P.272 - புகலூர் - தொழிலைந் துடையான்

2015-02-01

P.272 - புகலூர்

------------------

(வஞ்சிவிருத்தம் - தனனா தனனா தனதானா - சந்தம். முதற்சீர் தானா என்றும் வரலாம்.)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.37.1 - "அரவச் சடைமேல் மதிமத்தம்")

முற்குறிப்பு: இலக்கணக் குறிப்பு: இப்பதிகத்தில் சந்தம் கருதிச் சில இடங்களில் ஒற்று-விரித்தல் விகாரம்; படிப்போர்க்கு எளிமை கருதிப் பாடல்களில் பிரித்துக் காட்டப்பட்டுள்ளது; (உதாரணம் - மழுவன்னிகரில்லான் - மழுவன் நிகரில்லான்);

1)

தொழிலைந் துடையான் சுடுநீற்றான்

நிழலார் மழுவன் நிகரில்லான்

அழலேந் துமரன் அவனூராம்

பொழில்கள் புடைசூழ் புகலூரே.

தொழில் ஐந்து உடையான் - பஞ்சகிருத்தியம் (சிருஷ்டி, ஸ்திதி, சம்ஹாரம், திரோபவம், அனுக்கிரகம் என்ற ஐந்தொழில்கள்) உடையவன்;

சுடுநீற்றான் - திருநீற்றைப் பூசியவன்;

நிழல் ஆர் மழுவன் - ஒளி மிக்க மழுவை ஏந்தியவன்; (நிழல் - ஒளி); (ஆர்தல் - நிறைதல்; பொருந்துதல்);

நிகர் இல்லான் - ஒப்பற்றவன்;

அழல் ஏந்தும் அரன் அவன் ஊர் ஆம் - தீயை ஏந்தும் ஹரன் உறையும் தலம் ஆவது;

பொழில்கள் புடைசூழ் புகலூரே - சோலைகள் சூழ்ந்த திருப்புகலூர்;

2)

நள்ளார் நகர்மூன் றெரிசெய்தான்

கள்ளார் மலர்கள் கழலிட்டால்

விள்ளா வினைதீர்ப் பவனூராம்

புள்ளார் பொழில்சூழ் புகலூரே.

நள்ளார் நகர் மூன்று எரிசெய்தான் - பகைவர்களது முப்புரங்களை எரித்தவன்; ( நள்ளார் - பகைவர்)

கள் ஆர் மலர்கள் கழல் இட்டால் - தேன் நிறைந்த பூக்களைத் திருவடியில் தூவி வழிபட்டால்;

விள்ளா வினை தீர்ப்பவன் ஊர் ஆராம் - நீங்காத வினைகளைத் தீர்ப்பவன் உறையும் தலம் ஆவது; (விள்தல் - நீங்குதல்);

புள் ஆர் பொழில் சூழ் புகலூரே - பறவைகள் ஒலிக்கும் சோலை சூழ்ந்த புகலூர்; (புள் - பறவை); (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);

3)

புலியின் அதளன் புரிநூலன்

ஒலிதண் புனலும் உரகங்கள்

பலவும் புனைவான் பதியென்பர்

பொலியும் பொழில்சூழ் புகலூரே.

புலியின் அதளன் - புலித்தோலை ஆடையாகக் கட்டியவன்; (அதள் - தோல்);

புரிநூலன் - பூணூல் அணிந்தவன்;

ஒலி-தண்-புனலும் உரகங்கள் பலவும் புனைவான் பதி என்பர் - ஒலிக்கின்ற குளிர்ந்த கங்கையையும் பல பாம்புகளையும் அணிந்தவன் உறையும் பதி ஆவது; (உரகம் - பாம்பு); (பதி - இடம்);

பொலியும் பொழில் சூழ் புகலூரே - அழகிய சோலை சூழ்ந்த புகலூர்; (பொலிதல் - செழித்தல்; விளங்குதல்);

4)

நினைவார் துணையாய் வினைதீர்ப்பான்

கனைமா கடல்நஞ் சணிகண்டன்

சினமா விடையன் சிவனூராம்

புனலார் வயல்சூழ் புகலூரே.

