S.140 - சிவன் - கண்ணன் - சிலேடை

2013-08-28

S.140 - சிவன் - கண்ணன் - சிலேடை

-------------

திருவாய் விரியத் தெரியும்பல் அண்டத்

துருவாய் ஒளித்திருப்பான் ஓடி - வருவான்

களிக்கக் கரியவன்னஞ் சார்பவன் கங்கை

தெளிக்குமுடி யான்கண்ணன் செப்பு.

சொற்பொருள்:

திரு - தெய்வத்தன்மை; செல்வம்;

விரிதல் - பரத்தல் (To expand; to spread out); மலர்தல் (To open, unfold);

சார்பு - துணை; புகலிடம்;

வன்னம் - வர்ணம்;

சார்தல் - பொருந்துதல்;

சார்பு - புகலிடம்;

வான் - தேவர்கள்;

ஆர்தல் - உண்ணுதல்;

பவன் - சிவபெருமான் திருநாமங்களுள் ஒன்று; (God, as self-existent);

கரியவன்னஞ் சார்பவன் - 1a. கரியவன் நம் சார்பு அவன் (னகர ஒற்று விரித்தல் விகாரம்); 1b. கரிய வன்னம் சார்பவன்; / 2. கரிய வன்-நஞ்சு ஆர் பவன்;

முடி - உச்சி;

கண்ணன்:

திரு-வாய் விரியத் தெரியும் பல்-அண்டத்து

உரு; வாய் ஒளித்திருப்பான்; ஓடி வருவான்

களிக்கக்; கரியவன்; நம் சார்பு அவன்; கங்கை

தெளிக்கும் முடியான், கண்ணன் செப்பு.

("மண்ணை உண்டாயா?" என்று அசோதை கேட்டபோது) அவனுடைய திருவாய் விரியவும் பல அண்டங்களும் தெரியும்; (அவற்றைத் தன்) வாயுள் ஒளித்திருப்பான்; பெற்றோரும் மற்றோரும் களிப்பு அடையும்படி அவர்களிடம் ஓடி வருவான்; ("ஒளித்திருப்பான்" என்பதை இடைநிலைத்தீவகமாக, "ஓடி வருவான் களிக்க" என்பதோடும் மீண்டும் இயைத்துக், "தன்னை மறைத்துக்கொண்டு, கண்ணாமூய்ச்சி" விளையாடுவான் என்றும் பொருள்கொள்ளலாம்); கரிய நிறம் உடையவன்; நம் புகலிடம் அவன்; ("கரியவன்னஞ் சார்பவன்" என்பதைக் "கரிய வன்னம் சார்பவன்" என்றும் கொள்ளலாம் - கரிய வண்ணம் பொருந்துபவன்); கண்ணன்.

சிவன்:

திருவாய், விரியத் தெரியும் பல்-அண்டத்து

உருவாய், ஒளித்து இருப்பான்; ஓடி வரு- வான்

களிக்கக், கரிய வன்-நஞ்சு ஆர் பவன்; கங்கை

தெளிக்கும் முடியான், கண்ணன் செப்பு.

திரு ஆகி, விரிந்து தெரிகின்ற எல்லா அண்டங்களின் உரு ஆகி, (அப்படி இருந்தாலும்) அறிய இயலாதபடி தன்னை ஒளித்து இருப்பவன்; (அஞ்சி) ஓடிவந்த தேவர்கள் மகிழும்படி, கரிய கொடிய விஷத்தை உண்ட, பவன் என்ற திருநாமம் உடையவன்; கங்கைநீர் தெளிக்கின்ற உச்சியை உடையவன்; சிவபெருமான்.

(ஒளித்திருப்பான் - தன்னை மறைத்துக்கொள்வான்); (பெரியபுராணம் - கண்ணப்பர் புராணம் - 12.10.158 - "நாளைநீ ஒளித்திருந்தால் எனக்கவன்தன் பரிவிருக்கும் பரிசெல்லாம் காண்கின்றாய்");

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- -----------