Showing posts with label கடம்பூர். Show all posts
Showing posts with label கடம்பூர். Show all posts

Sunday, September 20, 2026

P.515 - கடம்பூர் - கொடியிலொரு விடையுடையான்

2020-08-23

P.515 - கடம்பூர் (மேலக்கடம்பூர்)

-----------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(சம்பந்தர் தேவாரம் - 2.47.1 - "மட்டிட்ட புன்னை")


* ஊரின் பெயர் கடம்பூர். கோயிலின் பெயர் கரக்கோயில். (அப்பர் தேவாரம் - 5.19.1 - "கடம்பூர்க் கரக்கோயிலே").


1)

கொடியிலொரு விடையுடையான் கூர்மழுவாட் படையுடையான்

துடியிடையாள் சோதிமின் னம்மையவள் மணவாளன்

கடிபொழிலில் வண்டறையும் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அடிகளமு தின்னுருவன் அடிமலரைப் புகழ்நாவே.


கொடியில் ஒரு விடைடையான் - இடபக்கொடியை உடையவன்;

கூர்-மழுவாட்படை உடையான் - கூரிய மழுவாயுதத்தை ஏந்தியவன்;

துடி-இடையாள் சோதிமின்னம்மைஅவள் மணவாளன் - உடுக்கை போன்ற சிற்றிடையை உடையவளும் சோதிமின்னம்மை என்ற திருநாமம் உடையவளுமான உமைக்குக் கணவன்; (* சோதிமின்னம்மை - இத்தலத்து இறைவி திருநாமம்);

கடிபொழிலில் வண்டு அறையும் கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - வாசனை மிகுந்த சோலையில் வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற; (கடி - வாசனை);

அடிகள், அமுதின் உருவன் அடிமலரைப் புகழ் நாவே - சுவாமி, அமுதின் வடிவானவன், அவன் திருவடித்தாமரையை நாவே நீ புகழ்வாயாக; (அமுதின்னுருவன் - ன் ஒற்று விரித்தல் விகாரம்); ("அமுது, இன்-உருவன்" என்று பிரித்தும் பொருள்கொள்ளலாம் - அமுது ஒத்தவன், இனிய உருவம் உடையவன்); (* அமிர்தகடேசுவரர் - இத்தலத்து இறைவன் திருநாமம்);


2)

தருவொன்றின் கீழிருந்து தருமத்தை விளக்கியவன்

உருவென்றும் அருவென்றும் உரைகடந்து நின்றபரன்

கருவண்டார் பொழில்சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அருவிடமுண் டிருள்கண்டன் அடியிணையைப் புகழ்நாவே.


தரு ஒன்றின்கீழ் இருந்து தருமத்தை விளக்கியவன் - கல்லாலமரத்தின்கீழ் வீற்றிருந்து சிவதர்மத்தை உபதேசித்தவன்; (தரு - மரம் - கல்லாலமரம்);

உரு என்றும் அரு என்றும் உரை கடந்து நின்ற பரன் - உருவம் உடையவன் ஆகியும் உருவம் அற்றவன் ஆகியும் சொல்லைக் கடந்த பரமன்;

கருவண்டு ஆர் பொழில் சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கரிய வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற சோலை சூழ்ந்த கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற; (ஆர்த்தல் - ஒலித்தல்);

அருவிடம் உண்டு இருள் கண்டன் அடியிணையைப் புகழ் நாவே - கொடிய விடத்தை உண்டு இருண்ட கண்டத்தை உடைய சிவபெருமானது இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;


3)

புதியமலர் பலதூவிப் பொன்னடியை வானவர்கோன்

துதிசெயக்கண் டருள்புரிந்தான் தோடணிந்த செவியுடையான்

கதிர்நுழையாப் பொழில்சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

மதியணிசெஞ் சடையண்ணல் மலரடியைப் புகழ்நாவே.