நினைவார் துணையாய் வினைதீர்ப்பான் - தன்னை நினையும் பக்தர்களுக்குத் துணை ஆகி அவர்களது வினையைத் தீர்ப்பவன்;

கனை மா கடல் நஞ்சு அணி கண்டன் - ஒலிக்கின்ற பெரிய கடலில் தோன்றிய ஆலகாலத்தைக் கண்டத்தில் அணிந்தவன்; (கனைதல் / கனைத்தல் - ஒலித்தல்);

சின மா விடையன் சிவன் ஊர் ஆம் - சினம் மிக்க பெரிய இடபத்தை வாகனமாக உடைய சிவபெருமான் உறையும் தலம் ஆவது;

புனல் ஆர் வயல் சூழ் புகலூரே - நீர் நிறைந்த வயல் சூழ்ந்த திருப்புகலுர்;

5)

சேவார் கொடியான் சிலையேந்தி

மேவார் எயில்கள் விழவெய்தான்

மூவா முதல்வன் இடமென்பர்

பூவார் பொழில்சூழ் புகலூரே.

சே ஆர் கொடியான் - இடபக்கொடியை உடையவன்; (சே - எருது);

சிலை ஏந்தி மேவார் எயில்கள் விழ எய்தான் - மேருமலையை வில்லாக ஏந்தி அசுரர்களது முப்புரங்களும் அழியும்படி கணை எய்தவன்; (சிலை - வில்; மலை); (மேவார் - பகைவர்); (எயில் - கோட்டை);

மூவா முதல்வன் இடம் என்பர் - என்றும் மூத்தல் இல்லாத (= எப்பொழுதும் இளமையோடு இருக்கும்) முதல்வனான சிவபெருமான் உறையும் தலம் ஆவது;

பூ ஆர் பொழில் சூழ் புகலூரே - பூக்கள் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த புகலூர்;

6)

நாதா முடிமேல் நதியேற்றாய்

போதா எனநம் புகலாவான்

காதார் குழையன் பதியென்பர்

போதார் பொழில்சூழ் புகலூரே.

"நாதா; முடிமேல் நதி ஏற்றாய்; போதா" என நம் புகல் ஆவான் - "நாதனே; கங்காதரனே; ஞான-வடிவினனே" என்று வாழ்த்தி வணங்கினால் நமக்குப் புகல் ஆகின்றவன்; (போதம் - ஞானம்); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.47.9 - "புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்தாய் புகலூர்ப் போதா");

காது ஆர் குழையன் பதி என்பர் - காதில் குழையை அணிந்தவன் உறையும் தலம் ஆவது;

போது ஆர் பொழில் சூழ் புகலூரே - பூக்கள் நிறைந்த சோலை சூழ்ந்த திருப்புகலூர்; (போது - பூ);

7)

தலைமேற் பிறையாய் தலைவாமூ

இலைவே லினனே எனவாழ்த்தில்

நலமே அருளும் நடனூராம்

புலவோர் புகழும் புகலூரே.

"தலைமேல் பிறையாய்; தலைவா; மூஇலை-வேலினனே" என வாழ்த்தில் - "பிறைசூடியவனே, தலைவனே, திரிசூலத்தை ஏந்தியவனே" என்று துதித்தால்; (மூவிலைவேல் - திரிசூலம்);

நலமே அருளும் நடன் ஊர் ஆம் - நன்மையே புரியும் கூத்தன் உறையும் தலம் ஆவது; (நடன் - கூத்தன்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.52.4 - "நம்பனே நடனே நலந்திகழ் நாதனே");

புலவோர் புகழும் புகலூரே - புலவர்கள் போற்றிப் பாடும் திருப்புகலூர்; (சுந்தரர் தேவாரம் 7.34.1 - "புகலூர் பாடுமின் புலவீர்காள் ... இம்மையே தருஞ் சோறுங் கூறையும் ஏத்தலாம் இடர் கெடலுமாம்");

8)

தகவில் முருடன் தலைபத்தும்

உகவூன் றியவன் உமைபங்கன்

மிகவும் பரிவால் விடமுண்ட

புகழன் பதியாம் புகலூரே.

