகித் திகழும் வளம் மிக்க தலமும் மதிலால் சூழப்பெற்றதுமான வழுவூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானே; (அணி - அழகு); (மஞ்சு - மேகம்); (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்); (வண் - வளம்); (புரிசை - மதில்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.3.3 - "செழும்புரிசைத் தெளிச்சேரியீர்");

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------

P.515 - கடம்பூர் - கொடியிலொரு விடையுடையான்

2020-08-23

P.515 - கடம்பூர் (மேலக்கடம்பூர்)

-----------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.47.1 - "மட்டிட்ட புன்னை")

* ஊரின் பெயர் கடம்பூர். கோயிலின் பெயர் கரக்கோயில். (அப்பர் தேவாரம் - 5.19.1 - "கடம்பூர்க் கரக்கோயிலே").

1)

கொடியிலொரு விடையுடையான் கூர்மழுவாட் படையுடையான்

துடியிடையாள் சோதிமின் னம்மையவள் மணவாளன்

கடிபொழிலில் வண்டறையும் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அடிகளமு தின்னுருவன் அடிமலரைப் புகழ்நாவே.

கொடியில் ஒரு விடை உடையான் - இடபக்கொடியை உடையவன்;

கூர்-மழுவாட்படை உடையான் - கூரிய மழுவாயுதத்தை ஏந்தியவன்;

துடி-இடையாள் சோதிமின்னம்மைஅவள் மணவாளன் - உடுக்கை போன்ற சிற்றிடையை உடையவளும் சோதிமின்னம்மை என்ற திருநாமம் உடையவளுமான உமைக்குக் கணவன்; (* சோதிமின்னம்மை - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

கடிபொழிலில் வண்டு அறையும் கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - வாசனை மிகுந்த சோலையில் வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற; (கடி - வாசனை);

அடிகள், அமுதின் உருவன் அடிமலரைப் புகழ் நாவே - சுவாமி, அமுதின் வடிவானவன், அவன் திருவடித்தாமரையை நாவே நீ புகழ்வாயாக; (அமுதின்னுருவன் - ன் ஒற்று விரித்தல் விகாரம்); ("அமுது, இன்-உருவன்" என்று பிரித்தும் பொருள்கொள்ளலாம் - அமுது ஒத்தவன், இனிய உருவம் உடையவன்); (* அமிர்தகடேசுவரர் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்);

2)

தருவொன்றின் கீழிருந்து தருமத்தை விளக்கியவன்

உருவென்றும் அருவென்றும் உரைகடந்து நின்றபரன்

கருவண்டார் பொழில்சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அருவிடமுண் டிருள்கண்டன் அடியிணையைப் புகழ்நாவே.

தரு ஒன்றின்கீழ் இருந்து தருமத்தை விளக்கியவன் - கல்லாலமரத்தின்கீழ் வீற்றிருந்து சிவதர்மத்தை உபதேசித்தவன்; (தரு - மரம் - கல்லாலமரம்);

உரு என்றும் அரு என்றும் உரை கடந்து நின்ற பரன் - உருவம் உடையவன் ஆகியும் உருவம் அற்றவன் ஆகியும் சொல்லைக் கடந்த பரமன்;

கருவண்டு ஆர் பொழில் சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கரிய வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற சோலை சூழ்ந்த கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);

அருவிடம் உண்டு இருள் கண்டன் அடியிணையைப் புகழ் நாவே - கொடிய விடத்தை உண்டு இருண்ட கண்டத்தை உடைய சிவபெருமானது இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;

3)

புதியமலர் பலதூவிப் பொன்னடியை வானவர்கோன்

துதிசெயக்கண் டருள்புரிந்தான் தோடணிந்த செவியுடையான்

கதிர்நுழையாப் பொழில்சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

மதியணிசெஞ் சடையண்ணல் மலரடியைப் புகழ்நாவே.

புதிய மலர் பல தூவிப் பொன்னடியை வானவர்கோன் துதிசெயக்கண்டு அருள்புரிந்தான் - நாண்மலர்கள் தூவிப் பொற்பாதத்தை இந்திரன் வணங்க, அவனுக்கு அருள்செய்தவன்; (* இத்தலத்தில் இந்திரன் வழிபட்டதைத் தலவரலாற்றில் காண்க);

தோடு அணிந்த செவி உடையான் - ஒரு காதில் தோடு அணிந்தவன்;

கதிர் நுழையாப் பொழில் சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - வெயில் புகாத அடர்ந்த சோலை சூழ்ந்த கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

மதி அணி செஞ்சடை அண்ணல் மலரடியைப் புகழ் நாவே - சந்திரனைச் செஞ்சடையில் சூடிய பெருமானது மலர்ப்பாதத்தை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;

4)

நாமமது மறவாது நாள்தோறும் நினைவார்க்குச்

சேமநிதி ஆகியவன் சேவேறும் செம்பெருமான்

காமருபூம் பொழில்சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

தூமதியச் சடையெந்தை துணையடியைப் புகழ்நாவே.

