V.014 - மாலை - மடக்கு

2010-07-04

V.014 - மாலை - மடக்கு

----------------

(இன்னிசை வெண்பா)

மாலை அழித்து மதிதனைத் தந்தருளாய்

மாலை ஒளியாய் மணிகண்டா மார்பிலரா

மாலை அணிவாய் வணங்கித் தமிழ்மணி

மாலை புனையெனக்கு வந்து.

சொற்பொருள்:

மாலை - 1. அறியாமையை; 2. சாயங்காலம்; 3. பூமாலை; வடம்; 4. பாமாலை;

* முதலடியை ஈற்றில் கொண்டு பொருள்கொள்க;

மாலை அழித்து, மதிதனைத் தந்தருளாய் - என் அறியாமையைப் போக்கி அறிவைக் கொடுத்தருள்வாயாக;

மாலை ஒளியாய் - அந்திவண்ணனே; (சாயங்காலத்து வானம் போல ஒளியுடைய செம்மேனியனே);

மணிகண்டா - நீலகண்டனே!

மார்பில் அரா-மாலை அணிவாய் - திருமார்பில் பாம்பை மாலையாக (/பாம்பையும் கொன்றைமாலையையும்) அணிந்தவனே;

வணங்கித் தமிழ்-மணி-மாலை புனை எனக்கு உவந்து - உன்னைப் பணிந்து, தமிழ்ச்சொற்கள் என்ற மணிகளால் ஆன பாமாலை தொடுத்துச் சூட்டும் எனக்கு மகிழ்ந்து; (புனைதல் - 1. தொடுத்தல்; 2. அணிவித்தல்); (எனக்குவந்து - 1. எனக்கு உவந்து; 2. எனக்கு வந்து); (உவத்தல் - மகிழ்தல்);

வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------