Wednesday, April 2, 2025

P.379 - சிராப்பள்ளி - திரைச்சடைப் பரனார்

2017-02-17

P.379 - சிராப்பள்ளி (திருச்சிராப்பள்ளி)

---------------------------------

(கலிவிருத்தம் - திருக்குறுந்தொகை அமைப்பு)

(திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 5.85.1 - "மட்டு வார்குழ லாளொடு")


1)

திரைச்ச டைப்பர னார்புரம் தீப்புக

வரைச்சி லைக்கணை கோத்தவர் மாமலர்

அருச்ச னைக்கு மகிழ்ந்தருள் அண்ணலார்

திருச்சி ராப்பள்ளி மேவிய செல்வரே.


திரைச்-சடைப் பரனார் - கங்கையைச் சடையில் உடைய பரமர்; (திரை - அலை; நதி);

புரம் தீப் புக வரைச்-சிலைக் கணை கோத்தவர் - முப்புரங்கள் எரியும்படி மேருமலை-வில்லில் ஓர் அம்பைப் பூட்டியவர்; (வரை- மலை); (சிலை - வில்);

மாமலர் அருச்சனைக்கு மகிழ்ந்து அருள் அண்ணலார் - சிறந்த பூக்களைத் தூவி வழிபட்டால் மகிழ்ந்து அருளும் தலைவர்;

திருச்சிராப்பள்ளி மேவிய செல்வரே - திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வரான சிவபெருமானார்;


2)

மங்க லத்தின் வடிவினர் மாதொரு

பங்கர் பாய்புலித் தோலர் அலைபுனல்

தங்கு செஞ்சடை மேற்பிறை தாங்கினார்

செங்கண் ஏற்றர் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


மங்கலத்தின் வடிவினர் - சிவன் என்ற திருநாமத்தின் பொருள்; (சிவம் - மங்கலம்);

மாது ஒரு பங்கர் - உமையம்மையை ஒரு பாகமாக உடையவர்;

பாய்-புலித்-தோலர் - பாயும் புலியின் தோலை அணிந்தவர்;

அலை-புனல் தங்கு செஞ்சடைமேல் பிறை தாங்கினார் - அலைகின்ற (/ அலைக்கின்ற) கங்கையாறு தங்கிய சடையின்மேல் சந்திரனை அணிந்தவர்;

செங்கண் ஏற்றர் - சினக்கின்ற இடபத்தை ஊர்தியாக உடையவர்;

சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வரான சிவபெருமானார்;


3)

நாவி னால்திரு நாமம் நவிற்றிநற்

பூவி னாலடி போற்றிடும் அன்பர்தம்

பாவம் மாயப் பரிந்தின் னருள்புரி

தேவ தேவர் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


நாவினால் திருநாமம் நவிற்றி - நாக்கினால் திருப்பெயரைச் சொல்லி; (நவிற்றுதல் - சொல்லுதல்);

நற்-பூவினால் அடி போற்றிடும் அன்பர்தம் பாவம் மாயப் - நல்ல பூக்களால் திருவடியை வழிபடும் பக்தர்களது தீவினை அழியும்படி;

பரிந்து இன்னருள் புரி தேவதேவர் - இரங்கி இனிது அருள்கின்றவர், தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவர் ஆனவர்;

சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வரான சிவபெருமானார்;


4)

ஒருகண் காட்டும் நுதலர் அறுமுக

முருகன் தாதையார் முன்சுரர் உய்ந்திடக்

கருவன் னஞ்சினை உண்டருள் கண்டனார்

திருவெண் ணீற்றர் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


ஒரு கண் காட்டும் நுதலர் - ஒப்பற்ற நெற்றிக்கண் உடையவர்; (ஒரு - ஒப்பற்ற; ஒன்று); (நுதல் - நெற்றி);

அறுமுக முருகன் தாதையார் - ஆறு முகங்களை உடைய முருகனுக்குத் தந்தையார்;

முன் சுரர் உய்ந்திடக் கரு-வன்-நஞ்சினை உண்டு அருள் கண்டனார் - முன்பு தேவர்கள் உய்யும்படி கரிய கொடிய விடத்தை உண்டு அருளிய நீலகண்டர்;

திரு-வெண்ணீற்றர் - திருவெண்ணீற்றைப் பூசிய மேனியர்;

சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வரான சிவபெருமானார்;


5)

நாவண் ணிக்க நலமலி செந்தமிழ்ப்

பாவண் ணத்தால் பணிபவர்க் கன்பினர்

மூவண் ணத்துப் புரங்களைச் சுட்டருள்

தீவண் ணத்தர் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


நா அண்ணிக்க நலம் மலி செந்தமிழ்ப் பா வண்ணத்தால் பணிபவர்க்கு அன்பினர் - நாக்கு இனிக்க நலம் மிக்க செந்தமிழான தேவாரம் முதலிய பாமாலைகளைப் பாடி வழிபடும் அன்பருக்கு அன்பு உடையவர்; (அண்ணித்தல் - இனித்தல்); (பா வண்ணம் - வண்ணப்பாட்டு - சந்தப்பாட்டு);

மூவண்ணத்துப் புரங்களைச் சுட்டு அருள் தீ வண்ணத்தர் - மூன்று நிறங்களையுடைய முப்புரங்களை எரித்தவர், தீப்போன்ற செம்மேனியர்; (முப்புரங்கள் - பொன், வெள்ளி, இரும்பு இவற்றால் ஆனவை);

சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வரான சிவபெருமானார்;


6)

