Showing posts with label அந்தாதி. Show all posts
Showing posts with label அந்தாதி. Show all posts

Monday, April 27, 2026

P.475 - பராய்த்துறை - ஆவினில் ஐந்துகந்து

2019-06-29

P.475 - பராய்த்துறை

---------------------------------

(கலிவிருத்தம் - விளம் விளம் மா கூவிளம் - வாய்பாடு; மூன்றாம் சீர் குறிலில் முடியும்)

(அந்தாதி - "ஆவினில்" என்று தொடங்கி "ஆகுமே" என்று முடிந்து மண்டலித்துவரும்)

(அப்பர் தேவாரம் - 4.11.1 - "சொற்றுணை வேதியன்")

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.22.1 - "துஞ்சலும் துஞ்சலி லாத")


1)

ஆவினில் ஐந்துகந் தாடி நான்மறை

நாவினன் முடிமிசை நாறு கொன்றையன்

தேவியொர் பங்கினன் திருப்ப ராய்த்துறைக்

கோவினைத் தொழுதெழக் குறைகள் தீருமே.


ஆவினில் ஐந்து உகந்து ஆடி - பசுவிடமிருந்து பெறப்படும் பஞ்சகவ்வியத்தால் அபிஷேகம் செய்யப்பெறுபவன்;

நான்மறை நாவினன் - வேதங்களைப் பாடியருளியவன்;

முடிமிசை நாறு கொன்றையன் - சென்னிமேல் மணம் கமழும் கொன்றையைச் சூடியவன்;

தேவி ஒர் பங்கினன் - உமைபங்கன்; (ஒர் - ஓர்; குறுக்கல் விகாரம்);

திருப்பராய்த்துறைக் கோவினைத் தொழுதெழக் குறைகள் தீருமே - திருப்பராய்த்துறையில் உறையும் தலைவனான அப்பெருமானை வழிபட்டால் குறைகள் தீரும்;


2)

தீர்வதற் கருவினை தீர்க்க வல்லவன்

நீர்மலி கங்கையும் நிலவும் நாகமும்

சேர்திரு முடியினன் திருப்ப ராய்த்துறை

ஓர்பவர்க் கின்பங்கள் ஓங்கும் உண்மையே.


தீர்வதற்கு அருவினை தீர்க்க வல்லவன் - தீராத வினைகளைத் தீர்ப்பவன்;

நீர் மலி கங்கையும் நிலவும் நாகமும் சேர் திருமுடியினன் - கங்கை, சந்திரன், பாம்பு இவற்றைத் திருமுடிமேல் அணிந்தவன்;

திருப்பராய்த்துறை ஓர்பவர்க்கு இன்பங்கள் ஓங்கும் உண்மையே - அப்பெருமான் உறைகின்ற திருப்பராய்த்துறையைத் தியானிப்பவர்களுக்கு இன்பம் மிகும், இது நிச்சயம். (ஓர்தல் - எண்ணுதல்);


3)

உண்மையன் எவ்வித ஒப்பும் அற்றவன்

தண்மையன் வெம்மையன் தடவெற் பேந்திய

திண்மலி தோளினன் திருப்ப ராய்த்துறை

ஒண்மதி சூடியை ஓம்பல் இன்பமே.


உண்மையன் - மெய்ப்பொருள்;

எவ்வித ஒப்பும் அற்றவன் - இணையற்றவன்;

தண்மையன் வெம்மையன் - குளிர்ச்சியும் வெம்மையும் ஆயவன்;

தட-வெற்பு ஏந்திய திண்-மலி தோளினன் - பெரிய மேருமலையை (வில்லாக) ஏந்திய வலிமைமிக்க புஜங்களை உடையவன்; (வெற்பு - மலை);

திருப்பராய்த்துறை ஒண்மதி சூடியை ஓம்பல் இன்பமே - திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற அந்தச் சந்திரசேகரனைப் போற்றுதல் இன்பமே; (ஒண்மதி - ஒளியுடைய சந்திரன்); (ஓம்பல் - ஓம்புதல் - பேணுதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.80.4 - "சிற்றம்பலம் மேய இறைவன் கழல் ஏத்தும் இன்பம் இன்பமே");


4)

இன்பினை அடியவர்க் கீயும் முக்கணன்

என்பினைப் பூண்டவன் ஏர்கொள் காவிரித்

தென்கரைத் திகழ்தரு திருப்ப ராய்த்துறைப்

புன்சடை யான்கழல் போற்று நெஞ்சமே.


இன்பினை அடியவர்க்கு ஈயும் முக்கணன் - அடியார்களுக்கு இன்பத்தைத் தரும் நெற்றிக்கண்ணன்; (இன்பு - இன்பம்);

என்பினைப் பூண்டவன் - எலும்பை அணிந்தவன்; (என்பு - எலும்பு);

ஏர்கொள் காவிரித் தென்கரைத் திகழ்தரு திருப்பராய்த்துறைப் - அழகிய காவிரியின் தென்கரையில் திகழ்கின்ற திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற; (ஏர் - அழகு); (தருதல் - ஒரு துணைவினை);

புன்சடையான் கழல் போற்று நெஞ்சமே - செஞ்சடையானது திருவடியை, மனமே நீ வழிபடுவாயாக;


5)

நெஞ்சினில் அன்பொடு நினைந்த மார்க்கண்டர்

உஞ்சிடக் கூற்றினை உதைத்த சங்கரன்

செஞ்சடைப் புண்ணியன் திருப்ப ராய்த்துறை

நஞ்சடை மிடறினன் நாமம் ஓதுமே.


