Monday, April 21, 2025

P.402 - தேவூர் - (ஷட்பதி) - பூவால் போற்றி

2017-05-29

P.402 - தேவூர் - (ஷட்பதி)

---------------------------------

(மா மா

மா மா

மா மா மாங்காய்)

(ஷட்பதி யாப்புக்குறிப்பைப் பிற்குறிப்பிற் காண்க)


1)

பூவால் போற்றிக்

காவாய் என்றார்

சாவா திருக்க அருள்செய்தான்

மூவூர் சுட்டான்

ஆவூர் பெருமான்

தேவூர்ச் சிவனை நினைநெஞ்சே.


பூவால் போற்றிக் "காவாய்" என்றார் சாவாதிருக்க அருள்செய்தான் - பூக்கள் தூவி வழிபாடு செய்த மார்க்கண்டேயர் என்றும் உயிர்வாழ அருளியவன்;

மூ ஊர் சுட்டான் - முப்புரம் எரித்தவன்;

ஆ ஊர் பெருமான் - எருது ஏறும் பெருமான்; (ஊர்தல் - ஏறுதல்);

தேவூர்ச் சிவனை நெஞ்சே - தேவூரில் உறையும் சிவபெருமானை நெஞ்சே எண்ணு;


2)

பிறவான் என்றும்

இறவான் அமுதம்

பெறவான் போற்ற அருள்செய்தான்

மறையார் நாவன்

பிறையான் தேவூர்

உறைவான் கழலை நினைநெஞ்சே.


அமுதம் பெற வான் போற்ற அருள்செய்தான் - அமுது பெறவேண்டித் தேவர்கள் இறைஞ்ச அவர்களுக்கு அருளியவன்;

மறை ஆர் நாவன் - வேதம் பாடியருளியவன்;

பிறையான் - சந்திரனைச் சூடியவன்;


3)

மதனைக் காய்ந்த

நுதலிற் கண்ணன்

சுதையைத் தேவர்க் கருள்செய்தான்

துதைவெண் ணீற்றன்

முதல்வன் புலியின்

அதளன் தேவூர் நினைநெஞ்சே.


மதன் - மன்மதன்;

நுதல் - நெற்றி;

சுதை - அமுதம்;

துதைதல் - படிதல்;

அதள் - தோல்;


4)

புரமூன் றவியச்

சரமொன் றெய்தான்

பிரமன் தலையிற் பலிதேர்வான்

அரையன் சடைமேல்

அரவன் தேவூர்

வரதன் கழலை நினைநெஞ்சே.


அவிதல் - அழிதல்;

சரம் - அம்பு;

பலி - பிச்சை;

அரையன் - அரசன்;

அரவன் - பாம்பை அணிந்தவன்;

வரதன் - வரம் அளிப்போன்;


5)

வேத நாவன்

பூதப் படையன்

மாதை வாமம் மகிழ்பெம்மான்

ஏதம் தீர்க்கும்

போதன் தேவூர்

நாதன் கழலை நினைநெஞ்சே.


வாமம் - இடப்பக்கம்;

ஏதம் - துன்பம்;

போதன் - ஞானவடிவினன்;


6)

மடமான் உமையை

இடமோர் பாகம்

உடையான் கரியின் உரிபோர்த்தான்

விடையான் சூலப்

படையான் தேவூர்ச்

சடையான் கழலை நினைநெஞ்சே.


மடமான் உமை - இளமான் போன்ற உமாதேவி;

கரி - யானை;

உரி - தோல்;


7)

ஒருமான் ஏந்தி

இருமா துடையான்

அருமா மறைசொல் திருநாவன்

கருமா மிடறன்

தருவான் தேவூர்ப்

பெருமான் கழலை நினைநெஞ்சே.


ஒரு மான் ஏந்தி - ஒரு மானைக் கையில் ஏந்தியவன்;

இரு-மாது உடையான் - உமாதேவி, கங்கை என்ற இரு-மங்கையர்களுக்குத் தலைவன்;

அரு-மா-மறை சொல் திருநாவன் - அரிய பெரிய வேதங்களைத் தன் திருவாயினால் ஓதியவன்;

கரு-மா-மிடறன் - அழகிய நீலகண்டம் உடையவன்;

தருவான் தேவூர்ப் பெருமான் கழலை நினை நெஞ்சே - வரதன், அழகிய தேவூரில் உறையும் சிவபெருமானது திருவடியை, நெஞ்சே, நீ நினைவாயாக; (தருவான் - 1. தருபவன்; 2. "தரு + வான்" என்றும் பிரித்துப் பொருள் கொள்ளல் ஆம்; தரு - கற்பகமரம்; வான் - பெருமை; அழகு);


8)

பத்துத் தலையன்

கத்த ஊன்றும்

அத்தன் இசைகேட் டருள்செய்தான்

நித்தல் ஏத்தும்

பத்தர் வினைதீர்

முத்தன் தேவூர் நினைநெஞ்சே.


பத்துத்-தலையன் - இராவணன்;

அத்தன் - தந்தை;

நித்தல் - தினமும்;

முத்தன் - இயல்பாகவே மும்மலங்கள் இல்லாதவன்;


9)

பன்றி அன்னம்

அன்று தேடிச்

சென்றும் காணாத் தழலானான்

மன்றில் ஆடி

கொன்றை சூடி

நின்ற தேவூர் நினைநெஞ்சே.


பன்றி அன்னம் அன்று தேடிச் சென்றும் காணாத் தழல் ஆனான் - பன்றியும் அன்னமும் ஆகித் தேடிய திருமால் பிரமன் இவர்களால் காண் ஒண்ணாத ஜோதி-வடிவினன்;

மன்றில் ஆடி - அம்பலத்தில் ஆடுபவன்;

கொன்றை சூடி - கொன்றைமலரைச் சூடியவன்;

நின்ற தேவூர் நினை நெஞ்சே - அப்பெருமான் உறையும் தேவூரை நெஞ்சே எண்ணு;


10)

மெய்யை அறியாக்

கையர் சொல்லும்

பொய்யை மதியார்க் கருள்செய்வான்

நெய்யும் ஆடும்

செய்யன் தேவூர்

ஐயன் கழலை நினைநெஞ்சே.