நாமமது மறவாது நாள்தோறும் நினைவார்க்குச் சேமநிதி ஆகியவன் - திருநாமத்தை மறத்தல் இன்றித் தினந்தோறும் தியானிப்பவர்களுக்கு வைப்புநிதி ஆனவன்; (சேமநிதி - வைப்புநிதி);

சே ஏறும் செம்பெருமான் - இடபவாகனம் உடைய செம்மேனிப் பெருமான்; (சே - எருது);

காமரு பூம்பொழில் சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - அழகிய பூஞ்சோலை சூழ்ந்த கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற; (காமரு - அழகிய);

தூ-மதியச்-சடை எந்தை துணையடியைப் புகழ் நாவே - தூய வெண்திங்களை அணிந்த சடையுடைய எம் தந்தையின் இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;

5)

நூலணியும் மார்பனது நூறுபத்துப் பேர்சொல்லிப்

பாலனைய நீறணிந்து பதம்போற்று முனிவாழக்

காலனையன் றுதைசெய்தான் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

சேலனைய கண்ணிபங்கன் சேவடியைப் புகழ்நாவே.

நூல் அணியும் மார்பனது நூறுபத்துப்-பேர் சொல்லிப், பால் அனைய நீறு அணிந்து பதம் போற்று முனி வாழக் - பூணூல் அணிந்த திருமார்பனது ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லிப், பால் போன்ற வெண்ணீற்றைப் பூசித், திருவடியை வணங்கிய முனிவரான மார்க்கண்டேயர் இறவாமல் வாழும்படி; (நூறுபத்து - ஆயிரம்);

காலனை அன்று உதைசெய்தான் - காலனை முன்பு உதைத்தவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

சேல் அனைய கண்ணி-பங்கன் சேவடியைப் புகழ் நாவே - சேல்மீன் போன்ற கண்ணுடைய உமையை ஒரு பங்கில் உடைய பெருமானது சிவந்த திருவடியை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;

6)

கொய்ம்மாநன் மலர்தூவிக் கும்பிட்ட அடியார்கள்

இம்மாயப் பிறவியற இனிதருளும் எம்பெருமான்

கைம்மாவின் உரிபோர்த்தான் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

மைம்மான மணிகண்டன் மலரடியைப் புகழ்நாவே.

கொய்ம்-மா-நன்மலர் தூவிக் கும்பிட்ட அடியார்கள் இம்-மாயப்-பிறவி அற இனிது-அருளும் எம்பெருமான் - கொய்த அழகிய நல்ல மலர்களைத் தூவி வணங்கிய பக்தர்கள் இந்த மாயப்பிறவிகள் தீரும்படி இனிதே அருளும் எம்பெருமான்;

கைம்மாவின் உரி போர்த்தான் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவன்; (கைம்மா - யானை); (உரி - தோல்);

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

மைம்-மான மணிகண்டன் மலரடியைப் புகழ் நாவே - கரிய பெருமையுடைய மணி அணிந்த கண்டனது மலர்ப்பாதத்தை, நாவே நீ புகழ்வாயாக; (மை - கருநிறம்) (மானம் - பெருமை); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.38.6 - "மைம்மான மணிநீல கண்டத்தெம் பெருமான்");

7)

குங்கிலியக் கலயருக்குக் குபேரனது செல்வமருள்

சங்கரன்முன் ஒருகணையால் தடமதில்மூன் றெய்தபிரான்

கங்குலினில் நடமாடி கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

பொங்கரவ அரைநாணன் பொன்னடியைப் புகழ்நாவே.

குங்கிலியக் கலயருக்குக் குபேரனது செல்வம் அருள் சங்கரன் - திருக்கடவூரில் குங்கிலியக் கலயருக்குக் குபேரனது பெருஞ்செல்வத்தை அருளிய சங்கரன்; (பெரியபுராணம் - குங்கிலியக் கலயர் புராணம் - 12.11.14 - "அன்பர் அங்கிருப்ப நம்பர் அருளினால் அளகை வேந்தன் தன் பெருநிதியம் தூர்த்து .... மன்பெரும் செல்வமாக்கி வைத்தனன் மனையில் நீட");

முன் ஒரு கணையால் தடமதில் மூன்று எய்த பிரான் - முன்பு ஓர் அம்பால் பெரிய முப்புரங்களையும் எய்த பெருமான்; (தடம் - பெரிய);

கங்குலினில் நடமாடி - இரவில் கூத்தாடுபவன்; (கங்குல் - இரவு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.73.11 - "கழுது துஞ்சும் கங்குல் ஆடும் கானூர் மேயானை");

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

பொங்கு-அரவ அரைநாணன் - சீறுகின்ற பாம்பை அரைநாணாகக் கட்டியவன்;

பொன்னடியைப் புகழ் நாவே - அப்பெருமானது பொன் போன்ற திருவடியை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;

8)

மலைவீச முயன்றவன்றன் மணிமுடிகள் பத்தடர்த்தான்

வலைவீசும் அதிபத்தர் வானுறைய அருள்செய்தான்

கலைமான்கை ஏந்தியவன் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அலைசேர்செஞ் சடையண்ணல் அடியிணையைப் புகழ்நாவே.