நெஞ்சினில் அன்பொடு நினைந்த மார்க்கண்டர் உஞ்சிடக் - நெஞ்சில் அன்போடு எண்ணி வழிபட்ட மார்க்கண்டேயர் உய்யும்படி; (உஞ்சிட - உய்ந்திட என்பதன் போலி); (அப்பர் தேவாரம் - 5.50.3 - "உஞ்சேன் என்று உகந்தே எழுந்து ஓட்டந்தேன்");

கூற்றினை உதைத்த சங்கரன் - காலனை உதைத்த சங்கரன்;

செஞ்சடைப் புண்ணியன் - செஞ்சடையை உடைய புண்ணியமூர்த்தி;

திருப்பராய்த்துறை நஞ்சு அடை மிடறினன் நாமம் ஓதுமே - திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற ஆலகாலத்தைக் கண்டத்தில் அடக்கிய நீலகண்டன் திருநாமத்தை ஓதுங்கள்; (மிடறு - கண்டம்);


6)

ஓதிவான் ஏத்தநஞ் சுண்ட அண்ணலோர்

பாதிமா தாயவன் பால்வெண் ணீற்றினன்

தீதிலாப் புகழினன் திருப்ப ராய்த்துறைச்

சோதியான் கழல்தொழத் துன்பம் நீங்குமே.


ஓதி வான் ஏத்த நஞ்சு உண்ட அண்ணல் - தேவர்கள் துதித்து வழிபட, அவர்களுக்கு இரங்கி ஆலகாலத்தை உண்ட பெருமான்;

ஓர் பாதி மாது ஆயவன் - ஒரு பாதி பெண் ஆனவன்;

பால்வெண்ணீற்றினன் - பால் போன்ற வெண்ணிறமுடைய திருநீற்றைப் பூசியவன்;

தீது இலாப் புகழினன் - குற்றமற்ற புகழை உடையவன்;

திருப்பராய்த்துறைச் சோதியான் கழல் தொழத் துன்பம் நீங்குமே - திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற ஒளிவடிவினனான சிவபெருமானது திருவடியை வழிபட்டால் துன்பம் விலகும்; (அப்பர் தேவாரம் - 5.90.10 - "மறைய நின்றுளன் மாமணிச் சோதியான்");


7)

நீங்குதற் கருவினை நீக்க வல்லவன்

பூங்கழல் போற்றிடப் பொன்னித் தண்புனல்

தேங்கிடு வயலணி திருப்ப ராய்த்துறைக்

கோங்கொடு சடைமிசைக் கொன்றை சூடியே.


நீங்குதற்கு அருவினை நீக்க வல்லவன், பூங்கழல் போற்றிடப் - அழகிய திருவடியை வணங்கினால் தீராத தீவினையையும் தீர்ப்பவன்;

பொன்னித் தண்புனல் தேங்கிடு வயல் அணி திருப்பராய்த்துறைக் - (திருவடியைப் போற்றுகின்ற அந்தக்) காவிரியின் குளிர்ந்த நீர் தேங்குகின்ற வயல்கள் சூழ்ந்த திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற; (அப்பர் தேவாரம் - 5.2.10 - "தேங்கு நீர் வயல் சூழ் தில்லைக் கூத்தனைப்"); (குறிப்பு : "பூங்கழல் போற்றிடப்" - என்ற சொற்றொடரை இடைநிலைத்தீவகமாய் இருபுறமும் இயைத்துப் பொருள்கொள்ளலும் ஆம். இங்கே, - "பூங்கழல் போற்றிடு அப்-பொன்னித் தண்புனல்");

கோங்கொடு சடைமிசைக் கொன்றை சூடியே - சடையின்மேல் கோங்கமலரையும் கொன்றைமலரையும் சூடியவன்; (அப்பர் தேவாரம் - 6.52.10 - "கோங்குமலர்க் கொன்றையந்தார்க் கண்ணியான் காண்");


8)

சூடெழு நெஞ்சுடைத் தூர்த்தன் பத்துவாய்

பாடிட ஊன்றிய பரமன் நஞ்சணி

சேடியல் மிடறினன் திருப்ப ராய்த்துறை

நாடிய நாதனை நம்பி ஏத்துமே.


சூடு எழு நெஞ்சுடைத் தூர்த்தன் பத்துவாய் பாடிட ஊன்றிய பரமன் - மனம் கொதித்துக் கயிலையைப் பெயர்த்த கொடியவனான இராவணனது பத்து-வாய்களும் பாடும்படி ஒரு விரலை ஊன்றிய பரமன்; (தூர்த்தன் - கொடியோன்);

நஞ்சு அணி சேடு இயல் மிடறினன் - ஆலகாலத்தை அணிந்த பெருமை திகழும் கண்டத்தை உடையவன்; (சேடு - பெருமை; அழகு); (இயல்தல் - பொருந்துதல்); (மிடறு - கண்டம்);

திருப்பராய்த்துறை நாடிய நாதனை நம்பி ஏத்துமே - திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற தலைவனான சிவபெருமானை விரும்பித் துதியுங்கள்; (நம்புதல் - விரும்புதல்; நம்பிக்கை வைத்தல்);


9)

ஏத்திய அடியவர் இடரைத் தீர்ப்பவன்

மூத்தவன் அரியொடு முளரி யான்தொழத்

தீத்திரள் ஆயவன் திருப்ப ராய்த்துறை

நேத்திரம் மூன்றுடை நிமலன் நீர்மையே.