மெய்யை அறியாக் கையர் சொல்லும் பொய்யை மதியார்க்கு அருள்செய்வான் - மெய்ப்பொருளை அறியாத கீழோர் சொல்லும் பொய்களைப் பொருளாகக் கருதாது தன்னை வழிபடுபவர்களுக்கு அருள்பவன்; (கையர் - கீழோர்);

நெய்யும் ஆடும் செய்யன் - (பால், தயிர், நீர், முதலியனவற்றாலும்), நெய்யாலும் அபிஷேகம் செய்யப்பெறுபவன்; (நெய்யும் - உம் - எச்சவும்மை);

தேவூர் ஐயன் கழலை நினை நெஞ்சே - தேவூரில் உறையும் தலைவனது திருவடியை நெஞ்சே எண்ணு;


11)

கண்ணார் நுதலாய்

பெண்ணோர் பாகா

எண்ணார் எயில்கள் எரிசெய்தாய்

தெண்ணீர்த் தேவூர்

அண்ணா என்றால்

நண்ணா பண்டை வினைதானே.


"கண் ஆர் நுதலாய் - "நெற்றிக்கண்ணனே;

பெண் ஓர் பாகா - உமையை ஒரு பாகமாக உடையவனே;

எண்ணார் எயில்கள் எரிசெய்தாய் - பகைவர்களது முப்புரங்களை எரித்தவனே;

தெண்ணீர்த் தேவூர் அண்ணா" என்றால் - தெளிந்த நீர் மிக்க தேவூரில் உறையும் தலைவனே" என்று போற்றி வணங்கினால்;

நண்ணா பண்டை வினைதானே - பழைய வினைகள் அடையமாட்டா (= நம் பழவினை அழியும்);


பிற்குறிப்பு : யாப்புக்குறிப்பு :

கன்னடத்தில் "ஷட்பதி" என்று சொல்லப்பெறும் பாடல் அமைப்புப் போல அமைந்தது;

  • ஆறு அடிகள்

  • எல்லா அடிகளிலும் ஒரே எதுகை பயின்று வரும்.

  • 1,2,4,5 - அடிகள் அளவொத்து அமைவன. இவ்வடிகளில் சீர் எண்ணிக்கை இரட்டைப்படை எண்ணாக அமையும். (உதாரணமாக - அடிகள்தோறும் 2 சீர்களோ 4 சீர்களோ). அடியின் முற்பாதியில் உள்ள சீர்-அமைப்புப் பிற்பாதியிலும் அமையும்.
    (சீர்கள் அளவொத்து இருந்தால் போதும். உதாரணமாக: மாச்சீர் வரும் இடத்தில் எவ்வகை மாச்சீரும் வரலாம்; விளச்சீர் வரும் இடத்தில் எவ்வகை விளச்சீரும் வரலாம்)

  • 3,6 - இவ்வடிகள் அளவொத்து அமைவன. ஏனைய அடிகளைவிட நீளமாக அமைவன. இவ்வடிகளின் அமைப்பு: முதலடியின் சீர் அமைப்பு + முதலடியின் முற்பாதியின் சீர் அமைப்பு + இறுதியில் கூடுதலாக ஓர் எழுத்து. (நெடில், நெடில்+ஒற்று, குறில்+ஒற்று, குறில்).


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


P.401 - ஆலம்பொழில் - (ஷட்பதி) - பெரிய அரவும்

2017-05-28

P.401 - ஆலம்பொழில் - (ஷட்பதி)

---------------------------------

(மா மா மா மா

மா மா மா மா

மா மா மா மா மா மாங்காய்)

(ஷட்பதி யாப்புக்குறிப்பைப் பிற்குறிப்பிற் காண்க)


1)

பெரிய அரவும் பிறையும் புனைவாய்

எரியும் மழுவும் ஏந்தும் இறையே

திரியும் எயில்கள் தீயில் வேவச் சிலையை வளைவித்தாய்

புரிசெஞ் சடையிற் புனலை உடையாய்

அரிவை பங்கா அல்லல் களையாய்

அரிய தமிழால் அடியைத் தொழுதேன் ஆலம் பொழிலானே.


பெரிய அரவும் பிறையும் புனைவாய் - பெரிய பாம்பையும் சந்திரனையும் அணிந்தவனே;

எரியும் மழுவும் ஏந்தும் இறையே - நெருப்பையும் மழுவையும் ஏந்திய இறைவனே;

திரியும் எயில்கள் தீயில் வேவச் சிலையை வளைவித்தாய் - எங்கும் திரிந்து துன்பம் செய்த முப்புரங்கள் தீயில் வெந்து அழிய மலையை/வில்லை வளைத்தவனே; (சிலை - மலை; வில்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.13.2 - "மாறார்புரம் எரியச்சிலை வளைவித்தவன்");

புரி-செஞ்சடையில் புனலை உடையாய் - முறுக்குக்கொண்ட சிவந்த சடையில் கங்கையை உடையவனே; (புரிதல் - முறுக்குக்கொள்தல்);

அரிவை பங்கா - உமைபங்கனே; (அரிவை - பெண்);

அல்லல் களையாய் - என் துன்பத்தைத் தீர்ப்பாயாக;

அரிய தமிழால் அடியைத் தொழுதேன் - அரிய தமிழான தேவாரம் திருவாசகம் முதலியன பாடி உன் திருவடியை வழிபட்டேன்;

ஆலம்பொழிலானே - திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே;


2)

தலைமேற் பிறையும் தண்ணார் நதியும்

இலையும் புனையும் எங்கள் பெருமான்

அலையும் எயில்கள் அவைமூன் றெரிய அன்றோர் கணைதொட்டாய்

மலையான் மகளை வாமம் மகிழ்வாய்

கலையார் கையாய் கவலை களையாய்

அலையார் பொன்னி அதன்தென் கரையில் ஆலம் பொழிலானே.