மலை வீச முயன்றவன்-தன் மணிமுடிகள் பத்து அடர்த்தான் - கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எறிய முயன்ற இராவணனது பத்துத் தலைகளையும் நசுக்கியவன்; (அடர்த்தல் - நசுக்குதல்);

வலைவீசும் அதிபத்தர் வான் உறைய அருள்செய்தான் - (நாகப்பட்டினத்தில் வாழ்ந்த) மீனவரான அதிபத்த நாயனார் சிவலோகத்தில் இனிது உறைய அருள்புரிந்தவன்;

கலைமான் கை ஏந்தியவன் - கையில் மான்கன்றை ஏந்தியவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

அலை சேர் செஞ்சடை அண்ணல் அடியிணையைப் புகழ் நாவே - சிவந்த சடையில் கங்கையைத் தாங்கும் பெருமானது இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;

9)

மண்ணகழ்ந்த மாலோடு மலரவனும் காணொண்ணா

வண்ணமன்று வளர்சோதி வடிவாகி நின்றசிவன்

கண்ணிலங்கு(ம்) நெற்றியினான் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அண்ணலங்கை எரியேந்தி அடியிணையைப் புகழ்நாவே.

மண் அகழ்ந்த மாலோடு மலரவனும் காணொண்ணா வண்ணம் அன்று வளர்சோதி வடிவு ஆகி நின்ற சிவன் - நிலத்தை அகழ்ந்து தேடிய திருமாலாலும் பூமேல் உறையும் பிரமனாலும் காண ஒண்ணாதபடி முன்பு எல்லையின்றி நீண்ட ஜோதி வடிவில் நின்ற சிவன்; (காணொண்ணா - காண ஒண்ணாத; தொகுத்தல் விகாரம்);

கண் இலங்கும் நெற்றியினான் - நெற்றிக்கண்ணன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

அண்ணல் அங்கை எரி ஏந்தி அடியிணையைப் புகழ் நாவே - கையில் தீயை ஏந்தியவனான அப்பெருமானது இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக; (ஏந்தி - ஏந்தியவன்);

10)

ஓர்நாளும் உண்மைதனை உரையார்தம் சொல்லொழிந்து

நார்மேவு நெஞ்சோடு நாடியவர் நலிவறுப்பான்

கார்மேவு கண்டத்தன் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

சீர்மேவு சிவபெருமான் திருவடியைப் புகழ்நாவே.

ஓர் நாளும் உண்மைதனை உரையார்தம் சொல் ஒழிந்து - ஒருநாளும் உண்மையைப் பேசாதவர்கள் சொல்லும் பொய்களை நீங்கி;

நார் மேவு நெஞ்சோடு நாடியவர் நலிவு அறுப்பான் - அன்பு பொருந்திய நெஞ்சோடு விரும்பி வழிபடும் அன்பர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன்; (நார் - அன்பு); (மேவுதல் - பொருந்துதல்); (நலிவு - துன்பம்); (அறுத்தல் - இல்லாமற் செய்தல்);

கார் மேவு கண்டத்தன் - கருமை பொருந்திய கண்டத்தை உடையவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

சீர் மேவு சிவபெருமான் திருவடியைப் புகழ் நாவே - அழகும் நன்மையும் பொருந்திய சிவபெருமானது திருவடியை, நாவே நீ புகழ்வாயாக; (சீர் - அழகு; நன்மை; செல்வம்);

11)

ஒருமணிபோல் செம்மேனி உடையானே ஓலமென்ற

பருமணியார் முடித்தேவர் பலர்க்கிரங்கி அருள்செய்த

கருமணியார் கண்டத்தன் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அருமணியின் அடிபரவ அற்றொழியும் அருவினையே.

"ஒரு மணிபோல் செம்மேனி உடையானே, ஓலம்" என்ற - "ஒப்பற்ற பவளம் போலச் சிவந்த திருமேனியை உடையவனே! ஓலம்" என்று இறைஞ்சிய;

பருமணி ஆர் முடித் தேவர் பலர்க்கு இரங்கி அருள்செய்த - பருத்த மணிகள் பொருந்திய கிரீடங்களை அணிந்த தேவர்கள் பலருக்கும் இரங்கி அருளிய;

கருமணி ஆர் கண்டத்தன் - கரிய மணி போல் திகழும் கண்டத்தை உடையவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

அருமணியின் அடி பரவ அற்று-ஒழியும் அருவினையே - அரிய மணி போன்ற சிவபெருமானது திருவடியைப் போற்றிப் புகழ்ந்தால் நம் தீர்த்தற்கு அரிய வினையெல்லாம் தீர்ந்தொழியும்; (அறுதல் - தீர்தல்; இல்லாமற்போதல்); (அற்று ஒழியும் - ஒருபொருட்பன்மொழி);

வி. சுப்பிரமணியன்

-----------