நெற்றிக் கண்ணரை நெஞ்சினில் நாட்டிய

நற்ற வத்துமார்க் கண்டர் நடுக்குற

உற்ற காலன் உயிர்கெடக் காலினாற்

செற்ற மைந்தர் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


நெற்றிக் கண்ணரை நெஞ்சினில் நாட்டிய - முக்கண்ணரான சிவபெருமானாரை மனத்தில் நிலையாக இருத்தி வழிபாடு செய்த; (நாட்டுதல் - ஸ்தாபித்தல்);

நற்றவத்து மார்க்கண்டர் நடுக்குற உற்ற - நல்ல தவம் உடையவரான மார்க்கண்டேயர் அஞ்சி நடுங்கும்படி அவரை நெருங்கி வந்த; (நடுக்கு - நடுக்கம்); (உறுதல் - சம்பவித்தல்; ஓரிடம் அடைதல்);

காலன் உயிர் கெடக் காலினால் செற்ற மைந்தர் - காலனது உயிர் அழியும்படி காலனைக் காலால் உதைத்த வீரர்; (செறுதல் - அழித்தல்); (மைந்தன் - வீரன்);

சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வரான சிவபெருமானார்;


7)

எரித்த சாம்பலைப் பூசிய ஈசனார்

அருத்தி யாலடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம்

வருத்தம் தீர்ப்பவர் முப்புரம் மாய்த்திடச்

சிரித்த வீரர் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


எரித்த சாம்பலைப் பூசிய ஈசனார் - வெந்த வெண்ணீற்றைப் பூசிய ஈசர்;

அருத்தியால் அடி வாழ்த்திடும் அன்பர்தம் வருத்தம் தீர்ப்பவர் - விரும்பித் திருவடியை வணங்கும் பக்தர்களது குறைகளைத் தீர்ப்பவர்; (அருத்தி - ஆசை; மிக்க விருப்பம்);

முப்புரம் மாய்த்திடச் சிரித்த வீரர் - முப்புரங்களும் அழியும்படி சிரித்த வீரர்; (மாய்த்தல் - அழித்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 5.1.9 - "மதில் மூன்றுடன் மாய்த்தவன்");

சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வரான சிவபெருமானார்;


8)

வம்பு நாண்மலர் தூவி வழிபடும்

அன்பி லாமல் அருவரை பேர்த்தவன்

எம்பி ரானென ஓர்விரல் இட்டவர்

செம்பொன் மேனிச் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


வம்பு நாண்மலர் தூவி வழிபடும் அன்பு இலாமல் - வாசனை மிக்க புதிய பூக்களைத் தூவி வழிபடும் அன்பு இல்லாதவனும்; (வம்பு - வாசனை); (நாண்மலர் - நாள் மலர் - அன்று பூத்த பூ);

அரு-வரை பேர்த்தவன் "எம் பிரான்" என ஓர் விரல் இட்டவர் - அரிய மலையான கயிலையைப் பெயர்த்தவனும் ஆன இராவணன், "எம் தலைவனே" என்று ஓலமிடும்படி ஒரு விரலை ஊன்றி அவனை நசுக்கியவர்; (வரை - மலை);

செம்பொன் மேனிச் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - செம்பொன் போன்ற நிறம் உடைய திருமேனியை உடையவரும், திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வருமான சிவபெருமானார்;


9)

மாலும் மாமல ரானும் மயலினால்

மேலும் கீழும் முயல விளங்கெரிக்

கோலம் கொண்டவர் கூவிள மாலையர்

சீலர் போற்றும் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


மாலும் மாமலரானும் மயலினால் மேலும் கீழும் முயல - திருமாலும் பிரமனும் ஆணவத்தோடு அடிமுடி தேடும்படி; (மயல் - மயக்கம்; அறியாமை);

விளங்கு-எரிக் கோலம் கொண்டவர் - பிரகாசிக்கின்ற ஜோதி-வடிவில் நின்றவர்; (விளங்குதல் - ஒளிவீசுதல்); (எரி - தீ); (கோலம் - உருவம்);

கூவிள மாலையர் - வில்வமாலை அணிந்தவர்; (கூவிளம் - வில்வம்);

சீலர் போற்றும் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - சீலர்களால் வழிபடப்படுபவரும், திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வருமான சிவபெருமானார்;


10)

கரவை நெஞ்சினில் வைத்த கயவர்கள்

உரைசெய் பொய்கள் ஒழிமின் புகழ்பாடிக்

கரையும் அன்பர் துணைவர் கமழ்சடைத்

திரையை ஏற்ற சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


கரவை நெஞ்சினில் வைத்த கயவர்கள் உரைசெய் பொய்கள் ஒழிமின் - வஞ்சனையை மனத்தில் வைத்திருக்கும் கீழோர்கள் சொல்கின்ற பொய்களை நீங்குங்கள்; (கரவு - வஞ்சனை); (மின் - முன்னிலை ஏவல் பன்மை விகுதி);

புகழ் பாடிக் கரையும் அன்பர் துணைவர் - திருப்புகழைப் பாடி (மனம்) உருகுகின்ற பக்தர்களுக்குத் துணைவர்; (கரைதல் - உருகுதல்; அழைத்தல்);

கமழ்-சடைத் திரையை ஏற்ற சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - மணம் கமழும் சடையில் கங்கையை ஏற்றவரும், திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வருமான சிவபெருமானார்; (திரை - அலை; நதி);


11)

தகவில் தக்கன்செய் வேள்வி தகர்த்தவர்

புகழும் அன்பர்க்குப் பொன்னுல கீபவர்

உகளும் மான்மறிக் கையினர் ஒண்பிறை

திகழும் சென்னிச் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே.