தலைமேல் பிறையும் தண் ஆர் நதியும் இலையும் புனையும் எங்கள் பெருமான் - சென்னிமேல் சந்திரனையும், குளிர்ச்சி மிக்க கங்கையையும், வில்வம் வன்னி முதலிய இலைகளையும், அணிந்த எங்கள் பெருமானே;

அலையும் எயில்கள் அவைமூன்று எரிய அன்று ஓர் கணைதொட்டாய் - எங்கும் அலைந்து திரிந்த முப்புரங்களும் எரிந்து அழிய முன்பு ஒரு கணையை எய்தவனே;

மலையான் மகளை வாமம் மகிழ்வாய் - உமாதேவியை இடப்பக்கம் ஒரு பாகமாக விரும்பியவனே;

கலை ஆர் கையாய் - மானைக் கையில் ஏந்தியவனே;

கவலை களையாய் - என் கவலைகளைத் தீர்ப்பாயாக;

அலை ஆர் பொன்னி அதன் தென்கரையில் ஆலம்பொழிலானே - அலை மிக்க காவிரியின் தென்கரையில் உள்ள திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே;


3)

தீர்த்தச் சடைமேல் சீறும் அரவைச்

சேர்த்த சிவனே செறிகான் அதனிற்

பார்த்த னோடு பண்டு பொருது படையைத் தருவேடா

தோத்தி ரஞ்செய்ம் மாணி உயிரைக்

காத்த பரமா கவலை களையாய்

ஆர்த்துப் புட்கள் அடையும் சோலை ஆலம் பொழிலானே.


தீர்த்தச்-சடைமேல் சீறும் அரவைச் சேர்த்த சிவனே - தூய கங்கை இருக்கும் சடையின்மேல் சீறுகின்ற நாகப்பாம்பையும் வைத்த சிவபெருமானே; (தீர்த்தம் - பரிசுத்தம்; புண்ணியநீர்த்துறை); (திருவாரூர் மும்மணிக்கோவை - 11.7.12 - "செந்தாமரை வண்ணன் தீர்த்தச் சடையன்");

செறி-கான் அதனில் பார்த்தனோடு பண்டு பொருது படையைத் தரு வேடா - அடர்ந்த காட்டில் முன்பு அருச்சுனனோடு போர்செய்து அவனுக்குப் பாசுபதாஸ்திரத்தைத் தந்த வேடனே;

தோத்திரம்-செய்ம் மாணி உயிரைக் காத்த பரமா - துதித்த மார்க்கண்டேயர் உயிரைக் காத்த பரமனே;

கவலை களையாய் - என் கவலைகளைத் தீர்ப்பாயாக;

ஆர்த்துப் புட்கள் அடையும் சோலை ஆலம்பொழிலானே - பறவைகள் ஒலித்து அடையும் சோலை சூழ்ந்த திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்); (புள் - பறவை);


4)

சுழலார் நதியைச் சூடும் சடையாய்

நிழலார் மழுவா நெற்றிக் கண்ணா

அழலால் அரண்மூன் றழிய அன்றோர் அம்பைத் தொடுவோனே

குழையார் காதா கூத்துப் பயிலும்

குழகா அடியேன் குறைகள் தீராய்

அழகார் கிளிகள் அமரும் சோலை ஆலம் பொழிலானே.


சுழல் ஆர் நதியைச் சூடும் சடையாய் - சுழல்கள் மிக்க கங்கையைச் சடையில் அணிந்தவனே;

நிழல் ஆர் மழுவா - ஒளி மிக்க மழுவை ஏந்தியவனே; (நிழல் - ஒளி);

நெற்றிக் கண்ணா - முக்கண்ணனே;

அழலால் அரண் மூன்று அழிய அன்று ஓர் அம்பைத் தொடுவோனே - தீயால் முப்புரங்களும் அழியும்படி முன்னம் ஒரு கணையை எய்தவனே;

குழை ஆர் காதா - காதில் குழையை அணிந்தவனே;

கூத்துப் பயிலும் குழகா - திருநடம் புரியும் அழகனே; (குழகன் - இளையோன்; அழகன்);

அடியேன் குறைகள் தீராய் - என் குறைகளைத் தீர்ப்பாயாக;

அழகு ஆர் கிளிகள் அமரும் சோலை ஆலம்பொழிலானே - அழகிய கிளிகள் விரும்பும் சோலை சூழ்ந்த திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே; (அமர்தல் - விரும்புதல்);


5)

அஞ்சித் தேவர் அடியைப் பரவ

நஞ்சை உண்ட நல்ல கண்டா

வஞ்சி அன்ன மருங்குல் மாதை வாமம் மகிழ்வோனே

குஞ்சி மீது கொக்கின் இறகாய்

தஞ்சம் தந்து தமியேற் கருளாய்

அஞ்சொற் கிளிகள் கொஞ்சு சோலை ஆலம் பொழிலானே.