ஏத்திய அடியவர் இடரைத் தீர்ப்பவன் - போற்றும் பக்தர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன்;

மூத்தவன் - அனாதியே உள்ளவன்;

அரியொடு முளரியான் தொழத் தீத்திரள் ஆயவன் - திருமாலும் தாமரைமலர்மேல் உறையும் பிரமனும் தொழுமாறு எல்லையின்றி நீண்ட ஜோதி ஆனவன்; (முளரி - தாமரை);

திருப்பராய்த்துறை - திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற;

நேத்திரம் மூன்றுடை நிமலன் நீர்மையே - முக்கண்ணுடைய தூயன் தன்மைகள் (/பெருமை); (நீர்மை - தன்மை);


10)

நீர்மலி வேணியன் நீற்றைப் பூசிடார்

நேர்மையி லார்உரை நீங்கி வம்மினீர்

சீர்மிக அருளிடும் திருப்ப ராய்த்துறைக்

கார்மலி கண்டனைக் கருதி உய்ம்மினே.


நீர் மலி வேணியன் நீற்றைப் பூசிடார் - கங்காதரனது திருநீற்றைப் பூசாதவர்கள்;

நேர்மை இலார் உரை நீங்கி வம்மின் நீர் - நேர்மையில்லாதவர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகளை நீங்கி வாருங்கள் நீங்கள்;

சீர் மிக அருளிடும் - செல்வம், புகழ், முதலியனவெல்லாம் மிக அருள்கின்ற; (சீர் - செல்வம்; சிறப்பு; புகழ்);

திருப்பராய்த்துறைக் கார் மலி கண்டனைக் கருதி உய்ம்மினே - திருப்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற நீலகண்டனை விரும்பித் தியானித்து வழிபட்டு உய்யுங்கள்; (கார் - கருநிறம்);


11)

உய்தியை நல்கிடும் ஒருவன் உத்தமன்

மைதிகழ் மிடறினன் மலையை வில்லெனச்

செய்தவன் செய்யணி திருப்ப ராய்த்துறை

கைதொழக் கடுவினை கழலல் ஆகுமே.


உய்தியை நல்கிடும் ஒருவன் - முக்தியை அளிக்கும் ஒப்பற்றவன்;

உத்தமன் - மிகவும் சிறந்தவன்;

மை திகழ் மிடறினன் - கருநிறம் திகழும் கண்டம் உடையவன்; (மை - கருநிறம்); (மிடறு - கண்டம்);

மலையை வில் எனச் செய்தவன் - மேருமலையை வில்லாக வளைத்தவன்;

செய் அணி திருப்பராய்த்துறை - அப்பெருமான் உறையும் தலமான வயல் சூழ்ந்த திருப்பராய்த்துறையை; (செய் - வயல்);

கைதொழக் கடுவினை கழலல் ஆகுமே - கையால் தொழுது வணங்கினால் நம் கொடிய வினையெல்லாம் நீங்கும்; (கடுமை - கொடுமை); (கழலல் - கழல்தல் - நீங்குதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.32.3 - "ஏடகம் கண்டு கைதொழுதலுங் கவலைநோய் கழலுமே");


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Tuesday, August 5, 2025

P.433 - ஆமாத்தூர் - பண்டையநாள் பார்வையற்ற

2018-04-20

P.433 - ஆமாத்தூர் (திருவாமாத்தூர்)

---------------------------------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா) (அந்தாதி)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.48.1 - "கண்காட்டு நுதலானும்")


* (ம்) - புணர்ச்சியில் மகர-ஒற்றுக் கெடும் இடம்;


1)

பண்டையநாள் பார்வையற்ற பதினறுவர் தமிழ்பாடித்

தொண்டுபுரி ஆமாத்தூர்ச் சுந்தரனே தூமதியை

இண்டையென எழில்திகழ இருஞ்சடைமேற் புனைந்தவனே

வண்டறையும் கொன்றையனே வல்வினைதீர்த் தருளாயே.


பண்டையநாள் பார்வையற்ற பதினறுவர் தமிழ் பாடித் தொண்டுபுரி ஆமாத்தூர்ச் சுந்தரனே - முற்காலத்தில் பதினாறு குருடர்கள் ஓதுவார்களாகப் பணிசெய்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற அழகனே; (குறிப்பு - இஃது இத்தலத்துக் கல்வெட்டுச் செய்தி); (* அழகியநாதர் - திருவாமாத்தூர் இறைவன் திருநாமம்);

தூமதியை இண்டை என எழில் திகழ இருஞ்சடைமேல் புனைந்தவனே - தூய சந்திரனை இண்டைமாலையாக அழகுறப் பெரிய சடையின்மேல் அணிந்தவனே; (இண்டை - தலையில் அணியும் மாலைவகை); (இருமை - பெருமை);

வண்டு அறையும் கொன்றையனே - வண்டுகள் ஒலிக்கும் கொன்றைமாலையை அணிந்தவனே;

வல்வினை தீர்த்து அருளாயே - என் வலிய வினைகளைத் தீர்த்து அருள்வாயாக;


2)

அருளாயென் றுனையடைந்த அருமுனியைக் காத்தவனே

இருளாரு(ம்) மேதிமிசை ஏறிவரு கூற்றுதைத்தாய்

கருளாரும் கண்டத்தாய் கார்வயல்சூழ் ஆமாத்தூர்ப்

பெருமானே எனு(ம்)நாவைப் பெற்றாரின் புற்றாரே.