தகவு இல் தக்கன் செய் வேள்வி தகர்த்தவர் - ஆணவம் மிக்க தக்கன் ஈசனை இகழ்ந்து செய்த அவவேள்வியை அழித்தவர்; (தகவு - நற்குணம்; நடுநிலை; அறிவு); (தகர்த்தல் - அழித்தல்);

புகழும் அன்பர்க்குப் பொன்னுலகு ஈபவர் - போற்றி வணங்கும் பக்தர்களுக்குப் பொன்னுலக வாழ்வு தருபவர்; (அப்பர் தேவாரம் - 4.92.11 – "பொன்னுலகம் அளிக்கும் அலையார் புனற்பொன்னி சூழ்ந்த ஐயாறன் அடித்தலமே");

உகளும் மான்மறிக் கையினர் - தாவும் மான்கன்றைக் கையில் தாங்கியவர்; (உகளுதல் - தாவுதல்);

ஒண்-பிறை திகழும் சென்னிச் சிராப்பள்ளிச் செல்வரே - ஒளியுடைய பிறை விளங்கும் திருமுடியை உடையவரும், திருச்சிராப்பள்ளியில் உறைகின்ற செல்வருமான சிவபெருமானார்; (ஒண்மை - பிரகாசம்; ஒளி; அழகு);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


P.378 - வியலூர் - ஆகத்தில் நறுங்குழலி

2017-01-22

P.378 - வியலூர் (திருவிசநல்லூர்)

---------------------------------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.41.1 - "மண்புகார் வான்புகுவர்")


1)

ஆகத்தில் நறுங்குழலி அஞ்சொல்லாள் அரிவைக்குப்

பாகத்தைப் பகிர்ந்தபரன் பாய்புலித்தோல் ஆடையினான்

நாகத்தை ஆரமென நயந்தபிரான் மகிழுமிடம்

மேகத்தின் வளமாரும் வயலாரும் வியலூரே.


ஆகத்தில் நறுங்குழலி அஞ்சொல்லாள் அரிவைக்குப் பாகத்தைப் பகிர்ந்த பரன் - வாசக்கூந்தலும் இன்மொழியும் உடைய உமாதேவிக்குத் தன் திருமேனியில் ஒரு பாகத்தைத் தந்த பரமன்;

பாய்புலித்தோல் ஆடையினான் - பாயும் புலியின் தோலை ஆடையாக அணிந்தவன்;

நாகத்தை ஆரம் என நயந்த பிரான் மகிழும் இடம் - பாம்பை மாலையாக விரும்பி அணியும் தலைவன் விரும்பி உறையும் தலம்;

மேகத்தின் வளம் ஆரும் வயல் ஆரும் வியலூரே - நீர்வளம் மிக்க வயல்கள் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்;


2)

பெண்ணொட்டும் மேனியினான் பேரன்பால் ஒருவேடர்

கண்ணொட்டக் கண்டருள்செய் கண்ணுதலான் கசிந்துருகிப்

பண்ணொட்டும் தமிழ்பாடும் பத்தரிடர் தீர்ப்பானூர்

விண்ணெட்டும் பொழிலோடு வயலாரும் வியலூரே


பெண் ஒட்டும் மேனியினான் - உமைபங்கன்;

பேரன்பால் ஒரு வேடர் கண் ஒட்டக் கண்டு அருள்செய் கண்ணுதலான் - (திருக்காளத்தியில்) ஒப்பற்ற வேடரான கண்ணப்பர் தம் கண்ணை இடந்து அப்பக் கண்டு அவருக்கு அருள்செய்த நெற்றிக்கண்ணன்;

கசிந்து உருகிப், பண் ஒட்டும் தமிழ் பாடும் பத்தர் இடர் தீர்ப்பான் ஊர் - உளம் உருகிப் பண் பொருந்திய தேவாரம் பாடும் அடியவர்களுடைய துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன் உறையும் தலம்;

விண் எட்டும் பொழிலோடு வயல் ஆரும் வியலூரே - வானைத் தீண்டும் சோலைகளும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்;


3)

முன்மதில்கள் மூன்றும்தீ மூழ்கநகை செய்ம்மைந்தன்

இன்மொழிமா துமையாளை இடப்பாகம் மகிழ்ந்தசிவன்

பன்மொழியால் பரவிடுவார் படுதுயர்தீர் பரமனிடம்

மென்சிறைவண் டறைசோலை வயலாரும் வியலூரே.


முன் மதில்கள் மூன்றும் தீ மூழ்க நகை-செய்ம் மைந்தன் - முன்னர், முப்புரங்களும் தீயில் மூழ்குமாறு சிரித்த வீரன்;

இன்மொழி மாது உமையாளை இடப்பாகம் மகிழ்ந்த சிவன் - இன்மொழி பேசும் உமையை இடப்பாகமாக விரும்பிய சிவன்;

பன்மொழியால் பரவிடுவார் படுதுயர் தீர் பரமன் இடம் - தமிழ், சமஸ்கிருதம், மற்ற மொழிகள் இவற்றால் துதிக்கும் பக்தர்களின் கஷ்டத்தைத் தீர்க்கும் பரமன் உறையும் தலம்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.85.1 - "எல்லா மொழியாலும் இமையோர் தொழுதேத்த"); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.92.7 - "தென்சொல் விஞ்சமர் வடசொல் திசைமொழி எழில்நரம் பெடுத்து");

மென்-சிறை வண்டு அறை சோலை வயல் ஆரும் வியலூரே - மெல்லிய சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்;


4)

கூரியலும் சூலத்தன் கூவிளஞ்சேர் செஞ்சடையான்

நாரியொரு பங்குடையான் நரைவிடையான் நாள்தோறும்

பேரியம்பும் அடியார்தம் பேரிடர்தீர் பெருமானூர்

வேரிமலி மலர்ச்சோலை வயலாரும் வியலூரே.