அஞ்சித் தேவர் அடியைப் பரவ நஞ்சை உண்ட நல்ல கண்டா - அஞ்சி வந்த தேவர்கள் திருவடியை வழிபட, அவர்களுக்கு இரங்கி ஆலகால விஷத்தை உண்ட அழகிய நீலகண்டனே; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.89.9 - "கரியநன் மிடறுடைக் கடவுளார்");

வஞ்சி அன்ன மருங்குல் மாதை வாமம் மகிழ்வோனே - கொடி போன்ற சிற்றிடை உடைய உமையை இடப்பக்கம் பாகமாக விரும்பியவனே; (வஞ்சி - ஒருவகைக் கொடி); (மருங்குல் - இடை); (வாமம் - இடப்பக்கம்);

குஞ்சி மீது கொக்கின் இறகாய் - தலையின்மேல் கொக்கிறகைச் சூடியவனே; (குஞ்சி - தலை; ஆண்களின் தலைமயிர்); (கொக்கிறகு - 1. கொக்கிறகு என்ற பூ; 2. கொக்கு வடிவாய குரண்டாசுரனை அழித்ததன் அடையாளமாகக் கொக்கிறகைச் சிவபெருமான் சூடினான்);

தஞ்சம் தந்து தமியேற்கு அருளாய் - துணையற்ற எனக்கு அடைக்கலம் அளித்து அருள்வாயாக;

அஞ்சொற்-கிளிகள் கொஞ்சு சோலை ஆலம்பொழிலானே - அழகிய மொழியைப் பேசும் கிளிகள் கொஞ்சி மகிழும் சோலை சூழ்ந்த திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே; (கொஞ்சுதல் - இன்பமாய்ப் பேசுதல்; ஒலித்தல்);


6)

காலன் மீது கழலை வீசிப்

பாலன் தன்னைப் பாலித் தவனே

சூல பாணீ தோளில் நீறு துதையும் பெருமானே

ஓலம் என்ற உம்பர்க் காத்த

கோல மிடறா குறைதீர்த் தருளாய்

ஆலின் புடைநல் லறங்கள் ஓதும் ஆலம் பொழிலானே.


காலன் மீது கழலை வீசிப் பாலன் தன்னைப் பாலித்தவனே - காலனை உதைத்து மார்க்கண்டேயரைக் காத்தவனே;

சூலபாணீ - சூலபாணியே;

தோளில் நீறு துதையும் பெருமானே - புஜங்களில் திருநீற்றைக் குழைத்துப் பூசியவனே;

ஓலம் என்ற உம்பர்க் காத்த கோல மிடறா - ஓலம் என்று கூவிய தேவர்களைக் காத்த அழகிய கண்டனே; (உம்பர்க் காத்த - தேவர்களைக் காத்த; - இரண்டாம் வேற்றுமைத்தொகையில் உயர்திணையில் பொருளின் தெளிவு கருதி வல்லொற்று மிகும்);

குறை தீர்த்து அருளாய் - என் குறைகளைத் தீர்த்து அருள்வாயாக;

ஆலின்புடை நல்லறங்கள் ஓதும் ஆலம்பொழிலானே - கல்லால-மரத்தின்கீழ் மறைப்பொருளை உபதேசித்தவனே, திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே;


7)

உடையா அதளே உடையாய் கொடிமேல்

விடையாய் விண்ணோர் வேலை தன்னைக்

கடைநாள் பொங்கு கரிய நஞ்சைக் கண்டத் தணிவோனே

படைபோல் தாக்கும் பழைய வினைகள்

தொடரா வண்ணம் தொலைவித் தருளாய்

அடையார் புரங்கள் அழிய எய்த ஆலம் பொழிலானே.


உடையா அதளே உடையாய் - உடையாகத் தோலையே உடையவனே; (உடையா - உடையாக); (அதள் - தோல்);

கொடிமேல் விடையாய் - இடபக்கொடி உடையவனே;

விண்ணோர் வேலை-தன்னைக் கடை நாள் பொங்கு கரிய நஞ்சைக் கண்டத்து அணிவோனே - தேவர்கள் கடலைக் கடைந்தபொழுது பொங்கிய கரிய விஷத்தை உண்டு கண்டத்தில் அணிந்தவனே; (வேலை - கடல்);

படைபோல் தாக்கும் பழைய வினைகள் தொடரா வண்ணம் தொலைவித்து அருளாய் - படை போல வந்து தாக்கும் பழவினைகள் எல்லாம் என்னைத் தொடராதபடி அவற்றை அழித்து அருள்வாயாக; (தொலைவித்தல் - அழித்தல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.122.8 - "தொலைவிலாத அரக்கன் உரத்தைத் தொலைவித்து");

அடையார் புரங்கள் அழிய எய்த ஆலம்பொழிலானே - பகைவர்களது முப்புரங்களும் அழியும்படி கணை எய்த, திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே;


8)

குரையார் கடல்சூழ் இலங்கைக் கோனை

விரையார் பாத விரலால் அடர்த்தாய்

உரையால் புகழை ஓதி இறைஞ்ச ஒருவாள் பெயரீந்தாய்

திரையார் சடைமேல் திங்கள் புனையும்

அரையா வினைதீர்த் தடியேற் கருளாய்

அரையார் நாணா அரவை உடையாய் ஆலம் பொழிலானே.


குரை ஆர் கடல்சூழ் இலங்கைக் கோனை விரை ஆர் பாத விரலால் அடர்த்தாய் - ஒலி மிக்க கடல் சூழ்ந்த இலங்கைக்கு மன்னனான இராவணனை வாசத்திருவடியின் ஒரு விரலால் நசுக்கியவனே; (குரை - ஒலி); (ஆர்தல் - நிறைதல்; மிகுதல்);

உரையால் புகழை ஓதி இறைஞ்ச ஒரு வாள் பெயர் ஈந்தாய் - பின் அவன் தன் வாக்கால் உன் புகழைப் பாடி வழிபடக், கேட்டு இரங்கிச், சந்திரஹாஸம் என்ற வாளையும் இராவணன் என்ற பெயரையும் அவனுக்குக் கொடுத்தவனே;

திரை ஆர் சடைமேல் திங்கள் புனையும் அரையா - கங்கையை அணிந்த சடைமேல் சந்திரனை அணிந்த அரசனே; (திரை - அலை; நதி); (ஆர்தல் - அணிதல்); (அரையன் - அரசன்);

வினை தீர்த்து அடியேற்கு அருளாய் - என் வினைகளைத் தீர்த்து எனக்கு அருள்வாயாக;

அரை ஆர் நாணா அரவை உடையாய் - அரையில் கட்டிய அரைநாணாகப் பாம்பை உடையவனே; (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்); (நாணா - நாணாக);

ஆலம்பொழிலானே - திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே;


9)

நறுமா மலர்போல் நயனன் வேதன்

குறுகா எரியே கூனற் பிறையாய்

சிறுமான் ஏந்து சிவனே என்பார் சிந்தை பிரியானே

மறுமை இம்மை மகிழும் வாழ்வைப்

பெறுமா றடியேற் கருளாய் பெருமான்

அறுகா லினங்கள் ஆர்க்கும் சோலை ஆலம் பொழிலானே.