"அருளாய் என்று உனை அடைந்த அருமுனியைக் காத்தவனே - "அருள்வாயாக என்று உன்னைச் சரணடைந்த அரிய முனிவரான மார்க்கண்டேயரைக் காத்தவனே;

இருள் ஆரும் மேதிமிசை ஏறிவரு கூற்று உதைத்தாய் - கரிய எருமையின்மேல் ஏறிவரும் காலனை உதைத்தவனே; (இருள் - கறுப்பு); (மேதி - எருமை);

கருள் ஆரும் கண்டத்தாய் - நீலகண்டனே; (கருள் - கறுப்பு);

கார்வயல்சூழ் ஆமாத்தூர்ப் பெருமானே" எனும் நாவைப் பெற்றார் இன்புற்றாரே - நீர் நிறைந்ததும் பசுமை திகழ்வதுமான வயல்கள் சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற பெருமானே" என்று உன்னைப் போற்றும் அன்பர்கள் இன்புறுவார்கள்; (கார் - கருமை; நீர்; பசுமை);


3)

உற்றாரும் புத்திரரும் உறுதுணையென் றெண்ணாத

கற்றோர்கள் காவலெனக் கருதியடை கண்ணுதலாய்

வற்றாத அருட்கடலே வளவயல்சூழ் ஆமாத்தூர்

நற்றேவா என்றேத்து(ம்) நாவுடையார் நல்லோரே.


"உற்றாரும் புத்திரரும் உறுதுணை என்று எண்ணாத கற்றோர்கள் காவல் எனக் கருதி அடை கண்ணுதலாய் - உறவினர்களையும், புத்திரர்களையும் சிறந்த துணை என்று நினையாத கற்றவர்கள் தமக்குக் காவலாகக் கருதி அடையும் நெற்றிக்கண்ணனே;

வற்றாத அருட்கடலே - என்றும் வற்றாத தயாசாகரமே;

வளவயல் சூழ் ஆமாத்தூர் நல்-தேவா" என்று ஏத்தும் நா உடையார் நல்லோரே - வளமையான வயல்கள் சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற நல்ல தேவனே" என்று துதிக்கும் அன்பர்கள் நல்லவர்களே; (நற்றேவா - நல்+தேவா);


4)

நல்லணியா நாகத்தை நயந்தவனே நற்றமிழைச்

சொல்லடியார் துணையாகித் துயர்தீர்ப்பாய் மேருமலை

வில்லுடையாய் நெல்கரும்பு விளைவயல்சூழ் ஆமாத்தூர்

இல்லுடையாய் என்பாரை இருவினைகள் எய்தாவே.


"நல்-அணியா நாகத்தை நயந்தவனே - "நல்ல அணியாகப் பாம்பை விரும்பியவனே;

நற்றமிழைச் சொல்-அடியார் துணை ஆகித் துயர் தீர்ப்பாய் - நல்ல தமிழான தேவாரம் திருவாசகம் முதலியவற்றை ஓதி வழிபடும் அடியவர்களுக்குத் துணை ஆகி அவர்கள் துன்பத்தைத் தீர்ப்பவனே;

மேருமலை வில் உடையாய் - (முப்புரத்தைப் போர்செய்து எரித்த நாளில்) மேருமலையை வில்லாக ஏந்தியவனே;

நெல் கரும்பு விளை வயல் சூழ் ஆமாத்தூர் இல் உடையாய்" என்பாரை இருவினைகள் எய்தாவே - நெல்லும் கரும்பும் விளைகின்ற வயல்கள் சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் என்றும் உறைபவனே" என்று துதிக்கும் பக்தர்களை இருவினையும் அடையா; (இல் - உறைவிடம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.11.1 - "காழியே கோயிலாம் இல்லானை");


5)

எய்திமலர் அம்பொன்றை எய்தமதன் உடல்நீறு

செய்தநுதற் கண்ணினனே திசைமுகன்தன் சிரமொன்றைக்

கொய்தவனே கொக்கிரைதேர் குளிர்வயல்சூழ் ஆமாத்தூர்

மைதிகழ்கண் டாவென்று வாழ்த்தியவர் வாழ்வாரே.


"எய்தி மலர் அம்பு ஒன்றை எய்த மதன் உடல் நீறு செய்த நுதற் கண்ணினனே - நெருங்கி வந்து ஒரு மலர்க்கணையை ஏவிய மன்மதனது உடலைச் சாம்பல் ஆக்கிய நெற்றிக்கண்ணனே;

திசைமுகன்தன் சிரம் ஒன்றைக் கொய்தவனே - பிரமனது தலைகளில் ஒன்றைக் கிள்ளியவனே;

கொக்கு இரைதேர் குளிர்-வயல் சூழ் ஆமாத்தூர் மை திகழ் கண்டா" என்று வாழ்த்தியவர் வாழ்வாரே - கொக்குகள் இரைதேரும் குளிர்ந்த வயல் சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற நீலகண்டனே" என்று வாழ்த்தும் பக்தர்கள் சிறந்து வாழ்வார்கள்;


6)

வாணாளில் மலரடியை வாழ்த்தாத நாளெல்லாம்

வீணாளென் றுணர்ந்துதொழு விருப்பினர்தம் கருத்தினனே

பூணாகப் பாம்பணிந்தாய் பொழில்சூழ்ந்த ஆமாத்தூர்க்

கோணாத தேவவெனக் கும்பிட்டார் கவலாரே.