கூர் இயலும் சூலத்தன் - கூர்மை மிக்க திரிசூலத்தை உடையவன்; (இயல்தல் - பொருந்துதல்);

கூவிளம் சேர் செஞ்சடையான் - சிவந்த சடையில் வில்வத்தை அணிந்தவன்; (கூவிளம் - வில்வம்);

நாரி ஒரு பங்கு உடையான் - உமையை ஒரு பங்காக உடையவன்;

நரை-விடையான் - வெண்ணிற இடபத்தை வாகனமாக உடையவன்;

நாள்தோறும் பேர் இயம்பும் அடியார்தம் பேரிடர் தீர் பெருமான் ஊர் - தினந்தோறும் தன் திருநாமத்தைச் சொல்லும் பக்தர்களின் பெரிய துன்பத்தைத் தீர்க்கும் பெருமான் உறையும் தலம்;

வேரி மலி மலர்ச்சோலை வயல் ஆரும் வியலூரே - தேன் மிக்க மலர்கள் திகழும் சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்; (வேரி - தேன்);


5)

புரையேதும் இல்லாத புண்ணியன்முக் கண்ணுடையான்

திரையாரும் செஞ்சடைமேல் திகழ்திங்கள் சூடியவன்

அரைநாணா அரவத்தை ஆர்த்தபிரான் அமருமிடம்

விரையாரும் மலர்ச்சோலை வயலாரும் வியலூரே.


புரை ஏதும் இல்லாத புண்ணியன் - எவ்வித ஒப்பும் இல்லாதவன், குற்றமற்றவன், புண்ணியமூர்த்தி; (புரை - ஒப்பு; குற்றம்); (ஏதும் - எதுவும்; சிறிதும்);

முக்கண் உடையான் - நெற்றிக்கண்ணன்;

திரை ஆரும் செஞ்சடைமேல் திகழ் திங்கள் சூடியவன் - கங்கை பொருந்திய செஞ்சடைமேல் ஒளிவீசும் சந்திரனை அணிந்தவன்; (திரை - அலை; நதி);

அரைநாணா அரவத்தை ஆர்த்த பிரான் அமரும் இடம் - அரைநாணாகப் பாம்பைக் கட்டிய தலைவன் விரும்பி உறையும் தலம்; (நாணா - நாணாக; கடைக்குறை விகாரம்); (ஆர்த்தல் - கட்டுதல்);

விரை ஆரும் மலர்ச்சோலை வயல் ஆரும் வியலூரே - மணம் மிக்க மலர்கள் நிறைந்த சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்; (விரை - வாசனை); (ஆர்தல் - நிறைதல்; பொருந்துதல்);


6)

தஞ்சமென அடைமாணி தனக்கருளிக் கூற்றுவனின்

நெஞ்சிலுதை சேவடியான் நீலமணி கண்டத்தான்

குஞ்சிமிசைக் கொக்கிறகும் குளிர்மதியும் சூடியிடம்

மஞ்சுதவழ் பொழிலோடு வயலாரும் வியலூரே.


தஞ்சம் என அடை மாணி-தனக்கு அருளிக், கூற்றுவனின் நெஞ்சில் உதை சேவடியான் - தஞ்சம் என்று சரணடைந்த மார்க்கண்டேயருக்கு அருள்புரிந்து, இயமனின் மார்பில் உதைத்த சிவந்த திருவடியை உடையவன்;

நீலமணி கண்டத்தான் - கரிய மணி திகழும் கண்டத்தை உடையவன்;

குஞ்சிமிசைக் கொக்கிறகும் குளிர்-மதியும் சூடி இடம் - தலைமேல் கொக்கிறகையும் குளிச்சி பொருந்திய சந்திரனையும் சூடியவன் உறையும் தலம்; (குஞ்சி - தலை); (கொக்கிறகு - 1. கொக்கிறகு என்ற மலர்; 2. கொக்கு வடிவாய குரண்டாசுரனை அழித்த அடையாளமாக அதன் இறகு); (சூடி - சூடியவன்);

மஞ்சு தவழ் பொழிலோடு வயல் ஆரும் வியலூரே - மேகம் தவழும் சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்;


7)

கானகத்தில் வேட்டுவனாய்க் கையிலொரு வில்லேந்தி

ஏனமதன் பின்னோடி எழில்விசயற் கருள்புரிந்தான்

தேனறையும் கொன்றையினான் திருநீறு பூசியிடம்

வானணவும் பொழிலோடு வயலாரும் வியலூரே.