"நறு-மா-மலர்போல் நயனன், வேதன் குறுகா எரியே - "மணம் கமழும் தாமரைமலர் போன்ற கண்களை உடைய திருமாலாலும் பிரமனாலும் அடைய ஒண்ணாத, எல்லையின்றி ஓங்கிய ஜோதியே; ("குறுகா" என்ற சொல்லை இடைநிலைத்தீவகமாகக் கொண்டு இருபுறமும் இயைக்கலாம்); (குறுகுதல் - 1. அணுகுதல்; 2. குள்ளமாதல்; சிறுகுதல்);

கூனல்-பிறையாய் - வளைந்த பிறையை அணிந்தவனே; (கூனல் - வளைதல்);

சிறு மான் ஏந்து சிவனே" என்பார் சிந்தை பிரியானே - மான்கன்றை ஏந்திய சிவனே" என்றெல்லாம் போற்றி வழிபடும் பக்தர்களது நெஞ்சில் நீங்காமல் உறைபவனே;

மறுமை இம்மை மகிழும் வாழ்வைப் பெறுமாறு அடியேற்கு அருளாய் பெருமான் - பெருமானே, இம்மையிலும் மறுமையிலும் மகிழும் வாழ்வை நான் பெறும்படி எனக்கு அருள்வாயாக;

அறுகால்-இனங்கள் ஆர்க்கும் சோலை ஆலம்பொழிலானே - வண்டினங்கள் ஒலிக்கும் சோலை சூழ்ந்த திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமானே; (அறுகால் - வண்டு);


10)

செல்லும் நெறியை அறியாச் சிதடர்

சொல்லை விடுமின் தொண்டு செய்ய

வல்ல அன்பர் மகிழு மாறு வரங்கள் தருநல்லான்

வில்லை ஏந்தி விசயற் கருள்வான்

பல்லில் ஓட்டிற் பலிதேர் பரமன்

அல்லில் முழவம் ஆர்க்க ஆடும் ஆலம் பொழிலானே.


செல்லும் நெறியை அறியாச் சிதடர் சொல்லை விடுமின் - செல்லத்தக்க மார்க்கத்தை அறியாத குருடர்கள் சொல்லும் பேச்சை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (சிதடன் - குருடன்; அறிவிலி);

தொண்டு செய்ய-வல்ல அன்பர் மகிழுமாறு வரங்கள் தரும் நல்லான் - திருவடிக்கு அன்போடு தொண்டு செய்யும் பக்தர்கள் இன்புறும்படி அவர்கள் விரும்பிய வரங்களையெல்லாம் தந்து அருளும் நல்லவன்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.13.7 - "கோழம்ப மேவிய நல்லானை ஏத்துமின்");

வில்லை ஏந்தி விசயற்கு அருள்வான் - வேடனாகி வில்லை ஏந்திச் சென்று அருச்சுனனுக்கு அருளியவன்; (விசயற்கு - விஜயனுக்கு); (வில்லை ஏந்தி - "வில்லை ஏந்தியவன்" என்று அர்ஜுனனுக்கு அடைமொழியாகவும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்);

பல்-இல் ஓட்டில் பலி தேர் பரமன் - பல்லற்ற மண்டையோட்டைப் பாத்திரமாக ஏந்திப் பிச்சை ஏற்கும் பரமன்; ("பல இல்லங்களை அடைந்து மண்டையோட்டில் பிச்சயேற்கும் பரமன்" - என்றும் பொருள்கொள்ளல் ஆம்);

அல்லில் முழவம் ஆர்க்க ஆடும் ஆலம்பொழிலானே - இருளில் முழவுகள் ஒலிக்கத் திருநடம் செய்கின்ற, திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமான்; (அல் - இரவு; இருள்);


11)

பொன்பி றங்கு சடையிற் புனலாய்

இன்ப வடிவே ஏழை பங்கா

துன்பக் கடலில் தோணி ஆகும் துணையே அருளென்றே

முன்பு நின்று முருகார் தமிழால்

என்பும் உருக இறைஞ்சி ஏத்தும்

அன்பர்க் கபயம் அளிக்கும் அண்ணல் ஆலம் பொழிலானே.