தகவு இல் முருடன் தலை பத்தும் உக ஊன்றியவன் - நற்குணம் இல்லாத முரடனான இராவணனுடைய பத்துத்-தலைகளும் சிதறுமாறு ஒரு விரலை ஊன்றியவன்; (முருடன் - முரடன்); (உகுதல் - சிதறுதல்);

மிகவும் பரிவால் விடம் உண்ட புகழன் பதி ஆம் புகலூரே - பெருங்கருணையோடு ஆலகாலத்தை உண்டருளிய புகழ் உடைய சிவபெருமான் உறையும் ஊர் ஆவது திருப்புகலூர்; (பரிவு - அன்பு; இரக்கம்);

9)

அயனும் அரியும் அறிவொண்ணா

உயர்செந் தழலான் உமைகேள்வன்

தயைமிக் கபிரான் தனியேற்றன்

புயமெட் டினனூர் புகலூரே.

அயனும் அரியும் அறிவொண்ணா உயர்-செந்தழலான் - பிரமன் திருமால் இவர்களால் அறிய ஒண்ணாத எல்லையற்ற சிவந்த ஜோதிப்பிழம்பு ஆயவன்; (தழல் - தீ);

உமைகேள்வன் - உமைக்குக் கணவன்;

தயை மிக்க பிரான் - அருள் மிக்க தலைவன்;

தனி-ஏற்றன் - ஒப்பற்ற இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்; (தனி - ஒப்பற்ற);

புயம் எட்டினன் ஊர் புகலூரே - எண்தோள்கள் உடையவன் உறையும் தலம் திருப்புகலூர்; (புயம் - புஜம் - தோள்);

10)

தெய்வம் தெளியார் தெருநின்று

பொய்யும் புகல்வார் மொழிகேளேல்

உய்வைத் தருமெம் உமைகோனூர்

பொய்கைக் கயல்பாய் புகலூரே

தெய்வம் தெளியார் - இறைவன் தன்மையை அறியாதவர்கள்;

தெரு-நின்று பொய்யும் புகல்வார் - தெருவில் நின்று பல பொய்கள் சொல்வார்கள்;

மொழி கேளேல் - அவர்கள் பேசும் பேச்சில் மயங்காதே;

உய்வைத் தரும் எம் உமைகோன் ஊர் - வழிபடும் அன்பர்க்கு உய்தியை அளிக்கும் நம் உமாபதி உறைகின்ற தலம்;

பொய்கைக் கயல் பாய் புகலூரே - பொய்கையில் கயல்மீன்கள் பாயும் புகலூர் ஆகும்;

11)

கடைபாற் கடலின் கடுநஞ்சம்

அடைநன் மிடறன் அருளாளன்

விடைமேல் வருவான் இடமென்பர்

புடைவண் பொழில்சூழ் புகலூரே.

கடை-பாற்கடலின் கடு-நஞ்சம் - கடைந்த பாற்கடலில் எழுந்த கொடிய விடத்தை; (கடுமை - கொடுமை; வெம்மை; வலிமை);

அடை-நன்-மிடறன் அருளாளன் - அடைத்த நல்ல கண்டத்தை உடையவன், பேரருள் உடையவன்; (மிடறு - கண்டம்);

விடைமேல் வருவான் இடம் என்பர் - இடபவாகனத்தை உடைய சிவபெருமான் உறைகின்ற தலம் ஆவது;

புடை வண்-பொழில் சூழ் புகலூரே - வளப்பமான சோலையால் சூழப்பெற்ற புகலூர்;

வி. சுப்பிரமணியன்

-------------- --------------