கானகத்தில் வேட்டுவனாய்க் கையில் ஒரு வில் ஏந்தி - காட்டில் ஒரு வேடன் வடிவத்தில் கையில் வில்லை ஏந்தி;

ஏனம்-அதன் பின் ஓடி, எழில்-விசயற்கு அருள்புரிந்தான் - பன்றியின் பின் துரத்திச் சென்று, அழகிய அர்ஜுனனுக்குப் பாசுபதாஸ்திரத்தை அருளியவன்; (ஏனம் - பன்றி); (விசயற்கு - விஜயனுக்கு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.12.6 - "ஏவார்சிலை எயினன்னுரு வாகி-எழில் விசயற் கோவாத இன்னருள்செய்த");

தேன் அறையும் கொன்றையினான் - வண்டுகள் ஒலிக்கும் கொன்றைமலரை அணிந்தவன்; (தேன் - வண்டு); (அறைதல் - ஒலித்தல்); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.53.5 - "யாழ்முரல் தேனினத்தொடு");

திருநீறு பூசி இடம் - திருநீற்றைப் பூசிய இறைவன் உறையும் தலம்; (பூசி - பூசியவன்);

வான் அணவும் பொழிலோடு வயலாரும் வியலூரே - வானைத் தீண்டுமாறு ஓங்கிய சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்; (அணவுதல் - அணுகுதல்);


8)

பிழைபுரிந்த இராவணனைப் பெருமலைக்கீழ் அழவைத்தான்

குழையணிந்த திருச்செவியன் கூர்மழுவன் ஓடேந்தி

இழையணிந்த மடவார்பால் இரக்கின்ற ஈசனிடம்

மழைநுழையும் உயர்சோலை வயலாரும் வியலூரே.


பிழை புரிந்த இராவணனைப் பெருமலைக்கீழ் அழவைத்தான் - குற்றம் செய்த இராவணனைக் கயிலைமலையின் கீழே அழும்படி நசுக்கியவன்;

குழை அணிந்த திருச்செவியன் - காதில் குழையை அணிந்தவன்;

கூர்-மழுவன் - கூர்மையான மழுவை ஏந்தியவன்;

ஓடு ஏந்தி, இழை அணிந்த மடவார்பால் இரக்கின்ற ஈசன் இடம் - பிரமனது மண்டையோட்டைப் பிச்சைப்பாத்திரமாக ஏந்திச் சென்று, ஆபரணங்கள் அணிந்த பெண்களிடம் யாசிக்கின்ற ஈசன் உறையும் தலம்; (ஓடு - மண்டையோடு; பிச்சைப்பாத்திரம்); (இழை - ஆபரணம்); (இரத்தல் - பிச்சையெடுத்தல்);

மழை நுழையும் உயர் சோலை வயல் ஆரும் வியலூரே - கரிய மேகம் நுழைகின்ற உயர்ந்த சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்; (மழை - கருமுகில்);


9)

மதிமயங்கி வாதிட்ட மாலயனார் மிகநேடி

அதிசயித்துத் துதிசெய்த அழலுருவன் அருளென்னும்

நிதியுடையான் நீள்சடையில் நீருடைய நிமலனிடம்

மதிதடவும் மலர்ச்சோலை வயலாரும் வியலூரே.


மதி மயங்கி வாதிட்ட மால் அயனார் மிக நேடி அதிசயித்துத் துதிசெய்த அழல் உருவன் - அறியாமையால், "தம்முள் யார் பரம்?" என்று வாது செய்த திருமாலும் பிரமனும் மிகவும் தேடி வாடி வியந்து அஞ்சி வழிபட்ட ஜோதி-வடிவினன்; (நேடுதல் - தேடுதல்);

அருள் என்னும் நிதி உடையான் - அருட்செல்வம் உடையவன் - அருளின் உறைவிடம்;

நீள்சடையில் நீர் உடைய நிமலன் இடம் - நீண்ட சடையில் கங்கையை உடைய தூயன் உறையும் தலம்;

மதி தடவும் மலர்ச்சோலை வயல் ஆரும் வியலூரே - சந்திரனைத் தொடுமாறு உயர்ந்த மலர்ச்சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்;


10)

பண்டைமறை நெறிதன்னைப் பழித்தும்மைப் பாவியெனும்

மிண்டருரை விடுமின்கள் வெள்விடையன் வெண்ணீற்றன்

தொண்டரவர் தொழுமுருவில் தோன்றியருள் தூயனிடம்

வண்டறையும் மலர்ச்சோலை வயலாரும் வியலூரே.


பண்டை மறைநெறி-தன்னைப் பழித்து, உம்மைப் "பாவி" எனும் மிண்டர் உரை விடுமின்கள் - பழைய வேதநெறியை இகழ்ந்து பேசி, உங்களைப் "பாவி" என்று சொல்லும் அறிவிலிகளின் பேச்சை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (மிண்டர் - கல்நெஞ்சர்; அறிவிலிகள்);

வெள்-விடையன் வெண்ணீற்றன் - வெண்ணிற எருதை வாகனமாக உடையவன், வெண்-திருநீற்றைப் பூசியவன்;

தொண்டர்-அவர் தொழும் உருவில் தோன்றி அருள் தூயன் இடம் - பக்தர்கள் இறைவனை எவ்வடிவத்தில் எண்ணி வழிபடுகின்றார்களோ அவ்வடிவத்தில் தோன்றி அவர்களுக்கு அருள்புரியும் தூயன் உறையும் தலம்;

வண்டு அறையும் மலர்ச்சோலை வயல் ஆரும் வியலூரே - வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற மலர்ச்சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்;


11)

பிணமுடையார் சுடுகாட்டில் பேய்சூழ நடமாடும்

குணமுடையான் கயிலையெனும் குன்றுடையான் செந்தழல்போல்

வணமுடையான் பணிவார்க்கு வரமருளும் வள்ளலிடம்

மணமுடைய மலர்ச்சோலை வயலாரும் வியலூரே.