"வாழ்நாளில் மலரடியை வாழ்த்தாத நாளெல்லாம் வீண்-நாள் என்று உணர்ந்து தொழு விருப்பினர்தம் கருத்தினனே - "தம் வாழ்நாளில் உன் மலர்ப்பாதத்தை வாழ்த்தாமல் கழித்த நாள்கள் எல்லாம் பயனற்ற நாள்கள் என்று உணர்ந்து உன்னைத் தொழும் அன்பர்களது நெஞ்சில் திகழ்பவனே" (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.48.2 - "இட்டனுன்னடி ஏத்துவார் இகழ்ந்திட்ட நாள் மறந்திட்ட நாள் கெட்டநாள் இவை என்றலாற் கருதேன்"); (அப்பர் தேவாரம் - 6.1.1 - "பெரும்பற்றப் புலியூரானைப் பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே");

பூணாகப் பாம்பு அணிந்தாய் - பாம்பையே ஆபரணமாக அணிந்தவனே;

பொழில் சூழ்ந்த ஆமாத்தூர்க் கோணாத தேவ" எனக் கும்பிட்டார் கவலாரே - சோலை சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற, வஞ்சனை அற்ற தேவனே" என்று உன்னை வணங்கும் அடியவர்கள் கவலை தீரும்; (கோணுதல் - கோடுதல் - வளைதல்; நடுநிலைமை தவறுதல்; வெறுத்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.11.6 - "சலமிலன் சங்கரன்");


7)

கவலைமிகு மனத்தினராய்க் கைதொழுத வானவர்கள்

உவகையுற ஒருகணையால் ஒன்னலர்முப் புரமெய்தாய்

புவனமெலாம் படைத்தவனே பொழில்சூழ்ந்த ஆமாத்தூர்ச்

சிவபெருமான் என்றுதொழத் தீவினைபோய்த் திருவாமே.


"கவலை மிகு மனத்தினராய்க் கைதொழுத வானவர்கள் உவகை உற ஒரு கணையால் ஒன்னலர் முப்புரம் எய்தாய் - மனத்தில் மிகவும் கவலையுற்று வணங்கிய தேவர்கள் மகிழும்படி ஒரு கணையால் பகைவர்களான அசுரர்களது முப்புரங்களையும் எய்தவனே; (ஒன்னலர் - பகைவர்);

புவனம் எலாம் படைத்தவனே - எல்லா அண்டங்களையும் படைத்தவனே;

பொழில் சூழ்ந்த ஆமாத்தூர்ச் சிவபெருமான்" என்று தொழத் தீவினை போய்த் திரு ஆமே - சோலை சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற சிவபெருமானே" என்று தொழுதால் பாவங்கள் தீர்ந்து நன்மை வந்தடையும்; (சிவபெருமான் - சிவபெருமானே என்ற விளி);


8)

திருவாரு(ம்) மலைதன்னைச் சினந்தெடுத்த இலங்கைக்கோன்

வெருவார மலர்ப்பாத விரலூன்றி நெரித்தவனே

அருளாளா நெல்லாரும் அணிவயல்சூழ் ஆமாத்தூர்ப்

பெருமானே என்றுதொழும் பெற்றியினோர் பெரியோரே.


"திரு ஆரும் மலைதன்னைச் சினந்து எடுத்த இலங்கைக்கோன் வெரு ஆர மலர்ப்பாத-விரல் ஊன்றி நெரித்தவனே - திரு மிக்க கயிலைமலையைப் பெருங்கோபத்தால் பெயர்க்க முயன்ற இராவணனுக்கு அச்சம் மிகும்படி மலர்ப்பாதத்தின் விரல் ஒன்றை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவனே; (வெரு - அச்சம்); (நெரித்தல் - நசுக்குதல்);

அருளாளா - அருளின் உறைவிடமே;

நெல் ஆரும் அணி வயல் சூழ் ஆமாத்தூர்ப் பெருமானே" என்று தொழும் பெற்றியினோர் பெரியோரே - நெல் நிறைந்த அழகிய வயல் சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற பெருமானே" என்று வழிபடும் குணம் உடையவர்கள் பெரியவர்கள்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.68.4 - "பிறையுடை வார்சடையானைப் பேணவல்லார் பெரியோரே");


9)

பெரியனெவன் எனமிகவும் பிணங்கயன்மால் அறியாத

எரியெனவன் றுயர்ந்தவனே எருதேறும் இறையவனே

கரியமிட றுடையவனே கார்வயல்சூழ் ஆமாத்தூர்

விரிசடையாய் என்றேத்த வெவ்வினைகள் மேவாவே.


"பெரியன் எவன் என மிகவும் பிணங்கு அயன் மால் அறியாத எரி என அன்று உயர்ந்தவனே - "யார் பெரியவன் என்று மிகவும் வாதிட்ட பிரமன் மால் இவர்களால் அறியப்படாத ஜோதியாகி அன்று ஓங்கியவனே";

எருது ஏறும் இறையவனே - இடப-வாகனத்தை உடைய இறைவனே;

கரிய மிடறு உடையவனே - நீலகண்டனே; (மிடறு - கண்டம்);

கார் வயல் சூழ் ஆமாத்தூர் விரிசடையாய்" என்று ஏத்த வெவ்வினைகள் மேவாவே - நீர் நிறைந்ததும் பசுமை திகழ்வதுமான வயல்கள் சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற, விரிசடையை உடைய பெருமானே" என்று துதித்தால் கொடிய வினைகள் அடையா; (கார் - கருமை; நீர்; பசுமை); (விரிசடை - வினைத்தொகை); (மேவுதல் - அடைதல்; பொருந்துதல்);


10)

மேவாது வெற்றுரைசொல் மிண்டர்களுக் கருளில்லாய்

சாவாத மூவாத தன்மையனே சங்கரனே

பூவாரும் பொன்னடியாய் பொழிலாரும் ஆமாத்தூர்த்

தேவாவென் றுள்கசிவார் செல்வமெலாம் பெறுவாரே.