புதிய மலர் பல தூவிப் பொன்னடியை வானவர்கோன் துதிசெயக்கண்டு அருள்புரிந்தான் - நாண்மலர்கள் தூவிப் பொற்பாதத்தை இந்திரன் வணங்க, அவனுக்கு அருள்செய்தவன்; (* இத்தலத்தில் இந்திரன் வழிபட்டதைத் தலவரலாற்றில் காண்க);

தோடு அணிந்த செவி உடையான் - ஒரு காதில் தோடு அணிந்தவன்;

கதிர் நுழையாப் பொழில் சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - வெயில் புகாத அடர்ந்த சோலை சூழ்ந்த கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

மதி அணி செஞ்சடை அண்ணல் மலரடியைப் புகழ் நாவே - சந்திரனைச் செஞ்சடையில் சூடிய பெருமானது மலர்ப்பாதத்தை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;


4)

நாமமது மறவாது நாள்தோறும் நினைவார்க்குச்

சேமநிதி ஆகியவன் சேவேறும் செம்பெருமான்

காமருபூம் பொழில்சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

தூமதியச் சடையெந்தை துணையடியைப் புகழ்நாவே.


நாமமது மறவாது நாள்தோறும் நினைவார்க்குச் சேமநிதி ஆகியவன் - திருநாமத்தை மறத்தல் இன்றித் தினந்தோறும் தியானிப்பவர்களுக்கு வைப்புநிதி ஆனவன்; (சேமநிதி - வைப்புநிதி);

சே ஏறும் செம்பெருமான் - இடபவாகனம் உடைய செம்மேனிப் பெருமான்; (சே - எருது);

காமரு பூம்பொழில் சூழ்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - அழகிய பூஞ்சோலை சூழ்ந்த கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற; (காமரு - அழகிய);

தூ-மதியச்-சடை எந்தை துணையடியைப் புகழ் நாவே - தூய வெண்திங்களை அணிந்த சடையுடைய எம் தந்தையின் இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;


5)

நூலணியும் மார்பனது நூறுபத்துப் பேர்சொல்லிப்

பாலனைய நீறணிந்து பதம்போற்று முனிவாழக்

காலனையன் றுதைசெய்தான் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

சேலனைய கண்ணிபங்கன் சேவடியைப் புகழ்நாவே.


நூல் அணியும் மார்பனது நூறுபத்துப்-பேர் சொல்லிப், பால் அனைய நீறு அணிந்து பதம் போற்று முனி வாழக் - பூணூல் அணிந்த திருமார்பனது ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லிப், பால் போன்ற வெண்ணீற்றைப் பூசித், திருவடியை வணங்கிய முனிவரான மார்க்கண்டேயர் இறவாமல் வாழும்படி; (நூறுபத்து - ஆயிரம்);

காலனை அன்று உதைசெய்தான் - காலனை முன்பு உதைத்தவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

சேல் அனைய கண்ணி-பங்கன் சேவடியைப் புகழ் நாவே - சேல்மீன் போன்ற கண்ணுடைய உமையை ஒரு பங்கில் உடைய பெருமானது சிவந்த திருவடியை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;


6)

கொய்ம்மாநன் மலர்தூவிக் கும்பிட்ட அடியார்கள்

இம்மாயப் பிறவியற இனிதருளும் எம்பெருமான்

கைம்மாவின் உரிபோர்த்தான் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

மைம்மான மணிகண்டன் மலரடியைப் புகழ்நாவே.