பிண-முடை ஆர் சுடுகாட்டில் பேய் சூழ நடம் ஆடும் குணம் உடையான் - பிணத்தின் நாற்றம் பொருந்திய சுடுகாட்டில் பேய்கள் சூழத் திருநடம் செய்கின்ற இயல்பு உடையவன்; (முடை - புலால் நாற்றம்; துர்க்கந்தம்);

கயிலை எனும் குன்று உடையான் - கயிலைமலைமேல் இருப்பவன்;

செந்தழல்போல் வணம் உடையான் - செந்தீப் போன்ற செம்மேனி உடையவன்; (வணம் - வண்ணம் - நிறம்; இடைக்குறை விகாரம்);

பணிவார்க்கு வரம் அருளும் வள்ளல் இடம் - தொழும் அன்பர்களுக்கு வரங்களை வாரி வழங்கும் வள்ளலான இறைவன் உறையும் தலம்;

மணம் உடைய மலர்ச்சோலை வயல் ஆரும் வியலூரே - வாசமலர்ச்-சோலையும் வயலும் பொருந்திய திருவியலூர் ஆகும்;


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------


P.377 - வியலூர் - மாதராளை ஒரு கூறென

2017-01-20

P.377 - வியலூர் (திருவிசநல்லூர்)

---------------------------------

(சந்தக் கலித்துறை - தான தான தனதானன தானன தானன)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.7.1 - "வன்னி கொன்றை மதமத்தம்")


முற்குறிப்பு - படிப்போர் வசதி கருதிச் சில இடங்களில் சீர்பிரித்தல் வேறுபடும். வகையுளியோடு பார்த்தால் சந்தம் கெடாமை புலப்படும்.


1)

மாத ராளை ஒருகூறென வாம(ம்) மகிழ்ந்தவர்

சீத ஆறு திரிசெஞ்சடை மேற்பிறை சூடினார்

வேத நாவர் வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

பாதம் ஏத்திப் பணிவார்கள்தம் வல்வினை பாறுமே.


மாதராளை ஒரு கூறு என வாமம் மகிழ்ந்தவர் - உமாதேவியாரை ஒரு பாகமாக இடப்பக்கம் விரும்பியவர்;

சீத-ஆறு திரி செஞ்சடைமேல் பிறை சூடினார் - குளிர்ந்த கங்கைநதி திரிகின்ற செஞ்சடையின்மேல் பிறையை அணிந்தவர்; (சீதம் - குளிர்ச்சி);

வேத-நாவர் - வேதங்களைப் பாடியருளியவர்;

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

பாதம் ஏத்திப் பணிவார்கள்தம் வல்வினை பாறுமே - அப்பெருமானாரின் திருவடியைப் போற்றி வணங்கும் பக்தர்களுடைய வலிய வினைகள் அழியும்; (பாறுதல் - அழிதல்);


2)

துள்ளு(ம்) மானும் சுடர்சூலமும் ஏந்திய தூயவர்

கள்ளி லங்கு கடிமாமலர் சூடு கருத்தனார்

வெள்ளை ஏற்றர் வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

வள்ளல் நாமம் மறவாஅடி யார்வினை மாயுமே.


துள்ளும் மானும் சுடர் சூலமும் ஏந்திய தூயவர் - துள்ளுகின்ற மானையும், ஒளிவீசும் சூலத்தையும் ஏந்திய புனிதர்; (சுடர்தல் - பிரகாசித்தல்);

கள் இலங்கு கடி-மா-மலர் சூடு கருத்தனார் - தேன் திகழும் அழகிய மணம் மிக்க பூக்களைச் சூடிய தலைவர்; (கருத்தன் - தலைவன்);

வெள்ளை-ஏற்றர் - வெண்ணிற இடபத்தை வாகனமாக உடையவர்;

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

வள்ளல் நாமம் மறவா அடியார் வினை மாயுமே - வள்ளலாகிய சிவபெருமான் திருநாமத்தை மறவாத (= எப்பொழுதும் எண்ணும் / ஓதும்) அடியவர்களது வினைகள் அழியும்;


3)

நீரும் இண்டை நிலவுஞ்சடை வைத்த நிருத்தனார்

ஊரும் நாகம் அரைநாணென ஆர்த்த ஒருத்தனார்

மேரு வில்லி வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

சீரு ரைக்கும் அடியார்வினை தீர்வது திண்ணமே.


நீரும் இண்டை-நிலவும் சடை வைத்த நிருத்தனார் - கங்கையையும் இண்டைமாலை போலச் சந்திரனையும் சடையில் அணிந்த கூத்தர்; (இண்டை - தலையில் அணியும் மாலைவகை); (நிருத்தன் - கூத்தன்);

ஊரும் நாகம் அரைநாண் என ஆர்த்த ஒருத்தனார் - ஊர்கின்ற பாம்பை அரைநாணாகக் கட்டிய ஒப்பற்றவர்; (ஆர்த்தல் - பிணித்தல்; கட்டுதல்); (ஒருத்தன் - ஒப்பற்றவன்);

மேரு-வில்லி - மேருமலையை வில்லாக ஏந்தியவர்;

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

சீர் உரைக்கும் அடியார் வினை தீர்வது திண்ணமே - அப்பெருமானாரின் புகழை ஓதும் அடியவர்களது வினைகள் அழிவது நிச்சயம்;


4)

மற்பு யங்கள் இருநான்கினர் வாடிய வானவர்

நற்ப தத்தை நனிவாழ்த்திட இன்னருள் நல்கிய

வெற்பு வில்லி வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

பொற்ப தங்கள் புகழ்வார்உல கிற்பொலி வார்களே.