"மேவாது வெற்றுரை சொல் மிண்டர்களுக்கு அருள் இல்லாய் - உன்னை விரும்பாமல் பயனற்ற சொற்களைப் பேசும் கல்நெஞ்சர்களுக்கு அருள் இல்லாதவனே; (மேவுதல் - விரும்புதல்);

சாவாத மூவாத தன்மையனே - இறப்பும் மூப்பும் இல்லாதவனே;

சங்கரனே - நன்மை செய்பவனே;

பூ ஆரும் பொன்னடியாய் - பூக்கள் பொருந்திய பொற்பாதனே; பூப் போன்ற அழகிய திருவடியை உடையவனே; (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; ஒத்தல்); (பொன் - அழகு);

பொழில் ஆரும் ஆமாத்தூர்த் தேவா" என்று உள் கசிவார் செல்வம் எலாம் பெறுவாரே - சோலை சூழ்ந்த திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற தேவனே" என்று உள்ளம் உருகி வழிபடும் அன்பர்கள் எல்லாச் செல்வங்களும் பெறுவார்கள்;


11)

பெற்றமிவர் பெருமையினாய் பிறையணிந்த பிஞ்ஞகனே

முற்றுமுணர் முக்கணனே முத்தம்மை நாதாவோர்

பற்றுமிலாய் பம்பைநதிப் பாங்கரணி ஆமாத்தூர்க்

கொற்றவனே என்றரன்சீர் கூறவறும் கொடுவினையே.


"பெற்றம் இவர் பெருமையினாய் - இடபத்தின்மேல் ஏறும் பெருமையை உடையவனே; (பெற்றம் - எருது); (இவர்தல் - ஏறுதல்);

பிறை அணிந்த பிஞ்ஞகனே - சந்திரனைச் சூடியவனே; "பிஞ்ஞகன்" (தலைக்கோலமுடையவன்) என்ற திருநாமம் உடையவனே;

முற்றும் உணர் முக்கணனே - எல்லாம் அறிந்த முக்கண்ணனே;

முத்தம்மை நாதா - முத்தம்மைக்குக் கணவனே; (* முத்தம்மை - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

ஓர் பற்றும் இலாய் - பந்தங்கள் இல்லாதவனே;

பம்பைநதிப் பாங்கர் அணி ஆமாத்தூர்க் கொற்றவனே" என்று அரன் சீர் கூற அறும் கொடுவினையே - பம்பைநதியின் பக்கத்தில் அழகிய திருவாமாத்தூரில் உறைகின்ற மன்னனே" என்று சிவபெருமான் புகழைக் கூறி வழிபட்டால் கொடிய வினைகள் அழியும்; (பம்பை - திருவாமாத்தூரில் ஓடும் நதியின் பெயர்); (பாங்கர் - பக்கம்); (கொற்றவன் - அரசன்);


பிற்குறிப்பு:

  • மண்டலித்தல் இன்றி வரும் ஓர் அந்தாதியாக அமைந்த பதிகம் இது. முதற்பாடல் "பண்டைய" என்று தொடங்கிக் கடைசிப் பாடல் "கொடுவினையே" என்று முடிகின்றது.

  • மண்டலித்தல் இன்றி அந்தாதியாக அமைந்த பதிகத்தைத் திருவாசகத்தில் காணலாம். 8.45 - யாத்திரைப் பத்து - "பூவார் சென்னி மன்னனெம் புயங்கப் பெருமான்"


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


Saturday, April 23, 2022

V.015 - பொது - மனம் போன போக்கில்

2010-07-26

V.015 - பொது - "மனம் போன போக்கில்"

----------------

(பலவகை யாப்பு-அமைப்புகளில்) (அந்தாதி)


1) --- கலிவிருத்தம் -- (காய் மா மா மா - வாய்பாடு) --

மனம்போன போக்கில் வாழும் பலரும்

இனமான பேரும் இழித்துப் பேசத்

தனம்போன இடத்தைத் தான்கா ணாராய்த்

தினமான சென்று வருந்து வாரே.


மனம் போன போக்கில் வாழும் பலரும் இனமான பேரும் இழித்துப் பேசத் - மனம் போன போக்கில் வாழ்பவர்கள் சுற்றத்தார்களால் இகழப்படும் நிலை அடைந்து; (இனம் - குலம்; சுற்றம்);

தனம் போன இடத்தைத்தான் காணாராய்த் - தங்கள் பொருளை இழந்து; (தனம் - பொருள்; பணம்);

தினமான சென்று வருந்துவாரே - பிற்காலத்தில் வருந்துவார்கள்; (ஆன - ஆனவை; "ஆயின" என்பதன் இடைக்குறையாகவும் கருதலாம்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.16.6 - "பண்ணிசை யான பகர்வானை" - ஆன - ஆனவை, வினையாலணையும் பெயர்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.48.2 - "பிள்ளையினோடு உள்ளநினைவு ஆயினவே வரம்பெறுவர்" - ஆயின - வினையாலணையும் பெயர்);

(தினமான - "ஆன தினம்" என்று கொண்டு, "இறந்த நாளில் நரகத்தை அடைந்து துன்புறுவர்" என்றும் கொள்ளலாம்);


2) --- கலிவிருத்தம் -- (மா மா மா காய் - வாய்பாடு) --

வாரும் தோலும் வழங்கும் அவர்காண

ஊரும் விடையை ஒதுங்கென் றரன்சொன்ன

சீரும் உடைய திருநா ளைப்போவார்

சேரும் சிற்றம் பலத்தைச் சிந்திநெஞ்சே.


கோயில் வாத்தியங்களுக்காக வாரும் தோலும் கொடுக்கும் அடியவரான நந்தனார் தன்னைத் தரிசிப்பதற்காகத் தன் இடபத்தைச் "சற்று விலகு" என்று சிவபெருமான் சொல்லியருளிய பெருமையும் உடைய திருநாளைப்போவார் சென்று ஈசனோடு கலந்த தில்லைச் சிற்றம்பலத்தை, மனமே, நீ கருதுவாயாக!