கொய்ம்-மா-நன்மலர் தூவிக் கும்பிட்ட அடியார்கள் இம்-மாயப்-பிறவி அற இனிது-அருளும் எம்பெருமான் - கொய்த அழகிய நல்ல மலர்களைத் தூவி வணங்கிய பக்தர்கள் இந்த மாயப்பிறவிகள் தீரும்படி இனிதே அருளும் எம்பெருமான்;

கைம்மாவின் உரி போர்த்தான் - யானைத்தோலைப் போர்த்தவன்; (கைம்மா - யானை); (உரி - தோல்);

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

மைம்-மான மணிகண்டன் மலரடியைப் புகழ் நாவே - கரிய பெருமையுடைய மணி அணிந்த கண்டனது மலர்ப்பாதத்தை, நாவே நீ புகழ்வாயாக; (மை - கருநிறம்) (மானம் - பெருமை); (சுந்தரர் தேவாரம் - 7.38.6 - "மைம்மான மணிநீல கண்டத்தெம் பெருமான்");


7)

குங்கிலியக் கலயருக்குக் குபேரனது செல்வமருள்

சங்கரன்முன் ஒருகணையால் தடமதில்மூன் றெய்தபிரான்

கங்குலினில் நடமாடி கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

பொங்கரவ அரைநாணன் பொன்னடியைப் புகழ்நாவே.


குங்கிலியக் கலயருக்குக் குபேரனது செல்வம் அருள் சங்கரன் - திருக்கடவூரில் குங்கிலியக் கலயருக்குக் குபேரனது பெருஞ்செல்வத்தை அருளிய சங்கரன்; (பெரியபுராணம் - குங்கிலியக் கலயர் புராணம் - 12.11.14 - "அன்பர் அங்கிருப்ப நம்பர் அருளினால் அளகை வேந்தன் தன் பெருநிதியம் தூர்த்து .... மன்பெரும் செல்வமாக்கி வைத்தனன் மனையில் நீட");

முன் ஒரு கணையால் தடமதில் மூன்று எய்த பிரான் - முன்பு ஓர் அம்பால் பெரிய முப்புரங்களையும் எய்த பெருமான்; (தடம் - பெரிய);

கங்குலினில் நடமாடி - இரவில் கூத்தாடுபவன்; (கங்குல் - இரவு); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.73.11 - "கழுது துஞ்சும் கங்குல் ஆடும் கானூர் மேயானை");

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

பொங்கு-அரவ அரைநாணன் - சீறுகின்ற பாம்பை அரைநாணாகக் கட்டியவன்;

பொன்னடியைப் புகழ் நாவே - அப்பெருமானது பொன் போன்ற திருவடியை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;


8)

மலைவீச முயன்றவன்றன் மணிமுடிகள் பத்தடர்த்தான்

வலைவீசும் அதிபத்தர் வானுறைய அருள்செய்தான்

கலைமான்கை ஏந்தியவன் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அலைசேர்செஞ் சடையண்ணல் அடியிணையைப் புகழ்நாவே.


மலை வீச முயன்றவன்-ன் மணிமுடிகள் பத்து அடர்த்தான் - கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எறிய முயன்ற இராவணனது பத்துத் தலைகளையும் நசுக்கியவன்; (அடர்த்தல் - நசுக்குதல்);

வலைவீசும் அதிபத்தர் வான் உறைய அருள்செய்தான் - (நாகப்பட்டினத்தில் வாழ்ந்த) மீனவரான அதிபத்த நாயனார் சிவலோகத்தில் இனிது உறைய அருள்புரிந்தவன்;

கலைமான் கை ஏந்தியவன் - கையில் மான்கன்றை ஏந்தியவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

அலை சேர் செஞ்சடை அண்ணல் அடியிணையைப் புகழ் நாவே - சிவந்த சடையில் கங்கையைத் தாங்கும் பெருமானது இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக;


9)

மண்ணகழ்ந்த மாலோடு மலரவனும் காணொண்ணா

வண்ணமன்று வளர்சோதி வடிவாகி நின்றசிவன்

கண்ணிலங்கு(ம்) நெற்றியினான் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அண்ணலங்கை எரியேந்தி அடியிணையைப் புகழ்நாவே.