மற்புயங்கள் இருநான்கினர் - வலிமை மிக்க எட்டுப் புஜங்கள் உடையவர்; (மல் - வலிமை);

வாடிய வானவர் நற்பதத்தை நனி வாழ்த்திட இன்னருள் நல்கிய வெற்பு-வில்லி - வருந்திய தேவர்கள் நன்மை மிக்க திருவடியை மிகவும் போற்றி வழிபடவும் அவர்களுக்கு இரங்கி இனிய அருள்புரிந்தவர், மேருமலையை வில்லாக ஏந்தியவர்; (நனி - மிக); (வெற்பு - மலை);

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

பொற்பதங்கள் புகழ்வார் உலகில் பொலிவார்களே - அப்பெருமானாரின் பொன்னடியைப் புகழும் அன்பர்கள் உலகில் சிறந்து விளங்குவார்கள்;


5)

சீல பாலன் உயிர்காத்தவர் தீயன குஞ்சிவெங்

காலன் நெஞ்சில் உதைகாலினர் பன்னிரு கையுடை

வேலன் அத்தர் வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

சூல பாணி பெயர்சொல்பவர் தொல்வினை தீருமே.


சீல-பாலன் உயிர் காத்தவர் - சீலம் மிக்க சிறுவரான மார்க்கண்டேயரது உயிரைக் காத்தருளியவர்;

தீ ன குஞ்சி வெங்-காலன் நெஞ்சில் உதை காலினர் - தீப் போன்ற சிவந்த தலைமயிரை உடைய, கொடிய காலனை மார்பில் காலால் உதைத்தவர்; (அன – அன்ன – போன்ற); (குஞ்சி - ஆண்களின் தலைமயிர்); (வெம்மை - கொடுமை; வலிமை); (4.107.1 - "எரி போலும் குஞ்சிச் சுருட்டிய நாவில் வெங்கூற்றம் பதைப்ப உதைத்து");

பன்னிரு கையுடை வேலன் அத்தர் - பன்னிரு கைகள் உடைய முருகனுக்குத் தந்தையார்; (அத்தன் - தந்தை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.28.10 - "கருவூருள் ஆனிலை அத்தர் பாதம் அடைந்து வாழ்மினே");

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

சூலபாணி பெயர் சொல்பவர் தொல்வினை தீருமே - சூலம் ஏந்திய பெருமானாரின் திருநாமத்தைச் சொல்லும் அன்பர்களது பழவினைகள் அழியும்;


6)

அந்தம் ஆதி அதளாடையர் ஆயிழை பங்கனார்

பந்தம் அற்ற பரனார்பவ ளம்புரை மேனியார்

வெந்த நீற்றர் வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

கந்தன் அத்தர் கழல்ஏத்திடு வார்வினை சிந்துமே


அந்தம் ஆதி - முடிவும் முதலும் ஆனவர்;

அதள்-ஆடையர் - தோலை ஆடையாகத் தரித்தவர்; (அதள் - தோல்);

ஆயிழை பங்கனார் - உமையொரு பாகர்; (ஆயிழை - பெண்);

பந்தம் அற்ற பரனார் - மும்மலங்கள் அற்றவர், மேலானவர்;

பவளம் புரை மேனியார் - செம்பவளம் போல் செம்மேனியை உடையவர்; (புரைதல் - ஒத்தல்);

வெந்த நீற்றர் - சுட்ட திருநீற்றைப் பூசியவர்;

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

கந்தன் அத்தர் கழல் ஏத்திடுவார் வினை சிந்துமே - முருகனுக்குத் தந்தையார் திருவடிகளைத் தொழும் அன்பர்களது வினைகள் அழியும்; (சிந்துதல் - அழிதல்);


7)

கானில் ஆடு கழலார்கரி தன்னை உரித்தவர்

வானி லாவை முடிவைத்தவர் மாண்டவர் நீறணி

மேனி நாதர் வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

தேனி லாவும் அடிவாழ்த்திடு வார்வினை தீருமே


கானில் ஆடு கழலார், கரி தன்னை உரித்தவர் - சுடுகாட்டில் ஆடும் திருவடியினார்; யானைத்தோலை உரித்தவர்; ("கானில் ஆடு கழலார்; கானில் ஆடு கரி தன்னை உரித்தவர்" என்றும் இயைத்துப் பொருள்கொள்ளலாம்); (ஆடுதல் - கூத்தாடுதல்; சஞ்சரித்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.10.7 - "கற்றார் பரவும் கழலார்");

வான்-நிலாவை முடி வைத்தவர் - அழகிய வெண்திங்களைத் திருமுடிமேல் அணிந்தவர்; (வானிலா - 1. வான் + நிலா / 2. வால் + நிலா); (வான் - அழகு; வானம்); (வால் - வெண்மை);

மாண்டவர் நீறு அணி மேனி நாதர் - இறந்தவர்களுடைய சாம்பலைத் திருமேனிமேல் பூசிய தலைவர்;

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

தேன் நிலாவும் அடி வாழ்த்திடுவார் வினை தீருமே - அப்பெருமானாரின் இனிய திருவடியை வாழ்த்தும் அன்பர்களது வினைகள் அழியும்; (நிலாவுதல் - நிலவுதல்);


8)

தேவி அஞ்ச மலைபேர்த்த அரக்கனை ஊன்றினார்

தேவ தேவர் சிலையொன்றை வளைத்தெயில் மூன்றுடன்

வேவ எய்து வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

சேவ தேறி புகழ்செப்பிடு வார்வினை தீருமே.