(சீரும் - உம் - எச்சவும்மை; அசை என்றும் கொள்ளலாம்);


3) --- வஞ்சி விருத்தம் -- (விளம் மா விளம் - வாய்பாடு) --

நெஞ்சமே தினமும் நீமிகு

வஞ்சமே செய்து வாழ்தியால்;

கொஞ்சமேல் என்றன் கூற்றினை;

நஞ்சமார் கண்டன் தாள்தொழாய்.


நெஞ்சமே, தினமும் நீ மிகு வஞ்சமே செய்து வாழ்தியால் - மனமே! அந்தோ! நீ நாள்தோறும் மிகவும் வஞ்சனையே செய்து வாழ்கின்றாய்; (வாழ்தி - வாழ்கின்றாய்); (ஆல் - அதிசயம் இரக்கம் தேற்றம் இவற்றைக் குறிப்பிக்கும் இடைச்சொல்; ஓர் அசைநிலை);

கொஞ்சம் ஏல் என்றன் கூற்றினை - கொஞ்சம் என் சொல்லை ஏற்பாயாக; (ஏல்தல்/ஏற்றல் - ஒப்புக்கொள்ளுதல்); (கூற்று - வார்த்தை);

நஞ்சம் ஆர் கண்டன் தாள் தொழாய் - விஷத்தை உண்டு அணிந்த கண்டத்தை உடைய ஈசனது திருவடியை வணங்குவாயாக; (ஆர்தல் - உண்ணுதல்; அணிதல்);


4) --- நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா --

தொழுமோர் நினைப்பின்றித் தோன்றியவா றிருந்துபின்னர்

அழுவார் அவரைப்போல் ஆகாதே; அடிபோற்றி

எழுவார் தமக்கின்னல் இல்லாத நிலைகொடுக்கும்

மழுவார் கரத்தானை மனமேநீ மறவாதே.


தொழும் ஓர் நினைப்பு இன்றித் தோன்றியவா(று) இருந்து, பின்னர் அழுவார் அவரைப் போல் ஆகாதே - வழிபடும் எண்ணம் இன்றி இஷ்டப்படி காலத்தைக் கழித்துப், பின்னர் வருந்துபவர்களைப் போல ஆகிவிடாதே;

அடிபோற்றி எழுவார்-தமக்கு இன்னல் இல்லாத நிலை கொடுக்கும் - திருவடியைப் போற்றுவார்களுக்குத் துன்பம் இல்லாத நல்வாழ்வைக் கொடுக்கும்;

மழு ஆர் கரத்தானை, மனமே, நீ மறவாதே - கையில் மழு ஏந்திய ஈசனை, மனமே, நீ மறவாதே;


5) --- கலிவிருத்தம் -- (மா மா மா காய் - வாய்பாடு) --

வாது செய்வார் வாழும் நாளெல்லாம்;

தீது செய்வார் செல்வம் பெறவேண்டி;

ஏது செய்யார்? ஈசன் அடிபோற்றப்

போது கொய்யார் புடைநீ போகாதே.


வாது செய்வார் வாழும் நாளெல்லாம் - ஆயுள் முழுதும் வீண்வாதம் செய்து குதர்க்கம் பேசுவார்கள்;

தீது செய்வார் செல்வம் பெறவேண்டி - பணத்துக்காகத் தீமை செய்வார்;

ஏது செய்யார் - அவர்கள் என்னதான் செய்யமாட்டார்கள்?

ஈசன் அடிபோற்றப் போது கொய்யார் புடை நீ போகாதே - ஈசன் திருவடியைப் போற்றி வணங்கப் பூக்களைப் பறிக்கமாட்டார்கள்; அவர்கள் அருகே நீ போகாமல் இரு; (போது - பூ); (கொய்தல் - பறித்தல்); (புடை - பக்கம்; அருகு);


6) --- நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா --

காதேகே ளாரையொப்பர் காதிலொரு குழையணிந்த

மாதேவன் புகழ்கேளா மடமாந்தர் நன்னெஞ்சே

காதேவா நால்வேதா என்றென்றே கைதொழுதால்

தீதேவா ராவண்ணம் சிவபெருமான் அருள்வானே.


பதம் பிரித்து:

காதே கேளாரை ஒப்பர், காதில் ஒரு குழை அணிந்த

மாதேவன் புகழ் கேளா மட-மாந்தர்; நன்னெஞ்சே;

"கா தேவா! நால்வேதா!" என்று என்றே கைதொழுதால்,

தீதே வாரா வண்ணம் சிவபெருமான் அருள்வானே.


7) --- கட்டளைக் கலிவிருத்தம் -- (திருக்குறுந்தொகை அமைப்பில்) --

வான ளாவு மனைகள் இருக்கிலென்?

சேனை போல்பணி செய்வார் இருக்கிலென்?

ஏனை எல்லாம் கடல்போல் இருக்கிலென்?

மானை ஏந்தினான் மாணடி போற்றார்க்கே.


வானளாவு மனைகள் இருக்கில் என் - வானைத் தொடும் மாடமாளிகைகள் இருந்தாலும் என்ன பிரயோஜனம்?

சேனை போல் பணிசெய்வார் இருக்கில் என் - பெரிய படை போல ஆள்கள் இருந்தாலும் என்ன பிரயோஜனம்?