மண்கழ்ந்த மாலோடு மலரவனும் காணொண்ணா வண்ணம் அன்று வளர்சோதி வடிவு ஆகி நின்ற சிவன் - நிலத்தை அகழ்ந்து தேடிய திருமாலாலும் பூமேல் உறையும் பிரமனாலும் காண ஒண்ணாதபடி முன்பு எல்லையின்றி நீண்ட ஜோதி வடிவில் நின்ற சிவன்; (காணொண்ணா - காண ஒண்ணாத; தொகுத்தல் விகாரம்);

கண் இலங்கும் நெற்றியினான் - நெற்றிக்கண்ணன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

அண்ணல் அங்கை எரி ஏந்தி அடியிணையைப் புகழ் நாவே - கையில் தீயை ஏந்தியவனான அப்பெருமானது இருதிருவடிகளை, நாவே நீ புகழ்வாயாக; (ஏந்தி - ஏந்தியவன்);


10)

ஓர்நாளும் உண்மைதனை உரையார்தம் சொல்லொழிந்து

நார்மேவு நெஞ்சோடு நாடியவர் நலிவறுப்பான்

கார்மேவு கண்டத்தன் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

சீர்மேவு சிவபெருமான் திருவடியைப் புகழ்நாவே.


ஓர் நாளும் உண்மைதனை உரையார்தம் சொல் ஒழிந்து - ஒருநாளும் உண்மையைப் பேசாதவர்கள் சொல்லும் பொய்களை நீங்கி;

நார் மேவு நெஞ்சோடு நாடியவர் நலிவு அறுப்பான் - அன்பு பொருந்திய நெஞ்சோடு விரும்பி வழிபடும் அன்பர்களது துன்பத்தைத் தீர்ப்பவன்; (நார் - அன்பு); (மேவுதல் - பொருந்துதல்); (நலிவு - துன்பம்); (அறுத்தல் - இல்லாமற் செய்தல்);

கார் மேவு கண்டத்தன் - கருமை பொருந்திய கண்டத்தை உடையவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

சீர் மேவு சிவபெருமான் திருவடியைப் புகழ் நாவே - அழகும் நன்மையும் பொருந்திய சிவபெருமானது திருவடியை, நாவே நீ புகழ்வாயாக; (சீர் - அழகு; நன்மை; செல்வம்);


11)

ஒருமணிபோல் செம்மேனி உடையானே ஓலமென்ற

பருமணியார் முடித்தேவர் பலர்க்கிரங்கி அருள்செய்த

கருமணியார் கண்டத்தன் கடம்பூர்க் கரக்கோயில்

அருமணியின் அடிபரவ அற்றொழியும் அருவினையே.


"ஒரு மணிபோல் செம்மேனி உடையானே, ஓலம்" என்ற - "ஒப்பற்ற பவளம் போலச் சிவந்த திருமேனியை உடையவனே! ஓலம்" என்று இறைஞ்சிய;

பருமணி ஆர் முடித் தேவர் பலர்க்கு இரங்கி அருள்செய்த - பருத்த மணிகள் பொருந்திய கிரீடங்களை அணிந்த தேவர்கள் பலருக்கும் இரங்கி அருளிய;

கருமணி ஆர் கண்டத்தன் - கரிய மணி போல் திகழும் கண்டத்தை உடையவன்;

கடம்பூர்க் கரக்கோயில் - கடம்பூரில் உள்ள கரக்கோயிலில் உறைகின்ற;

அருமணியின் அடி பரவ அற்று-ஒழியும் அருவினையே - அரிய மணி போன்ற சிவபெருமானது திருவடியைப் போற்றிப் புகழ்ந்தால் நம் தீர்த்தற்கு அரிய வினையெல்லாம் தீர்ந்தொழியும்; (அறுதல் - தீர்தல்; இல்லாமற்போதல்); (அற்று ஒழியும் - ஒருபொருட்பன்மொழி);


வி. சுப்பிரமணியன்

-----------