தேவி அஞ்ச மலை பேர்த்த அரக்கனை ஊன்றினார் - உமாதேவி அஞ்சுமாறு கயிலைமலையைப் பெயர்த்த இராவணனை நசுக்கியவர்;

தேவதேவர் - தேவாதிதேவர்;

சிலை ஒன்றை வளைத்து எயில் மூன்று உடன் வேவ எய்து - மேருமலையை வில்லாக வளைத்து முப்புரங்களும் ஒருங்கே வெந்து சாம்பலாகும்படி எய்தவர்;

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

சேது ஏறி புகழ் செப்பிடுவார் வினை தீருமே - இடபவாகனரது புகழைச் சொல்லும் அன்பர்களது வினைகள் அழியும்; (சே - இடபம்; அது - பகுதிப்பொருள்விகுதி); (ஏறி - ஏறுபவன்);


9)

மாலும் வாச மலர்மேலய னும்மறி யாதவர்

ஆல நீழல் அமர்கின்றவர் அன்பர் அகத்தினர்

மேலர் நூலர் வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

சூல பாணி துதிசெய்திடு வார்துணை ஆவரே.

மாலும் வாச-மலர்மேல் அயனும் அறியாதவர் - திருமாலாலும் தாமரைமலர்மேல் உறையும் பிரமனாலும் அறியப்படாதவர்; (அயனும்மறியாதவர் - மகர ஒற்று விரித்தல் விகாரம்);

ஆலநீழல் அமர்கின்றவர் - கல்லால-மரத்தின்கீழ் விரும்பி வீற்றிருப்பவர்; (அமர்தல் - விரும்புதல்; இருத்தல் (உட்கார்தல்));

அன்பர் அகத்தினர் - பக்தர்கள் நெஞ்சில் உறைபவர்;

மேலர் - எப்பொருட்கும் எவ்வுயிர்க்கும் எத்தேவர்க்கும் மேலாயுள்ள முழுமுதல்வர்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.7.2 - "கானிடை மாநடம் ஆடுவர் மேலர்");

நூலர் - முப்புரிநூல் அணிந்தவர்; (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.78.7 – "கழல்மல்கு காலினர் வேலினர் நூலர்");

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

சூலபாணி துதிசெய்திடுவார் துணை ஆவரே - சூலம் ஏந்திய பெருமானார் துதிப்பவர்களுக்குத் துணை ஆவார்;


10)

ஆத ராகி அவமேமொழி அற்பர்சொல் நீங்குமின்

போதை எய்த மதவேளுட லைப்பொடி செய்தவர்

வேத கீதர் வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

ஆத ரிக்கும் அடியார்வினை அல்லல றுப்பரே.


ஆதர் ஆகி அவமே மொழி அற்பர் சொல் நீங்குமின் - அறிவிலிகளும் செல்லும் நெறியை அறியாத குருடர்களும் ஆகிப் புன்சொல்லே பேசும் ஈனர்களின் பேச்சை நீங்கள் மதிக்கவேண்டா; (ஆதன் - அறிவிலி; குருடன்); (மின் - முன்னிலைப் பன்மை ஏவல் வினைமுற்று);

போதை எய்த மதவேள் உடலைப் பொடி செய்தவர் - மலர்க்கணையை எய்த மன்மதனின் உடலைச் சாம்பல் ஆக்கியவர்; (போது - பூ - இங்கே மலரம்பு); (மதவேள் - காமன்); (அப்பர் தேவாரம் - 6.2.6 - "அன்று வன்மதவேள் தன்னுடலங் காய்ந்தார்");

வேத-கீதர் - வேதங்களைப் பாடியவர்;

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

ஆதரிக்கும் அடியார் வினை அல்லல் அறுப்பரே - அன்புசெய்யும் பக்தர்களது வினைகளையும் அல்லல்களையும் தீர்ப்பார்; (ஆதரித்தல் - விரும்புதல்; போற்றுதல்); (அறுத்தல் - தீர்த்தல்); (திருவாசகம் - அருட்பத்து - 8.29.1 - "ஆதியே அடியேன் ஆதரித்தழைத்தால் அதெந்துவே என்றருளாயே");


11)

நீள்வி சும்பு நிலன்நீர்எரி காற்றவர் நாலிரு

தோள்வி ளங்கு சுடுநீற்றினர் தூற்றிய தக்கனின்

வேள்வி செற்று வியலூருறை நீல மிடற்றினார்

தாள்வி ரும்பும் அடியார்வினை சாய்வது திண்ணமே.


நீள் விசும்பு, நிலன், நீர், எரி, காற்று அவர் - நீண்ட ஆகாயம், நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று என்று ஐம்பூதங்கள் ஆனவர்; (விசும்பு - ஆகாயம்);

நாலிரு-தோள் விளங்கு சுடு-நீற்றினர் - எட்டுப் புஜங்களில் சுட்ட திருநீற்றைப் பூசியவர்;

தூற்றிய தக்கனின் வேள்வி செற்று - இகழ்ந்த தக்கன் செய்த யாகத்தை அழித்தவர்; (செறுதல் - அழித்தல்);

வியலூர் உறை நீல-மிடற்றினார் - திருவியலூரில் உறைகின்ற நீலகண்டர்;

தாள் விரும்பும் அடியார் வினை சாய்வது திண்ணமே - அப்பெருமானாரின் திருவடியை விரும்பும் பக்தர்களது வினைகள் அழிவது நிச்சயம்; (சாய்தல் - அழிதல்);


வி. சுப்பிரமணியன்

----------- --------------