ஏனை எல்லாம் கடல் போல் இருக்கில் என் - மற்ற பலவிஷயங்களும் கடல் போல இருந்தாலும் என்ன பிரயோஜனம்? (ஏனை - மற்றை - other, the rest);

மானை ஏந்தினான் மாணடி போற்றார்க்கே - மானைக் கையில் ஏந்தும் சிவபெருமானின் மாட்சிமை பொருந்திய திருவடியை வணங்காதவர்களுக்கு; (மாண் - மாட்சிமை);

(* அப்பர் தேவாரம் - 5.99.2 - "கங்கை ஆடிலென் காவிரி ஆடிலென்" - பாடலின் கருத்தைக் காண்க);


8) --- அறுசீர் விருத்தம் -- (மா மா காய் - அரையடி வாய்பாடு) --

போற்றத் தக்க பொருப்புதனைப்

.. பொறாதி டந்த இராவணனின்

ஆற்றல் அழித்து வாளொடுநாள்

.. அளித்த முக்கட் பெருமானை,

ஆற்றை முடிமேல் அணிந்தானை,

.. அளவில் லாத சோதியனை,

ஏற்றை உகந்த உமைகோனை

.. ஏத்தி இன்புற் றிருப்போமே.


போற்றத் தக்க பொருப்புதனைப் பொறாது இடந்த இராவணனின் ஆற்றல் அழித்து வாளொடு நாள் அளித்த முக்கட் பெருமானை - போற்றவேண்டிய கயிலைமலையை ஆத்திரத்தால் பெயர்த்த இராவணனது வலிமையை அழித்துப் பின் அவனுக்குச் சந்திரஹாஸம் என்ற வாளையும் நீண்ட ஆயுளையும் வரமருளிய முக்கண்ணுடைய பெருமானை; (பொருப்பு - மலை); (பொறுத்தல் - சாந்தமாயிருத்தல்); (இடத்தல் - பெயர்த்தல்);

ஆற்றை முடிமேல் அணிந்தானை - கங்கையைத் திருமுடிமேல் அணிந்தவனை;

அளவில்லாத சோதியனை - எல்லையற்ற ஜோதியை;

ஏற்றை உகந்த உமைகோனை - இடபவாகனத்தை விரும்பிய உமாபதியை;

ஏத்தி இன்புற்றிருப்போமே - துதித்து இன்புற்று வாழ்வோம்; (ஏ - ஈற்றசை);


9) -- வண்ணவிருத்தம் --

(தனதனனந் தான .. தனதான)


இருவினையுந் தீர .. வழியானாய்

.. எமனடையும் போது .. துணையாவாய்

பருகுவிடம் பூணு(ம்) .. மணியாகப்

.. பனிமதியஞ் சூடு(ம்) .. முடியானே

உருவிலணங் கோடு .. திகழ்வோனே

.. உனதுபதம் பேண .. அறியாத

கருவ(ம்)மிகுந் தோர்கள் .. அடையானே

.. கருதுமனந் தோறும் .. உறைவோனே.


பதம் பிரித்து:

இருவினையும் தீர .. வழி ஆனாய்;

.. எமன் அடையும் போது .. துணை ஆவாய்;

பருகு-விடம் பூணு(ம்) .. மணி ஆகப்,

.. பனிமதியம் சூடு(ம்) .. முடியானே;

உருவில் அணங்கோடு .. திகழ்வோனே;

.. உனது பதம் பேண .. அறியாத

கருவம் மிகுந்தோர்கள் .. அடையானே;

.. கருது மனந்தோறும் .. உறைவோனே.


இருவினையும் தீர வழி ஆனாய் - வினையெல்லாம் தீர நன்னெறி ஆனவனே;

எமன் அடையும் போது துணை ஆவாய் - காலன் கொல்லவரும்பொழுது துணை ஆகிக் காப்பவனே;

பருகு-விடம் பூணு(ம்) மணி ஆகப், பனிமதியம் சூடு(ம்) முடியானே - உண்ட விஷம் அணியும் மணி போல ஆகக், குளிர்ந்த திங்களைத் தலையில் சூடியவனே;

உருவில் அணங்கோடு திகழ்வோனே - உமையொருபங்கனே; (அணங்கு - பெண்);

உனது பதம் பேண அறியாத கருவம் மிகுந்தோர்கள் அடையானே - உன் திருவடியை வணங்க அறியாத கர்வம் உடையவர்களால் அடையப்படாதவனே;

கருது மனந்தோறும் உறைவோனே - விரும்பித் தியானிக்கும் அடியார் மனங்களில் குடிகொள்பவனே;

10) -- வண்ணவிருத்தம் --

(தனதான .. தனதான)


உறைபோல .. வினைமூடி

.. உனையோத .. அறியாமல்

இறைபோதும் .. நினையாமல்

.. எமனாரின் .. வரவாலே

உறவோர்கள் .. அழவீழும்

.. உடலாகி .. விடுவேனோ

பிறைசூடு .. பெருமானே

.. பிணிதீர .. அருளாயே.


உறை போல வினை மூடி - உறையைப் போல வினை என்னைச் சூழ்ந்து மூடி;

உனை ஓத அறியாமல், இறை போதும் நினையாமல் - (அதன் விளைவாக) உன்னைப் போற்றி வணங்க அறியாமல், சிறிதுநேரங்கூட உன் நினைவின்றி; (இறைபோதும் - சிறிது பொழுதேனும்);

எமனாரின் வரவாலே உறவோர்கள் அழ வீழும் உடல் ஆகிவிடுவேனோ - (ஆயுள் தீர்ந்து) காலனது வரவால் இறந்து உறவினர் அழும்படி பிணமாகிவிடுவேனோ? சீக்கிரம் அருள்க;

பிறைசூடு பெருமானே - சந்திரனைச் சூடிய பெருமானே;

பிணி தீர அருளாயே - என் பிணிகள் (பிறவிப்பிணி, உடற்பிணி) தீர அருள்க; (பிணி - பிறவிப்பிணி; வினைக்கட்டு);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------