"பொன் பிறங்கு சடையில் புனலாய் - "பொன்-நிறம் உடைய சடையில் கங்கையை உடையவனே; (பிறங்குதல் - விளங்குதல்); (பெரியபுராணம் - திருநாவுக்கரசர் புராணம் - 12.21.381 - "பொன் பிறங்கிய சடையரைப் போற்று தாண்டகங்கள்");

இன்ப-வடிவே - ஆனந்தத்தின் உருவே;

ஏழை-பங்கா - உமைபங்கனே;

துன்பக்-கடலில் தோணி ஆகும் துணையே அருள்" என்றே - துன்பக்கடலைக் கடக்க உதவும் மரக்கலம் ஆகும் நல்ல துணைவனே, அருள்வாயாக" என்று;

முன்பு நின்று முருகு ஆர் தமிழால் - திருமுன் நின்று மணமும் அழகும் நிறைந்த தமிழ்ப்பாமாலைகளைப் பாடி; (முருகு - மணம்; அழகு); (ஆர்தல் - நிறைதல்; பொருந்துதல்);

என்பும் உருக இறைஞ்சி ஏத்தும் - எலும்பும் உருகும்படி பக்தியோடு வழிபடும்;

அன்பர்க்கு அபயம் அளிக்கும் அண்ணல் ஆலம்பொழிலானே - அடியவர்களுக்கு அபயம் அளிக்கும் தலைவன், திருவாலம்பொழிலில் உறையும் சிவபெருமான்;


பிற்குறிப்பு : யாப்புக்குறிப்பு :

கன்னடத்தில் "ஷட்பதி" என்று சொல்லப்பெறும் பாடல் அமைப்புப் போல அமைந்தது;

  • ஆறு அடிகள்

  • எல்லா அடிகளிலும் ஒரே எதுகை பயின்று வரும்.

  • 1,2,4,5 - அடிகள் அளவொத்து அமைவன. இவ்வடிகளில் சீர் எண்ணிக்கை இரட்டைப்படை எண்ணாக அமையும். (உதாரணமாக - அடிகள்தோறும் 2 சீர்களோ 4 சீர்களோ). அடியின் முற்பாதியில் உள்ள சீர்-அமைப்புப் பிற்பாதியிலும் அமையும்.
    (சீர்கள் அளவொத்து இருந்தால் போதும். உதாரணமாக: மாச்சீர் வரும் இடத்தில் எவ்வகை மாச்சீரும் வரலாம்; விளச்சீர் வரும் இடத்தில் எவ்வகை விளச்சீரும் வரலாம்)

  • 3,6 - இவ்வடிகள் அளவொத்து அமைவன. ஏனைய அடிகளைவிட நீளமாக அமைவன. இவ்வடிகளின் அமைப்பு: முதலடியின் சீர் அமைப்பு + முதலடியின் முற்பாதியின் சீர் அமைப்பு + இறுதியில் கூடுதலாக ஓர் எழுத்து. (நெடில், நெடில்+ஒற்று, குறில்+ஒற்று, குறில்).


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


P.400 - பொது - (ஷட்பதி) - சலந்தரன் தனைத்தடி

2017-05-26

P.400 - பொது - (ஷட்பதி)

---------------------------------

(விளம் விளம்

விளம் விளம்

விளம் விளம் விளங்காய்)

(ஷட்பதி யாப்புக்குறிப்பைப் பிற்குறிப்பிற் காண்க)


1)

சலந்தரன் தனைத்தடி

வலந்திகழ் சக்கரம்

சலந்துயில் மால்தொழத் தந்தவனே

நிலந்தழல் வளிவெளி

நலந்தரு நீரெனக்

கலந்தவன் கழலிணை நம்புகலே.


சலந்தரன்-தனைத் தடி வலம் திகழ் சக்கரம் சலம் துயில் மால் தொழத் தந்தவனே - ஜலந்தராசுரனை அழித்த வலிமையும் வெற்றியும் உடைய சக்கராயுதத்தைப், பாற்கடல்மேல் பள்ளிகொள்ளும் திருமாலுக்கு, அவன் வணங்கி வேண்டவும் தந்தவன்; (தடிதல் - வெட்டுதல்; அழித்தல்); (வலம் - வலிமை; வெற்றி); (சலம் - ஜலம் - நீர்; இங்கே கடல்); (ஏ - அசை);

நிலம் தழல் வளி வெளி நலம் தரு நீர் எனக் கலந்தவன் - மண், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம், நன்மை தரும் நீர் என்ற ஐம்பூதங்களிலும் கலந்து நிற்பவன்;

கழலிணை நம் புகலே - அச்-சிவபெருமானது கழல் அணிந்த இரு-திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன; (புகல் - துணை; பற்றுக்கோடு; சரண்);


2)

முன்னெயில் மூன்றெரி

புன்னகை பூத்தவன்

சென்னியின் மேற்பிறை சேர்த்தவனே

பின்னிய அரவினன்

வன்னியை ஏந்திய

மன்னவன் கழலிணை நம்புகலே.


முன் எயில் மூன்று எரி புன்னகை பூத்தவன் - முன்பு முப்புரங்களை எரித்த புன்முறுவல் செய்தவன்;

சென்னியின்மேல் பிறை சேர்த்தவனே - திருமுடிமேல் சந்திரனைச் சூடியவன்;

பின்னிய அரவினன் - திருமேனியில் பின்னுகின்ற பாம்புகளை அணிந்தவன்;

வன்னியை ஏந்திய மன்னவன் - கையில் தீயை ஏந்திய தலைவன்; (வன்னி - நெருப்பு);

கழலிணை நம் புகலே - அச்-சிவபெருமானது கழல் அணிந்த இரு-திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


3)

மலைமகள் பங்கினன்

சலசலத் தலைநதி

தலைமிசைத் தாங்கிய சங்கரனே

கலையொரு கையினன்

இலையையும் ஏற்றருள்

நிலையினன் கழலிணை நம்புகலே.


மலைமகள் பங்கினன் - உமைபங்கன்;

சலசலத்து அலை-நதி தலைமிசைத் தாங்கிய சங்கரனே - சலசலத்து அலைகின்ற (/அலைக்கின்ற) கங்கையைத் தலையின்மேல் தரித்த சங்கரன்;

கலை ஒரு கையினன் - ஒரு கையில் மானை ஏந்தியவன்;

இலையையும் ஏற்று அருள் நிலையினன் - பக்தர்கள் ஓர் இலையையே இட்டு வணங்கினாலும் அவர்களுக்கு இரங்கி அருளும் பண்பினன்; (நிலை - இயல்பு; தன்மை);

கழலிணை நம் புகலே - அச்-சிவபெருமானது கழல் அணிந்த இரு-திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


4)

மாமனின் வேள்வியில்

நாமகள் பகலவன்

சோமனைத் தூய்மைகள் செய்தவனே

காமனைக் காய்ந்தவன்

மாமறை ஓதிய

கோமகன் கழலிணை நம்புகலே.


மாமனின் வேள்வியில் நாமகள் பகலவன் சோமனைத் தூய்மைகள் செய்தவனே - மாமனான தக்கன் செய்த அவவேள்வியில் கலைமகள், சூரியன், சந்திரன், இவர்களையெல்லாம் தண்டித்து அருளியவன்; (திருவாசகம் - திருத்தோணோக்கம் - 8.15.11 - "காமன் உடலுயிர் காலன்பல் காய்கதிரோன் நாமகள் நாசிசிரம் பிரமன் கரம்எரியைச் சோமன் கலைதலை தக்கனையும் எச்சனையும் தூய்மைகள் செய்தவா தோணோக்கம் ஆடாமோ");

காமனைக் காய்ந்தவன் - மன்மதனை எரித்தவன்;

மாமறை ஓதிய கோமகன் - வேதங்களைப் பாடியருளிய (/ வேதங்கள் துதிக்கும்) அரசன்;

கழலிணை நம் புகலே - அச்-சிவபெருமானது கழல் அணிந்த இரு-திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


5)

புரிசடைப் புண்ணியன்

திரிபுரம் மூன்றினில்

எரியெழ மேருவில் ஏந்துபிரான்

வரியதள் ஆடையன்

கரியுரி போர்த்திடு

பெரியவன் கழலிணை நம்புகலே.


புரிசடைப் புண்ணியன் - முறுக்குக்கொண்ட சடையை உடைய புண்ணியமூர்த்தி; (புரிதல் - முறுக்குக்கொள்ளுதல்);

திரிபுரம் மூன்றினில் எரி எழ மேருவில் ஏந்து பிரான் - எங்கும் திரிந்த முப்புரங்களில் தீ எழும்படி மேருமலையை வில்லாக ஏந்திய தலைவன்;

வரி-அதள் ஆடையன் - வரிகளை உடைய புலித்தோலை ஆடையாக அணிந்தவன்; (அதள் - தோல்);

கரி-உரி போர்த்திடு பெரியவன் - யானைத்தோலைப் போர்வையாகப் போர்த்த பெருமான்;

கழலிணை நம் புகலே - அச்-சிவபெருமானது கழல் அணிந்த இரு-திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


6)

வெஞ்சினத் தோடெதிர்

குஞ்சரத் தீருரி

நெஞ்சினை மூடிய போர்வையினான்

அஞ்சிய வானவர்

உஞ்சிட மிடறினில்

நஞ்சணி அரனடி நம்புகலே.


வெஞ்சினத்தோடு எதிர் குஞ்சரத்து ஈர்-உரி நெஞ்சினை மூடிய போர்வையினான் - கடும்-கோபத்தோடு எதிர்த்துப் போர்செய்த யானையின் உரித்த ஈரத்தோலை மார்பை மூடும் போர்வையாக உடையவன்; (குஞ்சரம் - யானை); (நெஞ்சு - மார்பு);

அஞ்சிய வானவர் உஞ்சிட மிடறினில் நஞ்சு அணி அரன் அடி நம் புகலே - ஆலகால விஷத்தைக் கண்டு அஞ்சிய தேவர்கள் உய்யும்படி கண்டத்தில் அவ்விஷத்தை அணிந்த ஹரனது திருவடி நம்மைக் காக்கும்; (உஞ்சிட - உய்ந்திட என்பதன் போலி/திரிபு); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.34.5 - "நெஞ்சில் நோயறுத்து உஞ்சு போவதற் கியாதும் ஐயுற வில்லையே");


7)

வெந்தவெண் பொடியினன்

சந்ததம் நினைபவர்

சிந்தையில் நின்றருள் செய்பெருமான்

சந்திர சேகரன்

செந்தமிழ்க் கம்பொனைத்

தந்தவன் கழலிணை நம்புகலே.


வெந்த வெண்-பொடியினன் - வெண்மையான சுட்ட திருநீற்றைப் பூசியவன்;

சந்ததம் நினைபவர் சிந்தையில் நின்று அருள்செய் பெருமான் - எப்போதும் தியானிக்கும் அடியார் நெஞ்சில் நீங்காமல் நின்று அருளும் பெருமான்;

சந்திரசேகரன் - மதிசூடி;

செந்தமிழ்க்கு அம்பொனைத் தந்தவன் - தேவாரப் பாடல்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்து, திருவீழிமிழலை (சம்பந்தருக்கும் அப்பருக்கும்), திருவாவடுதுறை (சம்பந்தருக்கு), திருப்புகலூர், திருமுதுகுன்றம், (சுந்தரருக்கு) முதலிய தலங்களிலெல்லாம் அடியார்க்குப் பொன்னை வழங்கியவன்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.88.8 - "திருமிழலை இருந்து நீர் தமிழோடிசை கேட்கும் இச்சையாற் காசு நித்தல் நல்கினீர்");

கழலிணை நம் புகலே - அச்-சிவபெருமானது கழல் அணிந்த இரு-திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


8)

அற்பமெ னப்பெரு

வெற்பெடு தசமுகன்

மற்புயம் இருபதும் அடர்வுசெய்தார்

கற்பனைக் கரியவர்

பற்பல பெயருடை

அற்புதர் கழலிணை நம்புகலே.


அற்பம் எனப் பெரு-வெற்பு எடு தசமுகன் மற்புயம் இருபதும் அடர்வுசெய்தார் - "இந்த மலை எனக்கு அற்பம்" என்று எண்ணிப் பெரிய கயிலைமலையைப் பெயர்த்துத் தூக்கிய இராவணனின் வலிய புஜங்கள் இருபதையும் நசுக்கியவர்; (மல் - வலிமை); (அடர்வு - நெருக்குதல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.7.8 - "இலங்கை இராவணன் வெற்பெடுக்க எழில்விரல் ஊன்றி");

கற்பனைக்கு அரியவர் - அறிவுக்கு எட்டாதவர்; (கற்பனை - அறிவு); (பெரியபுராணம் - 12.1.2 - "கற்பனை கடந்த சோதி");

பற்பல பெயருடை அற்புதர் - எண்ணற்ற திருநாமங்களை உடைய அற்புதர்; (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.20.3 - "ஆதியே அற்புதனே");

கழலிணை நம் புகலே - அச்-சிவபெருமானது கழல் அணிந்த இரு-திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


9)

அயனரி தொழுதெழ

வியனெரி ஆனவர்

கயலன கண்ணியொர் பங்குடையார்

புயல்நிற மிடறினர்

உயர்வளி ஆயிரம்

பெயரினர் கழலிணை நம்புகலே.


அயன் அரி தொழுது எழ வியன்-எரி ஆனவர் - பிரமனும் திருமாலும் வழிபடும்படி பெரிய ஜோதி ஆனவர்; (வியன் - பெரிய); (திருவாசகம் - அருட்பத்து- 8.29..4 - "வியன்தழல் வெளிப்பட்ட எந்தாய்");

கயல் அன கண்ணி ஒர் பங்குடையார் - கயல்மீன் போன்ற கண்களை உடைய உமையை ஒரு பங்காக உடையவர்; (ஒர் - ஓர் - குறுக்கல் விகாரம்);

புயல்-நிற மிடறினர் - மேகம் போன்ற கரிய கண்டம் உடையவர்; (புயல் - மேகம்);

உயர்வு அளி ஆயிரம் பெயரினர் - மேன்மைதரும் ஆயிரம் திருநாமங்களை உடையவர்;

கழலிணை நம் புகலே - அப்பெருமானாரின் கழல் அணிந்த திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


10)

பொய்யவை தினமுரை

கையரை நீங்குமின்

மையணி மிடறுடை வார்சடையான்

தையலொர் கூறினன்

செய்யவன் நீறணி

மெய்யவன் கழலிணை நம்புகலே.


பொய்யவை தினம் உரை கையரை நீங்குமின் - தினமும் பொய்களையே சொல்லும் கீழோரை விட்டு விலகுங்கள்;

மை அணி மிடறுடை வார்-சடையான் - கரிய கண்டமும் நீண்ட சடையையும் உடையவன்; (மை - கருநிறம்; இருள்);

தையல் ஒர் கூறினன் - உமையை ஒரு கூறாக உடையவன்; (ஒர் - ஓர் - குறுக்கல் விகாரம்);

செய்யவன் - செம்மேனியான்;

நீறு அணி மெய்யவன் - திருநீற்றைப் பூசிய மெய்ப்பொருள் ஆனவன்;

கழலிணை நம் புகலே - அப்பெருமானது கழல் அணிந்த திருவடிகள் நம்மைக் காப்பன;


11)

பாலன தாருயிர்

பாலனம் செய்தவன்

காலனை அன்றுதை கண்ணுதலான்

வேலனைத் தந்தவன்

ஆலனை அயிலுறு

சூலனைத் தொழவறும் நம்வினையே.


பாலனது ஆர்-உயிர் பாலனம் செய்தவன் - மறைச்சிறுவரான மார்க்கண்டேயரின் அரிய உயிரைக் காத்தவனும்; (பாலனம் - காத்தல்; பாதுகாப்பு);

காலனை அன்று உதை கண்ணுதலான் - நமனை அன்று உதைத்த நெற்றிக்கண்ணனும்;

வேலனைத் தந்தவன் - முருகனுக்குத் தந்தையும் ஆன;

ஆலனை - கல்லால-மரத்தின்கீழ் வீற்றிருப்பவனை (தட்சிணாமூர்த்தியை);

அயில் உறு சூலனைத் தொழ அறும் நம் வினையே - கூர்மை பொருந்திய சூலப்படையை உடைய சிவபெருமானை வழிபட்டால் நம் வினைகளெல்லாம் அழியும்; (அயில் - கூர்மை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.79.1 - "அயிலுறு படையினர் விடையினர்");


பிற்குறிப்பு : யாப்புக்குறிப்பு :

கன்னடத்தில் "ஷட்பதி" என்று சொல்லப்பெறும் பாடல் அமைப்புப் போல அமைந்தது;

  • ஆறு அடிகள்

  • எல்லா அடிகளிலும் ஒரே எதுகை பயின்று வரும்.

  • 1,2,4,5 - அடிகள் அளவொத்து அமைவன. இவ்வடிகளில் சீர் எண்ணிக்கை இரட்டைப்படை எண்ணாக அமையும். (உதாரணமாக - அடிகள்தோறும் 2 சீர்களோ 4 சீர்களோ). அடியின் முற்பாதியில் உள்ள சீர்-அமைப்புப் பிற்பாதியிலும் அமையும்.
    (சீர்கள் அளவொத்து இருந்தால் போதும். உதாரணமாக: மாச்சீர் வரும் இடத்தில் எவ்வகை மாச்சீரும் வரலாம்; விளச்சீர் வரும் இடத்தில் எவ்வகை விளச்சீரும் வரலாம்)

  • 3,6 - இவ்வடிகள் அளவொத்து அமைவன. ஏனைய அடிகளைவிட நீளமாக அமைவன. இவ்வடிகளின் அமைப்பு: முதலடியின் சீர் அமைப்பு + முதலடியின் முற்பாதியின் சீர் அமைப்பு + இறுதியில் கூடுதலாக ஓர் எழுத்து. (நெடில், நெடில்+ஒற்று, குறில்+ஒற்று, குறில்).


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------